We leven in een wereld die steeds sneller gaat. Er wordt steeds meer van ons gevraagd. Er komt steeds meer informatie op ons af, maar dat trekt ons alle kanten op en dat geeft overprikkeling. Vaak denken we echter dat die prikkels die we opzoeken, even scrollen, ontspanning is, Het tegenovergestelde is waard en dat is een van de grootste gevaren en misvattingen denk ik in de tijd waarin we leven. Scrollen is geen ontspanning, het is totale overprikkeling die je creëert voor je hoofd.

Mark Tighelaar is psycholoog. Hij studeerde neuropsychologie en is expert op het gebied van het brein. Hij schreef meerdere bests, waaronder focus aan uit en grip op je aandacht. Zijn expertise ligt in het optimaliseren van focus, productiviteit en mentale helderheid. Mark combineert wetenschappelijke inzichten met praktische technieken om mensen te helpen hun brein beter te begrijpen en te benutten.

En onze vraag is natuurlijk hoe krijg je nou meer rust in je hoofd? Mark Tiggelaar, welkom wat fijn dat je er bent.

Leuk om er te zijn.

Ik ik zoek iemand die alles weet van het brein en over focus houden en hoe je rust in je hoofd kunt krijgen. Want dat is 1 van de redenen dat we met deze podcast zijn begonnen hé. Rust in je hoofd omdat zoveel mensen het gevoel hebben dat ze te weinig tijd hebben voor alle dingen die ze moeten doen. Heel veel prestatiedruk. Bij jongeren merk ik heel erg dat er sprake is van veel paniekaanvallen, angst.

Maar eigenlijk als we naar de hele samenleving kijken heeft zo'n beetje 1 op de 2 mensen dus eigenlijk iets meer dan de helft last van mentale problemen. Mensen slapen slecht, kunnen geen focus houden. De ik denk de meest gestelde vraag die ik elke dag wel krijg op op Instagram dm'tjes die mensen sturen is van hoe kan ik meer focus houden? Ik denk nou iemand die daar alles van weet, dat ben jij. Leuk.

Dus top dat je er bent. Leuk. Maar ik ben natuurlijk ook heel benieuwd naar hoe is het met jouw rust in je hoofd?

Nou dat is een lange zoektocht geweest en we we leren vaak mensen wat we zelf het meeste nodig hebben. En mijn hoofd is redelijk chaotisch. Mijn stemmetje in je hoofd, mijn stemmetje in mijn hoofd kan best wel een loopje met me nemen. Dus ik moest dit ook echt wel zelf leren en ben zelf ook nog lerende, maar dat vind ik zo mooi. Vroeger toen ik een jaar of nou ik weet niet het was 8 of zo.

Als ik als ik later brandweerman word dan heb ik nooit brand. Dat is mijn kinderlogica. Als ik politieman wordt, wordt er nooit iets van mij gestolen. En later in toen ik wat ouder was dacht ik ja, maar als ik psychologie ga studeren, dan leer ik mijn eigen mindset snappen. En dat wil ik.

Want het begint allemaal een mindset uiteraard.

Hoe oud ben je nu? Bijna 41. En wanneer ontdekte je dat je iets in deze richting wilde gaan doen? Want je bent neuropsycholoog. Ja,

ik ben, nou ja, ik ben psycholoog. Ben psycholoog, maar mijn specialisatie is wel cognitieve neuropsychologie. Dus dat klopt, maar ik ben officieel geen neuropsycholoog.

Wat is neuropsychologie? Nou is

echt met name de werking van met name de waar ik me mee bezig houd. Hoe verbeter je de werking van je hersenen? Hoe houd je meer uit je hersenen? Hoe zorg je voor rust, overzicht en controle? Dat is mijn specialisatie.

Ja en als we nou eens omdraaien voordat we gaan naar de oplossing. Hoe komt het volgens jou? Neem aan dat je daar ook veel onderzoek over hebt gelezen of hebt gedaan zelf. Hoe komt het dat zoveel mensen last hebben van onrust?

Nou, er zijn meerdere wegen of meerdere oorzaken denk ik, maar 1 ding wat zeker een hele belangrijke factor is die meespeelt misschien de belangrijkste is totale over prikkeling. We leven in een wereld die steeds sneller gaat. Er wordt steeds meer van ons gevraagd. Er komt steeds meer informatie op ons af, maar dat trekt ons alle kanten op. En dat geeft overprikkeling.

Vaak denken we echter dat die prikkels die we opzoeken, even scrollen, ontspanning is, verdoving is. Maar tegenovergestelde is waar. Het is juist die rustmomentjes die we denken te pakken, die juist voor die stress en angst zorgen. En dat is 1 van de grootste gevaren en misvattingen denk ik in de tijd waarin we leven. Scrollen is geen ontspanning.

Het is totale over prikkeling die je creëert voor je hoofd.

Wij hebben onze telefoon de hele dag bij ons. Soms heeft dat voordelen. Dat was overigens 1 van de redenen dat we met Madathation Moments begonnen, omdat ik ik realiseerde me een aantal jaar geleden dat heel veel mensen daar altijd mee bezig waren en dat dat onrust gaf. En toen dachten we als je dan iets in die telefoon kan bouwen om juist die rust te creëren, om dat rustmomentje te creëren dan dan draai je dat misschien om. Ik denk dat dat werkt.

Veel mensen gebruiken mij de tege Moment om beter te slapen, om die rust te krijgen, om meer focus te hebben. Daarmee kunnen we een kleine bijdrage leveren hè aan dit maatschappelijke probleem. Jij doet dat op jouw manier. Gelukkig zijn er heel veel mensen mee bezig. Ook heel veel mensen zijn er totaal niet mee bezig.

En wat mij is opgevallen is dat heel veel mensen zich niet bewust zijn dat ze dat ja noem het een probleem hebben. Dus die onrust is er. Er is angst en stress. Ze leven vaak in conflict. Altijd stemmetjes in hun hoofd.

Vaak trauma's van vroeger en gedoe met ouders, situaties die hebben plaatsgevonden in hun leven, die hebben geleid tot een wat onrustig leven. Niet alleen in je hoofd natuurlijk maar in je hele systeem. Jij bent daar expert in als je vanuit jouw visie naar naar dat plaatje kijkt van wat er nu gebeurt in de wereld. Wat is dan het probleem?

Het probleem is dat we niet meer alleen durven zijn met onze gedachtes. Bijna alles wat we doen is een vorm om te vermijden om alleen te zijn met je gedachtes. Afleiding is eigenlijk niks anders dan het vermijden van ongemak. Stel dat je gaat uit eten. Eentje gaat naar het toilet, wat doet de ander?

En wat doet de ander waarschijnlijk ook nog op de wc? Ook nog die telefoon. De douche is een van de weinige telefoonvrije zones op de dag geworden. Maar zij zo zijn onze hersenen niet gemaakt. In de afgelopen 40000 jaar zijn onze hersenen niet of nauwelijks veranderd.

De wereld gigantisch. Ze zijn lange tijd 99 procent van de tijd dat we op aarde leven, zijn er periodes geweest gedurende de dag dat we ons verveelden. Sinds 2007, introductie van iPhone, is dat weggehaald. Ons hoofd is niet gemaakt om continu entertained te worden, om continu verdoofd te worden, want dat is wat afleiding is. Afleiding en verdoving is niks anders dan een synoniem.

Alleen het is juist die verdoving, die afleiding die het lijden versterkt. En Jan Geurt, zou wel ook bekend, verzet is de eerste vorm van lijden. Elke afleiding die we doen is een verzet tegen het moment ik wil dit ongemakkelijke gevoel niet. Verveling, het stemmetje, frustratie, stress, dus ik verdoven mezelf. Maar het is juist die verdoving die het lijden versterkt.

Het haalt je uit het moment. Je verzet je tegen het ongemak, waardoor het verzet wordt die emotie juist sterker.

Maar zeg je dan eigenlijk dat laten we zeggen het gebruik van telefoon, social media, maar ook televisie kijken dat dat afleiding is voor een bepaalde pijn om iets te verdoven of Mhmm. Om iets niet te willen zien.

Exact.

En dus niet heel veel anders is dan alcohol of drugsgebruik Exact. Om.

Ja. Of alcohol is. Ja. Maar dat is wel wat het is. Toen uiteraard ik hoorde laatst comedians zijn gewoon zo mooi van ik liep de deur uit en heb ik mijn oortjes in normaal.

Was ik dit keer vergeten en ik dacht dat ik zoveel muziek hield. Het blijkt dat ik niet zoveel met stemmetje in mijn hoofd houd. En dat is heel veel dingen die we doen is dus eerder een vermijding van iets dan dat we het echt leuk vinden. Natuurlijk houden we van muziek.

Mhmm. Maar het

is ook ik houd ook gewoon niet echt niet van dat stemmetje. En dat is interessant om te onderzoeken waarom doe je de dingen die je doet. Doe je het omdat je het echt heel erg leuk vindt? Wat natuurlijker kan of is het een vorm van vermijding?

Heeft iedereen zo'n stemmetje in zijn hoofd?

Ik denk dat het om ononkomelijk is. Ik denk dat iedereen dat heeft ja

Heeft dat dus onderzocht?

Niet dat ik weet, maar met mensen met wie ik werk en ook naar mezelf kijkend en door mensen om me heen zie ik ja iedereen heeft wel zo'n stemmetje. Ja. Ja.

Nou is het niet erg om zo'n stemmetje te hebben. Er zijn laten we zeggen vriendelijke gidsen, goede stemmetjes, positieve stemmetjes en negatieve stemmetjes. Dat zijn vaak stemmetjes van ouders. Het is natuurlijk allemaal conditionering hoe we geprogrammeerd zijn. Doe dat nou niet.

Kan echt zelf een voorbeelden geven van mensen die die ik op het podium heb gehad tijdens events. Hele succesvolle ondernemer, echt topgast. Beetje grote flinke gast staat op het podium. Wordt ineens een heel klein jongetje en zegt ja ja wat, waar ik nou mee zit is ik ik ben heel succesvol met mijn bedrijf en praat er niet zo over want hè zo ben ik opgevoed. Dat dat mag je eigenlijk niet roepen.

Ja, ik verdien best wel veel geld en nu wil ik eigenlijk een een auto kopen die ik al heel lang wil kopen. Hele mooie golf. En toen zei hij dat tegen zijn ouders, die gast is gewoon echt midden 30 hè? Toen zei hij dat tegen zijn ouders en toen werd het een enorme discussie want weet je dat dat hoort niet en dat en je begrijpt het verhaal. Dit is 1 van de vele.

Dit was voor mij hè en ik onthoud deze omdat het 1 van de allereerste was die ik meemaakte op het podium, van die situaties waarbij dat stemmetje van die ouders er ook is als de ouders er niet zijn. Want ze zijn altijd bij je. Je. En toen had ik een boeddhistische leraar, Tukumu Lopzang en die zei eigenlijk heb je een heel hotel vol in jouw hoofd. Hè?

Daar daar zitten opa en oma en vrienden en allerlei stemmetjes zitten in jouw hoofd die jou de de Muppets die jou becommentariëren van nee Mark pas nou ook, doe dat nou niet. Ga je voor jezelf beginnen? Pas op. Ik ken iemand bij wie dat is fout gegaan. En vaak is dat natuurlijk goed bedoeld, maar de uitwerking is niet altijd even goed.

En dat begint dus al heel vroeg als wij, als we klein zijn. Maar het heeft heel veel effect op als wij groot zijn hoe wij ons leven leven. Wat kan je nou doen om minder last te hebben van die stemmetjes?

Omarm de stemmetjes. Wees er met je volledige aandacht erbij. Ontmoet de stemmetjes. Door er tegen te verzetten ik wil dat stemmetje niet horen wordt dat stemmetje luider om gehoord te worden. Wordt de pijn daarmee versterkt.

Emoties hetzelfde. Bekende ongetwijfeld op bekende 90 seconden regel. Als je een emotie wegdrukt, ja, dan wordt die emotie dus sterk net als een opblaasbare strand bij onder water drukken. Dat lukt prima, maar hoe harder je hem wegdrukt, hoe harder die omhoog schiet. Emoties hetzelfde verhaal.

Als je bij een vervelend gevoel blijft, Jan Geurts is hier de fantastische expert in, dan dat die emotie zelf heeft maar 90 seconden nodig om door je lichaam heen te gaan. De chemische reacties van emoties 90 seconden is voorbij. Door het weg te drukken blijven die chemische reacties blijven vuren. Dus dan blijf je hangen in het gevoel. En datzelfde met de stemmetjes.

De stemmetjes hebben hun functie, die hebben je wat te vertellen. Soms is het goed om afscheid te nemen van een stemmetje, daar geloof ik ook in, Of om het stemmetje te helen, daar geloof ik ook in. Maar dat kan alleen als je er met je aandacht bij bent. Door te verzetten, door te vermijden ja dan Maar is

dat zo? Want het zijn natuurlijk heel vaak bedachte stemmetjes. Ja. Het het is wat jij zegt ook er heeft een situatie plaatsgevonden en die is al lang voorbij, maar je kunt daar nog steeds last van hebben. Ja.

Ik had een keer een mevrouw die die had ik denk een jaar of 43 en die was die had sociale probleem was altijd bang dat ze gepest werd en in relaties moeilijk en dus eigenlijk maar. Wat is er dan ooit gebeurd in jouw leven? Nou en bleek dat dat toen ze 8 of 9 was, was ze heel erg 1 jaar heel erg gepest op school en daarna nooit meer. Maar dat had zo'n diepe impact gehad op haar dat dat de rest van haar leven had gevormd. En in haar beleving werd zij altijd gepest of was ze bang om gepest te worden.

Terwijl dat maar een hele korte periode eigenlijk laten we zeggen 1 keer was voorgekomen, maar heel veel impact heeft gehad. En dat is dus heel vaak dat wij houden vast aan situaties en gebeurtenissen en creëren een nieuw ellendig leven dat er helemaal niet is. Joe Despensa zei het heel mooi tijdens 1 van zijn toespraken op op een podium ook. Zo van mensen zijn altijd bezig op zoek naar geluk, gelukkig te zijn. Hij zegt maar wat ze tegenhoudt om gelukkig te zijn is dat ze zichzelf ongelukkig maken met een ongelukkig leven dat ze nooit hebben gehad.

Maar waar waarvan ze inmiddels overtuigd zijn dat ze dat hebben ervaren. Dus het speelt zich allemaal af in het hoofd.

Vind ik zo'n heerlijke term ook en ik ben daar zelf ook getraind in. Dingen in je hoofd groter maken en Kan je een voorbeeld geven? Nou ik ik kan, ik ben goed in piekeren. Ja? Ben ik echt getraind in.

Als er een wedstrijd zou zijn, kans dat ik een win is groot. En dat is ook 1 van mijn aanleiding geweest om me te verdiepen in psychologie, in het psycham, ook voor mezelf. Om daar gewoon sterk in te worden, beter te worden en het op het op te lossen. Mhmm. En om terug te komen op op het verhaal van de Muppets of die vrouw die 1 keer heel heftig is gepest.

Door door uit de weg te gaan, door te zeggen nou maar ik het mag er niet zijn. Dan ga je ertegen verzetten en wordt dat verhaal groter in je hoofd. Dan wordt het een magneet. Denk niet aan de witte ijsbeer. Ja, dan ga je er heftiger aan denken.

Door bij dat verhaal te gaan, wat is er gebeurd? Uiteraard onder begeleiding, hoe kunnen we dit op maar ga naar het verhaal toe. Omarm het verhaal en los het verhaal op en laat het daarmee los. En daar geloof ik met je aandacht erbij blijven is beter dan het te vermijden door je telefoon. En in mijn geval ook met het stemmetje.

De slechtste plek om te piekeren is in je hoofd, ben ik achtergekomen. De beste plek is op papier. Door op papier dingen op te schrijven is het niet dat je de gedachten vergeet of dat de gebeurtenis minder heftig wordt, maar het loopende karakter wat piekeren per definitie is, dat loopje knip je door. En door er op papier naar te kijken dan kun je het ook letterlijk parkeren. Kun je het ook letterlijk weer loslaten.

Dat is iets wat voor mij met piekeren heel en is officieel is dat bekend als het piekerkwartiertje. Dit werkt ontzettend goed.

Ja, maar sowieso altijd uit je hoofd op papier. Alles wat Zeker. Wat je niet hoeft te onthouden zei Einstein ook. Ja. Schrijf het op.

Dat dat geeft ruimte.

Ja en David Allen die hier vorig niet vorig jaar David Allen was hier, ja. En fantastisch interview was dat ook met hem. Fantastische man ook. Maar hij is ook haal dingen uit je hoofd en qua kennis kan je hoofd niet vol raken. Ja.

Je kan niet zeggen maar dat feitje kan ik niet onthouden, want het is mijn geheugen vol. Dat kan niet. Maar taken die hebben een loepend karakter en emoties hebben een loepend karakter. En die 2 dingen bij uitstek uit je hoofd. Dat geeft rust.

Hou vast komen

we op terug. Nadeel van dat hoofd leegmaken dus op papier zetten en en die gedachten laten gaan is dat er ruimte ontstaat Ja. Voor pieker gedachten.

Ja, is en dit is zo fascinerend. Als ik vind ik dit als je hebt over rust in je kop. Ja, als ik het, als ik mijn hoofd leeg dan heb ik weer nieuwe ruimte voor piekergedachten. Of als ik niks doe dan heb ik ruimte voor piekergedachten. In mijn ogen in de tijd waarin we leven hebben we geen focus probleem.

We hebben een rust probleem. Elk leeg moment wordt opgevuld met een leuke prikkel. Stel dat je dat uit eten gaat en naar de toilet telefoon is daar een voorbeeld van. Elk moment wordt opgevuld. Met name ook van ja, maar als ik niks doe, ja wat komt er dan naar boven?

En dat bij uitstek is dat geval als je gaat slapen. Je gaat slapen, je doet je boek dicht, lampje uit, er gebeurt verder niks, 1 ding heeft vrij spel, dat is je hoofd. Dus als je geen controle hebt over je gedachtes en over dat loopje, dan gaat dat een loopje met je nemen met name als je niks doet, als je gaat slapen of als je je even verveelt. Dus proberen we dat met mannen macht te vermijden die verveling. Maar het is juist om goed als je bijvoorbeeld makkelijker wilt slapen, meer rust in je kop wilt hebben als je wilt gaan tukken, zorg dat je gedurende de dag je hoofd al een paar keer hebt geleegd.

Dan komt er steeds minder naar boven. Hoe doe jij dat? Nou, zo'n piekerkwartiertje is voor mij heel erg belangrijk. Maar met name is een gebied in de hersenen wat hier heel erg bij betrokken is is. Dat kun je zien als het tankstation van de hersenen.

Dat gebied van de hersenen, dat ruimt overbodige informatie op, het levert je hoofd een beetje, maar dat gebied in de hersenen gaat alleen aan op het moment dat je niks doet. Dus het is ontzettend belangrijk om gedurende de dag een aantal, in mijn optiek, buurtvrij momentjes in te bouwen. Mensen die echt van jou zijn, puur voor jezelf waar je even niks doet. En dat is heel ongemakkelijk want hé ik ben drive, we hebben een bar waar.

Waarom vinden wij de meeste mensen althans vinden die dat zo ongemakkelijk?

Het is eng. Wat komt er naar boven als ik niks doe? Als ik niks doe ben ik niet productief. Als ik niet

productief ben

ik niet succesvol. Als ik niet succesvol ben wie ben ik dan eigenlijk? Ja, ja. De drang om door te gaan is eigenlijk de angst om stil te staan en voor mezelf heb ik daar ook gigantisch last van gehad. Ik maakte dagen van 14 uur, omdat ik dacht dat ik er anders niet bij hoorde.

Totdat ik erachter kwam dat in de laatste 12 uur van die dag überhaupt niet zoveel uit

mijn handen kwam. Maar misschien is het dus heel logisch. Is

het ook.

Als je jong bent, 20, tech. Ja tuurlijk. Je bent 30 dat je je wil van alles ja. Tuurlijk. Drive je moet ook wel.

Dan is dat helemaal niet erg totdat er dus een realisatie moment komt. En hoe komt zo'n moment dan? Ik heb het ook gehad natuurlijk want ik ging ook alleen maar door. Totdat je eigenlijk met terugwerkende kracht denkt misschien had ik ook wel een soort van burn-out. Ja.

Want ik liep helemaal stuk. Ik was gesloopt. Waarom komt zo'n realisatiemoment dan? Want volgens mij hebben veel mensen dat moment.

Nou ik denk ik denk ook hoe succesvoller de persoon vaak, hoe ongezonde de initiële drive en als ik naar mezelf kijk wil niet claimen dat ik succesvol ben maar ik wil wel claimen dat ik een ongezonde drive had en nog steeds wel een beetje heb.

Wat bedoel je daarmee? Ik ben niet goed genoeg.

Dus als ik maar hard genoeg werk dan hoor ik erbij.

Mhmm. Maar dit is natuurlijk iets wat nou ik durf bijna wel te zeggen, bijna iedereen. Dat denk ik wel. Ik ben niet goed genoeg.

Ja dat is zo'n basis ding en of je gaat in een schulpje en je accepteert het. Of je hebt als coping strategie gas gas gas gas gas. En in mijn geval ik voor mijn gevoel mijn gevoelens deden er niet toe vanuit mijn jeugd. Dus 3 keer raden wat ik nu doe. Ik sta op het podium en krijg daarmee veel aandacht.

Ja. Toen ik dat realiseerde dacht ik ach, waar ben ik eigenlijk mee bezig? Ja. Dus toen begon zo'n realisatiemoment en ook therapie en coaching en gewoon mezelf aanpakken. En nou dat oplossen.

Ik vind op een podium staan nog fantastisch, maar nu doe ik het weer om de juiste redenen in plaats van dat ik het nodig heb.

Want we willen gezien worden, we willen erkenning, we willen waardering en dat is eigenlijk allemaal natuurlijk in de basis een een schreeuw om liefde. Ja. We willen aandacht en liefde. Ja. En onze grootste angst is dat we die niet krijgen en dat voelen we ons niet gezien En ik weet niet hoe dat bij jou is, maar veel mensen die ik gecoacht heb die die ik tijdens events meemaakt die ja die hebben bijna op hun voorhoofd staan van ik mag hier niet zijn.

Ja. Ik ben niet goed genoeg en Ja. Weet je heel erg dat zich verstoppen. Ja. Onzekerheid.

Waar waar zoveel gevolgen aan vast zitten van van ja ik durf niet, ik ga altijd achter in de rij staan. Ik steek niet mijn hand op om die vraag te stellen dus ja dan blijf ik maar dom. Maar ik vind het juist dom om de vraag te stellen. Dan kom je in zo'n vicieuze cirkel terecht waar je eigenlijk niet meer uitkomt en zeker als je niet bewust bent dat je je daarin bevindt natuurlijk. Herken je dat soort situaties?

Zeker. Nou ja zeker en we aan even de link ook met afleiding. Als je hebt over ouderschap en opvoeding, je ziet ook heel veel in mijn omgeving ik heb 2 jonge kids, zie je bij het schoolplein dit. Bij zwemles dit. Wat voor signaal geef je een kind Als een kind zegt papa, papa of mama, mama, ik heb een tekening gemaakt, of kijk mijn zwemmer, of kijk die koprol en zegt superleuk, maar dit is leuker.

Als je geen aandacht geeft aan een kind, dan staat dat gelijk aan negeren. Negeren in het hoofd van een kind staat gelijk aan ik doe er niet toe. Ja, ik ben

niet te zien. Belangrijk. Ja, ik ben niet belangrijk. Hoe fucking pijnlijk is dat? Dit is gewoon echt niet oké.

En hier hebben mensen op hun vijftigste nog steeds last van. Ja. Hè dat het Ja, daar ben ik niet van geschrokken.

Brintje in.

Ja. Dat dat zo diep zit. Alleen vaak weet je het dus niet. Nee. Totdat je gaat graven en in coaching gesprekken blijkt van ja, ja maar weet je ik wil nog steeds die waardering van mijn vader.

Ja. Ik heb dat zelf ook wel een een tijd gehad hoor. Want mijn vader wilde dat ik ging studeren. Nou daar was ik bij far niet slim genoeg voor.

Nee.

En en ik ik vond het ook niet leuk want

Ja.

Ja ik wilde artiest worden weet je? Ik wilde muziek maken. Ik wilde bij de radio. Ik wilde dat soort dingen wilde ik doen. En mijn vader die had zoiets ja maar dat is geen werk en daar zeker in mijn tijd ik ik begon bij de radio in eind jaren 80.

Daar kan je geen geld mee verdienen. Was hun perceptie. Ouders hebben het niet altijd goed. Ja. Maar wat wat mensen en misschien wel heel terecht zeiden ook op school hè mijn leraren maar in de familie weet je buren, iedereen die je tegenkomt ja dat dat is niet voor ons soort mensen of ja dat doe dat nou maar niet, want de kans dat dat lukt is zo klein.

Wow. Hè je moet, je je moet ik begrijp het aan de ene kant, want het is ook maar voor een zeker toen. Nu kan bijna iedereen beroemd worden, want je kan allemaal je eigen kanaal beginnen. Maar vroeger om op televisie of bij de radio te komen, was niet eenvoudig. En toch wordt dan al gezegd van doe dat nou maar niet.

Ga, kies maar voor die veilige manier. Ja. Ga studeren, neem een baan. Ik kon dat niet. En mijn vader was altijd heel erg teleurgesteld.

En er was 1 legendarisch moment dat ik verkocht mijn eerste bedrijf toen ik 37 was. Dat was relatief jong natuurlijk en toen verdiende ik een paar miljoen. Dat was zeker toen was dat heel veel geld, nog steeds, maar zeker toen.

2 toen.

Ja hoor. En toen zei mijn vader 2 dingen. Hij zei waarom heb je nou je je werk verkocht? Want nu heb je geen baan meer. Dat was als je nu

Nu ben je werkloos.

Zo zag hij dat zo van maar nu heb je geen werk meer. Ja. En toen zei die en toen legde ik hem dat uit van mijn papa ik heb nu, ik heb zoveel geld verdiend. Ik hoef echt heel lang niet meer te werken. Nou dat is sowieso een Ja.

Beetje werken dat hoort erbij. En toen zei die, maar dan kan je gaan studeren. Ach. En eigenlijk heb ik dat gedaan. Want daarna ben ik begonnen met wat ik nu doe.

Ik heb heel veel boeken gelezen. Ja. Ik heb heel veel coaching gehad. Ik heb heel veel workshops seminars alles gedaan. Waardoor ik mij eigenlijk heb omgeschschoold tot tot wat ik nu alweer een jaar of 12 doe.

Dus feitelijk heeft hij, heeft hij me toch wel een beetje richting gegeven. En met terugwerkende kracht dacht ik ook heb ik dit nu ook deels gedaan om om toch een beetje die waardering te krijgen. Boeiend. En ik ben erachter gekomen dat dat het niet is. Mooi.

Ik ik doe dit puur vanuit mezelf. Een beetje misschien wat je ook hebt meegemaakt. Ik zat zo diepdown en in shit. Ik goh wat een hoopje ellende was ik. Dus ik wat Tony Robinsons ook zegt, ik was mijn eerste klant.

Ik moest mezelf helpen. Ja precies. En daarna Ja. Vanuit die expertise kon ik andere mensen ook helpen. En wat ook mooi was dat mijn vader die die kwam toen een keer naar zo'n zo'n eventje wat we deden.

En daar zaten denk 1200 mensen, 1500 mensen in de zaal. Fantastisch. En toen leefde mijn moeder nog en toen kwamen ze met zijn tweeën waren ze al best wel oud en mijn vader keek zei al die mensen, zegt goh al die mensen wie komt er nog meer spreken? Ik zei pap ja ik. Maar die mensen komen toch niet allemaal voor jou?

Ja. Weet je en dan.

En ik heb

Ja, ene kant lief misschien, maar altijd wel heftig dat het Nou, ik weet niet of ik maak

een soort van ja dat nu inmiddels, hij is nu 84. Nu begrijpt hij het en dan Ja mooi. Hoe gaat het met het boek in Amerika? Weet jij is betrokken want hij begrijpt ja hij begrijpt het nu. Ja.

Maar laten we zeggen 6 of 8 jaar geleden toen was het voor hem nog een soort van ja hij doet weer wat leuks, maar

Ach.

Ja. Maar ik, want ik ben er natuurlijk over na gaan denken van doe ik dat nou ook om die waarderingen en die erkenning van mijn vader te krijgen? Dat was het bij mij dus niet. Maar Wat jij nu ook zegt van je doet het vanuit

Nou bij mij begon het wel zo hè? Dus voor mij is weet ik wel Ik speelde vroeger heel veel gitaar, echt bloedje fanatiek in het weekend 10 uur per dag. Gewoon echt vol gas. En dat deed ik op een gegeven moment wilde ik ook naar conservatorium en toen dacht ik ja dit doe ik echt voor dit zeg maar de erkenning. Maar nu doe ik het gewoon ik wil mensen helpen.

Ik vind het fantastisch. Ik vind schrijven leuk, podium leuk maar nu doe ik het voor de juiste redenen.

Ja. Mooi is dat hè? Als je mensen kan helpen.

Is fantastisch, mooist wat er is.

Ja. Ja. We noemde net een aantal zaken. Je had het over emoties. Ja.

Emotie management noem ik het ook wel eens. Want die emoties en ik zeg altijd de gebeurtenissen zijn het niet zozeer zelf, maar het is de de betekenis die wij daaraan geven. Nee. Die ons een bepaald gevoel geeft, waardoor we of heel blij kunnen worden of heel angstig of heel boos. De de positieve en de negatieve emoties die ons eigenlijk bezighouden.

En jij bent de focus expert hè? Daar ging het ook over van waar is die focus? En die focus is dus heel vaak bij bepaalde gedachten die wij hebben. Kan je daar iets meer over uitleggen?

Ja, dit vind ik, dit is mijn favoriete onderwerp. Dus dit is vroeger even klein sites gewoon. Vroeger was ik heel erg over focus en werk, productiviteit vind ik nog steeds heerlijk. Maar dit dit gesprek, dit vind ik wel het meeste boeit, want in mijn ogen hier draait het om. Wat je nu benoemt is in mijn ogen de spijker op zijn kop.

Het zijn de je hebt de gebeurtenis en je hebt het verhaal of de betekenis van die gebeurtenis. En we leven vaak het verhaal. Maar dat betekent per definitie dat je uit het moment bent. Ik leef, herleef iets uit uit het verleden of ik ben bezig met de toekomst. Maar alles wat je uit het moment haalt maakt niet gelukkig.

Alles wat je in het moment brengt dat geeft geluk. Dit vind ik zo boeiend en dus per definitie ben je minder gelukkig dan dat je zou kunnen zijn, want je herleeft het verleden. Dat is niet, dat het is alleen nu. En dit vind ik zo boeiend. Dus aan alles wat we doen is dus vaak een vermijding van het hier en nu.

Want dat is niet hoe het zou moeten zijn want ik had al hier moeten zijn qua succes of ik had juist wel die goede relatie moeten hebben of ik ben zo stressvol dus Of

of je of je kan heel erg blijven vasthangen in die oude relatie die voorbij is waar je zo gelukkig in was. Ja. En doordat die voorbij is ben je nu zo

Ongelukkig. Ja. En nu herleef je dus dat moment en is een en dat is wel

Dus wij leven ons leven in ons hoofd.

Ja en dat is per definitie minder gelukkig dan in het hier en nu.

Ja, maar je leeft toch altijd in jouw hoofd? Je leven speelt zich toch af? Goede vraag?

Ja, nee dat is. Ja. We hebben

een buitenwereld en een binnenwereld en ik denk dat we te veel bezig zijn met de buitenwereld waardoor we die onrust ervaren Ja, nodig hebben in

de zin van erkenning.

We zijn zo weinig met onszelf bezig. Ja. Mensen zien dat soms als egoïstisch. Nee maar je moet je moet veel meer met jezelf bezig zijn. Dat betekent niet alleen aan jezelf denken en niet aan anderen.

Nee maar doordat je altijd mee bezig bent met wat anderen van je vinden of van je denken en je helemaal niet met je eigen gedachten bezig bent, komt er nooit rust. En als je meer met jezelf bezig zou gaan, zelfbewust zijn om te kijken van welke gedachten heb ik nou en hoe kan ik daarmee omgaan? Dan kun je die rust ervaren. Maar wat jij zegt dat is natuurlijk ook iets waar ik veel reactie op krijg van ja, maar mag je dan nooit aan iets denken wat gebeurd is of maar hoe denk je dan aan wat er komen gaat of als je doelen stelt?

Superboeiend ja.

Dan zeggen we van ja, maar je moet doelen stellen voor over een jaar en 5 jaar. Hoe ziet je mooiste leven eruit zeggen ze ja, maar als ik in het nu moet blijven hoe doe ik dat dan? Kun je dat uitleggen?

Ja dat is dat is een hele interessante en daar daar worst ik zelf ook mee. Want ik ben redelijk een strebertje en ambitieus en een drive. Voor het geval dat nog niet duidelijk was. Nee. Misschien gemeen dingen.

Maar dat is na het balans. Dus ik leefde al Ik was laatst met mijn moeder uit eten. En dan doen we mijn ouders leven allebei nog en ze zijn samen. Ik had ze net aan de lijn voordat ik hier kwam. Ze passen op de kindjes.

Maar ik ging ook geld 1 op 1 met mijn ouders uiteten gewoon voor de 1 op 1 gesprekken. En ik was vorige week met mijn moeder uit eten en ze zei en bij het toetje, zo fijn als je nu alle aandacht voor me hebt. En ik dacht eigenlijk wat een mooi compliment. Totdat ik hoorde wat ze eigenlijk zei. Nu heb je wel aandacht voor mij.

Normaal leef je altijd in de toekomst. Ben je altijd met je doelen bezig. Mhmm. En dat is een beetje dus de balans. Dus natuurlijk doelen nastreven is supergezond.

Dat brengt ook geluk, daar geloof ik of plezier, daar geloof ik ook in. Maar alleen maar je verbonden voelen met een toekomst die er nu nog niet is, dat is een vorm van lijden. En wat ook interessant is als je kijkt naar de neurobiologie. Doelen nastreven en ambitieus zijn dat geeft dopamine. Dopamine is motivatie, dat is niks anders wat het is.

En het geeft een gelukzalig gevoel. Dat kennen we allemaal. Maar zodra je een doel behaald hebt, dan heb je geen actie meer nodig, geen motivatie meer nodig. Dus dan daalt die dopamine. En dat is de spreekwoordelijke dip die we allemaal kennen.

Is dit het nou? Goh, ik dacht eigenlijk dat ik heel blij zou zijn, maar ik voel me eerder somber. Succes behalen maakt niet gelukkig. Succes behalen maakt technisch gezien somber. Je kunt tijdelijk even plezier beleven, goed gedaan, maar biologisch gezien voel je gewoon een dip.

Vaak compenseren we dat nou, het volgende doel moet dan nog maar extra groot zijn en nog groter zijn. Maar dat is een foute organen die je nooit gaat halen. Mijn visie daarop is, wees lekker streig, doe je ding, hartstikke goed. Haal geluk uit het nastreven van het doel, maar met name vindt andere vormen van plezier anders dan het behalen van het doel. Als ik x behaal, dan hoor ik erbij.

Als ik x behaal, dan ben ik gelukkig. Die aanname klopt dus niet. Dat is hoe we ernaar kijken.

Ja. Mijn mentor, mijn zakelijk mentor zei geld verdienen is op zich niet zo moeilijk. Het gaat erom dat jij de persoon wordt die in staat is om dat geld te verdienen. Ik was toen nou waarschijnlijk net zoals jij dat omschrijft streperig. Ik was heel erg gedreven laat ik het zo zeggen.

Ik was 29 jaar. Al mijn geld verloren diep in de shit en ik wilde, ik moest geld verdienen, maar ik wilde ook weer heel rijk worden. Want in mijn optiek daar sta ik nog steeds wel een beetje achter, geeft dat heel veel vrijheid. Want ik weet wij leven een heel comfortabel leven omdat we financieel al die mogelijkheden hebben. Dus we kunnen een heel mooi huis bouwen, een hele mooie tuin creëren en ik heb nu net weer een nieuwe boot kunnen kopen.

Niet dat dat me gelukkig maakt of dat ja hoe moet ik dat nou zeggen? Het maakt me laat ik zeggen zonder die boot ben ik ook gelukkig, maar doordat we nu die boot hebben en volgende week gaan we dan weer een week met zijn tweeën zeilen. Joh iets mooiers is er dan niet. Weet je en en puur dat zijn met zijn tweeën op het water met helemaal niets

Fantastisch.

Geen telefoon, geen bereik. Gewoon het zijn met de wind en de zon. Dat is zo waanzinnig die die verbondenheid met met wat er is. Dus die boot is misschien een middel die ons kan helpen om dat gevoel meer te ervaren. Maar Péna die zei als je miljonair wilt worden moet je het eerst zijn.

Mooi.

En heb ik veel van geleerd. Niet toen, maar vele jaren later begreep ik dat pas van je moet eerst die persoon zijn die in staat is om die weg af te leggen, om dat pad te bewandelen om uiteindelijk dat geld te verdienen waardoor iemand zegt nu krijg je het label je bent miljonair. Ja. Maar daar ging het niet om. Het ging om je in te zien.

Het ging om die weg. Ja. En als je dat pad hebt gelopen ga je ook inzien dat het fysieke geld veel minder belangrijk is, maar wie jij bent geworden, die waarde

Dat vind ik zo van onzorgvuldig. Ondernemer. Ja. Het het is niks anders dan persoonlijke groei. Het is eigenlijk gewoon een gigantische cursus voor jezelf.

Ja, nou had ik laatst een discussie met 1 van jouw collega's. Die zei ja, jij hebt het altijd maar over de beste versie van jezelf worden en daar moet je eens mee ophouden, want daardoor zet je juist heel veel mensen onder onnodige druk. Ja. Want je bent al goed zoals je bent of je bent goed

Ja en en ik denk dat beide is waar. Je bent goed zoals je bent, dacht hè? Dat geloof ik. Is dat zo? Maar ja nou als je, als je hebt nou laat ik even over nadenken.

Je bent goed zoals je bent in de zin je hoeft niet een miljonairs leven te rijden. Zeker. Of niet. Maar waarom zou je het niet doen? En niet alleen voor voor de boot, om dat even als mooie metafoor aan te dragen.

Maar vooral de weg er naartoe. Ik vind het ook fantastisch om het beste uit mezelf te halen. En het ik ben niet zo per se materialistisch, maar ik vind doelen behalen tof door de weg er naartoe.

Ja. Het gaat om die weg. Het het gaat Het is een leerproces.

Ik ga ook in de gym wil ik ook weet ik graag ook gewoon ja, ga ik niet voor het lichtste gewicht. Nee, ik vind het leuk om een tandje erbij te doen met een trainer. Push me maar. Want dat is niet dat ik dan dat gewicht kan tillen ja, superleuk. En dat ik wat meer spieren heb superleuk.

De weg er naartoe.

Ja, het is de groei.

Dat vind ik zo fantastisch.

En daarvan is mijn stelling dus dat is natuur. Ja. Want de natuur groeit altijd. Ja. De boom denkt niet halverwege nou, ik vind het wel best ik stop ermee.

Ja. De natuur, Het groeit of het sterft af?

Ja en dat is En het gaat me niet om absolute hoogte niveau,

maar Om de beweging. Exact. Het gaat om de voortgang. Ja. En als iemand dan zegt van je bent goed genoeg of je bent goed zoals je bent.

Ja. Vind ik dat wel een beetje misleidende pleister. Want dan zeg ik van oké, je hebt 30 kilo overgewicht. Ja. Je zit aan de prednison en aan de slaapmedicatie.

Je moet elke week naar de psycholoog bent, je kan het leven niet aan door welk omstandigheid dan ook. Ja. En dan gaan wij iemand wijsmaken dat die goed is zoals die is. Nee, die er is iets niet goed.

Ja, nee en daar en daar zit dat eens. Want dan dan ga je dan is het het. En soms is een schop onder de kont best wel even goed.

Ja, ik ik ik vind het vergelijkbaar met een een kind laten we zeggen een kind van 10 die thuiskomt en alleen maar drieën heeft dat je zegt ja, maar je bent goed zoals je bent. Ja. Dat kind intrinsiek als mens zijn we allemaal goed zoals we zijn. Dus vanuit die gedachte gaat het kut. Maar je kan toch niet tegen dat kind zeggen Ja, allemaal 3 is allemaal groter, maakt niet uit.

Nee en en ik deel dat. En jouw hoogste waarde is persoonlijke groei. Ja. En dat deel ik. Ja.

Dat dat merken voel ik, dat heb ik hetzelfde. Dus dat dat is eigenlijk waar het om draait. Je wilt jezelf uitdagen. Je wilt zelf groeien. Dat is de natuurlijke beweging van het leven.

Ja. Dat deed ik. Wat ik ook heb gemerkt in nou ja, Tony Robbin is ook mijn zijn ze ook mee mee begonnen. Ik was 13 toen mijn ouders naar life Masterering. Wat goed.

En mijn broers en ik mochten vanuit de daycare mee naar achter in de zaal Vond

je dat niet heel raar toen?

Ik vond het fantastisch.

Ja? Dat ging een rare man op die tijd. Ik vond

het fantastisch. Ik zag hem op het podium. Ja. Maar even die term te gebruiken. Vind ik een heerlijke term.

En zei ik dit wil ik. Dus toen ik was 13, dit wil ik.

Goed goed, dus hij was wel een inspiratie. 100 procent

en ik zag het vorige week zat ik met Joseph McCandon. Wat leuk. Ja, die heeft nu mijn boek. Ben ook heel erg cool.

Wat leuk.

Ja, ze hebben maar dat

Super gast heet Joost.

Wat fantastisch. Hij is fitter dan ik. Denk hoe dan weet je wel? Hij is Hij

deed nog wel, ik ik was bij Tony met JoepW. Ja. Ik denk 10 jaar geleden. Ja mooi. En toen kwam Joseph op het podium en ik dacht ja, Joseph ziet hij goed uit en we lachen gasten.

Ja. En toen zei hij op een gegeven moment moment, houd wel de herfst. Ja. Dacht ik van ja, weet ik veel mijn leeftijd waarschijnlijk.

Ja, ja.

Toen bleek die al 65 te zetten. Insane. Dacht ik van holy fuck. Ja, echt insane. Maar fantastisch.

Superleuk. Ja. Inspiratiebronnen, voorbeelden. Ja. Heb je nog andere voorbeelden?

Nou, Jan Geurts is mij ook een hele belangrijke. Is verslaafd aan liefde, prachtig boek. Ook heel veel van geleerd en natuurlijk ook een mooi hadden we net even over de pijn, hè. Die we allemaal wel kennen denk ik, meer of minder maat dan wij in dit geval ook. Het is vaak de in zijn zin is weleens pijn is vaak de eerste spirituele leraar.

Mhmm.

Denk ja, het is vaak vanuit een pijn dat je dit weg ook gaat bewandelen van groei, uitdagen, jezelf ontwikkelen. Want als alles koek en ei is dan is het ook aai over de bol, dan is het ook makkelijk. Maar ja, zonder wrijving geen glans.

Nee, nee. Jij zit toch wel meer in de wetenschappelijke kant, hè. Je hebt daarvoor gestudeerd. Ja. Wat vind je dan van meditatie?

Fantastisch. Ja dat is heel heel duidelijk fantastisch. Meditatie mindfulness is heel erg sluit het aan bij bij bij bij focus en aandacht. Dus ik bedoel daar gaat het letterlijk over. Het trainen van je aandachtsgebieden.

Dus dat is overduidelijk bewezen effectief doen.

Ja. Doe je het zelf ook?

Zeker te weinig. Ik zal wat meer mogen doen. Hoe hoe

doe je dat dan?

Nou, ik heb ik heb 2 jonge kindjes. Dus dus daardoor was mijn routine, mijn ochtendroutine nou best wel lang even weg. Ze zijn nu net 5 en bijna 8. Dus nu zijn we uit de tropenjaren en is het allemaal wat relaxter. Dus nu is er mijn, is mijn heilige momentje 5 voor 8 tot 5 voor half 9 in de ochtend.

Want dan gaan de kindjes naar school, brengen ze naar school et cetera. Maar dan zijn ze net in altijd ochtendritueel dingetjes gedaan. Gaan ze of lezen of spelen en dan heb ik een half uurtje voor mezelf en 1 van de onderdelen is dan mediteren. Wat doe je dan? Ademhalingsoefeningen en puur met mijn aandacht bij 1 onderwerp blijven.

Vaak bij een gedachte. Simpel basic, maar voor mij is dat goed.

Ja, ja. Zou je het

meer mensen aanraden? 100 procent. Het is een manier om je aandacht te trainen en daarmee heet stemmetje wat rustiger te krijgen. Het is 1 van de manieren om dat stemmetje rustiger te krijgen. Ja.

Ik denk dat het ook goed is om meditatie zeker doen. Trainen is belangrijk. Is zeker in deze tijd mega belangrijk. En daarnaast zeker in combinatie met de buurtvrij momentjes. En het gaat goed hand in hand, want die buurtvrij momentjes Heeft die die rustmomenten?

Ja. Die rustmomentjes worden dus vaak niet gedaan door dat stemmetje. Maar als jij door meditatie leert om meer controle te krijgen over je ademhaling over dat stemmetje, dan heb je ook meer de ruimte en de rust om die rustmomentjes te pakken. Dan durf je dat ook meer aan. Dus dat zou de 2 likes zijn.

Dus begin met mediteren, ademhalingsoefeningen in het verlengde ervan en zeker daarna pakt die rustmomentjes gedurende je werkdag en dat zorgt ervoor dat

je dag met meer rust gaat doorleven. Voor voor je vond je dat zelf moeilijk om om dit te gaan doen Zeker. Want Zeker. Ik hoor vaker van ja, maar het lukt mij niet mediteren.

Ja. Want het is

daar moet je 2 keer geprobeerd en Ja, mooi. En dan ga ik proberen en dan zit ik zo zeg maar je hoeft helemaal niet zo te zitten gaan. Relax, ga wandelen whatever. Maar probeer even tot tot rust te komen. Even geen afleiding.

Nee, maar zeker en dat is ook met moment zo mooi. Je wordt je wordt begeleid en daar ben ik een heel groot voorstel van. Het is We zijn zo gewend om door door door door door gas gas gas en het stemmetje maar door. Dat die stap van 100 procent aan naar bij wijze van spreken naar 10 procent aan Ja. Bij wijze van spreken naar die rust.

Dat de zesde versnelling eerst zijn in de meeste mensen kunnen dat niet. En ik geloof heel erg in begeleiding ga stappen

Dat is net als met een personal trainer.

Dat is. Je moet gewoon stap voor stap naar dat wat lager gaat.

Gaan Op een gegeven moment kom je op een niveau dat je weet van die gewichten dat is de oefeningen. Ja. Maar ik heb het ook want als ik zonder trainer train dan dan denk ik dat ik het goed doe. Ja. En dan komt een trainer weer eens langs en zegt nee je moet je staat verkeerd of je doet dit en ik ik heb die correctie wel nodig.

Ja en die push in dit geval niet. Net andere kant op natuurlijk. Maar bij personal trainer idem dan is het lekker van

Even door Jij kan nog wel eentje wijzen. Even doorgaan. Ja. Is ook veel

mooi bij een personal trainer betaal je iemand om te zeggen nee doe maar eentje min is goed zo. Maar dat nee je push hem juist om ja.

Even een focus nog. Ja. Die vraag die me vaak gesteld wordt. Ik kan geen focus houden of ik verlies focus. Ja.

Als ik die vraag aan jou stel, wat wat zou jouw antwoord zijn voor al die mensen?

Het is een combinatie van 4 antwoorden. 4 concentratielekken. Dus we denken vaak het is mijn telefoon, het is mijn mail, maar dat is de minst belangrijke concentratie. Als om ze even in volgorde af te tikken, dan kunnen ze 1 voor 1 tikken. 1 van de grootste afleider is onderprikkeling.

Is iets te simpel, het is iets te saai. Dus we lezen een tekst halverwege de pagina denk je ja, ik moet dit dit nog even doen. Ja, ik moet dat en dat nog even doen. En aan het einde van diezelfde pagina kom je erachter, wat heb ik ook alweer gelezen. De eerste oplossing is om bepaalde simpele taken prikkeler te maken.

Dat zou je niet verwachten in deze tijd, maar juist extra prikkeling wat ervoor zorgt dat je meer in het verhaal zit. Dus we kennen allemaal als je een site telefoongesprek voert met iemand die te traag aan het kletsen is dan gaan we de was opvouwen of die tekenetjes maken, die doodles. Die kleine doodeltjes verhoog je concentratie met 29 procent. Multitasken, dat dat slecht is is achterhaald. Multitasken als je het goed doet is fantastisch om te doen.

Iets simpels naast een hoofdtaak doen zorgt voor dat je met meer aandacht doet kunt doen. Voorbeeld als ik straks mijn kindjes van school op ga halen en mijn jongste is Dex, net 5, zit in groep 1. Enthousiast gesprek met jou gevoerd, superleuk. Zit ik in de zesde versnelling. Als ik dan thuis kom zit hij in de eerste versnelling.

Logisch, het is een kind. Het is normaal met zijn ontwikkeling. Maar dan kon er nog wel eens een mismatch zijn dat mijn hoofd sneller ging dan dat hij praatte. En dat ik ging afdwalen en dat wil ik niet. Want het mooiste dat je een kind kunt geven is aandacht.

Dus wat ik tegenwoordig doe, hetzelfde principe, doe ik iets simpels naast de hoofdtak luisteren naar hem. In dit geval een paperclip in mijn handen houden. Denksnelheid, praatsnelheid, doe iets simpels in mijn handen te houden, de paperclip, geef ik mezelf minder ruimte om aan andere dingen te denken. Waardoor ik me volledige aandacht aan hem kan geven. Dat is het idee.

Simpel, praktisch, werkt. Ieder met lezen dwaal je af tijdens het lezen, lezen ze millimeters sneller. Je hoeft niet diagonaal te lezen, want dan mis je informatie, maar simpelweg je ogen een fractie over de regels, sneller over de regels laat bewegen maakt de taak net iets prikkelende waardoor je minder ruimte over hebt om na te denken wat je morgen wilt gaan doen. Daar heb je meer aandacht voor wat je leest en daardoor kun je het beter begrijpen en onthouden. Dit is de eerste.

Simpel werkt.

Voordat je dan doorgaat met die ander. Ik lees juist heel erg langzaam. Ja, kan. Ik lees overigens niet zo heel veel, maar als ik lees dan merk ik dat ik vaak moeite heb om te begrijpen wat er staat. Ja.

Of misschien wil ik wel beter begrijpen wat er staat. Dus lees ik een stukje en dat lees ik dan nog een keer. Dus ik ben heel lang met een pagina bezig. Ja. En toch merk ik dat ik in 2 dagen een heel boek kan uitlezen.

Dus ik lees het misschien heel vaak achter elkaar.

Kan.

Ja. Maar ik ga het eens proberen wat jij zegt door het sneller te lezen, want dan zeg je ik zou meer opnemen en meer focus.

Ja dus vergelijk het met autorijden. Als jij een lange auto Ja. Ja als je een auto rijdt. Ja, ik had een hand.

Nee ik gaf dit voorbeeld vroeger ook. Ja. Vroeger deed ik aan autoracen. Ja. Als ik dan Check.

Met 200 over het circuit ging. Ja. Focus. Dan was er volledige focus.

Denk je dan aan je to do lijst tijdens

Nee, nee natuurlijk niet. Maar als ik met 80 op de snelweg zo half in de file zit, dan zie je mensen ook word je afgeleid en dan is het gevaarlijk.

Dit is hetzelfde met lezen. En dit is wegafhankelijk oftewel tekst afhankelijk. Dus complexe vakcultuur natuurlijk leest het langzamer. Boeiend. Maar hier kan je dus wel in variëren.

Ik doe hetzelfde met lezingen en breedste extra veel op een podium en dat vind ik superleuk Maar

je praat ook vrij snel.

Ik praat ook vrij snel en is ook mijn enthousiasme hoor. Dus ik ben ook een beetje Ik moet opletten. En nu doe ik het uit enthousiasme. Mhmm. Maar als ik een lezing geef doe ik het vaak ook, ga ik er wat bewust in inschakelen.

Dus bij moeilijke onderwerpen praat ik wat langzamer. Bij makkelijke onderwerpen praat ik een fractie sneller. En die variatie is een manier om met de aandacht te spelen van de toehoorder.

Mhmm. Zelfde logica. Ja. Dit was de eerste? Dit was

de eerste. De tweede is het belangrijkste. En dat zijn die buurtvrij momentjes waar we het net over hadden. Elke keer dat je een cognitieve inspanning doet, zoals wij nu hebben. We zijn heel leuk aan het kletsen.

Ik vind het superleuk om beetje te doen. Maar het kost bepaalde inspanning voor jou, voor mij en iedereen hier omheen.

Want je moet luisteren.

Ja, dat is toehoorde idem. Elke keer dat je een cognitieve inspanning doet ontstaan er afvalstoffenjes in je hoofd. En die afvalstoffenjes, dus een glutomaat heet nou, ammuniseerd glutomaat, die maak je trager. Die afvalstoffenjes moet je opruimen. Doe je dat niet, word je trager, maar ook stressgevoeliger.

Dus ben je veel meer gevoelig voor die ruis en prikkels ook in je hoofd. Je kunt ze minder blokkeren. Dat is een muurtje wat steeds zwakker wordt. De default Mode network, hadden we het al eerder over, tankstation van de hersenen, dat zorgt ervoor dat die afvalstoffen stofjes worden opgeruimd. Maar de enige belangrijkste criterium wat we net al kort even benoemde, die gaat pas aan dat tankstation als je niks doet.

Dus een pauze met je telefoon is een verlenging van je werkdag. Voor je hoofd is er geen verschil tussen Insta en Excel. Het 1 is leuker dan het ander, maar het is technisch hetzelfde.

Vind jij. Vind je ex. Nou, je brein ervaart dat niet.

En bij die Lloyd waar ik laatst was, was er ook discussie over wat daadwerkelijk leuker was. Maar maar dit is super dit is gewoon we denken het is lekker en het voelt lekker, maar het is werk voor je hoofd. De auto meet ervoor als voorbeeld weer. Als ik naar een leuke bestemming rij of naar een vervelende bestemming rij met mijn auto Mhmm. Voor de benzine in mijn auto maakt dat geen fluit uit.

Nee.

En is

voor je hoofd hetzelfde. We denken vaak ja maar het geeft me energie. Een podcast bekijken of luistert geeft me energie in de zin van inspiratie, maar het kost energie in de zin van brein processen om die informatie te verwerken.

Is is het ongeveer te vergelijken met die leuke gezellige avond en we drinken nog 1 fles extra. Dat voelt op dat moment heel goed.

Super leuk.

Maar de volgende dag heb je kopp pijn, je voelt je ellendig en je hebt geen energie.

En is met scrollen dus hetzelfde. Op het moment zelf is het autoracen. Als je scrollt word je zo daarin opgenomen dan kun je niet denken aan je volle to do lijst of die stressvolle gedachtes. Nogmaals afleiding en verdoving is niks anders dan een synoniem. Maar het is juist die extra prikkels waardoor je nog meer gaat interen en nog zwakker wordt om die vervelende gedachtes te blokkeren.

Je muurtje wordt zwakker. Ja. Dus biedt vrij momentjes in het interval hoe vaak elk uur 5 minuten. 5 minuten per uur. Naast je normale pauzes.

Dus van lunchen, wandelen et cetera, sporten, dat. Derde constellelijk, check. Ja? Is interne prikkels, je eigen hoofd, het stemmetje. Eigenlijk een belangrijk onderwerp natuurlijk waar we het nu ook over hebben.

Ja. Je eigen hoofd is een groot geafrijder dan je telefoon en e-mail bij elkaar opgeteld. Dus we denken vaak nogmaals het is mijn telefoon. Nee, het is je eigen hoofd. Waar we het eerder over hadden, de simpelste, er zijn heel veel dingen over te vertellen.

Nou jij gaat natuurlijk jij vertelt ook al heel veel dingen over. Waar we het net over hadden de slechtste plek om te piekeren is in je hoofd. De beste plek is op papier. Haal gedachtes, emoties uit je hoofd. Door te parkeren kun je het loslaten en kun je het aangaan en blijf met je aandacht bij zo'n emotie dan lost die op.

Ben je het dan met me eens? Want ik ik geef dan vaak het advies van stel jezelf goede vraag. Wat is er nou werkelijk aan de hoofd? Ja. Waar ben je werkelijk bang voor?

Maak het niet erger dan het is. Ja.

Weet ik ben er eens. Ja zeker dat is

Zelf aan de hand.

Ja zeker die ik ik ben gebrek aan goed Nederlands. Dus ingebeelde pijn. Dat is gebaseerd door 2 assumpties. X gaat gebeuren en als x gebeurt is dat heel slecht. En door die 2 aannames te te ja, te te onderzoeken gaat x wel gebeuren.

Bedenk eens 5 redenen waarom waardoor x niet gaat gebeuren. Dan gaat die al wankelen. En de mooiste als x wel gebeurt, wat is daar goed aan? En als je dan dan krijg je dus 2 waarheden in je hoofd en dan gaat de overtuiging oeh, dit is het ergste wat me kan overkomen. Die overtuiging gaat wankelen en dan vliegt die gedachten vliegt zijn, die stress vliegt zijn waarde.

Verlies zijn kracht. Dus daar ben ik helemaal mee eens. Dus lijkt me wel 100 procent bij jou. En die laatste dat is de externe prikkels. Dus de vierde concentratie, dus je telefoon, e-mail et cetera.

Creëer momenten van onbereikbaar gedurende je werkdag. Een week zeil is daar het prachtigste voorbeeld in natuurlijk. Maar dat is

niet voor iedereen weggelegd, maar gedurende je werkdag Nee, maar je kunt wel de natuur in. En je kunt naar buiten gaan. En je kunt de rust even opzoeken. Want ook dat is niet altijd mogelijk hé als je bij een van de Groot kantoor op de Zuidas werkt dan kan je niet zomaar even lekker naar buiten de stilte opzoeken. Want ook de drukte van de stad heeft een bepaalde energetische druk waar je last van hebt zonder dat je dat weet.

Ja. En daarom ja, ik ik verblijf het liefste op afstand van mensen. Dus ik ben het liefst alleen met Cindy en met mijn honden, maar geen andere storen energievelden in mijn omgeving. En het geeft ons heel veel rust.

Ja. Ik heb hetzelfde.

Ja, ik vind het heel fijn.

Ik dacht vroeger dat ik heel sociaal was, blijkt dat dat een stuk minder het geval is dan ik vroeger dacht. Ja? Ja, nee ik heb idem. Dus dat is die die alleentijd is zo belangrijk, maar alleen dat klinkt zo alleen. Maar het is super gezond om dat te doen en we zijn zo altijd met anderen om ons heen ten alle tijden hetzij digitaal of fysiek maar

Ja je hebt rust in je hoofd nodig. Yes. Tot slot wat gebeurt er als iemand te weinig rust in zijn hoofd heeft en te weinig focus, concentratie?

Ja, dan werkt technisch je gaat achter de feiten aanlopen. Er komt gewoon steeds minder uit je handen. Je gaat gewoon echt een diepe duik nemen in productiviteit waardoor de werkdruk en de stress dit gaat doen. Het belangrijkste effect is tegenovergestelde van rust is stress en onrust. Dat is het belangrijkste effect wat we merken.

Als je geen grip hebt op je aandacht, op je focus dan is overprikkeling en onrust de constante in je leven en dat is zonde.

Is stress dan dat gevoel van ik heb geen controle over de situatie, over mijn leven?

Ja, eens en ook nou nog even terugkomt op die telefoon. Stel je krijgt een WhatsAppje dus bent even aan het werk, aan het schrijven. Ik ben nu ook bezig met een nieuw boek. Nou we kennen het proces. Lekker er niet in.

Stel ik heb geen telefoon dan in de buurt dat ik schrijf, maar stel dat ik dat zou hebben en ik krijg een appje van een goede vriend Klaas. Stel dat Klaas mijn appje stuurt. Dan is het denkt leuk, ik krijg een appje. En dat is de de dus de dopamine die die spreekt. Maar wat er ten alle tijden gebeurt als je onderbroken wordt is cortisol.

Cortisol is het stresshormoon dat ons waakzaam en alert maakt. Wat is het? Is het een kans of is het een gevaar? Evolutionair gezien had dat een functie. Moet ik snel wegrennen of is het de buurman en kunnen we even een high five doen?

Maar wat niet heel veel mensen weten is dat de dopamine maseert de cortisol. Dus moment dat je een appje krijgt denk je vaak leuk, dopamine. Maar daaronder ligt altijd die stress en die voel je op dat moment niet. Maar dit put je lichaam gigantisch uit. En daar rust in vinden en momenten van onbereikbaarheid in durven te bouwen gedurende die werkdag, cruciaal voor rust in je kop.

Mooi man. Mag ik je heel erg bedanken voor al je wijsheid en je kennis. Dank.

En voor

al je enthousiasme. Ja. Want dat is ook belangrijk hè? Ja. De enthousiasme en de energie en Ja.

En de rust dat die er is. Dat je niet helemaal zo'n zo'n downer wordt van dat dat er niks meer is Ja. Wat het vuurtje doet

aan mij Ja, maar dat vuurtje is een prachtig onderwerp. Ja, ik

vind het mooi, ik vind het mooi hoe je daarover praat. Ik weet niet of je atation Momentts gebruikt, maar anders ga ik je met alle liefde een Leuk. Een abonnement geven dat je toegang hebt om om het eens te proberen.

Fantastisch. Maar

ook mensen in je omgeving bevindt altijd fijn om te delen. Ja. Als je mensen tegenkomt van wie je denkt van nou die kan het wel gebruiken. Ja. Laat het ons weten, dan zorgen we dat Leuk.

Wordt geregeld. Ik geef je ze ook nog mijn boeken mee. Je hebt het misschien helemaal niet nodig, maar ook altijd leuk om aan iemand anders door te Zeker. Te geven. En Ja,

ik kan je vertellen ik heb ze allemaal al, maar Ja. Was dat leuk om ver te krijgen. Ja. Dank je wel.

En ga vooral door met wat je doet. Want ik denk dat het belangrijk is dat we allemaal onze kleine bijdrage leveren Ja. Om naar een mooiere samenleving te gaan, want dat is uiteindelijk waar we het voor doen. Meer rust in je hoofd en dat iedereen zijn mooiste leven kan leven. Dank je wel.

Mark Tigler, dank je wel.

Graag gedaan.