یکی از دلایلی که جامعه بهائی ایران را علیرغم این ظلم بیدریغ نه تنها زنده که پویا نگاه داشت این بود که به دلیل نگاه و باوری که به مفاهیم انسانی با الهام از آثار آئین خویش داشت توانست از همان زخمها مرهم بسازد و این فراتر از آن است که به درمان زخمهایش همت گماشته باشد.