“Een vriend vertelt mij dat hij zijn broer heeft verloren, en ik word mij bewust van zijn pijn. Wat voor soort bewustzijn is dit? Ik wil mij hier niet bezighouden met de grond waarop ik dit lijden afleid. Misschien is zijn gezicht bleek en vertrokken, zijn stem zonder klank en gespannen. Misschien drukt hij zijn verdriet ook in woorden uit.
Natuurlijk kunnen al deze dingen onderzocht worden, maar dat is niet mijn bedoeling hier. Ik wil weten — niet hoe ik tot dit bewustzijn kom — maar wat dit bewustzijn zelf is.”
Op deze manier drukte de Duitse filosoof Edith Stein haar zoektocht naar het wezen van de empathie uit.
Waarom vond Stein dat filosofie een roeping is?
En hoe maakt zij van Thomas van Aquino een fenomenoloog?
En op welke vormt het feit dat zij tot haar dood in Auschwitz een indrukwekkend, authentiek leven leidde, ook een belemmering?
Te gast is Richard Steenvoorde
De denker die centraal staat is Stein