The Entry - by Stella Alafouzou

Σκεφτείτε λίγο αυτό. Κάποιος περπατάει ξέγνοιαστος στο δάσος, όταν ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά κάποιος με όπλο που τον πυροβολεί αλλά δεν τον σκοτώνει, όμως του προκαλεί προβλήματα υγείας που διαρκώς θα βάζουν τη ζωή του σε κίνδυνο ή θα δοκιμάζουν τις αντοχές του. Το θύμα δεν έχει ιδέα τι έχει συμβεί, δεν έχει κανένα κακό παρελθόν με κανέναν και έχει την ευκαιρία να μάθει, να διερευνήσει ποιος και γιατί… Κάτι που δεν θα γινόταν αν, τελικά, έχανε τη ζωή του. Αυτό περίπου είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη.

*Το περιεχόμενο του newsletter και του podcast “The Entry” δεν αποτελεί συμβουλή υγείας ή οδηγία. Συμβουλευτείτε πάντα τον προσωπικό σας γιατρό.
 

Εγγραφείτε στο Newsletter μου, The Entry: https://entry.substack.com/

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ
🩸 FreeStyle Libre (από την Abbott): Αυτόματη μέτρηση της γλυκόζης στο αίμα μου, 24 Χ 7.
8️⃣ EightSleep: High Tech στρώμα για ρύθμιση θερμοκρασίας στον ύπνο.
💍 Oura Ring: Καθημερινή μέτρηση των βιορυθμών μου, κυρίως του ύπνου.
⌚**Apple Watch**: μέτρηση μιας σειράς βιορυθμών, παρακολούθηση ποιότητας ύπνου και, η ώρα…
0️⃣ Zero App: Μου μετράει τις ώρες που κάνω fasting, και έχω πλήρες ιστορικό.
⚖️ Withings Scale: Ηλεκτρονική ζυγαριά που μετράει (εκτός του βάρους) το ΒΜΙ και άλλους δείκτες, και έχω πλήρες ιστορικό της εξέλιξης του βάρους μου.

ΣΤΑ SOCIAL:
📺 YouTube: /Stella_Alafouzou
📸 Instagram - https://www.instagram.com/salafouzou/
📱  TikTok - /salafouzou
🎥  Facebook - /stella.alafouzou.18
✖️ X - /salafouzou

SHOWNOTES
Αναφορές μέσα στο επεισόδιο (links με τη σειρά που αναφέρονται):

01:26 Τι είναι η ινσουλίνη και τι "αντίσταση στην ινσουλίνη"
02:44 Τι προκαλεί αντίσταση στην ινσουλίνη
03:50 Πρέπει να είσαι ήσυχος/η αν σε μια τυπική αιματολογική εξέταση βρεθείς με φυσιολογικές τιμές γλυκόζης;
05:10 Η προσωπική μου εμπειρία
1045: Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να διαπιστώσει αν η γλυκόζη του συμπεριφέρεται καλά…
12:40 Πότε έχει νόημα να βλέπεις μέσα στη μέρα τη γλυκόζη σου.

Creators & Guests

Host
Stella Alafouzou
🔬Sharing science:https://t.co/KbznpkLfI6 🕊Birdwatching devotee 🫠The synesthete (Google it) next door

What is The Entry - by Stella Alafouzou?

Όσα μας λένε οι έρευνες για να ζήσουμε καλύτερα.

*Το περιεχόμενο του newsletter και του podcast “The Entry” δεν αποτελεί συμβουλή υγείας ή οδηγία. Συμβουλευτείτε πάντα τον προσωπικό σας γιατρό.

Ας κάνουμε εικόνα μια σκηνή που θα μπορούσε να είναι από ταινία, θρίλερ.

Κάποιος περπατάει ξέγνοιαστος στο δάσος, όταν ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά ένας άνδρας με όπλο.

Τον πυροβολεί χωρίς να καταφέρει να τον σκοτώσει αμέσως.

Όμως του προκαλεί προβλήματα υγείας που διαρκώς θα βάζουν τη ζωή του σε κίνδυνο ή θα δοκιμάζουν τις αντοχές του Το θύμα δεν έχει ιδέα τι έχει συμβεί.

Δεν έχει κανένα κακό παρελθόν με κανέναν και έχει την ευκαιρία να μάθει να διερευνήσει ποιος και γιατί.

Κάτι που δεν θα γινόταν αν τελικά έχανε τη ζωή του.

Αυτό περίπου είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη.

ένας σιωπηλός δολοφόνος.

Καλως ήρθατε στο Entry podcast.

Είμαι η Στέλλα Αλαφούζου και γράφω το Newsletter The Entry.

Περισσότερο από την ιατρική αγαπώ την έρευνα.

Πιο σημαντικό από το προσδόκιμο ζωής θεωρώ το προσδόκιμο υγείας.

Αυτό αναζητώ και γι αυτό μοιράζομαι μαζί σας όσα ξέρω.

για να ζήσουμε περισσότερο, αλλά και καλύτερα.

Πριν σας πω τι είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, πρέπει να σας πω τι είναι η ινσουλίνη.

Είναι μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και η αποστολή της είναι να μεταφέρει τη γλυκόζη από το αίμα στο ήπαρ και στα μυϊκά κύτταρα.

Ο στόχος της είναι να αξιοποιηθεί η γλυκόζη για την παραγωγή ενέργειας και να αποτραπεί η αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

Όταν ο οργανισμός αναπτύσσει αντίσταση στην ινσουλίνη, πρακτικά αδυνατεί να ανταποκριθεί στην παραπάνω λειτουργία, κάπως έτσι το ήπαρ.

και οι μύες αντιστέκονται στην επίδραση της ινσουλίνης, με αποτέλεσμα να πρέπει να παραχθεί η μεγαλύτερη ποσότητα αυτής ώστε να έρθει σε ισορροπία η γλυκόζη.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν δίνει ιδιαίτερα συμπτώματα αφού μπορεί να υπάρχει για πολλά πολλά χρόνια στον οργανισμό χωρίς να γίνεται αντιληπτή.

Σταθείτε σε αυτό, γιατί και σε επόμενα επεισόδια θα αποτελέσει τον πυρήνα για να εξηγήσουμε πολλά πράγματα που μας δοκιμάζουν.

από τη χαμηλή ενέργεια και παραγωγικότητα ως την υπογονιμότητα και τα προβλήματα στο δέρμα, ή άλλα ακόμη πιο σοβαρά, όπως είναι το μεταβολικό σύνδρομο, η άννοια, το Αλτσχάιμερ και ο καρκίνος.

Συνήθως οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι είχαν αντίσταση στην ινσουλίνη, όταν πια έχουν προδιαβήτη ή είναι διαγνωσμένα διαβητικοί.

Οι επιστήμονες όμως χαρακτηρίζουν την αντίσταση στην ινσουλίνη ως τον πιο ύπουλο και σιωπηλό δολοφόνο του οργανισμού.

Γιατί όπως θα δείτε και στις έρευνες που θα προσθέσω στα show notes, πριν καν κάποιος καταλήξει να είναι διαβητικός, δηλαδή μέσα στο χρονικό διάστημα που έχει αντίσταση την ινσουλίνη και προδιαβήτη, χτίζονται πολύ άσχημα πράγματα στον οργανισμό του.

Το μεταβολικό σύνδρομο είναι ξεκάθαρα ένα από αυτά.

Επίσης τα καρδιαγγειακά: σκεφτείτε ότι κάποιο μη διαβητικό άτομο, αλλά με αντίσταση στην ινσουλίνη, που θα περάσει ένα ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, θα έχει χειρότερη λειτουργική έκβαση.

Από την άλλη είναι αυτό που πια όλο και πιο πολύ οι επιστήμονες αναφέρουν ως διαβήτη τύπου τρία και δεν είναι άλλο από την άννοια και την νόσο Αλτσχάιμερ.

Αμέτρητες μορφές καρκίνου σχετίζονται και αυτές με την αντίσταση στην ινσουλίνη.

αλλά και καταστάσεις που αφορούν ξεκάθαρα νεαρά άτομα, όπως η υπογονιμότητα και η σεξουαλική δυσλειτουργία.

Ανλαμβάνεστε πως η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν έχει ηλικιακούς περιορισμούς.

Για εμένα το πιο κομβικό σημείο στη διάγνωση της αντίστασης στην ινσουλίνη είναι οι μετρήσεις.

Μπορεί κάποιος που θα βρεθεί με φυσιολογικές τιμές γλυκόζης σε μια τυπική αιματολογική εξέταση να μείνει ήσυχος.

Συνήθως όταν πηγαίνουμε για μια αιμοληψία είμαστε νηστικοί τις πρώτες πρωινές ώρες μετά τον ύπνο μας.

Δηλαδή, έχουν περάσει τουλάχιστον οκτώ ώρες από την τελευταία φορά που φάγαμε ή ήπιαμε κάτι.

Αυτή είναι η γλυκόζη νηστείας και δεν πρέπει να ξεπερνά τα ενενήντα εννιά mg/Dl.

Εννοείται πως κάποιος που σε δύο συνεχόμενες αιματολογικές εξετάσεις θα βρεθεί να έχει μεγαλύτερο από το ανώτατο φυσιολογικό όριο θα πρέπει να προχωρήσει σε πιο εκτεταμένο έλεγχο, δηλαδή εξέταση γλυκοζηλιωμένης αιμοσφαιρίνης και καμπύλης σακχάρου.

Όμως, εγώ θέλω να κάνω μια ειδική αναφορά σε εκείνον που σε μια τυπική αιματολογική εξέταση.

θα βρεθεί να έχει γλυκόzh νηστείας μέσα στα όρια, αλλά προς τα πάνω, δηλαδή ενενήντα πέντε με ενενήντα εννιά και πάνω.

Η επιστημονική κοινότητα που μελετά σε βάθος στην αντίσταση στην ινσουλίνη και ορκίζεται στην έγκαιρη διάγνωσή της λέει πως το ενενήντα πέντε με ενενήντα εννιά δεν είναι μια καλή μέτρηση και χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση και φυσικά κάποιος που θα βρεθεί με γλυκόζη νηστείας σε ένα καλύτερο όριο, δεν έχει κανένα οκέι για να καταναλώνει όσα γλυκά ή υδατάνθρακες θέλει.

Η προσωπική μου εμπειρία πάει κάπως έτσι.

Για ένα αρκετά σημαντικό χρονικό διάστημα, η δουλειά μου ήταν στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά το μεγαλύτερο διάστημα εργαζόμουν από την Ελλάδα.

Ήταν τα χρόνια που είχα κάνει τη νύχτα μέρα, εξαιτίας της διαφοράς ώρας, προκειμένου να μπορώ να συμμετέχω στα calls.

Κοιμόμουν ή ελάχιστα όταν πια ξημέρωνε στην Ελλάδα ή καθόλου.

Παράλληλα είχαν αλλάξει οι ώρες που έτρωγα, αλλά όχι το τι κατανάλωνα.

Κάπως έτσι έκανα πιο συχνά άλλα μικρά γεύματα που περιείχαν κυρίως λαχανικά και ψάρι, καθώς εκείνα τα χρόνια δεν έτρωγα κρέας.

Κάποια στιγμή σε έναν τυπικό αιματολογικό έλεγχο και ενώ είχα κάνει τα πάντα σωστά, δηλαδή ήμουν νηστική και το προηγούμενο βράδυ είχα φάει κάτι ελαφρύ αρκετά πριν πέσω για ύπνο.

βρέθηκα να έχω γλυκόζη νηστείας εκατόν δέκα, αρκετά ανεβασμένο σε σχέση με την ανώτατη φυσιολογική τιμή που είναι τα εκατό και πολύ μακριά ακόμη και από τις τιμές που μας βάζουν σε σκέψεις, όπως το ενενήντα πέντε με ενενήντα εννιά.

λίγες μέρες μετά επανέλαβα την εξέταση και ήταν πάλι το ίδιο.

Ακολούθησε ένας έλεγχος της γλυκοζηλιωμένης αιμοσφαιρίνης.

Πρόκειται για μια απλή αιματολογική εξέταση που δίνει μια αίσθηση για το πώς ήταν ο μέσος όρος της γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους τρεις μήνες.

Η απάντηση έδειξε πως δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος ανησυχίας αφού ήμουν στο πέντε κόμμα τρία τοις εκατό.

Μια σύντομη αναφορά στις τιμές της γλυκόζηλιωμένης νομίζω ότι θέλουμε τώρα. Φυσιολογική τιμή θεωρείται εκείνη που είναι μεταξύ τέσσερα με πεντέμιση.

Από πεντέμιση έως έξι κόμμα τέσσερα μπορούμε πια να μιλάμε για προδιαβήτη.

Από εξίμισι και πάνω έχουμε μια ξεκάθαρη διάγνωση διαβήτη τύπου δύο.

Με πέντε κόμμα τρία δεν ήμουν βεβαίως διαβητική ούτε σε προδιαβήτη.

Όμως ήταν ξεκάθαρο ότι κάτι θα μπορούσε να πηγαίνει καλύτερα εφόσον η διατροφή μου ήταν αυτό που λένε τέλεια και παράλληλα γυμναζόμουν. Κάπως έτσι αποφάσισα να μετράω τη γλυκόζη μου πολύ συχνά μέσα στη μέρα συνεχίζοντας την ίδια αντικειμενικά καλή διατροφή.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω ότι ενδεχομένως να υπάρχει μια μικρή απόκληση όταν μετράμε μόνιμα στη γλυκόζη.

Συνεπώς κάποιος που ελέγχεται για προδιαβήτη ή διαβήτη καλό είναι να συμβουλευτεί διαβητολόγο για πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Τι συνειδητοποίησα από τις μετρήσεις; Πολλά πράγματα.

Αλλά θα σταθώ σε εκείνα τα δύο που δεν σχετίζονται με τη διατροφή, ακριβώς γιατί θέλω να σας δείξω πόσο περίπλοκη υπόθεση είναι η γλυκόζη και πόσο προσωπική τελικά για τον καθέναν από εμάς.

Τα Σαββατοκύριακα που δεν είχα calls και άρα κοιμόμουνα ένα γεμάτο οχτάωρο ξυπνούσα με χαμηλότερο εντός των φυσιολογικών τιμών και προς τα κάτω γλυκόζη ληστείας σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μέρες.

Ακόμη, όταν ένα call ήταν αρκετά δύσκολο και βρισκόμουν σε κατάσταση στρες, η γλυκόζη μου εκτοξευόταν ακόμη και εκατόν τριάντα χωρίς να έχω καταναλώσει τίποτα.

Και λοιπόν θα αναρωτηθεί κάποιος, αφού η γλυκοζηλιωμένη σου ήταν καλή τι πρόβλημα υπάρχει; Και όμως υπάρχει, το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να έχει φυσιολογικές τιμές γλυκόζης νηστείας ή γλυκοζηλιωμένης αιμοσφαιρίνης, δεν σημαίνει ότι μέσα στο εικοσιτετράωρο έχει σταθερή γλυκόζη.

Στη δική μου περίπτωση οι αυξομοιώσεις με επεισόδια υπογλυκαιμίας και υπεργλυκαιμίας ήταν συχνές.

Συνεπώς αυτές οι εξετάσεις πρέπει να γίνονται, αλλά δεν μας λένε απαραίτητα και ότι οι αποκρίσεις της γλυκόζης κάποιου μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο είναι φυσιολογικές.

Η απορρύθμιση της γλυκόζης μέσα στη μέρα είναι κάτι σαν δεδομένο, τρώμε και άρα είναι ξεκάθαρο ότι η γλυκόζη μας θα ανέβη.

Το ίδιο και όταν πίνουμε ένα ρόφημα με ζάχαρη.

Όμως αυτό που έχει σημασία για τη συνολική μας υγεία είναι το πόσο συχνά μέσα στη μέρα ανεβαίνει η γλυκόζη μας, σε τι όρια φτάνει και πόση ώρα χρειάζεται για να επανέλθει στις φυσιολογικές τιμές.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη για τους σκοπούς της οποίας χρειάστηκαν εξήντα συμμετέχοντες έδειξε

ότι πολλά μη διαβητικά άτομα είχαν πολλές διακυμάνσεις στη γλυκόζη τους μέσα στη μέρα.

Συγκεκριμένα το ένα τέταρτο των ορμογλυκαιμικών ατόμων παρουσίαζε για το δεκαπέντε της εκατό της μέρας καταγραφές γλυκόζης που κανονικά βλέπουμε σε προδιαβητικά άτομα, δηλαδή πάνω από εκατόν σαράντα.

Μια άλλη μελέτη πάλι (θα βρείτε και τις δύο στα show notes).

Σε εκατόν πενήντα μη διαβητικά άτομα έδειξε ότι για το 96% της μέρας τους η γλυκόζη τους ήταν μεταξύ εβδομήντα με εκατόν σαράντα, ο διάμεσος χρόνος όπου τα άτομα σημείωναν εκατόν σαράντα ήταν τριάντα λεπτά, ενώ ο χρόνος που σημείωναν εβδομήντα ήταν μόλις δεκαπέντε. Ακόμη, το ένα τρίτο των συμμετεχόντων είχε ένα υπογλυκαιμικό επεισόδιο, δηλαδή γλυκόζη κάτω από πενήντα τέσσερα, ενώ σχεδόν οι μισοί είχαν ένα υπεργλυκαιμικό επεισόδιο, δηλαδή γλυκόζη ίση ή μεγαλύτερη από εκατόν ογδόντα.

Το να περνά κανείς τριάντα λεπτά της μέρας του, με γλυκόζη εκατόν σαράντα και πάνω, είναι πρόβλημα ακόμη και αν δεν είναι διαβητικός.

Μια σειρά από μελέτες μας λένε ότι σε μη διαβητικά υγιή άτομα, η μεγάλη μεταβλητότητα της γλυκόζης, δηλαδή οι συχνές αυξομοιώσεις μπορούν να οδηγήσουν στα προβλήματα υγείας που ανέφεραν νωρίτερα.

Αντιθέτως τα άτομα με πιο σταθερή γλυκόζη, δηλαδή όχι συχνές αυξομοιώσεις, δεν διατρέχουν αντίστοιχο κίνδυνο.

Και τώρα τι κάνουμε; Πιστεύω βαθιά πως πρέπει κάθε ένας από εμάς να παρακολουθήσει για ένα διάστημα τη συμπεριφορά της γλυκόζης του.

Λέμε εντελώς γενικόλογα ότι είναι φυσιολογικό να ανεβαίνει εκτός των φυσιολογικών ορίων η γλυκόζη μας όταν τρώμε.

Ναι, οκέι, αλλά δεν είναι αρκετή πληροφορία αυτή.

Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι αυτό που ανεβάζει τη δική μου γλυκόζη δεν ανεβάζει απαραίτητα και τη γλυκόζη κάποιου άλλου και αντίστροφα - για παράδειγμα το ρύζι, που είναι μια τροφή υψηλού γλυκαιμικού δείκτη.

Δεν ανεβάζει τόσο πολύ τη δική μου γλυκόζη.

Αντίθετα το στρες ή ένα πολύ ζεστό μπάνιο εκτοξεύει τη γλυκόζη μου, αλλά σε άλλους όχι.

Συνεπώς έχει νόημα να ανακαλύψει κανείς τι του κάνει κακό.

Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η συνεχής παρακολούθηση της γλυκόζης.

Θα σας συμβούλευα να το κάνετε για τουλάχιστον ένα μήνα ώστε να πιάσετε κάθε λεπτομέρεια της συμπεριφοράς της στην καθημερινότητά σας και στη συνέχεια να ξέρετε τι πρέπει να αποφεύγετε ή να αξιολογήσετε τις μετρήσεις σας με το γιατρό σας.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά.

Υπάρχουν δύο τρόποι μέτρησης, ο ένας είναι με την κλασσική μέθοδο με τους καρφιστήρες και τις ταινίες: τρυπάμε το δάχτυλο και με μια σταγόνα αίμα βλέπουμε πώς είναι η γλυκόζη μας εκείνη τη στιγμή.

Ο άλλος τρόπος είναι κατά τη γνώμη μου πιο αποδοτικός.

Είναι ο αισθητήρας μέτρησης της γλυκόζης, τον βρίσκουμε σχετικά εύκολα στο φαρμακείο, ενδεχομένως να χρειαστεί παραγγελία καθώς δεν είναι κάτι αρκετά διαδεδομένο ακόμη.

βάζουμε τον αισθητήρα στο μπράτσο μας και μέσα από την εφαρμογή στο κινητό μας βλέπουμε ανά πάσα στιγμή, όχι μόνο πώς είναι η γλυκόζη μας την ώρα που την κοιτάμε, αλλά και πώς ήταν νωρίτερα.

Εγώ ξεκίνησα με τον πρώτο τρόπο μέτρησης, αλλά όταν με κούρασε να τον έχω πάντα μαζί και να τρυπάω τα δάχτυλά μου προτίμησα τον αισθητήρα.

Τώρα πότε έχει νόημα να βλέπεις μέσα στη μέρα τη γλυκόζη σου.

Σίγουρα όταν ξυπνάτε και πριν καταναλώσετε οτιδήποτε, αυτή είναι η γλυκόζη μηστείας.

Ακόμη, κάθε φορά που πίνετε κάτι ή τρώτε κάτι, όχι αμέσως, αλλά μετά από λίγα λεπτά.

Μια μέτρηση μετά το μπάνιο, μετά από ένα stress event, μετά από άσκηση, μπορεί να δώσει πολλές απαντήσεις.

Ομοίως και το πόσο γρήγορα έρχεται σε ισορροπία ή γλυκόζη μου μετά από μια διαταραχή της έχει ιδιαίτερη σημασία.

Τόσο ο τρόπος που ανεβαίνει η γλυκόζη όσο και ο τρόπος με τον οποίο έρχεται σε ισορροπία, έχουν πολλά να πουν για την ευαισθησία της ινσουλίνης.

Κάποιος που θα παρατηρήσει ότι η γλυκόζη του ανεβαίνει μέσα στα πρώτα λεπτά και μετά σταδιακά πέφτει, έχει μια καλή απόκριση της ινσουλίνης του.

Αντίθετα κάποιος που θα το διαπιστώσει αυτό στα εξήντα λεπτά, θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικός γιατί διατρέχει πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξει διαβήτη τύπου δύο.

Αν πάλι κάποιος διαπιστώσει ότι χρειάζεται δύο και πλέον ώρες, έχει δεκαπέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξει διαβήτη τύπου δύο.

Όσο για το αν υπάρχουν τρόποι να μην έχει κανείς μεγάλες διακυμάνσεις της γλυκόζης του μέσα στη μέρα.

η απάντηση είναι ναι και θα τη δούμε σε επόμενα επεισόδια μαζί με πιο αναλυτικές αναφορές σε συγκεκριμένα προβλήματα υγείας που μπορεί να προκύψουν από την αντίσταση στην ινσουλίνη.

ευχαριστώ που μείνατε εδώ στο τέλος.

Κάντε εγγραφή στο κανάλι μου στο YouTube και στο Spotify.

Για το δικό σας καλό εγγραφείτε στο newsletter μου The Entry. Stay healthy it's free of charge.