Lisa: Maarten, je raadt nooit wat ik vanmorgen in de brievenbus vond.
Maarten: Hm, een uitnodiging voor een feestje?
Lisa: Was het maar zo'n feest. Nee, een blauwe envelop. En niet van de Belastingdienst.
Maarten: Oh nee. Een boete?
Lisa: Jaaaa, een boete! Voor te hard rijden. Ik ben zo boos!
Maarten: Echt? Waar dan? Je rijdt toch meestal niet zo hard?
Lisa: Nou, blijkbaar wel! Het was op de A2, ergens bij Utrecht. Zo'n stomme flitspaal.
Maarten: Ja, daar staan er inderdaad een paar. Was het een trajectcontrole?
Lisa: Nee, gewoon één zo'n paal. Ik zag hem totaal niet. En het was niet eens tijdens de spits, het was juist rustig. Daarom reed ik misschien wat harder.
Maarten: Ja, precies. Dat is verraderlijk. Ik gebruik daarom altijd de ANWB Onderweg app, die waarschuwt voor flitspalen.
Lisa: Oh wacht, die heb ik ook! Maar die had ik dus niet aanstaan. Echt zo dom. Hoeveel is zo'n boete tegenwoordig eigenlijk?
Maarten: Dat hangt ervan af hoe hard je ging. Maar het is nooit goedkoop. Bovendien kan het invloed hebben op je autoverzekering als je het heel bont maakt, al is dat bij een kleine boete niet zo.
Lisa: Nou ja, het was gelukkig niet extreem. Maar toch. Ik baal er gewoon van. Ik heb mijn rijbewijs al tien jaar en dit is pas mijn tweede boete ooit.
Maarten: Dat valt dan eigenlijk wel mee. Ik heb er ook wel eens eentje gehad. Tegenwoordig probeer ik op de snelweg gewoon de cruise control aan te zetten. Dat is veel relaxter.
Lisa: Ja, dat is waar. Maar in de stad heb je daar niks aan. Daar is het sowieso een drama met autorijden.
Maarten: Zeker. Ik pak eigenlijk altijd de fiets in Utrecht. Zelfs als ik naar de andere kant van de stad moet, ben ik met de fiets vaak sneller dan met de auto, vooral tijdens de spits.
Lisa: Eens. Al die stoplichten, en dan heb je ook nog de kans op een file. Of erger nog, een omleiding omdat ze weer ergens aan de weg werken.
Maarten: Precies. En dan heb je het nog niet eens over parkeren. Dat is pas echt een nachtmerrie.
Lisa: Oh, hou op. Vorige week moest ik in het centrum zijn. Ik heb twintig minuten rondgereden voor een plekje. Twintig!
Maarten: Ja, dat geloof ik meteen. Ik had laatst met de auto pech, net buiten de stad. De motor stopte er ineens mee.
Lisa: Nee! Wat heb je toen gedaan?
Maarten: Nou ja, de ANWB gebeld natuurlijk. Ik ben daar al jaren lid, juist voor dit soort momenten.
Lisa: En, kwamen ze snel?
Maarten: Eigenlijk wel. Binnen een half uur was er iemand. Bleek iets kleins met de accu te zijn. Maar toch, op zo'n moment ben je wel heel blij met die Wegenwacht.
Lisa: Ja, dat snap ik. Misschien moet ik ook maar eens lid worden. Voor het geval dat. Hoewel ik hoop dat ik nooit pech krijg.
Maarten: Het is een soort verzekering voor je gemoedsrust. Dat is het wel waard, vind ik.
Lisa: Wat zei je nou net? Een omleiding? Dat is toch als je een andere route moet volgen?
Maarten: Ja, precies. Als de normale weg is afgesloten, bijvoorbeeld door werkzaamheden of een ongeluk. Dan moet je een andere kant op.
Lisa: Oh ja. En je had het over pech hebben. Dat is echt zo'n typisch Nederlands woord voor als je auto kapotgaat.
Maarten: Inderdaad. 'Pech' betekent eigenlijk gewoon 'bad luck', maar we gebruiken het heel specifiek voor problemen met een voertuig.
Lisa: Dus, we hebben het gehad over mijn stomme boete van een flitspaal, de voordelen van de ANWB, en de chaos van autorijden tijdens de spits.
Maarten: En dat fietsen in de stad eigenlijk veel slimmer is. Hoewel je dan weer geen last hebt van een file, maar wel van de regen.
Lisa: Dat is waar. Alles heeft z'n nadelen.
Maarten: Nou ja, ik ga er weer vandoor. Succes met het betalen van je boete.
Lisa: Haha, bedankt. Erg aardig. Tot de volgende keer!
Maarten: Tot horens!