Hoi, welkom bij Dutch Fluency! Ik ben Rick en vandaag duiken we in iets wat heel veel mensen fout doen, dus dit gaat je echt helpen. # De Groene Pannenkoek Lars was geboren en getogen in Amsterdam, maar hij woonde nu al drie jaar in Utrecht. Elke zaterdagochtend had hij hetzelfde ritueel: pannenkoeken bakken terwijl het buiten regende. En in Nederland regent het natuurlijk altijd op zaterdag. Deze zaterdag was anders. Zijn oog viel op een zak bladspinazie die al twee dagen in de koelkast lag. *Ik moet daar iets mee doen*, dacht hij, *anders gooi ik het weg.* Dat kwam eigenlijk goed uit, want hij had ook net een nieuwe blender gekocht die hij nog nauwelijks had gebruikt. Lars besloot een poging te wagen. Hij zocht het internet af naar recepten met spinazie én pannenkoeken. Hoewel de combinatie hem eerst vreemd leek, vond hij toch genoeg mensen die het hadden geprobeerd. Hij hield rekening met de hoeveelheden: 400 milliliter melk, 140 gram bladspinazie, 200 gram meelgranen pannenkoekmix en twee eieren. Het uitvogelen van de juiste volgorde kostte hem wat tijd. Moest de spinazie eerst? Of de melk? Uiteindelijk gooide hij de spinazie samen met de melk in de blender en drukte op de knop. Het resultaat was overweldigend groen — bijna fluorescerend. *Nou ja*, dacht hij, *ik heb al ergere dingen gegeten.* Hij mengde het groene vocht door de pannenkoekmix en voegde de eieren toe. Het beslag zag eruit alsof het uit een sciencefictionfilm kwam. Zijn buurvrouw Fatima klopte op dat moment op de deur om suiker te lenen. Toen ze de kom zag, trok ze een gezicht alsof haar leven ervan afhing dat ze zo snel mogelijk weer weg moest. "Wat is dát in vredesnaam?" vroeg ze. "Pannenkoeken," zei Lars gewoon, alsof er niets bijzonders aan de hand was. Fatima leende haar suiker en vertrok sneller dan de trein die — zoals altijd — vertraging had. Lars bakte de pannenkoeken op laag vuur. Hij merkte al snel dat ze sneller bruin werden dan normale pannenkoeken, dus hij bleef er goed bij staan. De keuken rook verrassend normaal, wat hem enigszins geruststelde. De eerste hap was even wennen. Hij proefde de spinazie subtiel op de achtergrond — niet sterk, maar wel aanwezig. Achteraf gezien had hij misschien iets meer zout moeten toevoegen. Maar eerlijk gezegd waren ze best lekker. Niet spectaculair, maar ook zeker niet slecht. Hij maakte een foto en postte het online. Binnen een uur had hij tachtig reacties, waarvan de meeste variaties waren op: *"Waarom?"* Lars stond er versteld van. Hij had simpelweg een poging gewaagd om geen eten weg te gooien. Dat Nederlanders zo praktisch zijn, dacht hij glimlachend, maar groene pannenkoeken gaan blijkbaar toch een stap te ver. Dank je wel dat je met me mee hebt geluisterd vandaag, Rick! Op dutchfluency.com vind je alles terug wat we hebben besproken, plus je kunt daar je eigen aangepaste podcast aanmaken om verder te oefenen. Als je dit fijn vond, zou het super zijn als je een review achterlaat. Tot snel!