Hoi, Rick hier van Dutch Fluency. Vandaag hebben we iets leuks voor je wat je direct kunt gebruiken in een gesprek.

# De Groene Pannenkoek

Lars was geboren en getogen in Rotterdam, maar hij woonde nu al drie jaar in Amsterdam. Hij hield van koken, hoewel hij eerlijk gezegd niet altijd wist wat hij deed in de keuken. Toch waagde hij regelmatig een poging met nieuwe recepten.

Op een regenachtige zondagochtend — want wanneer was het in Nederland geen regenachtige zondagochtend? — zat Lars achter zijn laptop. Hij zocht het internet af naar iets interessants om te maken. Zijn oog viel op een post op een Nederlands forum. Iemand had groene pannenkoeken gemaakt. Met spinazie.

"In vredesnaam," mompelde Lars hardop. "Wie doet zoiets?"

Maar hij kon het niet loslaten. Hoewel het idee hem een beetje vreemd leek, besloot hij toch een poging te wagen. Hij schreef het recept op: vierhonderd milliliter melk, honderdveertig gram bladspinazie, tweehonderd gram pannenkoekmix en twee eieren. Simpel genoeg, dacht hij.

In de supermarkt hield Lars rekening met één belangrijk detail: hij had geen blender. Dat was een probleem. Hij stond versteld van zichzelf dat hij dit niet eerder had uitgevogeld. Achteraf gezien had hij dit natuurlijk eerst moeten controleren. Gelukkig had zijn buurvrouw Fatima een blender, en zij vond het een geweldig idee.

"Groene pannenkoeken?" zei ze, en ze straalde van oor tot oor. "Doe ik mee."

Samen gooiden ze de spinazie en de melk in de blender. Het resultaat was overweldigend groen. Echt heel erg groen. Het leek meer op iets wat je in een ziekenhuis zou drinken dan op pannenkoekenbeslag.

"Het ziet er... interessant uit," zei Fatima diplomatiek.

Lars bakte de eerste pannenkoek op laag vuur, omdat hij had gelezen dat ze sneller bruin werden dan normale pannenkoeken. Dat klopte. Binnen twee minuten zag de pannenkoek er al verdacht donker uit aan de randen.

"Gewoon omdraaien," zei Fatima, die inmiddels naast het fornuis stond alsof ze een sportwedstrijd bekeek.

De pannenkoek was niet verbrand. Hij was alleen... een beetje dramatisch van kleur. Donkergroen met bruine randen. Lars proefde voorzichtig.

"En?" vroeg Fatima.

"Het is even wennen," zei Lars eerlijk. "Maar je proeft de spinazie eigenlijk maar subtiel. Het is... best oké?"

Fatima proefde ook. Ze knikte langzaam. "Ik had eerlijk gezegd erger verwacht."

Dat was, besloot Lars, waarschijnlijk het grootste compliment dat een Nederlander kon geven. Ze aten de hele stapel op, met stroop en een beetje poedersuiker, terwijl de regen tegen het raam tikte.

Hoewel het recept vreemd klonk, had het toch goed uitgepakt. En dat was, dacht Lars tevreden, precies waarom je soms gewoon een poging moest wagen.

Fijn dat je weer met me mee hebt geluisterd, Rick! Op dutchfluency.com kun je de transcript nalezen en je eigen aangepaste podcast maken zodat je kan oefenen wanneer het jou uitkomt. Als je dit leuk vond, zou je me enorm helpen door het podcast te volgen. Tot de volgende keer!