Maarten,
ik
heb
zojuist
iets
verschrikkelijks
meegemaakt
in
mijn
keuken.
Oh?
Heb
je
weer
geprobeerd
te
koken?
Ja!
Pannenkoeken!
Het
leek
zo
simpel,
maar
de
eerste
zat
aan
de
koekenpan
geplakt
en
de
tweede...
nou
ja,
die
vloog
door
de
lucht.
En
niet
op
een
goede
manier.
Haha,
ja,
pannenkoeken
bakken
is
een
kunst.
Er
wordt
vaak
gezegd
dat
de
eerste
altijd
mislukt.
Bij
mij
mislukten
de
eerste
drie!
Ik
had
alle
ingrediënten,
een
goed
recept,
maar
toch.
Het
hele
fornuis
zat
onder
het
beslag.
Lekker
belangrijk,
ik
heb
gewoon
brood
gegeten.
Nou
ja,
volgende
keer
beter.
Misschien
was
de
koekenpan
niet
heet
genoeg.
Pannenkoeken
zijn
wel
typisch
Nederlands
om
op
een
doordeweekse
dag
als
avondeten
te
eten,
hè?
Ja,
klopt.
Mijn
moeder
deed
dat
vaak
op
woensdag.
Makkelijk
en
snel.
Net
als
stamppot.
Mijn
oma
maakte
dat
vroeger
altijd.
Vind
jij
dat
lekker?
Eigenlijk
wel.
Vooral
boerenkoolstamppot
met
rookworst.
Er
zijn
heel
veel
verschillende
soorten,
dat
is
het
leuke
eraan.
Hutspot,
andijviestamppot...
Ja,
die
ken
ik.
Toch
vind
ik
het
een
beetje...
zwaar.
Het
is
zo'n
typische
winterse
maaltijd.
In
de
zomer
wil
je
dat
toch
niet
eten?
Nee,
dat
is
waar.
Dan
wordt
er
vaker
gebarbecued
in
de
tuin.
Maar
zodra
het
kouder
wordt,
is
er
niets
beter
dan
een
goede
stamppot.
Echt
comfort
food.
Oké,
oké,
je
hebt
me
bijna
overtuigd.
Geef
mij
toch
maar
een
borrel
met
een
paar
lekkere
bitterballen.
Daar
kan
geen
stamppot
tegenop.
Haha,
ja,
bitterballen
zijn
natuurlijk
de
koning
van
de
Nederlandse
snack.
Er
is
geen
feestje
of
terras
zonder.
Er
wordt
altijd
wel
een
schaal
besteld.
Echt
hè!
Maar
even
iets
anders...
waarom
eten
we
in
Nederland
altijd
zo
vroeg?
Bij
mijn
ouders
was
het
stipt
om
zes
uur
avondeten.
Als
je
te
laat
was,
had
je
pech.
Dat
is
waar.
Het
is
een
oude
gewoonte,
denk
ik.
Vroeger
begonnen
mensen
heel
vroeg
met
werken
op
het
land,
dus
dan
was
de
dag
ook
vroeg
afgelopen
en
had
men
honger.
Oh
ja,
logisch.
Maar
nu
toch
niet
meer?
Bijna
iedereen
werkt
tot
vijf
of
zes
uur.
Dan
moet
je
haasten
om
op
tijd
een
maaltijd
op
tafel
te
hebben.
Ja
precies,
maar
die
gewoonte
is
blijven
hangen.
En
als
leraar
vind
ik
het
wel
fijn.
De
schooldag
is
vroeg
klaar.
Dan
heb
je
na
het
eten
nog
een
hele
avond
voor
je.
Oh
wacht,
dat
is
wel
een
goed
punt.
Dan
is
er
nog
tijd
voor
andere
dingen,
zoals
sporten
of
een
serie
kijken.
Ik
vind
het
alleen
zo'n
gejaagd
gevoel
geven.
Snel
uit
je
werk,
koken,
eten...
Klopt,
er
wordt
wel
wat
van
je
gevraagd
qua
planning.
Maar
het
idee
is
dat
het
avondeten
een
rustmoment
is
met
het
gezin,
voordat
de
avond
echt
begint.
Een
rustmoment?
Bij
ons
was
het
altijd
chaos.
'Eet
je
boerenkool
op!',
riep
mijn
vader
dan.
En
er
mochten
absoluut
geen
telefoons
aan
tafel
zijn.
Haha,
die
regel
was
er
bij
ons
ook.
Maar
het
idee
is
mooi,
toch?
Dat
je
even
samen
de
dag
doorneemt.
Ja,
het
idee
wel.
Maar
geef
mij
toch
maar
een
pannenkoek
die
niet
aan
het
fornuis
plakt.
Of
gewoon
die
bitterballen.
Veel
gezelliger.
Over
stamppot
gesproken...
veel
mensen
die
niet
uit
Nederland
komen,
vinden
dat
een
gek
woord.
Ja,
'stampen'
en
'pot'.
Je
stampt
alle
ingrediënten
door
elkaar
in
een
pot.
Eigenlijk
heel
logisch.
En
een
bitterbal...
waarom
heet
dat
zo?
Hij
is
helemaal
niet
bitter.
Nee,
dat
is
een
goede
vraag.
Het
werd
vroeger
gegeten
bij
een
'bittertje',
een
soort
kruidenjenever.
Vandaar
de
naam,
denk
ik.
Aha!
Dus
de
bal
zelf
is
niet
bitter,
maar
de
borrel
die
erbij
hoorde
wel.
Weer
wat
geleerd.
Precies.
Het
is
gewoon
een
gewoonte
geworden
om
ze
zo
te
noemen
en
ze
nu
met
bier
of
wijn
te
eten.
Dus,
we
hebben
het
gehad
over
mijn
mislukte
pannenkoeken,
de
schoonheid
van
stamppot
en
bitterballen,
en
de
typisch
Nederlandse
gewoonte
om
klokslag
zes
uur
aan
het
avondeten
te
beginnen.
Een
hele
culinaire
reis,
eigenlijk.
Zonder
dat
er
bij
jou
iets
eetbaars
op
tafel
is
gekomen.
Echt
niet,
nee.
Heel
pijnlijk.
Ik
bestel
zo
wel
wat,
denk
ik.
Nou,
ik
ga
zo
maar
eens
koken.
Er
staat
pasta
op
het
menu
vandaag.
Dat
moet
wel
lukken.
Kijk,
dat
is
veiliger.
Nou,
eet
smakelijk
alvast
en
tot
de
volgende
keer!
Jij
ook!
Doei!