{"type":"rich","version":"1.0","provider_name":"Transistor","provider_url":"https://transistor.fm","author_name":"Kloostergesprekken","title":"#85 Met open handen (met Jos Hettinga)","html":"<iframe width=\"100%\" height=\"180\" frameborder=\"no\" scrolling=\"no\" seamless src=\"https://share.transistor.fm/e/cca0acf4\"></iframe>","width":"100%","height":180,"duration":1525,"description":"Zesenvijftig jaar geleden verscheen Met open handen, een klein boek van Henri Nouwen over bidden dat nog altijd veel lezers aanspreekt. Het boekje wordt nu opnieuw uitgegeven. In Kloostergesprekken spreekt Leo Fijen met Jos Hettinga, die Henri Nouwen persoonlijk kende en ooit zijn student was aan het seminarie in Utrecht.\nHenri Nouwen gaf daar les in pastorale psychologie, maar zijn contact met studenten beperkte zich niet tot het klaslokaal. Ook buiten de colleges sprak hij met hen over bidden en geloof. Hij wilde zijn eigen gedachten verrijken met de ervaringen van anderen. Om dicht bij zijn studenten te leven, woonde hij net als zij op kamers in Utrecht.\nJos Hettinga vertelt over zijn band met Henri Nouwen, die later van Harrie Henri werd. Toen hij naar Yale vertrok, koos hij voor de naam Henri, omdat hij niet wilde dat zijn naam met noise – lawaai – zou worden geassocieerd. Ook vertelt Jos over reizen die zij samen maakten en over ontmoetingen die hun vriendschap verdiepten.\nEen belangrijke les die Jos van Henri Nouwen leerde, is die van de wounded healer, de gewonde genezer. Wie als pastor anderen nabij wil zijn, moet ook naar de eigen wonden durven kijken. Juist vanuit die ervaring kan nabijheid ontstaan: niet van bovenaf, maar vanuit een gedeelde kwetsbaarheid.\nIn Met open handen staan mededogen, hoop en revolutie centraal. Volgens Jos zijn die thema's nog altijd actueel. Dat zag hij in zijn werk in het ziekenpastoraat en dat ziet hij nu terug in het werk van zijn dochter in het justitiepastoraat. Ook de profetische woorden van Henri Nouwen krijgen opnieuw betekenis in een tijd van oorlog en onzekerheid, zoals blijkt uit het onlangs verschenen dagboek Mijn medemens over Oekraïne.\nBidden met open handen betekent niet alles zelf vasthouden. Het betekent ruimte maken voor God én voor de ander. Wie met open handen bidt, geeft ook degene met wie hij of zij bidt de mogelijkheid om de eigen handen daarin terug te leggen.\nVoor Henri Nouwen bleef hoop daarbij van...","thumbnail_url":"https://img.transistorcdn.com/ag4MityW8omTGLC7o2p3vzwJKNjk3QMlkQJx0PK0Dss/rs:fill:0:0:1/w:400/h:400/q:60/mb:500000/aHR0cHM6Ly9pbWct/dXBsb2FkLXByb2R1/Y3Rpb24udHJhbnNp/c3Rvci5mbS81NGIw/OThmNDcyOGJjN2M5/MzcxMzI5ZWU4NDhh/ZDhiMy5wbmc.webp","thumbnail_width":300,"thumbnail_height":300}