Dankbaarheid
Tijdens het proces van Baanbrekend ben ik me steeds bewuster geworden van iets wat we in de onderwijswereld vaak vergeten: we zijn zó gefocust op wat beter kan, dat we nauwelijks nog stilstaan bij wat er al ís.
In de drang naar vernieuwing, verbetering en verandering kijken we vaak vooruit, naar doelen, plannen en ambities. Maar juist door even stil te staan, ontstaat er ruimte om te zien hoeveel er al bereikt is.
Hoeveel toewijding, creativiteit en inzet er dagelijks in het onderwijs zit. Hoeveel leerlingen en studenten al geholpen zijn, hoeveel kansen er al zijn gecreëerd, en hoeveel ontwikkeling er al heeft plaatsgevonden.
Het onderwijs is niet alleen een plek van groei, maar ook een plek van waarde die er nú al is. Door daarbij stil te staan, ontstaat er niet alleen trots, maar ook dankbaarheid. En juist die dankbaarheid geeft energie om verder te bouwen.
Misschien ligt echte vernieuwing niet alleen in het creëren van iets nieuws, maar ook in het opnieuw leren waarderen van wat er al staat.
“Vernieuwen begint met waarderen wat er al is.”