Subscribe
Share
Share
Embed
De leiderschaps-dialoog met diepgang en inhoud. Iedere week opnieuw een eerlijk gesprek over radicaal effectief leiderschap in turbulente tijden, en over winnen in het leven en ondernemerschap.
Iedereen die eerlijk is met zichzelf herkent dit. Je weet wat je zou moeten doen. Je weet welk gesprek je moet voeren. Welke beslissing je te maken hebt. Welke gewoonte je moet stoppen of juist moet gaan starten. En toch doe je het niet. Niet omdat je kennis of informatie mist, maar om een heel andere reden. Deze aflevering gaat daarom over een van de meest fundamentele distincties in het werk van Dushan Djukic. De kloof tussen weten en doen. Tussen bewustzijn en actie. Tussen iets begrijpen en iets werkelijk bezetten. Iets werkelijk ownen. Johan en ik gaan door een aantal van Dushans bulletins en brengen deze distinctie in Dat is een gevolg van het sluiten van de kloof tussen wat je weet en hoe je leeft. En het grappige is dat dat bijzonder simpel is. Misschien niet altijd makkelijk, maar wel heel simpel. Dus meneer van de Put, we gaan vandaag voor een simpele podcast. De uitkomst moet simpel zijn. Dat mensen aan het einde van deze podcast, als ze het helemaal tot het einde geluisterd hebben, gewoon weten wat ze te doen staat en in actie komen en voorwaarts bewegen. Vooral de laatste, want weten wat ze te doen staat is vaak niet het probleem. Het daadwerkelijk geïmplementeerd krijgen, dat is uiteindelijk wat we in deze podcast doen. Precies, dat is wat we doen. Wat ik graag wil doen in deze podcast is, ik heb een x aantal bulletins van Dushan Djukic die allemaal op een manier naar ditzelfde onderwerp kijken, naar dezezelfde distinctie. Ik heb daar gewoon losse zinnen uit gehaald. Ik heb ze voor je neus liggen. Dit is het nieuwe format van dit podcastseizoen. Wat ik wil doen is, ik wil eerst even de distinctie met je uitdiepen. Vervolgens wil ik gaan kijken naar, oké, maar wat ontbreekt er dan eigenlijk en dan wat is er dan nodig? En dan gaan we nog even koppelen naar leiders, want er zijn natuurlijk veel zakelijke leiders die luisteren naar onze podcast.
Hoe is dit van betrekking? Ja, dat is een goede zin, van toepassing inderdaad, op hun leiderschapsfunctie. Dus, zal ik gewoon de eerste zin erin gooien en dan vanuit daar gaan we van start. De allereerste zin uit een van de bulletins van Dushan die ik gekozen heb is, Awareness is the engine, behavior is the fuel, and an engine is worthless without fuel. Nou duurt het nog, ik denk een maand voordat Christoph zijn nieuwe auto krijgt. Er zit een V8 in, schitterende motor, komt een mooi geluid uit, met de brandstof inzet. Zonder brandstof kun je kijken naar een mooie auto, maar er komt niks in beweging. Dus, we leven in een maatschappij waarbij er een groot accent ligt op bewustzijn. Mensen hechten veel waarde aan bewustzijn, aan kennis opdoen. Ik denk dat er nog nooit zoveel geld om is gegaan in de hele zelfhulpindustrie, wat allemaal draait om inzichten opdoen over jezelf en het vergroten van je bewustzijn. Maar waar een gebrek aan is, is daadwerkelijk het veranderen van gedrag. Oftewel, je kunt iemand zijn die tevreden is met inzichten, en altijd bezig is met het vergroten van zijn of haar bewustzijn. En dan ben je een hele makkelijke prooi voor iemand die gewoon gefocust is op resultaat, en op iemand zijn, die inzichten en bewustzijn kan toepassen. En dan spreek je over gedrag. Wat leidt tot resultaat? Nou, de laatste is waar daadwerkelijk geleefd wordt. Dat eerste deel, in andere woorden de motor, het bewustzijn, is een goede eerste stap. Maar ook niet meer dan dat hoor, in mijn wereld. En in iedereen's wereld, als je het mij vraagt. In de basis hoor ik jou zeggen, we leven in een tijd waarin er meer motoren gebouwd worden dan ooit tevoren, maar minder brandstof is dan ooit tevoren. Zou het ook misschien kunnen dat, hoe meer bewustzijn je hebt, waar je geen actie op hebt ondernomen, hoe lastiger het wordt voor mensen om actie te ondernemen? Hoe meer je verzwakt.
En na verloop van tijd heb je zo'n mechanisme, wat alleen maar op zoek gaat naar het nieuwe deel kennis wat ontbreekt. Het vergroten van je bewustzijn. En het allerergste is dat je probeert je bewustzijn te vergroten waarom je niet in actie komt. En als ik nou weet waarom ik niet in actie kom, ja, dan ga ik magisch gezien in actie. En als we heel eerlijk zijn, dat is een beetje de wereld van gedragsveranderingen. Dat we in kaart gaan brengen waarom we wel doen wat we doen en waarom we niet doen wat we niet doen. Maar dat is allemaal niet zo heel erg belangrijk. Als je weet wat je te doen staat, kun je ook gewoon in actie komen. En als je weet wat je zou moeten stoppen, kun je het ook gewoon stoppen. Ingewikkelder dan dat is het werkelijk niet. Maar mensen worden tegenwoordig aangepraat en door allerlei boeken en weet ik van wat allemaal, dat het allemaal heel ingewikkeld is. Ik vind het wel interessant. Je zegt net de self-help industry. Je zou kunnen zeggen de industrie waar wij ons in begeven, want dat is toch waar mensen ons schalen. Die is groter dan ooit. Groter dan ooit. Er gaan miljarden in om. Ik weet niet hoeveel mensen op de wereld rondlopen die zich bezighouden met zogezegd zelfontwikkeling. Volgens mij is het meer zelfonderzoek dan werkelijk ontwikkeling. En ik vind dat wel interessant, want ondanks dat dat een feit is, en mensen, de grootste self-help gurus, duizenden mensen in zalen hebben zitten, zien de levens van die mensen er over het algemeen een jaar later nog steeds hetzelfde uit. Of misschien zelfs een beetje slechter. Het ergste is nog, je verlaat zo'n seminar vol met energie en al die inzichten, waardoor je het idee hebt, alles is anders. Maar als je eerlijk terugkijkt naar zes maanden, dan denk je, ah oké, eigenlijk is het nog hetzelfde. Voor de meeste in ieder geval. Sommige mensen zijn de uitzondering op die regel.
Oké, nou er komt de volgende zin, die sluit hierbij aan. Awareness without workable behavior, dat is een belangrijke, also stagnates and rots. Dus, nou doen wij al die kennis op over, jij en ik willen een bedrijf starten, en we hebben al die kennis over sales, over marketing, en we hebben een fantastisch idee. Hoe langer het duurt voordat we daadwerkelijk gaan implementeren, hoe meer we onszelf verzwakken, hoe meer twijfel toeslaat, hoe meer we gaan zoeken waarom het ons niet lukt. Dus ja, dat bewustzijn zou je kunnen zeggen, stagneert en rot. Dat is wat er gebeurt. Gaat een heel eigen leven leiden. Ja, dus dat wat in je hoofd blijft zitten, sterft. Dat wat uit je hoofd komt en geïmplementeerd wordt, kan eindelijk iets goeds doen in de wereld. Helder. Nu, wij werken binnen zowel Straight Line Leadership als Interstance met performers. De mensen die al daadwerkelijk presteren in hun leven. En toch is deze distinctie ook voor hun van heel groot belang. Jij werkt in jouw één-op-één coaching met jouw cliënten, met de één procent van Europa zou je kunnen zeggen, als het gaat om wat ze allemaal gepresteerd hebben en neergezet hebben. En toch, zoals ik in de introductie al zei, herkent iedereen dit. Ik vind dat wel interessant. Dat patroon hebben we dus allemaal. Wat zie jij op het moment dat jij dat ziet bij iemand? Wat is het? Wat maakt dat jij ziet dat iemand een heel hoop mooie verhalen heeft, maar weinig produceert? Nou, daaraan. Dus je merkt op dat iemand meer kennis heeft dan werkelijk geïmplementeerd wordt. En ik luister naar wat iemand allemaal weet en wordt dat geïmplementeerd? Nu, laten we meteen één ding verduidelijken. Als jij dit vergelijkt met topsport, alle topsporters hebben een coach die kan zien wat zij niet kunnen zien van zichzelf. Die ze kunnen helpen om effectiever van A naar B te gaan. En A is waar ze zich nu begeven en B is een gewenste prestatie.
Nou, dat geldt hetzelfde voor ondernemers. Dan moet je je voorstellen, de meeste coaches en alles in die zelfhulpindustrie focussen zich eigenlijk op mensen die nog in de kleedkamer zitten of op de tribune zitten, die helemaal niet op het speelveld staan. En die proberen ze te coachen om op het speelveld te komen of uit de kleedkamer te komen. En dat is waar de meeste mensen op gefocust zijn. Ja, het idee is als jij een ondernemer hebt en die heeft al succes geboekt en Dushan zei ooit, eigenlijk kun je vaak niet misgaan als je gaat werken met een ondernemer die al minimaal een miljoen winst heeft. Waarom? Die heeft al een product wat op een of andere manier werkt, want anders is het moeilijk om tot een miljoen winst te komen. Die is al in staat om tot op een bepaald level te kunnen communiceren en te werken met teams. Die heeft dus al een bepaald level van bewustzijn en geïmplementeerd bewustzijn, anders kom je vaak niet zo ver. Dus dat was een soort vuistregel die ik altijd gehanteerd heb om überhaupt te starten te werken. En dan komt er toch klein en lullig gezegd neer op, het is veel makkelijker om van een 7 een 9 te maken, oftewel iemand te coachen die op het speelveld staat, waarbij ik mee kan kijken en kan zien waar iemand zichzelf in de weg zet, of waar hij misschien dingen uit de weg gaat. Er zijn mensen als je iets uitwijst en hun bewustzijn vergroot, automatisch vaak overgaan tot actie. Die hoef je niet, die hebben geen therapie nodig, die hebben geen ellenlange sessies nodig met, maar waarom deed ik dat niet? Nee, maar dan lijkt het wel alsof onze cliënten allemaal super human beings zijn, die alles wat ze weten ook meteen implementeren en toepassen. Nee, maar als zij iets zien van... Nee, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Want als zij iets zien, dan komen ze ook in actie, laten we heel eerlijk zijn.
Maar wacht even, Dusan werkt met jou, en jij ziet iets van jezelf. Heb je daar dan nog zes maanden lang allerlei sessies over, of start jij meteen te dun? Nee, nou ik denk dat daar ook een van de antwoorden zit op de vraag die ik stelde, waaraan zie je het? Dat mensen wel weten wat ze moeten doen of wel een bepaald bewustzijn hebben, maar gewoon niet in actie komen, niet daadwerkelijk doen wat gedaan moet worden, is doordat ze er zes maanden later nog steeds over spreken. Dus ik denk dat dat ook een mooi referentiekader is voor jezelf, als je naar deze podcast luistert. Wat zijn nou dingen waar ik al ik weet niet hoe lang over spreek, al is het hardop, al is het met de stem in mijn hoofd met mezelf, en ben ik constant met mezelf in overleg, of iets waar ik al heel lang over klaag. Het feit dat het er al zo lang is, betekent dat je gewoon niet de actie onderneemt die nodig is om de motor überhaupt te draaien. Ja, simpel voorbeeld, we hebben een ondernemer, schrijft zich in aan ons lidmaatschap, heeft een mooi bedrijf, maar zegt, op een of andere manier krijg ik een doelgroep boven de huidige doelgroep, noem het high-end cliënteel, krijg ik gewoon niet aangesloten bij ons bedrijf, krijg ik ons product niet verkocht. Dat is eigenlijk de belangrijkste reden, ik wil dat wij gekocht worden door een level cliënteel waar we nu nog niet bedienen. Oké, heel goed, twee, drie maanden daarna zie ik hem in het lidmaatschap, en komt hij met, ja, eigenlijk wat ik uit deze life-dag wil halen, is dat ik in contact kan komen met de volgende doelgroep, die wat meer vermogend zijn, waar we een hele nieuwe tak aan kunnen boren. Christof staat voor die groep en die zegt, oké, heel goed, dit was ook de reden waarom je ingeschreven hebt, toch, drie maanden geleden.
En die man zegt, ja, klopt, oké, kun je het volgende doen? En hiermee pers je er onmiddellijk uit, ontbreekt het nog aan kennis, of ontbreekt het nog aan bewustzijn, of is er nog iets wat in de weg staat om in actie te komen? Christof zo, oké, zou jij het volgende willen doen? We spreken wel eens over de gun-to-the-head-test. Stel, er staat iemand met een pistool tegen je hoofd en die geeft jou 48 uur, om een lijst te maken van 30 mensen die precies vallen in die doelgroep waar jij mee wil werken, en vervolgens moet je uitreiken naar die mensen die in die doelgroep staan, of op die namenlijst. En dan moet je dus een afspraak mee inplannen. Eerlijk, zou je dan zeggen, ja, nou ja, dat houdt op, dat gaat gewoon niet, schiet maar, of zeg jij, dan maak ik die lijst en dan neem ik contact op met die mensen. En die man is stil en je ziet zo'n intern aha-moment dat het is, hoe kan ik mezelf zo in een cirkel houden, denkend dat het nog aan iets ontbreekt om nu al in actie te komen? Het ontbreekt nergens aan. Ja, het ontbreekt aan het contacteren van die mensen. Maar hij kende al een heel deel van die mensen. Hij heeft alleen nog nooit besloten een lijst te maken en ze simpelweg te contacteren. Hij heeft zichzelf onbewust voor de gek gehouden dat er iets nodig was om dat te kunnen doen. Ja, ja, en ik denk dat dat deels hij zelf is en misschien deels een omgeving die zegt, oké, zijn marketing team die zegt, oh, maar dan moeten we wel even de website aanpassen voordat die mensen op onze website komen, of dan moeten we dit, of dan moeten we dat. En zo is er altijd shit die nog moet gebeuren voordat je daadwerkelijk de fuel toe kan gaan voegen aan de motor, oftewel voordat je daadwerkelijk in actie kan komen. Jij doet uiteindelijk wat je mij voor gevraagd hebt bij deze podcast, want jij wijst iets heel goeds uit.
Hoe kan het nou zijn dat mensen gewoon dingen niet zien en in actie komen? En een van die patronen die mensen in een cirkel houdt is, eerst moet er iets gebeuren voordat er iets kan gebeuren. En in alle eerlijkheid, ik denk dat marketeers briljant zijn in, ja, heel goed, maar eerst moeten we X, Y en Z doen voordat we dat doen. Nou, dan ga je naar een sales team, oh, ja, maar voordat wij in contact komen, hebben we eerst brochures nodig, we hebben dit nodig. In plaats van, laten we het ontzettend simpel houden, nu in actie komen, mocht het nog ergens aan ontbreken, dan vinden we dat wel uit en dan voegen we dat toe, maar we komen wel nu in actie. Dus dat is het patroon. Eerst moet er iets gebeuren voordat er iets kan gebeuren. Dus als ik goed naar jou luister, dan is het 80% is goed genoeg, is bij jou zelfs bijna, soms is 50% goed genoeg. Als je genoeg weet, kom gewoon in actie en leer de lessen. Hé, heel eerlijk, zo hebben wij ons hele bedrijf gebouwd. Laten we heel eerlijk zijn. Ja, ik denk misschien niet op 50%, maar wel veel te vroeg geïmplementeerd. En weet je, al zou ik moeten kiezen tussen, we zitten op 50% en dan implementeren we, versus we zitten op 95% en dan implementeren we, dan zou ik altijd kiezen voor 50%, want tegen de tijd dat je op 95% zit... Heb je al heel veel lessen geleerd. Nou, maar dan heb je alweer 18 dingen verzonnen die je toe moet voegen voordat je in actie kunt komen. Dat ook. Daar komt geen einde aan. En heel eerlijk, wij spreken in deze podcast, voor mensen die vaker luisteren, wel eens over een reptiele brein. Het patroon komt overal in voor. Denk aan iemand die wil afvallen en dan denkt hij, ja, weet je, het is bijna kerst, maar na kerst begin ik of na het weekend. En dan is kerst geweest, dus ja, nu is er een tussenweek, dan hebben we dadelijk nieuwjaar en dan wachten we tot nieuwjaar.
Dat is een patroon wat veel mensen draaien of sterker nog, ik denk ieder mens draait dat patroon wel op een gebied in zijn leven. 100%, zelfs jouw supernucleaire cliënten doen dat. Weet je, dat is gewoon zo. Nou, maar die supernucleaire cliënten zijn niet supernucleair. Die hebben actie ondernomen op, ik ben dus niet zo enthousiast over mijn uitspraak, maar die hebben wat ze geniaal laat overkomen of supernucleair laat overkomen is, die hebben waar de massa op hapert, gewoon bepaalde dingen uit je hoofd krijgen en in de realiteit krijgen. Dat doen ze. Maar het echte werk begint zodra je, en eigenlijk begint coaching pas natuurlijk, als mensen op het speelveld staan, al in actie zijn, want anders krijg je, als je het vergelijkt met topsport, Usain Bolt zit in de kleedkamer, is bang om uit de kleedkamer te komen, wat als het te warm is, wat als ik kramp krijg, wat als mijn schoen niet past. En veel coaches proberen dat te coachen, dat is geen coaching, dat is therapie. Dat is mijn stelling. Zullen ze het niet mee eens zijn? Nee. Iemand staat op het speelveld, die is al in actie, die boekt al resultaat, daar pas vindt echt coaching plaats. Ja. Wat denk ik ook nog een belangrijke, ik moet natuurlijk uitkijken dat ik, nou, misschien kunnen we niet al mijn zinnen doen die ik van tevoren bedacht heb, maar ik hoor jou net zeggen, in de basis wat mensen doen is natuurlijk, oké, je wil afvallen, ja, na kerst, of als het maandag is, of ja, die verjaardag komt nog. Dus wat mensen heel graag doen is uitstellen voordat ze in actie komen. Wat ik ontdekt heb, is hoe moeilijk het is om te gaan sporten, als je nooit in je leven gesport hebt. Nu, ik ben natuurlijk niet iemand die nooit in mijn leven gesport heeft, ik heb altijd veel gesport. Alleen toen kreeg ik een, nou, het ongeluk op zich was niet zo zwaar, alleen de consequenties die uit het ongeluk voortkwamen natuurlijk wel.
Dus ik kon eerst en thans niet lopen, ik kon niet fatsoenlijk praten, nou, er komt een herstelproces van een aantal maanden, dus voor de kijker en luisteraar, je kunt je voorstellen, sporten was absoluut, dat mocht niet eens, dat kon niet eens. Nou, sinds kort ben ik daar weer mee begonnen. En ik ga heel eerlijk zijn, als ik dan naar mezelf moet kijken, tussen de awareness, dus weten, oké, ik moet weer in actie komen, ik moet weer een beetje wat meer op mijn protein, of weet ik veel wat, voor mijn voeding letten, of om een goede vet te binnenkrijgen, weet je, ik moet het allemaal weer een beetje oppakken. Die kennis had ik, en ik liep al een paar weken rond, super een beetje zo geïrriteerd, weet je wel, met mezelf, gewoon geïrriteerd over mezelf, omdat mijn fysieke staat niet is zoals ik gewend ben, zoals ik hem eigenlijk wil hebben, maar omdat de irritatie kwam vooral vanuit het feit dat ik ook niet in de actie was waarvan ik wist dat ik die moest ondernemen. Nu komt ie, wat ik heb ontdekt, ik heb iets nieuws ontdekt, is dat, het is niet heel iets nieuws trouwens, maar is dat wat ik aan het doen was, was in mijn hoofd moest ik het meteen perfect doen. Dus ik moest en een perfect ontbijt, en een perfecte lunch, en een perfecte dinner, en ik moest mijn protein en shake pakken, en ik moest meteen zoveel keer per week trainen, en ik moest zoveel keer per week yoga doen, en ik moest wandelen. Dus er was zo'n soort van knop die je om moest en alles moest perfect. Je bouwt in je hoofd een enorme berg van al die dingen die je in één keer moet doen, waardoor je niet in actie komt. Maar that's it, en hetgeen wat ik op een gegeven moment dacht was, weet je wat, als ik nou eens gewoon één ding ga doen, dan was het, gewoon één ding. Ik ga gewoon mijn serieuze yoga practice weer oppakken, en de rest zie ik wel.
En het grappige is, sinds ik dat gedaan heb, begint de rest eigenlijk bijna automatisch te shiften, weet je wel, dat is een automatische voorwaart. Tuurlijk, maar vanuit actie ontstaat helderheid, vanuit actie is het veel makkelijker om een nieuwe actie te ondernemen. En wat jij zegt, is wat mensen doen. Je maakt het in je hoofd zo groot, je staat als 18-jarige jongen in de kroeg, daar loopt ze, je toekomstige vrouw, en dan denk je, die moet ik gaan aanspreken. Maar in plaats van in actie te komen, denk je, weet je wat, ik ga eerst de gym in om iets meer body te creëren. En dan vervolgens, ja, maar dadelijk zegt ze nee. Weet je, en dat is het ergste, misschien moet ik zo'n cursus gaan doen, van een van die mannen op social media die heel goed is in dating en zo. Ja, goed, voordat je het weet is ze getrouwd en heeft ze 14 kinderen. En zit jij daar als single op je zonnegamer. Ja, maar ik denk dat dat is, veel mensen houden van uitstellen, andere mensen maken het meteen zo groot en zo complex. En zoals het voorbeeld van de ondernemer waar je net over sprak, het marketingteam wil eerst dit en het salesteam moet brochures. En weet je, we willen eerst alles perfect in orde hebben voordat we die doelgroep gaan benaderen. Nou wat als we het wereld dus even omdraaien? Ik denk dat dat, als er iets is wat een luisteraar of kijker hieruit neemt, hieruit haalt, dan is het gewoon, als je weet wat je te doen staat onder, neem gewoon de eerste actie en de rest van de stappen worden wel duidelijk. En ga je af en toe op je gezicht? Ja, zeker weten. Maar heel eerlijk, daar gaan we toch wel. Ja, ik ging dan op de achterkant van mijn hoofd, maar we gaan toch wel op ons gezicht. Ja, maar dan ga je op je gezicht voor de eerste paar gebruikers. Exact. Who cares? En dan maken we dadelijk een aantal fouten. Ja, oké, dat ga je sowieso doen. Ja, ja, dus oké. Dus laten we dan doorgaan.
Nou, wat ontbreekt er nou werkelijk? Wat ontbreekt er nou echt? Oh, wacht eens even, want ik heb daar een hele mooie introductie in. Ik dacht, ik rond deze podcast meteen af met één statement. Nee, nee, nee, nee, nee, want we hebben een nieuwe zin uit een bulletin van Duchamp. En die zegt, most people aren't missing information. Dus informatie is niet wat ontbreekt. They're missing courage, discipline, ambition and authentic commitment. In other words, they're missing life force. Ik heb deze zin nog nooit gehoord, maar die staat nu in mijn brein gebrand, want die is fantastisch. Veel mensen, als je daarnaar kijkt en je vergelijkt dat met de meest levende mensen op aarde, die hebben een hele hoop life force. Waarom gebruiken wij de gun to the head test? Omdat dat radicaal onderscheid maakt tussen kan ik het, ja of nee? Ik bedoel, als ik jou vraag een uur je adem in te houden, dan is het antwoord nee, ook al plaats ik een pistool tegen je hoofd, maar dat frustreert je ook niet. Als je me overhaalt, kan ik heel makkelijk voor je ademen inhouden. Nee, daarom. Maar dat betekent dus, dat frustreert niet. Wat frustrerend is, is dat wat je in de kern echt wel weet dat je kunt doen, wat dat op de dag van vandaag niet doet. Stel, we gebruiken ook ooit het voorbeeld, dit wil je nooit doen met professionele slachtoffers, want die zijn meteen beledigd. Wat als je gezin gekidnapt is? En je hebt een week de tijd om X, Y en Z voor elkaar te krijgen, en anders overleven ze het niet. Zou je het dan wel kunnen doen? Ja, die willen zich daar liever helemaal niet mee confronteren, dus het makkelijkste om te doen is dan boos worden. Nou, dat vind ik een hele rare vraag. Ik vind het wel een mooie omschrijving, professionele slachtoffers. Ja, die zijn er een hele hoop. Maar wat het doet is, oké, het creëert in één keer een purpose. Wacht even, dat ga ik nooit laten gebeuren.
Dus in één keer zijn we op een missie, en in één keer zijn we in staat om te doen wat we al veertien jaar uitstellen. En dus, ja, en moed is ook zo'n ding. Ja, ik zei courage, discipline, ambition en authentic commitment. Discipline is de discipline om steeds groeikeuzes te maken over comfortkeuzes. Dat is de discipline. De discipline te kiezen wat je gezegd hebt te doen, versus wat je liever wil gaan doen. Courage, moed, moed is niet iets waarmee je geboren wordt. Moed is ook niet de absentie van angst. Moed is, we ondernemen actie met angst. En toen ik daarachter kwam, toen ben ik mezelf totaal anders gaan zien. Want ik zag mezelf altijd als iemand die helemaal niet zo moedig was. Je had andere mensen, die waren moedig. Dat zijn degenen die bij wijze van de trap op klimmen en van de hoge duikplank afspringen, waar ik stond te veren op de lage duikplank en dacht, ik zou eigenlijk willen zijn zoals hem. Toen ik erachter kwam, en ik wou zeggen de bottom line is, het is niet de afwezigheid van angst, sterker nog, het is de acceptatie dat er angst is en met die angst actie te ondernemen. Zou je ook kunnen zeggen, wanneer er geen helderheid is, gewoon actie te kunnen ondernemen? Want het kan zijn angst, het kan onzekerheid, het kan zijn, ik weet het nog niet helemaal, ik zie het nog niet helemaal. Who cares? Gewoon in actie komen. Die actie die creëert de helderheid en die actie creëert de moed. Er is een speech en als je op YouTube zoekt, Just do it speech. Het is van iemand die in de politiek gezeten heeft. En eigenlijk komt het steeds terug op. Die hoort daar eigenlijk niet aan. Nou ja, wel in die tijd. Je wil X, Y en Z, wel, just do it. En dan vervolgens, en je wil dit en dit en dat, wel, just do it. Misschien komt daar de slogan... Dan hebben we toch ook zo'n leuke video van just stop it? Dat klopt, inderdaad.
Dat is een andere, je kunt dingen soms ook gewoon stoppen. Je kunt stoppen te twijfelen, je kunt stoppen uit te stellen. Maar het mooie aan die video is, het is zo simpel. Het is niet zo makkelijk, want dat is denk ik iets waar mensen verwarren. En wat het niet zo makkelijk maakt is, je moet kunnen dealen met je angst. Je moet kunnen dealen met onzekerheid. Je gaat er nooit vanaf komen, want dan wordt het alleen maar erger. Dan word je steeds onzekerder en steeds angstiger. Het mooie aan die speech... De dame komt al iets dichter in de buurt. Maar het mooie aan die speech is, het is zo simpel. Alleen bijna niemand houdt het zo simpel of maakt het zo simpel. Die quote van Mike, just do it, is briljant. Want iedereen wil dingen gewoon doen. Maar hoeveel mensen ken jij die er gewoon op uitgaan en dingen gewoon doen? Ja, die zijn schaars. Die zijn schaars, inderdaad. Die brengen die fuel niet alleen naar hun eigen leven, maar naar het leven van heel veel anderen. Nu, Dushan stelt, most people aren't missing information, they're missing courage, discipline. Daar ben je al goed op ingegaan. They're missing ambition. Ik denk dat dat ook een hele grote is. Ja, en ambitie. Ja, mag ik daar... Want hetgeen dat ik zou willen zeggen is, ambitie is voor mij niet... Want er zijn zat mensen, zat, zat, zat mensen in deze wereld die luxe willen, die geld willen. Weet je wel, die comfort willen, die, weet ik veel, mooie Gucci-tassen willen, en dikke auto's willen, en luxe reizen willen. Er zijn genoeg mensen die dat willen, maar dat is geen ambitie. Dat is iets heel anders. Ja, dus als jij kijkt naar Christophe is het beste voorbeeld, dan zou je zeggen, ja, ik snap zijn ambitie wel. Dat is living large and in charge. Fantastisch huis, fantastische auto's, goed gekleed, houtfanologes. Alleen, het is allemaal het gevolg van zijn werkelijke ambitie.
En zijn ambitie is, hij kreeg het boek Straight Line Leadership in handen. Die jongen heeft gezegd, dit is wat ik de rest van mijn leven ga doen. Ik was Straight Line Coach, en dit ga ik de wereld in helpen. Zijn ambitie is Straight Line Leadership, en of het nou is via Straight Line Leadership of binnen innerstands, naar zoveel mogelijk mensen krijgen. En daar komt ook de medogeloze ambitie vandaan om van morgens vroeg tot avonds laat in die auto te zitten, voorgroepen te spreken, webinars te doen, lezingen te geven. Dat doet die jongen de afgelopen twaalf jaar non-stop. Niet omdat hij het zo leuk vindt, niet omdat hij gemotiveerd is, omdat hij de discipline heeft steeds groeikeus naar groeikeus te maken. Omdat hij ambitieus is, hij heeft een hele grote missie. En niet alleen maar eentje die goed klinkt op social media, maar eentje die werkelijk leeft. Ja, en ik denk dat heel veel mensen die ambitie al lang hebben opgegeven en hebben gezien als onredelijk, lukt niet. Die hebben de lat te lang naar beneden bijgesteld. Ik denk dat heel veel mensen ambitie, maar dat is misschien volledig mijn persoonlijke interpretatie. Ik heb geen idee, maar dat heel veel mensen ambitie zien als iets waar je naar streeft buiten jezelf, zeg maar. Iets wat je wil hebben, dat ik ben ambitieus, ik wil voorwaarts. Terwijl als ik heel eerlijk kijk, en ik ken jou natuurlijk heel goed, ik ken Christophe heel goed, ik ken mezelf behoorlijk goed. De echte ambitie, dat wat ons werkelijk drijft, als we heel eerlijk zijn, is in de kern, Duchamp heeft het ooit gezegd, make your life matter. Dat is in de kern wat ons alle drie, en ik denk dat ons coaches, consultants, een heel groot deel van ons team, misschien wel iedereen in ons team, gewoon voorwaarts drijft. We willen ooit terug kunnen kijken op ons leven en kunnen zeggen mijn leven heeft er toe gedaan.
Ik ben er geweest voor een reden, wat die reden dan ook is. Ja, en dat is een berg zonder top. Dat is een berg zonder top, ja. En ik denk dat we leven in een tijd waarin mensen ambitie een vies woord vinden, ergens naartoe willen streven en groeien en zo. Echt, echte, ik zou dit willen zeggen. Volgens Duchamp zou het zijn real world growth. Dus zeg maar groei in de echte wereld, in plaats van die persoonlijke ontwikkeling groeien, waar iedereen tegenwoordig over spreekt. Dat is een vluffie en eigenlijk mijn naam is, ik zit gewoon lekkerder in mijn vel, dat is mijn gevoel. Ja, en dan vervolgens een week later weer niet. Wij willen gewoon daadwerkelijk voorwaarts in het leven. En die ambitie, het lijkt wel alsof dat iets slechts is geworden voor een deel, voor bepaalde generaties, terwijl er best een beetje opgewekt mag worden. Met hebzucht bijvoorbeeld, moet het altijd meer. En ik heb een gesprek ooit gehad met mijn ouders en die zeiden, moet het altijd meer, meer werken, meer succes, meer dit. En zei ik, weet je, als jij zou zien wat de impact is van ons werk, dan wil je zeker altijd meer. Dan voelt het heel asociaal en heel egoïstisch om heel terughoudend te zijn en te denken, nou ja, ik heb goed voor mezelf gezorgd en ik kon niks tekort. Weet je wat, nu is het eigenlijk wel goed geweest. Dan hadden we nooit Interstance gestart. Nee, nee, dus ik zou zeggen, je kunt ambitie zien als iets heel slecht, als hebzucht en de bron van al het kwaad. Maar je kunt ambitie ook iets zien als wat de wereld vooruit helpt. Laten we heel eerlijk zijn, alles wat we vandaag de dag hebben, van de gloeilamp tot centrale verwarming, tot de woningen, tot de auto's, tot letterlijk alles, komt voort vanuit ambitieuze mensen die gewoon de status quo steeds willen opschuiven.
Ja, alles wat je nou net hebt gezegd over wat ontbreekt er dan eigenlijk? Geen kennis, maar wat er ontbreekt is moed, is discipline, is ambitie. Daaronder zou ik persoonlijk stellen, ligt één ding. En dat is wat de laatste was in de zin. Authentic commitment. Als je namelijk daadwerkelijk een authentiek commitment maakt, dan is moed geen optie. Dat is niet een optie, dat is iets wat moet. Dat moet je op het speelveld zetten. Hetzelfde geldt voor discipline. Waarom spreekt Duchamp hier heel specifiek over een authentic commitment? Omdat als ik kijk naar, nou heb ik al jaren geen social media meer, maar als ik in het verleden keek en mensen schrijven bijvoorbeeld op social media hun purpose. Dat is iets wat schitterend klinkt, wat je kunt lezen met tranen in je ogen. En vervolgens kijk je naar die persoon en denk je, oh, dat is een heel terughoudend persoon. Die matcht eigenlijk niet bij die hele purpose. Toen vroeg ik ooit aan Duchamp, wat is eigenlijk jouw purpose? En toen zei hij, nou, laten mensen weten dat ze groter kunnen spelen in het leven. Toen was hij stil en ik was aan het wachten tot... Tot een mooie moment. Ja, totdat ik tranen in mijn ogen kreeg. En ik zei, echt? Dat is het? En hij zei, ja, nou ja, dat is het. Dat is het. Maar, ik leef de kut uit mijn purpose. Het is geen voelgoed-purpose. Het is niet een voelgoed-purpose. Het is hoe ik eigenlijk mijn leven leef. En toen hij dat zei, dacht ik, god, dan zei ik ook bizar, hoe mensen zich dus kunnen verstoppen achter een heel goed klinkende purpose en missie in het leven, maar het totaal niet leven. En dat kan ik alles terugbrengen in deze podcast.
Zet mij voor iemand en laat iemand tien minuten spreken en ik kan jou vertellen of het iemand is die gewoon gaat voor bewustzijn in het leven en gewoon wat kennis op wil doen, of iemand die daadwerkelijk de ballen heeft of de eierstok heeft om het geïmplementeerd te krijgen. Iemand met life force. Ja, iemand die het werkelijk leeft. Juist, want je luistert naar life force, de kracht waarmee iemand spreekt, wie iemand is, en niks slechts over professoren, maar toch iets slechts over professoren. Die worden in de kern betaald om een hele hoop kennis op te doen en die te verspreiden zonder het daadwerkelijk te leven. En iemand die daadwerkelijk briljante kennis heeft en geïmplementeerd krijgt in de realiteit is mega succesvol. En dat kan financieel succesvol zijn, maar dat is iemand die heel veel levens aanraakt. En dan kijk ik naar Einstein, zou je ook kunnen zien als een professor, maar die kreeg daadwerkelijk zijn ideeën geïmplementeerd in de praktijk. Die hebben daadwerkelijk goed gedaan in de realiteit. Dat bleef niet alleen maar in zijn hoofd zitten, terwijl hij het overdroeg nog aan andere studenten. Got it. Life forces. Ja, in andere woorden, het komt terug op inner stance of je bent iemand, weet je, met briljante inzicht en een hele hoop kennis, of je bent iemand die ideeën uit zijn hoofd krijgt en geïmplementeerd krijgt in de realiteit. Ja, het zijn vaak niet de slimste mensen die het meest succesvol worden. Het zijn vaak niet de slimste mensen die het meest voor elkaar krijgen in de wereld. Want die slimme mensen, die kunnen heel makkelijk vastzitten in hun hoofd. Oké, dan gaan we naar de beweging. Ik heb hier gezet know about versus own. Want deze podcast, het laatste wat ik wil, is dat deze podcast bij gaat dragen aan die pile of information die mensen al in hun hoofd hebben en waardoor ze nog meer mooie inzichten krijgen.
Dus ik heb een zin uitgekozen uit een bulletin van Duchamp die daarop ingaat. Learning about commitment is different than being committed. Learning about drive is different than being driven. The above distinguishes the difference between a superficial life and a substantive life. Ja, een leven met diep gang en inhoud. Exact. Het ene begeeft zich in theorie, begeeft zich in je hoofd en het andere is daadwerkelijk geleefd. En dat zijn twee verschillende werelden, die kun je helemaal niet met elkaar vergelijken. En als je dan vraagt, ja, maar hoe doe ik dat nu? Dan kom je terug op opnieuw willen vergroten van je bewustzijn. Stel jezelf eens de vraag, wie moet ik zijn om dit geïmplementeerd te krijgen? Of wie ben ik als ik dit implementeer? Of misschien nog makkelijker, oké, start iets gewoon te gaan doen. Exact, ja, exact. Precies dat, start gewoon. Weet je, ik ga nog één ding zeggen. Ik kreeg ooit van mijn zus het boek Iedere Sekonde Telt van Lance Armstrong. Nou was dat dan een succesvolle wielrenner voordat hij kanker kreeg. Maar daarna, na kanker, kwam hij terug. Oké, beetje jammer dat hij zoveel doping heeft gebruikt, maar goed, iedereen deed het in die tijd. Hij was ook nog een keer de meest succesvolle doper tussen al die dopers, daar was hij ook beter in. Hij was ook beter in een berg op fietsen en hij pakte zijn training professioneler aan. Maar ik weet nog dat ik de gedachte had, oh, en ik durf het bijna niet hard op uit te spreken, maar overkwam mij maar iets, waardoor ik de urgentie zou hebben om iets zoals hij gedaan te krijgen. En toen ik... Toen je die gedachte had, dacht je ook, stop. Nou ja, dan wil ik niet eens aan denken voordat ik iets krijg, dacht ik. Maar toen ik met Straight Line Leadership in contact kwam, dacht ik, goh, het antwoord ligt natuurlijk al die jaren al gewoon voor je. Dat is namelijk, je kunt gewoon nu in actie komen.
En wat je te doen hebt is, ja, ik wou zeggen te dealen met al die gedachten die je weer houdt van in actie komen, want dan komt het. Er is geen één gedachte die je kan stoppen. Het is niet dat ik nu zeg maar de telefoon... Ik luister nu naar de podcast. En dan denk ik, ik heb eigenlijk Joe te bellen en ik heb die te bellen en die actie te ondernemen. Er is geen één gedachte die je werkelijk kan stoppen van je telefoon pakken en die persoon te bellen. Zet alsjeblieft de podcast op pauze of gooi hem aan de kant en kom in actie. Daar worden wij veel blijer van dan dat je hem helemaal luistert tot het einde. Oké, wat de meeste mensen meestal begrijpen, je moet eigenen. Kun je dat nog eventjes, dat kleine stukje, ownen, ownership? Ja, nou ja, je kunt begrijpen dat je jezelf in de weg zet. Je kunt nu begrijpen, ja, ik ben al die jaren gefocust geweest op het vergroten van mijn bewustzijn. Als je dat werkelijk ownt en je bent dat eigenaar, is dat van, oké, daar ben ik niet meer. Nu kan ik mezelf daadwerkelijk opnieuw uitvinden als iemand die in actie komt. En als je het werkelijk ownt, stap je niet in de valkuil met hoe bouw ik mezelf als iemand die in actie komt. Dat doe je door in actie te komen. Doe de ding en you shall have the power. Zoals jij zei, in mijn hoofd maakte ik het zo groot en ik wilde alles perfect doen en de oplossing was... Gewoon op mijn yoga mat gaan staan. Dat was letterlijk de oplossing. Misschien niet helemaal... Vind jij misschien niet passend bij Straight Learn Leadership, maar ik hou van mijn yoga mat. Ja, inderdaad. Oké, ik heb in het begin van deze aflevering gezegd dat we aan het einde de koppeling gingen maken naar de zakelijke leiders. Waarom vind ik dat interessant? Omdat je als zakelijk leider, krijg je hier ook mee te maken.
Er zijn allerlei mensen in je organisatie die weten wat ze zouden moeten doen of misschien zelfs als ouders zijnde, je hebt kinderen die weten wat ze zouden moeten doen, maar vervolgens komen ze niet in actie. Hoe kun je daar als zakelijk leider nou impact op maken? Laat ik dit heel simpel maken. Graag. In Reuzels spreken we over een hypocrite. Dat is iemand die iets weet, maar het niet leeft. O, is dat alleen in Reuzels? In heel Nederland, maar ik maak het iets Reuzels. In andere woorden, als jij nu als zogenaamd leider in je organisatie denkt, dat is wat ik met mijn team ga doen. Mijn team bestaat uit een bende terughoudende mensen die eigenlijk best wel weten wat ze moeten doen, maar ze doen het gewoon niet. En ik ga ze vertellen wat ze gewoon moeten doen. Well, people actually buy who you're being or not. Zou Duchamp zeggen. In andere woorden, mensen kopen wie je bent of niet. En als jij iemand bent die een hele hoop weet, maar het niet toepast, en vanuit die houding ga je spreken met je team, heeft het nul effect. Leiderschap is in de kern het overdragen wie jij bent als leider en als mens. Dus dingen die je zelf niet leeft, maar die verwacht ik wel dat andere gaan doen, dat beklijft niet. Dat gaat nooit echt doorgevoerd worden in de organisatie. Dus zoals je jezelf leidt, kun je anderen leiden. Dus nummer één is, maak eens een lijst van al die dingen waar je je bewust van bent om te doen, maar die je nog niet gedaan hebt. Start die eerst te doen, dat is nummer één. Vanuit daar zou het zijn, ga eens in gesprek met je team of observeer dat team is. En als jij ziet, er is een hele hoop actie, maar weinig resultaat. En overigens, een bedrijf kent niet zo heel veel dingen die er echt toe doen. Er gebeurt een hele hoop in een bedrijf, maar het meeste doet er niet toe. Je zou kunnen stellen, 80% van wat er gebeurt in een bedrijf is niet zo heel belangrijk.
20% leidt tot 80% van het resultaat. Dus daar willen we vooral veel meer van doen. Dat heeft een enorm effect op de organisatie. Ga eens zitten met mensen en luister eens. Want het zit in het spreken van mensen wat ze weerhoudt, om gewoon iets te doen. Dus niet gaan vragen waarom doe je iets niet, want dan krijg je een verhaal. Je wilt tot de oorzaak komen, wat is het wat in de weg staat om X, Y en Z geïmplementeerd te krijgen? Dan krijg je geen verhaal, dan vraag je naar een oorzaak. En dan zul je merken dat iemand zegt, ja, we moeten eerst nog X, Y en Z voordat we dat kunnen doen. En dan luister je als leider en dan is het, is dat waar? Moeten wij werkelijk X, Y en Z doen voordat we de trekker overhalen? Moeten wij die brochure maken voordat dat sales team aan de slag kan? Moeten wij de website eerst upgraden voordat wij... Wat dan ook. Moet die persoon eerst een training gevolgd hebben om in actie te komen? Het zit in het spreken van mensen. Dus jij als leider leidt door het voeren van conversaties. En ik zou eens luisteren naar wat er mist, waardoor ze nu niet in actie komen. Dus voor leiders is het denk ik heel simpel, wil je dit implementeren in je organisatie, begin eerst bij jezelf alsjeblieft. Zorg dat je zelf iemand bent die op het moment dat hij een bepaald bewustzijn heeft, daar ook actie op onderneemt en vervolgens ga luisteren naar wat zeggen mensen nou eigenlijk werkelijk. En stel in vraag of dat wat gezegd wordt kloppend is. Ik denk een extra skill, maar goed, dat is natuurlijk wel een skill die je moet ontwikkelen, maar is dat je leert te luisteren naar dat wat er niet gezegd wordt. Dat is wat ik van onze leden van Straight and Leadership altijd hoor, dat ze, ongelofelijk sinds ik dit werk doe, hoeveel ik hoor wat er niet gezegd wordt.
Ja, dat is leuk wat je nu zegt, maar dan zou ik zeggen stap in een lidmaatschap, want voordat je die skill ontwikkeld hebt, ben je zoveel verder. Maar het is goed om uit te wijzen, maar het zit hem ook in, als jij je eigen redenen en excuses echt confronteert, dan beginnen ze in één keer op te lossen, denk je. Ik ben zo ontzettend goed geweest in mezelf voor de gek houden. Als jij dan spreekt met iemand anders die hetzelfde doet, dan wordt het steeds makkelijker door prikken. Ja, het is geen theorie, het wordt daadwerkelijk zichtbaar. Ja. All right, heb je nog iets toe te voegen, meneer van de Put? Nee, ik wilde mensen die podcast uitzetten en gewoon gas geven. Dat ze gewoon in actie komen, oké, dan is dus de vraag aan jou, beste kijker of luisteraar, wat is het wat jij al langer weet dat zou moeten gebeuren? Welk bewustzijn heb jij wat je niet hebt geïmplementeerd tot nu toe? Kijk daar eens eerlijk naar. En dan kijk dan ook eens naar, maar wat kost mij dit? En dan heb ik het niet alleen over euro's, nee, wat kost het je in wellicht relaties? Of, zoals het bulletin van Duchamp heel mooi zei, wat kost het jou aan life force dat je nog steeds niet in actie bent? Maar deze vraag die ik jou nu stel, daar mag je maximaal tweeënhalve minuut over nadenken. En dan, dan staat je nog maar één ding te doen en dat is in actie komen en precies dat gaan doen waarvan je al heel lang weet dat dat is wat nodig is. Zoals Johan al zei, kennis die in je hoofd blijft zitten, sterft in je hoofd. Dat is niet hard, dat is gewoon eerlijk. Tot volgende week.