Pfoe,
Maarten,
ik
ben
helemaal
gestrest.
En
het
is
niet
eens
voor
mezelf.
Oh?
Wat
is
er
aan
de
hand
dan?
Een
vriendin
van
mij,
Sanne,
probeert
een
huis
te
kopen.
Ik
heb
net
een
halfuur
met
haar
aan
de
telefoon
gehangen.
Wat
een
drama
is
dat
tegenwoordig,
echt
niet
normaal.
Ah,
de
huizenjacht.
Ja,
ik
hoor
de
verhalen.
Vertel.
Nou,
ze
had
eindelijk
een
bezichtiging
voor
een
leuk
appartementje
hier
in
Utrecht.
Ze
was
helemaal
enthousiast,
maar
er
waren
gewoon
dertig
andere
mensen!
Dertig!
Ja,
dat
is
tegenwoordig
de
standaard,
hè.
Een
soort
open
huis.
Dan
weet
je
eigenlijk
al
dat
je
flink
zult
moeten
overbieden.
Precies!
En
dat
is
het
'm
juist.
De
vraagprijs
was
al
hoog,
vond
ze,
maar
haar
makelaar
zei
meteen:
'Als
je
een
serieuze
kans
wilt
maken,
moet
je
hier
minstens
twintigduizend
euro
boven
gaan
zitten.'
Twintigduizend!
Dat
is
waar.
Het
is
een
gevolg
van
de
enorme
krapte
op
de
huizenmarkt.
Er
zijn
gewoon
veel
meer
mensen
die
een
huis
zoeken
dan
dat
er
huizen
beschikbaar
zijn.
Ja,
dat
snap
ik,
maar
het
voelt
zo
oneerlijk.
Vooral
voor
een
starter
zoals
zij.
Ze
heeft
goed
gespaard,
maar
tegen
dit
soort
gekte
kun
je
bijna
niet
op
sparen.
Nee,
precies.
En
dan
heb
je
nog
het
hele
proces
met
de
inschrijving.
Je
doet
een
bod,
maar
je
hebt
geen
idee
wat
de
rest
biedt.
Het
is
een
soort
loterij.
Oh
wacht,
en
dan
die
makelaars!
Die
van
de
verkopende
partij
was
zo...
gladjes.
Zo
van
'ja,
er
is
enorm
veel
interesse,
dus
u
moet
snel
beslissen'.
Alsof
hij
de
prijs
bewust
aan
het
opdrijven
was.
Nou
ja,
dat
is
natuurlijk
ook
een
beetje
zijn
werk.
Maar
ik
begrijp
wat
je
bedoelt.
Het
voelt
soms
alsof
ze
de
situatie
erger
maken
dan
die
al
is.
Precies!
Stel
dat
ze
het
huis
zou
krijgen,
dan
moet
ze
nog
maar
zien
of
de
bank
de
hypotheek
wil
geven
voor
dat
hoge
bedrag.
De
taxatiewaarde
is
vaak
lager
dan
wat
mensen
bieden.
Dat
is
het
grootste
risico,
ja.
Als
de
taxatie
lager
uitvalt,
moet
je
het
verschil
met
eigen
geld
betalen.
En
dat
is
voor
de
meeste
starters
bijna
onmogelijk.
Het
is
toch
bizar?
Je
wordt
gedwongen
om
te
overbieden,
terwijl
je
weet
dat
je
daardoor
financieel
misschien
in
de
problemen
komt.
Het
hele
systeem
voelt
een
beetje
kapot.
Eigenlijk
wel.
Het
zou
veel
beter
zijn
als
de
vraagprijs
gewoon
de
prijs
was
die
je
betaalt,
maar
zo
werkt
de
markt
op
dit
moment
helaas
niet.
Nee.
Ze
heeft
nu
dus
een
bod
gedaan
via
die
inschrijving.
Nu
is
het
twee
dagen
wachten
op
een
telefoontje.
Ik
vind
het
nu
al
spannend
voor
haar.
Gaat
lekker
zo.
Ik
zal
voor
haar
duimen.
Het
is
echt
een
uitputtingsslag.
Ja,
en
dat
allemaal
door
die
enorme
woningnood.
Dat
woord
alleen
al...
klinkt
zo
deprimerend.
Hm,
'woningnood'.
Ja,
dat
is
wel
een
zwaarder
woord
dan
bijvoorbeeld
'krapte
op
de
huizenmarkt'.
Nood
impliceert
echt
dat
het
een
crisis
is.
Precies.
En
het
is
ook
een
crisis!
Als
je
als
starter
bijna
geen
kans
meer
hebt...
Lekker
belangrijk,
al
die
economische
groei,
als
je
niet
eens
een
dak
boven
je
hoofd
kunt
kopen.
Dat
is
waar.
En
woorden
als
'overbieden'
en
'vraagprijs'
zijn
zo
normaal
geworden,
terwijl
het
eigenlijk
best
gekke
concepten
zijn
als
je
erover
nadenkt.
Dus,
samengevat:
de
huizenmarkt
is
een
jungle.
Je
gaat
naar
een
bezichtiging
met
dertig
anderen,
je
moet
fors
overbieden
op
de
vraagprijs
en
dan
maar
hopen
dat
je
makelaar
goed
zijn
werk
doet.
En
dat
je
hypotheek
rondkrijgt.
Je
hebt
het
goed
samengevat.
Het
is
een
stressvol
proces,
zeker
voor
starters
die
met
de
huidige
krapte
te
maken
hebben.
Nou,
ik
ga
Sanne
zo
maar
weer
even
een
bemoedigend
appje
sturen.
Ik
word
hier
zelf
al
zenuwachtig
van.
Ik
ga
weer.
Haha,
doe
dat.
Succes
voor
haar!
En
jij
tot
de
volgende
keer.
Ja,
tot
dan!
Doei!