Proost,
hè.
Wat
een
heerlijk
weer
om
zo
buiten
te
zitten.
Zeker.
Lekker
zo
op
het
terras.
Oh
wacht,
kijk
die
twee
daar
eens
bij
die
tafel.
Volgens
mij
hebben
ze
een
lichte
discussie
over
wie
de
rekening
betaalt.
Hm,
ja.
De
klassieker.
Altijd
een
interessant
moment,
zeker
op
een
eerste
date.
Precies!
Dat
brengt
me
wel
op
een
idee.
Hoe
zit
dat
nou
echt
met
die
Nederlandse
datingcultuur?
Nou
ja,
wat
je
daar
ziet,
is
denk
ik
vrij
typisch.
Het
hele
idee
dat
je
de
kosten
samen
deelt.
Ja,
'going
Dutch'!
Maar
is
dat
nog
steeds
zo?
Ik
heb
het
idee
dat
mannen
het
soms
toch
wel
fijn
vinden
om
te
betalen,
als
een
soort
gebaar.
Dat
kan,
maar
de
basis
is
wel
dat
het
niet
per
se
verwacht
wordt.
Als
je
ervan
uitgaat
dat
je
een
relatie
wilt
waarin
je
partners
gelijkwaardig
zijn,
dan
is
het
eigenlijk
best
logisch
om
vanaf
het
begin
de
kosten
te
delen.
Dat
is
waar.
Het
voorkomt
ook
scheve
gezichten.
Ik
had
ooit
een
date
met
een
jongen
die
er
heilig
van
overtuigd
was
dat
de
man
altijd
moest
betalen,
omdat
zijn
vader
dat
ook
altijd
deed.
Ik
vond
dat
zo...
ouderwets.
Ja,
precies.
Dan
begin
je
al
met
een
heel
andere
verwachting.
Daarom
is
open
communicatie
zo
ontzettend
belangrijk,
denk
ik.
Absoluut.
Gewoon
kunnen
zeggen:
'Zullen
we
het
samen
betalen?'
zonder
dat
het
ongemakkelijk
is.
Die
directheid,
dat
vind
ik
wel
fijn.
Ja,
die
Nederlandse
directheid.
Mensen
weten
tenminste
waar
ze
aan
toe
zijn.
Als
je
het
er
niet
mee
eens
bent,
kun
je
dat
gewoon
zeggen.
Echt
hè.
Ik
denk
dat
als
je
niet
eerlijk
durft
te
zijn
over
zoiets
kleins
als
een
rekening,
het
heel
moeilijk
wordt
als
je
later
grotere
dingen
moet
bespreken.
Dat
is
een
goed
punt.
Het
zegt
iets
over
hoe
je
later
met
conflicten
of
belangrijke
beslissingen
omgaat.
Als
je
niet
eens
kunt
overleggen
over
wie
het
kopje
koffie
betaalt,
hoe
ga
je
dan
ooit
samen
een
huis
kopen?
Haha,
ja,
dat
is
wel
een
heel
grote
stap.
Maar
je
hebt
wel
gelijk.
Het
gaat
om
de
basis.
En
om
het
maken
van
duidelijke
afspraken.
Precies.
Of
in
ieder
geval
het
bespreekbaar
maken
van
dingen.
Het
hoeft
niet
allemaal
vast
te
liggen,
maar
je
moet
wel
weten
wat
je
aan
elkaar
hebt.
En
ook
dat
je
naast
de
relatie
nog
steeds
een
individueel
persoon
bent.
Dat
je
eigen
vrienden,
je
eigen
geld
en
je
eigen
leven
hebt.
Dat
vind
ik
ook
zo'n
belangrijk
onderdeel
van
een
gelijkwaardige
relatie.
Zeker.
Je
bent
een
team,
maar
je
bestaat
ook
nog
uit
twee
individuen.
Als
je
dat
vergeet,
dan
denk
ik
dat
je
problemen
krijgt
die
je
niet
zomaar
oplost,
zelfs
niet
als
je
er
heel
veel
over
praat.
Oh
wacht,
dat
is
een
interessante.
Dus
je
zegt
dat
communicatie
niet
alles
oplost
als
de
basis
niet
goed
is?
Nou
ja,
open
communicatie
is
een
voorwaarde,
maar
het
is
geen
wondermiddel.
Als
je
fundamenteel
andere
ideeën
hebt
over
wat
een
relatie
inhoudt,
bijvoorbeeld
over
gelijkwaardigheid,
dan
wordt
het
een
lastig
verhaal.
Ja,
dat
is
waar.
Dan
blijf
je
praten
over
dezelfde
problemen.
Echt
niet.
Dan
moet
je
gewoon
eerlijk
zijn
en
zeggen
dat
het
niet
werkt.
Precies.
Die
directheid
weer.
En
ik
kan
me
voorstellen
dat
die
voor
mensen
uit
andere
culturen
soms
een
beetje
bot
kan
overkomen.
Ja,
dat
hoor
ik
wel
vaker!
Een
vriendin
van
mij
uit
Spanje
zei
dat
ze
het
in
het
begin
echt
even
wennen
vond.
Dat
ze
dacht:
'Waarom
zijn
ze
zo...
recht
voor
z'n
raap?'
Maar
nu
vindt
ze
het
juist
fijn.
Ja,
het
heeft
z'n
voor-
en
nadelen.
Je
weet
wat
je
hebt,
maar
de
romantiek
is
er
soms
wel
een
beetje
af,
haha.
Lekker
belangrijk,
die
romantiek.
Ik
heb
liever
duidelijkheid.
Geen
spelletjes.
Daar
heb
je
wel
een
punt.
Uiteindelijk
is
het
bouwen
van
iets
samen
gebaseerd
op
vertrouwen,
en
dat
krijg
je
alleen
als
je
eerlijk
en
open
bent.
Het
is
grappig
hoe
vaak
we
het
woord
'gelijkwaardig'
nu
gebruiken.
Ik
vind
dat
echt
een
sleutelwoord
in
deze
hele
discussie.
Ja,
maar
het
is
iets
anders
dan
'gelijk'
hebben,
hè.
Gelijkwaardig
zijn
betekent
dat
je
elkaars
mening
respecteert,
ook
als
je
het
niet
met
elkaar
eens
bent.
Ja,
precies!
Dat
is
een
goeie.
En
we
hadden
het
net
over
'bespreken'
en
'overleggen'.
Ik
gebruik
die
woorden
eigenlijk
door
elkaar,
maar
er
is
dus
een
klein
verschil.
Eigenlijk
wel.
Als
we
nu
de
menukaart
bespreken,
hebben
we
het
erover.
Als
we
gaan
overleggen
wat
we
bestellen,
proberen
we
tot
een
gezamenlijke
keuze
te
komen.
Aha!
Duidelijk.
Gaat
lekker
zo,
leraar
Maarten.
Dus,
als
we
het
samenvatten,
komt
de
Nederlandse
datingcultuur
volgens
ons
neer
op
een
paar
dingen.
Ja:
direct
en
eerlijk
zijn,
streven
naar
een
gelijkwaardige
relatie,
en
heel
veel
praten
over
alles.
En
de
rekening
delen
natuurlijk.
Dat
is
een
vrij
complete
samenvatting,
ja.
Nou,
ober!
Mogen
wij
de
rekening?
En
we
betalen
apart,
hoor!
Haha,
uiteraard.
Goed,
ik
moet
weer
eens
gaan.
Ja,
ik
ook.
Tot
de
volgende
keer!
Tot
horens,
doei!