Dutch Dialogues (A2) - DD051: 17 jan — Vrouw organiseert eigen begrafenis (Rick, Pieter & Lisa)

Rick: Hé, ik las net iets geks in het nieuws.
Lisa: Oh ja? Wat dan?
Rick: Er is een vrouw die haar eigen begrafenis organiseert.
Pieter: Wacht, wat? Haar eigen begrafenis?
Rick: Ja, terwijl ze nog leeft natuurlijk.
Lisa: Dat is wel... bijzonder. Waarom doet ze dat?
Rick: Ze wil erbij zijn, snap je? Ze wil zien wie er komt.
Pieter: Oh, dus ze nodigt mensen uit voor haar eigen begrafenis?
Rick: Precies. Ze is wel ziek, maar ze leeft nog.
Lisa: Hmm, dat vind ik eigenlijk best slim.
Pieter: Echt waar? Vind jij dat normaal?
Lisa: Nou ja, normaal niet... maar wel praktisch.
Rick: Hoe bedoel je, praktisch?
Lisa: Je ziet wie er echt om je geeft, toch?
Pieter: Ja maar... dat is toch een beetje raar?
Rick: Ik snap het wel eigenlijk. Je hoort de mooie woorden zelf.
Lisa: Precies! Meestal ben je dood en hoor je niks meer.
Pieter: Tja, dat klopt wel...
Rick: Normaal zeggen mensen mooie dingen op je begrafenis.
Lisa: Maar dan ben je er niet bij.
Pieter: Nee, dat is waar. Maar is dat niet heel emotioneel?
Rick: Uhm, ja natuurlijk. Maar misschien wil ze dat juist.
Lisa: Ik denk dat ze afscheid wil nemen van iedereen.
Pieter: Mm-hmm, dat snap ik wel.
Rick: En haar vrienden kunnen ook afscheid nemen van haar.
Lisa: Vind je het zelf niet een goed idee?
Pieter: Eh... ik weet het niet hoor.
Rick: Wat is het probleem dan?
Pieter: Het is gewoon zo ongewoon, weet je?
Lisa: Ja maar, wie zegt dat het niet kan?
Rick: Precies. Het is haar leven, haar keuze.
Pieter: Oké, dat is waar. Maar ik zou het niet doen.
Lisa: Nee, ik ook niet denk ik.
Rick: Waarom niet?
Lisa: Te emotioneel voor mij. Ik huil al snel.
Pieter: Ja ja, precies! Iedereen huilt daar.
Rick: Maar dat is toch ook mooi? Mensen geven om je.
Lisa: Hmm, zo had ik het nog niet bekeken.
Pieter: En wat gebeurt er na dit feest?
Rick: Hoe bedoel je?
Pieter: Nou, ze leeft toch nog? Gaat ze daarna gewoon naar huis?
Lisa: Ha! Dat is wel grappig eigenlijk.
Rick: Ja, ze gaat gewoon naar huis na haar begrafenis.
Pieter: Dat is echt bizar.
Lisa: Misschien maakt ze er een groot feest van.
Rick: Dat zou kunnen. Waarom niet?
Pieter: Met muziek en eten en zo?
Rick: Ja, een soort afscheidsfeest.
Lisa: Dat is eigenlijk best leuk.
Pieter: Leuk? Het is een begrafenis!
Lisa: Nou ja, een levende begrafenis dan.
Rick: In sommige landen is dat normaal, weet je.
Pieter: Echt waar?
Rick: Ja, mensen vieren hun leven voordat ze doodgaan.
Lisa: Dat vind ik eigenlijk mooi.
Pieter: Tja, als je het zo zegt...
Rick: Het is beter dan alleen maar verdrietig zijn.
Lisa: Precies. Je viert de mooie momenten.
Pieter: Maar het is ook verdrietig, toch?
Rick: Natuurlijk, ze is wel ziek.
Lisa: Ja, dat is het trieste deel.
Pieter: Hoelang leeft ze nog?
Rick: Dat stond er niet in het artikel.
Lisa: Dat is privé denk ik.
Rick: Ja, dat hoeft niet iedereen te weten.
Pieter: Nee, dat is waar.
Lisa: Maar goed, zou jij het doen, Rick?
Rick: Uhm... ik weet het niet. Misschien wel.
Pieter: Echt?
Rick: Ja, waarom niet? Het lijkt me speciaal.
Lisa: Ik denk dat het moeilijk is om te organiseren.
Rick: Hoezo?
Lisa: Nou, je moet alles regelen terwijl je ziek bent.
Pieter: Ja, dat kost veel energie.
Rick: Maar misschien helpt familie haar.
Lisa: Dat kan wel, ja.
Pieter: En wat zeg je tegen mensen? "Kom naar mijn begrafenis"?
Rick: Ha! Dat is inderdaad een beetje gek.
Lisa: "Ik ben er ook!" moet je erbij zeggen.
Pieter: Anders denken ze dat je al dood bent.
Rick: Precies, dat is belangrijk.
Lisa: Maar serieus, ik vind het moedig.
Pieter: Moedig?
Lisa: Ja, ze is niet bang voor de dood.
Rick: Dat klopt. Ze kijkt hem recht in de ogen.
Pieter: Zo had ik het nog niet gezien.
Rick: Het is eigenlijk heel sterk.
Lisa: Ik zou het eng vinden.
Pieter: Ik ook. Veel te eng.
Rick: Maar goed, iedereen is anders.
Lisa: Dat is waar.
Pieter: Trouwens, gaan jullie naar de begrafenis?
Rick: Haha, wij kennen haar niet!
Lisa: Nee joh, het staat alleen in het nieuws.
Pieter: Oh ja, natuurlijk. Domme vraag.
Rick: Geen domme vraag hoor.
Lisa: Maar het is wel een mooi verhaal.
Rick: Ja, het maakt je aan het denken.
Pieter: Zeker weten.