Dutch Dialogues (A1) - DD002: 27 nov — Begraafplaats wordt park in Amsterdam (Rick, Pieter & Lisa)

Rick: Kijk. Ik lees hier iets geks.
Lisa: Oh? Wat dan?
Rick: Het gaat over een man. Hij is dood.
Pieter: Dood? Wat erg.
Rick: Ja. Hij ligt in een graf. Al dertig jaar.
Lisa: Dertig jaar? Dat is lang.
Rick: Maar nu willen ze hem opgraven.
Pieter: Opgraven? Waarom?
Rick: Ze willen een park maken. Een nieuw park.
Lisa: Een park? Waar?
Rick: In Amsterdam. Op de begraafplaats.
Pieter: Oh wacht. Is het die oude begraafplaats?
Rick: Ja, precies. Een oude begraafplaats.
Lisa: Maar er liggen mensen. Dat is toch raar?
Rick: Ja, heel raar. Er liggen veel mensen.
Pieter: Hoeveel mensen?
Rick: Eh... duizenden mensen. Heel veel.
Lisa: En ze graven ze allemaal op?
Rick: Ja. Ze maken het park.
Pieter: Hmm. Dat vind ik niet goed.
Rick: Nee? Waarom niet?
Pieter: Nou, het is een graf. Dat is speciaal.
Lisa: Ja, ik snap Pieter. Het is een rustplaats.
Rick: Maar de graven zijn oud. Heel oud.
Pieter: Dertig jaar is niet zo oud.
Rick: Nee, maar er is geen familie meer.
Lisa: Geen familie? Weet je dat zeker?
Rick: Eh, dat staat hier. Geen familie komt.
Pieter: Tja. Dat is wel triest.
Lisa: Ja, heel triest eigenlijk.
Rick: De stad heeft ruimte nodig. Voor het park.
Pieter: Maar Amsterdam is groot. Er is ruimte.
Rick: Niet veel ruimte. Het is vol.
Lisa: Dat klopt. Amsterdam is vol.
Pieter: Maar een begraafplaats? Dat is speciaal.
Rick: Andere steden doen het ook.
Lisa: Echt waar? Welke steden?
Rick: Uhm... dat staat hier niet. Maar het gebeurt.
Pieter: Ik vind het nog steeds raar.
Lisa: Waar gaan de mensen heen? De dode mensen?
Rick: Ze verplaatsen ze. Naar een andere plek.
Pieter: Oh oké. Dat is iets anders.
Lisa: Ja. Dan is het niet zo erg.
Rick: Ze krijgen een nieuw graf. Ergens anders.
Pieter: Hmm. Oké. Dat is beter.
Lisa: Maar het kost veel geld, toch?
Rick: Ja, heel veel geld. De stad betaalt.
Pieter: De stad heeft veel geld.
Lisa: Niet altijd. Soms niet.
Rick: Dit is belangrijk. Een park is fijn.
Pieter: Ja, een park is fijn. Dat is waar.
Lisa: Amsterdam heeft niet veel parken.
Rick: Precies. Mensen willen groen. Natuur.
Pieter: Ja ja. Ik snap het nu.
Lisa: Ik ook. Het is logisch.
Rick: Maar het is wel gevoelig.
Pieter: Gevoelig? Wat bedoel je?
Rick: Nou, mensen hebben emoties. Over graven.
Lisa: Oh ja. Dat klopt. Dat is waar.
Pieter: Mijn oma ligt in een graf. In Utrecht.
Rick: Ja? Bezoek je haar soms?
Pieter: Ja, twee keer per jaar. Met bloemen.
Lisa: Dat is lief. Mooi.
Pieter: Als ze mijn oma opgraven... dan ben ik boos.
Rick: Ja, dat snap ik. Echt.
Lisa: Maar Pieter, jij komt wel. Jij bezoekt haar.
Pieter: Ja, dat is waar.
Rick: Deze mensen komen niet. Niemand komt.
Lisa: Dat is het verschil.
Pieter: Hmm. Oké. Ik snap het.
Rick: Het is moeilijk. Niet simpel.
Lisa: Nee, niet simpel. Complex.
Pieter: Wanneer beginnen ze? Met het park?
Rick: Eh... dat staat hier niet. Binnenkort.
Lisa: Binnenkort kan alles zijn.
Rick: Ja, dat is waar. *lacht*
Pieter: Hoe groot is het park?
Rick: Groot. Heel groot. Voor veel mensen.
Lisa: Met bomen? En gras?
Rick: Ja, met bomen. En speelplaatsen.
Pieter: Oh, voor kinderen?
Rick: Ja, voor kinderen. En families.
Lisa: Dat is fijn. Kinderen spelen graag.
Pieter: Ja. Mijn nichtje speelt altijd buiten.
Rick: Zie je? Een park is goed.
Lisa: Ja, maar het is nog steeds gevoelig.
Rick: Ja, heel gevoelig. Dat blijft.
Pieter: De mensen moeten het goed doen.
Lisa: Ja, met respect. Veel respect.
Rick: Dat hoop ik. Dat is belangrijk.
Pieter: Anders zijn mensen boos.
Lisa: Ja, heel boos. Dat begrijp ik.
Rick: Tja. Het is nieuws. Groot nieuws.
Pieter: Ja. Interessant nieuws.
Lisa: En een beetje raar ook.
Rick: Ja. *lacht* Een beetje raar.