Hallo, fijn dat je weer luistert! Dit is Rick van Dutch Fluency, klaar om samen op een warme manier Nederlands te leren op B1 niveau.

Het was een ongewoon heldere dag en ik had besloten een vrije dag te nemen. Ik had de hele dag voor me en was van plan die door te brengen met mijn kat, een zak chips en een goede film op tv. Ondanks de zon buiten, was het binnen in huis heerlijk koel en ik keek uit naar een dagje nietsdoen. 

Maar zoals altijd, zat er een addertje onder het gras. Een flauwe smoes die mijn rustige dag zou verstoren. De deurbel ging. Ik keek op van het scherm en tuurde door het raam. Een man stond in mijn voortuin, een naambadge om zijn nek, een map in zijn hand en een bedrijfsnaam op zijn jas. Normaal gesproken zou ik op dit moment achter de bank duiken, maar vandaag niet. 

Ik bleef zitten waar ik zat en keek de man aan. Hij keek terug. Hoewel ik geen bordje 'Geen verkopers' naast mijn deurbel had, was het overduidelijk dat ik geen interesse had in wat hij te bieden had. 

Hij belde opnieuw. Ik bleef zitten. Hij stapte opzij en keek naar binnen. Ik keek terug en deed niets. Ik was verbijsterd dat hij nog steeds probeerde mijn aandacht te krijgen. Ik had geen zin in vragen als 'Ben je de hoofdbewoner?' of 'Wil je overstappen?'. Ik wilde gewoon op mijn vrije dag chips eten met mijn kat op schoot. 

Hij belde nog een keer. Het kon me niet schelen. Ik ging niet naar de deur om hem alsnog weg te sturen. Achteraf gezien, was dit misschien niet de meest beleefde manier om met de situatie om te gaan, maar ik was in een soort trance van rust en gemak en wilde dat niet verstoren. 

Uiteindelijk liep de man weg. De maat was vol en hij had begrepen dat ik niet van plan was de deur open te doen. Ik keek hem na en zakte weer onderuit op de bank. De rest van de dag ging voorbij zonder verdere onderbrekingen. 

Ik ben er nog steeds verbaasd over dat sommige mensen zo vasthoudend kunnen zijn, zelfs als het duidelijk is dat ze niet welkom zijn. Maar ja, dat is het leven. Ik ga weer verder met mijn film. Ajuu. 

Einde van mijn klaagzang. Ik hoop dat jullie je konden inleven in mijn verhaal. Het leven is soms vreemd, nietwaar?

Dank je wel voor je gezelschap vandaag. Morgen duiken we weer in de fascinerende wereld van de Nederlandse taal, tot dan!