Maarten,
je
raadt
nooit
wat
er
gisteren
gebeurde
op
het
terras.
Nou,
ik
ben
benieuwd.
Vertel.
Ik
was
met
een
vriendin
uit
Engeland,
en
ik
zei
dat
de
sfeer
in
dat
ene
cafeetje
zo
ontzettend
*gezellig*
was.
Ah,
en
toen
kwam
natuurlijk
de
onvermijdelijke
vraag:
'Wat
betekent
dat
precies?'
Ja
precies!
Ik
heb
het
een
kwartier
proberen
uit
te
leggen.
Het
deed
me
meteen
denken
aan
onze
gesprekken
hierover.
Dat
is
een
klassieker.
Het
is
ook
een
van
die
woorden
*waarvoor*
je
eigenlijk
geen
perfecte
vertaling
hebt.
Echt
hè?
Het
is
meer
een
gevoel.
Oh
wacht,
en
weet
je
nog
dat
we
het
over
*uitwaaien*
hadden?
Dat
is
er
ook
zo
een.
Zeker.
De
handeling
van
naar
het
strand
gaan
om
de
wind
door
je
haren
te
voelen...
Dat
is
iets
*waarmee*
je
buitenlanders
echt
kan
verbazen.
Precies!
Het
is
niet
gewoon
'een
wandeling
maken'.
Het
is
een
heel
concept.
Die
vriendin
*met
wie*
ik
was,
keek
me
ook
aan
alsof
ik
gek
was.
Ja,
dat
kan
ik
me
voorstellen.
We
hebben
best
veel
van
dat
soort
unieke
woorden
en
uitdrukkingen
besproken
de
laatste
tijd.
Zeker.
En
ook
die
gezegdes.
Ik
hoorde
laatst
iemand
op
mijn
werk
weer
'van
een
mug
een
olifant
maken'.
Haha,
die
is
ook
goed.
Een
situatie
*waarover*
je
niet
druk
hoeft
te
maken,
wordt
dan
ineens
een
enorm
probleem.
Ja!
En
ik
vind
het
zo'n
grappig
beeld.
Ik
zie
dan
echt
een
klein
mugje
en
een
gigantische
olifant
voor
me.
Dat
is
de
charme
*waarvan*
ik
zo
hou.
Dat
is
de
kracht
van
die
uitdrukkingen,
denk
ik.
Ze
zijn
heel
visueel.
Het
is
alleen
wel
lastig
voor
mensen
die
de
taal
leren.
Dat
is
waar.
Maar
weet
je
wat
ik
ook
zo
typisch
vind?
Die
regionale
verschillen
waar
we
het
laatst
over
hadden.
Oh
ja,
de
verschillende
accenten
en
woorden.
Zoals
de
discussie
over
'patat'
en
'friet'.
Oh,
hou
op!
Dat
is
echt
een
grens
*waarover*
je
niet
zomaar
heenstapt.
Voor
mij
is
het
patat.
Punt.
Ja,
ik
weet
het.
Hier
in
Utrecht
is
het
een
beetje
een
mix.
Het
is
een
onderwerp
*waarop*
mensen
heel
fel
kunnen
reageren.
Absoluut.
En
dan
heb
je
nog
woorden
als
'houdoe'
in
Brabant.
Dat
is
een
afscheidsgroet
*waaraan*
ik
echt
moest
wennen
toen
ik
daar
een
keer
was.
Ja,
dat
soort
dingen
maken
de
taal
levendig.
Net
als
al
die
verkleinwoordjes
die
we
bespraken.
Oh
ja!
Alles
is
een
*kopje*,
een
*biertje*,
een
*huisje*.
Ik
doe
dat
dus
constant.
Het
is
een
gewoonte
*waarvan*
ik
me
niet
eens
meer
bewust
ben.
Eigenlijk
wel.
Het
maakt
de
taal
wat
zachter,
misschien.
Wat
vriendelijker.
Hoewel
het
ook
denigrerend
kan
zijn,
zoals
je
toen
zei.
Ja,
precies.
De
context
is
alles.
Oh,
en
*voorpret*!
Dat
vind
ik
misschien
wel
het
mooiste
woord
van
allemaal.
De
lol
die
je
hebt
voordat
iets
leuks
begint.
De
periode
*waarin*
je
op
iets
verheugt.
Ja!
Soms
is
dat
bijna
leuker
dan
het
evenement
zelf.
De
voorpret
voor
een
vakantie
is
het
beste
deel.
Daar
zit
wel
wat
in.
De
anticipatie.
Het
plannen
is
een
activiteit
*waarmee*
je
al
plezier
beleeft.
Ik
probeerde
die
vriendin
dus
ook
die
uitdrukking
over
onzin
praten
uit
te
leggen.
Hoe
heet
die
ook
alweer?
Bedoel
je
*uit
je
nek
kletsen*?
Ja,
die!
Perfect.
Ze
snapte
er
niks
van.
'Talking
out
of
your
neck?'.
Ik
zei:
'Nee,
het
is
gewoon...
onzin
verkopen'.
Haha,
ja,
dat
is
een
lastige.
Het
is
een
uitdrukking
*waarmee*
je
echt
de
plank
mis
kan
slaan
als
je
het
letterlijk
vertaalt.
Lekker
belangrijk,
dacht
ik
toen.
Ik
spreek
het
gewoon.
Nou
ja,
het
is
wel
grappig
hoe
we
steeds
weer
terugkomen
op
die
bijzondere
aspecten
van
onze
taal.
Ja,
dus
we
hebben
het
weer
gehad
over
*gezelligheid*,
onvertaalbare
woorden
zoals
*uitwaaien*
en
*voorpret*,
en
al
die
uitdrukkingen.
En
over
de
situaties
*waarin*
die
woorden
en
gezegdes
voor
verwarring
kunnen
zorgen
bij
buitenlanders.
Goed,
ik
ga
er
weer
vandoor.
Ik
heb
afgesproken
voor
een
*kopje*
koffie.
Is
goed.
Ik
zie
je
volgende
week
weer.
Ja,
tot
dan!
Doei!
Doei.