Hoi, ik ben Rick van Dutch Fluency. Samen gaan we vandaag weer een nieuw avontuur aan in de wondere wereld van de Nederlandse taal op A2 niveau. Het was een zonnige dag in Utrecht. Ik ging naar de supermarkt om boodschappen te doen. Ik had brood, kaas en melk nodig. Ik nam de beslissing om naar de supermarkt aan de Maniladreef te gaan, omdat die het dichtst bij mijn huis was. Terwijl ik naar de supermarkt liep, zag ik iets vreemds. De bushokjes waren gesloopt. Niet een, maar alle bushokjes aan de Maniladreef! Dat was de zoveelste keer. Ze waren al eerder gesloopt. Ik vond het heel vervelend. Want, ik had die bushokjes nodig als ik met de bus wilde reizen. Toen ik dichterbij kwam, zag ik een briefje hangen. Het briefje was voor de mensen die de bushokjes hadden gesloopt. Er stond op het briefje: "Ik hoop dat jullie je dit gaan beseffen." Ik was het met het briefje eens. Het was niet goed om dingen te slopen. En het was al helemaal niet goed om steeds dezelfde dingen te slopen. Ik besloot om het nieuws te delen. Ik maakte een foto van het gesloopte bushokje en het briefje. Ik plaatste de foto op Reddit. Ik schreef erbij: "De bushokjes aan de Maniladreef zijn weer gesloopt. Ik hoop dat de mensen die dit doen, zich dit gaan beseffen." Ik wilde steun laten zien aan de persoon die het briefje had opgehangen. Mijn bericht kreeg veel reacties. Sommige mensen waren boos. Anderen waren verdrietig. Maar iedereen was het ermee eens dat het slopen van de bushokjes moest stoppen. We moesten samenwerken om dit probleem op te lossen. Ik ging verder met mijn dag. Ik deed mijn boodschappen bij de supermarkt. Ik kocht brood, kaas en melk. Maar de hele tijd dacht ik aan de gesloopte bushokjes. Ik hoopte dat de mensen die de bushokjes hadden gesloopt, het briefje zouden lezen. En ik hoopte dat ze zouden stoppen met slopen. Want, we hebben die bushokjes nodig. En het is niet leuk om steeds weer nieuwe bushokjes te moeten bouwen. Dank je wel voor je inzet vandaag. Morgen ontmoeten we elkaar weer voor nieuwe Nederlandse avonturen!