Rob:

Welkom bij aflevering 3 van zero for tree radio. En aangeschoven is hier, je hoort hem al Ingo en Wim. Vandaag voor de verandering beginnen we met een track van Ingo uit Den Haag.

Ingo:

Ga ook een rockstar van het is een nieuwe single van de Wodan Boys. En de naam is wel vaker gezoomd ook bij ons. Ik kreeg een mailtje of wij niet mee wilden in een album tour eind 2025. En ik dacht van eens even luisteren. En toen zag ik dat zij een week geleden hun nieuwe single hebben uitgebracht.

Ingo:

En ik vind hem heel tof.

Rob:

Heb ik, komen ze langs?

Wim:

Volledig Haagse band.

Ingo:

Ja, dus het is ook dus ik er zit iets Den Haags in, ik weet niet. Zoiets typisch wat

Wim:

Rotterdam en Den Haag ligt toch bijna tegen mekaar.

Ingo:

Ja, maar Den Haag zo direct Het is iets meer rock maar het is wel in een goede.

Rob:

Maar we hebben ze dus geboekt.

Ingo:

Ja, we zijn ermee bezig. Ja, jaar, ja. Ze hebben nu op 21 maart hebben ze een album release. Dus dat is een debuut album. We gaan ze een rondje doen.

Ingo:

Speel ook in Vold, Sittard. Daar kan nog wat kaartjes gebruiken en ik zou er zeker naartoe gaan. Dat is gewoon heel erg tof live.

Rob:

Oké, komt Wodanboys of heet het nummer een Carioke Rockstar. Lekker.

Ingo:

Ik weet wel wat ik er haaks aan vind.

Rob:

Vertel.

Ingo:

Dat is het poppy het poppy refreintje zeg maar. Er zit wel weer een melodietje in Rotterdam is gewoon snoeihard en meer attitude en hier zit toch weer een beetje net zo'n stukje

Rob:

melodie en lijnen die lopen. Je zei zeg maar een beetje queens of the stone age songs

Ingo:

voor je. Ja, is dingetje. Maar het is wel ook wel echt geproduceerd.

Rob:

Ja, het heeft ook zeg maar die tutututututututututututu.

Ingo:

Lekker

Rob:

is dat. Gaan naar een band die we volgens mij allemaal op gelopen hebben 2 terug zo hebben die gezien. Murder Capital.

Wim:

In 2018 bestaat de band, de Murder Capital. We hebben nu een single gerelease. En ik vind die erg mooi, vind echt super cool daarom ook even laten horen. En ja, is toch bijzonder dat als je dan bedenkt dat zo afgelopen 4 jaar 5 jaar in 1 keer uit Dublin zo'n band als Fountain's, die sea in Hela en uiteraard de Goriers die komen toch weer naar

Ingo:

ons. Ja.

Wim:

Yep. Komen allemaal uit het stadje Dublin, stad en van wel mooi. We spelen overigens nu

Ingo:

Helen is ook belt vast of niet?

Wim:

Nee, belt vast is nood in je land. Je kunt met mij trivira spelen nemen in hele rust de zoon van Wongo.

Rob:

Uit Dublin.

Wim:

En kom allemaal uit Dublin. En de Murre Capital speelt vanaf nu telkens het voor programma van Nick.

Rob:

Ja. Maar niet in Amsterdam.

Wim:

Niet in Amsterdam dat was dry cleaning. Op plaat vind ik dat heel mooi. Dry is een beetje raar.

Rob:

Nick zal het goed gemaakt hebben denk ik.

Wim:

In alle opzichten dat was echt weer life changing event. Nee, was echt super mooi. Echt ongelofelijk. Oké. En bij Nick is altijd mijn liefde voor Nick even is huge.

Wim:

Ik heb hem heel vaak gezien in mijn leven. En iedere keer denk ik weer die show kan niet nog beter. Maar dan toch 2 of 3 jaar later is die nog en nog mooier. Die blijft maar groeien die man. Maar we hebben het over de murder capital.

Rob:

Zo heet het. Misschien zouden we

Wim:

dat zouden we dat hier in de 1100 zaal ook een keertje kunnen wegzetten.

Rob:

Dat

Ingo:

is een memory boy, memory man ding is de fleur of je dat ding?

Wim:

Memory man? Jazeker. Memory-talk. De Fudoo-vibe.

Ingo:

Nee, dit was echt zo'n echte Nee, je hebt de memory boy. Voordat

Rob:

we verder gaan, we hebben een nieuwe feature om een beetje publieksparticipatie sparticipatie in de programma wim ik hoorde je hebt nieuws.

Wim:

Nee we hebben nieuws je kunt nu 0 4 3 radio apenstaartje muziekgieterij punt nl kun je een e-mailtje naar Ingo, Jijl, Rob en mijzelf sturen met ook als je als jullie suggesties hebben.

Ingo:

Oké, we

Wim:

beloven niet af, kan alles gaan.

Rob:

En en 0 4 3 is als in cijfers.

Wim:

Ja. 0 4 3 radio, trippen. Alles in lijn met zero for tree clubavonden. En zero for tree festival en zero for tree radio.

Rob:

En mensen kunnen dan mailen met suggesties of bands die ze willen horen of bands die ze misschien op het festival willen zien

Ingo:

of als we een jing voeten inspreken. Verzoeknummers whatever.

Wim:

We geloven niet dat we alles gaan draaien.

Rob:

Of een vakantie wil realiseren.

Ingo:

Of een verjaardag is goed. Ja. Doen.

Rob:

Ja dat kunnen we ook doen. En en doen we ook,

Wim:

hè? Ja. Ja, ja. We

Ingo:

doen ook een prijsvraag.

Rob:

Nee. Oké. Hoe heet de volgende artiest die

Ingo:

we gaan draaien? Keti Melko en Sook.

Wim:

Nou goed. En Pierre wat heeft die gewonnen?

Rob:

Babet heeft die gewonnen. Zo heet

Ingo:

het liedje. Het nummer Babet, ja. Prachtig nummer. Het is Keti Melko is al 13 jaar actief. Maar heeft pas in 2020 haar debuut album uitgebracht en werkte wel samen met Julian Bek en de Luminiers.

Ingo:

En nu heeft ze een nieuw project waar ze samenwerkt met vrouwelijke en non-binaire artiesten. En de eerste single is Babette en dat heeft ze samen gemaakt met Sook. En dat vind ik super tof. Want hij begint met de metronoom. Met een droomcomputer en een gitaar.

Ingo:

En het bouwt op naar iets wat ik niet verwacht. Dus het begint heel Lofy en het eindigt eigenlijk niet zo Lofy. En er gebeurt iedere keer iets. Ja, het is heel origineel.

Rob:

Katy Melcoom met soak. Ik ben zwaar onder de indruk.

Ingo:

Is cool hè? Ja.

Rob:

Ja, mooi geproduceerd ook.

Ingo:

Maar het gaat echt zo van zo'n Lofine naar een beetje Amerikanen, one drugsy droom beach wat zo raar. Zo'n fust gitaar en dan die tax zo, want je belt om 2 uur des nachts, je moet wel iets van me hebben.

Rob:

Ja, natuurlijk.

Ingo:

Ja, ik vond hem wel chique.

Rob:

Die drum sound is ook zo. Ja. Te gek. Goed gevonden. Wanneer wanneer gaan we.

Ingo:

Dat zou ik wel mooi vinden. Dit vind ik nou iets voor ons festival. Buiten.

Wim:

Kan.

Rob:

We gaan naar

Wim:

Zullen we

Ingo:

zullen we

Wim:

een mailtje sturen?

Rob:

We gaan naar New York.

Wim:

Als we het nog niet vertellen.

Ingo:

Waar vertellen we het?

Wim:

Ik vond het heel mooi. Super. Ik

Rob:

zie een kleine band met weinig volgers die Wim ergens heeft gevonden.

Wim:

Ja, soms gaat dat algoritme van spotify. Brengt je iets? Meestal snap ik het niet, maar dit bleef in een keer bij me hangen, deze band. Toen ben ik dan ook nog gaan googlen. En die band heet Toothe.

Wim:

En als je dat gaat googlen Toothe band, dan krijg je allerlei metalen voorwerpen die tussen je tanden kunt En tandarts en tandpasta. Dus ben bijna helemaal niet te vinden op internet in ieder geval moeilijk. Dus ik moest het ook maar doen met alles wat op spotify stond. En hun eerste album is opgenomen op een slaapkamertje. Met 1 SM58 microfoon.

Wim:

Dit is inmiddels meer meer, zijn vast en zeker meer microfoons aan toe aangespannendeerd. En ja, het is een beetje het is een beetje ik vind een hele breed kleuren palet. Ik hoorde allerlei dingen in, rock psychisch amerikanen surf.

Rob:

Eclectisch noemen ze het dan,

Wim:

avant garde. Komt 'ie.

Rob:

Tough uit New York met 253 volgers op dit moment. Ja. Maar dat worden er vast meer.

Wim:

Nou ja, ik heb meer van hun beluisterd en echt imposant wat die Ja, ja. Wat ze maken.

Rob:

We gaan een hele bijzondere overgang maken een beetje vanuit nee, we gaan naar een beetje sferen denk ik met de horrors. Niet niet? Nee?

Wim:

Nee. Nee. We gaan meer naar de dark wave kant.

Rob:

Dark wave.

Wim:

Hebben we oliekids? Ook niet. Ja,

Ingo:

maar die nieuwe plaat is

Wim:

Nee, maar ze we hebben hun een keertje heel lang gelezen. En toen Rockherk de stad nog gratis was denk in 2008.

Ingo:

Hebben we ze gezien.

Wim:

2009.

Ingo:

Hebben ze ook gehad toch? Nee, we hebben Op bruis toch?

Wim:

Nee, nee, nee. We hebben we hebben altijd opties op gehad maar dat is nooit gelukt. Horors zijn we durf ik niet. Nou lieve luisteraars wie het antwoord weet. Ja.

Wim:

0 4 3 radio at muziekgietrein punt n l. Maar de Horres hebben wij nog nooit gehad op de lijst.

Rob:

Goh.

Wim:

Wel heel vaak geprobeerd.

Ingo:

Ook niet in in de muziekgieterij.

Wim:

Nee, never. Er is 1 persoon band die staat altijd op mijn wishlist.

Rob:

De Salins that remains, zo heet het nummer van de horrors. Ingo, wat kun je erover zeggen jongen?

Ingo:

Ja, ze zijn een tijdje weg geweest hé. 8 jaar wel, wel geteld. En ze hebben nu een nieuw album komt eruit, Nightlife. Zitten originele leden in Ferres en Rice. Maar ook nieuwe leden.

Ingo:

Maar ze blijven toch wel een beetje trouw aan hun zoals zij zeggen. Ik snap ook waar jij het over hebt. Donkere gotic roots, gotic roots. Maar ik vind er niks gotics aan. Het is wel een beetje donker maar ik vind het vooral een heel tof nummer.

Ingo:

Ook heel cool geproduceerd. Dus ik ben benieuwd hoe ze dit live gaan doen want het kan best wel intens.

Rob:

De Sallands that Romains van de Horse. Dit

Ingo:

moeten we toch in Maastricht hebben.

Wim:

Nee, vind, als dat lukt dan echt

Ingo:

super cool. En ik ben gewoon blij dat ze niet hetzelfde zijn gaan doen.

Wim:

Ja ik ga Het zit er wel in maar Vroeger altijd zo'n zo'n Sisters of Mercy. Jonger broertje van de Sisters of Mercy gevoel bij het 2008, 2009. Maar dit is echt

Rob:

Nu hadden we nog steeds wel hoor.

Ingo:

Ja, maar ik vind zo die die die drumbeats van. Een beetje dat. Dat zit er ook in.

Rob:

Het is best modern ook.

Ingo:

Ja en die vrouwen stem die zo niet te hard, maar toch aanwezig is.

Wim:

Ook hier, ik zou zeggen laten we een hengel uitgroeien.

Ingo:

We moeten niet te veel zeggen want ja. Luister. Ja, precies.

Rob:

Moeten we dan maar zeggen hoe de volgende band heet.

Wim:

Ja, dat maar.

Rob:

Juli heet die band.

Wim:

Ja, Juli en dat is trio uit de jaren 90 en dan komt uit L e. En die maken Lofai explosie. Dat kan mogen zijn dat weet u wel.

Rob:

Dummy?

Wim:

Redelijk Dummy, maar wel mysterieus, broeierig En ik kwam op deze band, omdat hij een waanzinnige goede recensie kreeg in The Guardian. En daar stond bovenop de kop, want to watch.

Rob:

Maar dit is dit is dit een oude productie of een nieuwe?

Ingo:

Nee, is een nieuwe dit een jaren 90 vibe.

Wim:

Oké. Vaak. Dus in de Guardian stond als een live recensie. Er stond zo One two watch dat zei de Guardian. En de recensie einde zo zou gitaarmuziek in 20 24 moeten klinken.

Wim:

Dus wordt echt helemaal de hemel ingeschreven. En ja, ik wil het heel graag aan jullie laten horen. Ik ben ook benieuwd wat jullie ervan vinden. Dus zet het op op.

Rob:

Vet. Little effort had ik nog niet gezegd. Zo heet deze track van Juli. En ik zag even.

Wim:

Wij vinden het echt.

Rob:

Ik zag dat ze 11 maart in Antwerpen spelen. Waar. De trickx. Ik denk een trickx. Opzoeken.

Rob:

Ik zag Antwerpen staan. Ik zag het voorbij komen hier in de trickx. Touskess, ja wel ook iets voor muziek tree

Wim:

lijkt mij dan.

Rob:

Ja, oké. Programma sorry, was vergeten.

Ingo:

Nee, we maken daarom dit programma toch. Ja. Is muziek wat wij graag in muziek die eruit zouden willen zien.

Wim:

Ja, wij geven gewoon het.

Rob:

Ben aan het vast Laat ik wat zeggen. Chubbe en de gang.

Wim:

Ja. Chubbe en de naam

Ingo:

Ik heb het nummer gekozen. Werd getriggerd door de naam. Ik dacht Chubbe en de gang met een nummer anti anti cop. En dit is iets wat ik normaal nooit zou kiezen. Dit is echt iets wat normaal als het al zou voorbij komen dan had Wim zoiets gekozen maar ik vond hem echt super tof.

Ingo:

En waarom? Omdat het is een soort van hardcore punk. Nou volgens mijn collega Maurice is het ooit punk. Maar hij duwt daar seventies rock-'n-roll en invloeden in. En hij heeft een album gemaakt met 16 nummers en dan doet hij alles zelf in spelen.

Rob:

Oké, oké.

Ingo:

En dit is wat is het anderhalve minuut?

Rob:

Ja, 1 minuut 40.

Ingo:

Je moet gewoon naar die

Rob:

zoveel moeder dat het Je moet naar die

Ingo:

koordjes luisteren. Zitten van die koordjes in zeg maar en de refrein die vind dat vind ik echt geweldig. Ik vond het gewoon kreeg er echt ontzettend goede zin van dus.

Rob:

Anti kop heet het nummer.

Wim:

En hoelang duurt het nummer?

Ingo:

3 minuut 40. Een 41.

Rob:

Daar schrok ik van.

Wim:

Die die vind ik wel het leukste. Ja,

Rob:

ja, ja, maar het is toch vaak met de is nooit ver weg bij de punk ook.

Ingo:

Ik vond het gewoon Ik dacht even terug in

Rob:

Ja, lekker. Even even even wat anders. Ja. Super. Wim, volgens mij ben jij aan de beurt toch?

Rob:

Met met net hadden ze hadden we jullie. En nu hebben we Betty. Betty, ja met mamses. Oké. En

Wim:

Betty, ze kan er een landen slang. Is komt uit ronde. Is echt een nieuwe Engelse belofte.

Rob:

Oké.

Wim:

Staat ook op meerdere showcasefestivals wordt overal genoemd als stip op de horizon. Is niet alleen maar met haar muziek bezig maar ook stylish met kleding en hoe iedereen er moet uitzien.

Rob:

Ja.

Wim:

Ja, ik kan me heel veel over horen maar mam 6 moeten we gewoon even beluisteren. En ik ik heb ze al op een zoals jullie weten, ik merk soms van die lijstjes. Als we dan ergens naartoe gaan, want we moeten zien en ze staan op 1 van mijn lijstjes. Oké. Dus we gaan haar ook eens live bekijken dit jaar.

Rob:

Oké, kun je weet je ook al waar?

Wim:

Gaan we nog niet vertellen.

Rob:

Dat gaan we in het geheim.

Wim:

Dat is geheim. We laten nog niet alles uit de keuken zien. Oké.

Rob:

Ja, dat Ozbetty met mom, says. Ja, ook mooi Wim.

Wim:

Ja, ik vind het echt heel heel mooi. Ja.

Rob:

Ja, en hoe dan? En nu?

Ingo:

Met het nummer Palkypine tattoo. Dat is een project van de producer aan Xel Recordings. Kennen jullie dat? Heel bekend label, Xel Recordings. En die oprichter Richard Russel, maar die is ook een producer.

Ingo:

En dat zit als in mijn hoofd zit dat ook bij Pias, maar die hebben echt grote artiesten, hè. Hij doet onder andere Bill Kalahn. Mhmm. En ik heb dit nummer gekozen, want hij doet dan zo van die projecten waar die artiesten samenbrengt voor voor nieuwe nummers. En Bill Kallerhan heeft dus een duet gemaakt met Noah Cairus.

Ingo:

Dat heet dus Pokepine tattoo. En het het nummer ontstond eigenlijk omdat Kallerhan bij die Richard had aangegeven dat die graag een keer voor Noah Cairus wilde schrijven. En het is lang geleden dat ik zo'n mooi duet heb gehoord als wat ik nu wil draaien.

Rob:

Oké.

Ingo:

Daar zit echt chemie in die track en ze rekken en en het het het is alsof je een paringsdans op je oren hebt.

Rob:

Zo vaak hoe vaak heb je de track al geluisterd.

Ingo:

Oneindigt, dus het is echt machtig machtig mooi vind ik.

Rob:

Oké, paucupine tattoo. Ik

Wim:

ben benieuwd. Daar komt die jongens.

Rob:

Beetje psychedelische amerikanen, maar zo gebalanceerd in het in het gewoon heel organische muziek maken, Prachtig.

Wim:

Ja, heel mooi. Absoluut.

Rob:

Thanks Ingo.

Wim:

Ja. Ja, was een goede afsluiter.

Ingo:

Ja, eerder is aan jou. Ook al wel, ik zie het niet.

Wim:

Daar kom je niet overheen.

Ingo:

She's leaving

Rob:

We gaan afsluiten. Leaving She's leaving you.

Wim:

Nummer. Qua

Ingo:

titels is het Mooi.

Wim:

Klopt het wel.

Rob:

Nog even van Julie naar

Ingo:

naar She's Leving you.

Wim:

Asj vult Nortcar line aan. Het is heel veel fuzzy gitaar rifjes, soort country jasje eromheen ook weer niet helemaal country jasje. Het is lofai thuisopnames maar ook glanzende studio opnames als je naar de band luistert. Het staat binnenkort op Paradisum, is meteen uitverkocht geloof ik. En elk liedje zegt Paradiso voelde als een ansichtkaart uit een vage herinnering.

Wim:

Dus ik vond het heel lang over getwijfeld zeg ik, maar wel een maneiser, niet een maneiser. Het zit niet helemaal in mijn, is niet helemaal mijn bloedgroep. Maar ik vond dit zo leuk en zo mooi. Ook dacht ik kan niet naast

Rob:

Er gaat niks boven hele goede Amerikanen. Als ze daar als ze dat al is

Wim:

Ik weet niet of dit amerikana is, maar ik vond naar mijn openings gitaar heel erg leuk. Oké. Dat vind ik. En benieuwd wat Ingode van En J. Heet het.

Wim:

Ja, M.

Rob:

Zoiets? Tolluis, ik

Wim:

heb niet precies gezien wat, maar Ja, mooi. Ik vind het mooi.

Rob:

Ja, daar gaan we mee afsluiten.

Wim:

Ja, ik weet niet of het amerikanen is.

Rob:

Dat dat mag de luisteraar zelf bepalen.

Ingo:

Ik had ik wou nog wel en ik had zelf dezelfde twijfel zeg maar. Nog een nummerman en ik heb hem niet op mijn lijstje gezet. Maar ik wil hem wel graag melden. Ja. Jason Isbel, die ken je wel.

Ingo:

Ja. Liefst met een project met. Die heeft nou een live album uitgebracht.

Rob:

Oké.

Ingo:

Waanzinnig. Oké. Alsof je als je luistert is net alsof je precies midden in die band staat en alles om je heen Wat grappig. Dus als je een keer een goed amerikanen live album, Jason Isbell even op Spotify en dan staat hij er bovenaan.

Rob:

En En als je een

Ingo:

keer een gaatje hebt

Wim:

Maar hij moet zeggen

Rob:

dat je hem altijd draait.

Wim:

Nee, maar ik deze keer ook echt heel veel keuzes. Ik had ik had voor mijn lijstje mogen er maar 5 van Rob van ja.

Ingo:

Ja,

Wim:

ik had ik had echt. Ik zat in mijn shot. Ik zat geloof ik op 16 nummers.

Rob:

Nou ja, dat is een goed teken jongens. Want dan zijn we weer goed onder de rol.

Ingo:

Voor een dj set.

Wim:

Ja. We afsluiten. Day was Server 3 dj's.

Rob:

En graag tot volgende week.

Wim:

Ja, heel veel plezier met cheas leaving you. En willen jullie iets van ons weten?

Ingo:

Mail ons.

Wim:

4 3.

Ingo:

Of heb je een tip?

Wim:

Radiomuziekjetrein punt nl

Rob:

Dit was zero for three radio. Tot de volgende keer.