geloofsvoer gesprek

Onderweg in de auto van een hardcore-concert naar huis discussiëren Dick en Renco over wat je als ouder je kinderen meegeeft over maatschappelijke thema's. Nu er een azc vlak bij Renco's huis komt, wordt de vraag concreet: kinderen zien wat je dóét, niet (alleen) wat je zegt. Alledaags zijn en doen over maatschappelijke thema's, is dat wel de goede manier? Zijn we onderling, als leeftijdsgenoten, niet te mild naar elkaar? Kritische kinderen die je op inconsequenties aanspreken zijn zo gek nog niet.

Beluister deze aflevering op Youtube
Het transcript dat bij deze podcast zit is m.b.v. AI gegeneerd en kan fouten bevatten.

geloofsvoer gesprek is een podcast van Renco en komt voort uit zijn website geloofsvoer.nl waarop hij ook schrijft, samen met Dick en voorheen ook Len. Er wordt muziek gedeeld, wandelingen en eindejaarlijsten (beste albums, best TV-series). Meld je ook aan voor de geloofsvoer nieuwsbrief, getiteld 'krachtvoer' en volg geloofsvoer op Instagram.

Makers en gasten

Host
Dick
Podcaster en schrijver voor geloofsvoer.nl
Host
Renco
Podcaster en schrijver voor geloofsvoer.nl

Wat is geloofsvoer gesprek?

geloofsvoer gesprek - voer voor gelovigen. naast blogs lezen kan je nu ook gesprekken luisteren.

Renco:

Welkom bij geloofsvoer gesprek. Een podcast over geloof, religie en kerk in de brede zin.

Dick:

Ik ben Dick en altijd op zoek naar de diepte in geloofsvragen. Wat drijft ons? Inspireert ons? Waar kunnen we misschien afscheid van nemen?

Renco:

En ik ben Renco en ik mag graag de praktische kant van het geloof bespreken. Hoe maken we het relevant en toegankelijk voor iedereen?

Renco:

In deze podcast delen we soms met gasten verhalen, ideeën en onze bedenkingen. Geen onderwerp is te groot of te klein.

Renco:

Of je nu al jaren gelooft, twijfelt of gewoon nieuwsgierig bent. Leuk dat je luistert naar geloofsvoer gesprek. Hij loopt al. Ik ben aan het opnemen Dick. Vind je dat ik mijn keel moet schrapen?

Renco:

Ja, dat weet ik niet. Wat lijkt je?

Dick:

Ik heb nu medelijden met de luisteraar die zo meteen.

Renco:

Ja, die zo meteen wat?

Dick:

Ja, zo heel hard gehoest. Hoord. Was ook maanden was er ook zo, mocht bij, mochten allemaal mensen wat uit de kerk wat vertellen en ook mensen die niet heel vaak een microfoon voor hun neus hadden. En 1 iemand die moest hoesten, maar die hoestte zo hard in de microfoon dat ik, dat was echt heel erg.

Renco:

Ik kan er des

Dick:

nachts lig je helemaal aan de apenpluris. Ja, dat was ik echt.

Renco:

Maak ook een podcast voor mijn bedrijf, qeep talking heet dat. Ja. En sinds een tijdje of doe ik maak ik ook een afleveringen met een co-host. Net als met jou, nou ja jij noemt jezelf, noemen jou ook wel eens vaste gast of zo. Soort Stefan Paas van geloofsvoer gesprek.

Renco:

Maar ik maak mij dus met iemand anders, maak ik dat zijn we gaan noemen de BIO Bazen. En die man die heeft een tweelingbroer. En die tweelingbroer die zat in een webinar met veel kijkers. Ja. En die moest hoesten.

Renco:

Hij hoest vol aan je microfoon. Dus ik ik zeg het tegen je, je moet echt je broer dan met je opvoeden want Dit kan niet echt. Gewoon zeer.

Dick:

Ja, ja, dat iets als er allemaal mensen met een koptelefoon opzitten en zo.

Renco:

Had het ook niet in de gaten denk ik.

Dick:

Maar dit was ook gewoon dit ging over zo'n kerksysteem heen, weet je wel. Zo'n echt zo'n echt wel goed volume erin. Nou en dan zo'n hele harde hoest. Ja, wel echt.

Renco:

Ja, Hey, maar we rijden weer.

Dick:

Ja, echt wat een weer. De storm, hoe heet het deze storm? Weet ik niet, een storm.

Renco:

De storm je had beter toch een jas aan kunnen doen, Renco.

Dick:

Ja, ja echt, maar het is wel echt, echt wel heftiger geworden dan dat ik er heen reis.

Renco:

Maar ja. Ja, inderdaad. Maar we zijn weer onderweg van Utrecht naar Zwolle. Ja, ja. Komen terug van een nou, toch wel puik optreden van Static Dress.

Renco:

Ja. Uitverkochte Ekko.

Dick:

Ja, leuk.

Renco:

Lekker energiek.

Dick:

Ja, jong publiek ook. We waren oud.

Renco:

Ja, daarna ja.

Dick:

Ja, maar ook een leuke zaal, toch? Jij kent het nog niet, maar het is

Renco:

nooit geweest.

Dick:

Ik hou er wel van als dat zo compact is. Misschien andere mensen worden een beetje claustrofobisch van, maar ik vind het altijd wel wat bijdragen aan gewoon lekker dicht op de artiest.

Renco:

Ja, ja, ik trek dat ook goed. Ik kies vaak de kleinere shows

Dick:

en uit boven de soorloofd enzo ook. Ja, het zijn vaak ook van dit soort.

Renco:

En het was gewoon.

Dick:

Afmetingen, ja.

Renco:

Het was echt hardcore, hè. Dus hardcore, ik bedoel ik luister metal. Dat kennen mensen vaak wel. Dan is het, heavy metal. Nou nee dat niet.

Renco:

Maar oké, je hebt dan metal en dan heb je metal core. Ja. Hardcore, want mensen zien natuurlijk door de bomen het bos niet meer op een gegeven moment.

Dick:

Ja, het zit ik Ik denk, ik noem het altijd dat zeg maar ergens tussen punk en maar Exact. Maar dan is het ook wel dat aan de andere kant ik denk als je een beetje muziek kenner bent vind je dat ook wel heel groot waar je dan tussen gaat zitten. Maar ik denk als je punk kennen meeste mensen wel een klein beetje. Ja. Dat met roken dan.

Renco:

Hardcore is natuurlijk met schreeuwen, grunten eigenlijk in plaats van zingen. Dus je hebt dan hardcore, dus dan is het punk, hard rock. Ja. En dan met blèren. Dan heb je iets wat heet hardcore.

Renco:

Best wel chaotisch ook.

Dick:

Ja, je hebt dan een screamo.

Renco:

Screamo, ja. Dat is toch wat meer rockstructuur vind ik nog. Screamo met af en toe met je

Dick:

Zo'n grijze ja.

Renco:

Achteruit strot. Ja. Maar vanavond was gewoon lekkere chaotische bak hardcore.

Dick:

Ja, terwijl ze ook wel van die lijntjes bij hadden wat mensen die niet heel erg van dat geluid horen. Toch misschien met enige mogelijkheid pop-achtig.

Renco:

Nou, er zat wel wat catchy nodig.

Dick:

Ja, hij had ook een mooie stem de zanger. Dus ik denk dat veel mensen dat wel goed trokken.

Renco:

Ja, ik denk dat dat ook is waarom wij hier goed samen heen konden.

Dick:

Ja, ja, precies. Als het alleen maar gruts en gekrijs zou zijn dat dat trek ik iets minder. Maar als er maar mooie gitaarlijnen in zitten. Af en toe wat clean vocals zoals we dat noemen.

Renco:

Ik vond de gitaarlijn nog niet heel bijzonder.

Dick:

Nee, dat vond ik ook. Het waren misschien 2 keer dat ik zo eventjes mijn vingers omhoog deed. Dit vind ik mooi. Toch goed dat ze gedaan hebben ook. Ja.

Dick:

Gezellig. Ja. Ik vind het

Renco:

ook wel leuk om een keer, was eigenlijk een soort grote kroegen met achterin een zaaltje zou je Ja. Letterlijk jullie naar binnen.

Dick:

Ja, als Als we zo'n meneer naar huis moesten dan was dat ook de perfecte gelegenheid om daar nog heel eventjes op het bankje te gaan zitten.

Renco:

Biertje.

Dick:

Lekker biertje te drinken. Ja. En dan misschien wat te eten. En dat vind ik altijd wel een nadeel dat hadden we het al over ook weer in de in het teruglopen dat Zwolle heeft niet zo'n heel uitgebreid muzieknetwerk. Dus dan moeten we heel vaak niet in onze eigen thuis stappen.

Dick:

Dus dan moet je vaak met de auto of met de trein. Dus dan blijf ik weet niet hoe niet zo makkelijk blijven hangen. Nee. Want dan wordt het heel laat of je mist de trein of je moet nog rijden.

Renco:

Wat het ook superrelaxed is. Als je gewoon op de fiets kan. Je gaat gaat je drinkt een biertje of wat dan ook. Je gaat naar een artiest. Blijf nog even hangen.

Dick:

Dat vind ik En

Renco:

dan ga je weer naar huis.

Dick:

Dat vind ik de moeilijkste factor elke keer als ik daar ben. En dan zie ik die mensen allemaal zo.

Renco:

Jaloers ben je.

Dick:

Ja, ja, echt jaloers. Want dan kun je alsnog zeggen van ik ben om 11 uur thuis. Maar dat komt omdat je daar gewoon 10 minuten fietsen, weet je wel?

Renco:

Nou ja, als wij dan uit 0 13 komen, Tilburg.

Dick:

Ja, dan Dan meestal ren je toch wel meteen gewoon na afloop van het concert gewoon naar je auto. Omdat je denkt ik moet anderhalf uur terug.

Renco:

Ja, die rij bij die parkeerautomaten is ook niet mis. Nee, nee, nee.

Dick:

Ik bedoel dus... Nee, dat haalt een klein beetje van de romantiek, maar goed. Ik ik doe het nog steeds graag.

Renco:

Ja, is leuk. Leuk optreden.

Dick:

Ja. En ik vind het wel grappig. Ik wilde het bruggetje wel even maken nadat we ook nog eens iets zouden zeggen over morgen. Wat ik het tijdens het concert ook nog dacht. Dit is natuurlijk muziek die u nooit in de kerk zult horen.

Dick:

Nee, want ik heb het in geval nog nooit gehoord.

Renco:

Nee, ook niet.

Dick:

Ook niet iets wat in de buurt komt. Ik denk ook altijd wel wat ik ook jammer vind dat dat dat dat echt zulke totaal verschillende werelden zijn. Want morgen gaan we naar een hele ander soort dienst. Ook het zou kunnen dat het muzikaal ook heel goed in elkaar zit.

Renco:

Ja, waarom zeg je dat?

Dick:

Nou, omdat meestal de evangelische charismatische die hebben die hebben vaak mooi veel materiaal. Hebben het vaak ook altijd wat beter voor elkaar dan de wat traditionelere kerken. Ja. Meer techniek, meer meer meer nadruk ook op misschien een klein beetje op vorm. Want waarvan ik vind dat de gewone protestantse kerk wel eens een beetje achterblijven.

Dick:

Ja. Deze hebben ze gewoon vaak alles gewoon goed. Weet je wel en nieuw en vaak ook wat jonge gemeentes, dus ook veel talent. Muzikanten. Muzikanten die dan vaak nog jong zijn.

Dick:

Dus daar een klein beetje een bruggetje daarmee. Dus ik ben er wel benieuwd naar morgen. Maar goed, wil niet te veel voor gras wegmaaien vanmorgen.

Renco:

Dat doen we dan morgen.

Dick:

Ja, dat doen we dan morgen.

Renco:

Maar waar we het nog wel dan in deze aflevering, want dat is dan natuurlijk wel de vraag, waar gaan we dan nu over podcast? Daar hebben we het al over, daar hebben natuurlijk wel even over nagedacht. En jij had het ook over opvoeding toch?

Dick:

Ja, ik vroeg eigenlijk meer in het algemeen van waar staan we nu eigenlijk? En jij zegt, laten we het even iets smaller maken.

Renco:

Ja, ja, inderdaad. Dus we hebben natuurlijk de vorige aflevering gehad over LHBTQ plus en over asielzoekers. Ja. Dat zijn 2 thema's waarvan je waarvan ik ook wat dan denk, hé wat wat wil ik hier eigenlijk over meegeven aan mijn kinderen? Je kunt ook nadenken over klimaat of dierenwelzijn of de oorlog in Oekraïne of de oorlog in Israël.

Renco:

Dus ik wil het een beetje voorkomen dat we echt helemaal gaan.

Dick:

Ja.

Renco:

Maar ja, de vraag die ik wel heb om dan maar even de spits af te bijten. Als het bijvoorbeeld gaat om asielzoekers. In mijn wijk in Zwolle komt een asielzoekerscentrum. Ja. Er wordt nieuw gebouwd.

Renco:

Dat dat werd vrij onverwacht aangekondigd. Ik kan denk ik als ik boven mijn dakraam kijk, kan ik denk ik zien waar het komt. Ja. Net aan de andere kant van een spoorlijntje. En toen dacht ik wel ja, Enco, nu komt het erop aan hè?

Dick:

Ja, ja, ja, nu blijven al die dingen die we waar we net onder beroep hadden beticht. Dat ja, dan moeten wij ons ook gaan gedragen daar wat we zeggen.

Renco:

Ja, en dat is mij denk ik ook gelukt oprecht, maar ik dacht wel even ik moest er wel even bij stilstaan in alle eerlijkheid. Ja,

Dick:

Ja, en ook om maar ook de argumenten die natuurlijk altijd of ze nou weersingwekkend zijn of niet die die moet je toch ook eventjes langs je eigen lijf en geest laten gaan, weet je wel. Dat je denkt van ja ben ik daar ook bang voor? Of merk ik ook angst bij mezelf toch wel weet je wel hoe...

Renco:

Nou, want de zorgen die mensen hebben, die zijn ook natuurlijk niet. Dat is niet onzin of zo.

Dick:

Nee. Dit gewoon precies. Daar als het dan dichterbij komt, kun je het wel beter filteren of voelen wat je daar dan mee wil.

Renco:

Dan ben je een beetje de leunstoel voorbij. Je een al te gemakkelijke comfortabele positie lekker overal op kunt reflecteren.

Dick:

Jaja, of vinden dat mensen dit en dit moeten doen. Nu moet je gewoon zelf naar handelen. Ja.

Renco:

En dan is natuurlijk ook de vraag wat, hoe praat ik daar dan over? En wat voor een, hoe reageer ik ook op andere mensen die ik over dat asielzoekerscentrum hoor praten? Hoe hoe reageer ik op dat mijn kinderen daarover op school horen? Het komt in 1 keer heel dichtbij.

Dick:

Ja. Ja, maar ik vond het ook wel dat blijkt wel bij vooral met dit soort onderwerpen. Dat is natuurlijk ook een beetje in de coronatijd. Dat er dan komt er ook wel gewoon allemaal mensen zeggen ook in 1 keer dingen waarvan je dacht o, o ja echt joh? Ja,

Renco:

Dat is ook wel gebeurd, ja. Ja. Dat je echt mensen hebt waar je gewoon fijn contact mee hebt. Dat kunnen gewoon mensen in de buurt zijn of dat zijn ouders van kinderen die in de klas zitten bij mijn kinderen. Ja.

Renco:

Of dat nou de lagere school of de basisschool is of de middelbare school. En daar heb je dan een bepaald beeld van. En dan hoor je ze uit de school klappen over

Dick:

Ja, daar komt allemaal

Renco:

een centration

Dick:

erbij dat jij denkt van nou Wow. Ja, dat

Renco:

lukt Kan ik dan van ja, daar zeg ik dan wat van. Ja. Ja, maar dan komt het er wel op aan hè? Wat wat wat dan is natuurlijk de vraag ook. Je kunt jezelf dan heel mooi in zo'n podcast lekker mooie mooie vormen dan je bent, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik wel eens denk ja, doe ik wel genoeg?

Renco:

Doe ik wel genoeg?

Dick:

Nou ja, ik. Nou ja, ik denk het in ieder geval als ik voor mezelf spreek, ik denk niet dat het dat ik in ieder geval genoeg doe, want mijn kinderen worden niet heel veel blootgesteld aan ja, weet je wel aan dit soort doelgroepen dan wel ouders van ik bedoel de meeste bijvoorbeeld weet je de hockeyclub. Dat is ook weer zo'n zo'n typische winter Ja, we vinden eigenlijk allemaal een beetje hetzelfde. Nou ja, daar zal vast ook een racistische drek langskomen, maar ik bedoel ook dat zijn heel veel mensen waarvoor het ook allemaal ver van het bed show is. Snap je?

Dick:

Omdat onze kinderen zitten daar, wonen we waarschijnlijk hebben geen huis daarnaast of zo, weet je wel. Nou, trouwens al zeg ik dat nu al, maar in Stadshagen komt hij eigenlijk helemaal niet per se in een achteraf buurt of zo terecht.

Renco:

Uit nieuwbouw.

Dick:

Ja, zelfs wel een paar villa's en zo. Begreep dat daar ook nog wel wat mensen over hadden geklaagd. Dat ze vonden dat ze een bepaald uitzicht hadden betaald, wel vonden dat ze dat verdiende. En dat werd nu toch wel echt verpest. Dus misschien is dat niet helemaal waar.

Dick:

Maar ik bedoel maar te zeggen ik denk... Wil je dit zeg maar dit onderwerp aan de hand hebben. Ja, dan zou je zeggen van dan zou je dan moet je erin... Dan zou je erin moeten zitten. Weet je wel?

Dick:

En ik beweeg me gewoon helemaal niet in... Waar ik heel veel met asielzoekers te maken krijg, weet je wel. Dan zou je zeggen ja.

Renco:

Bijvoorbeeld dan met nou eerst nog even over asiel. Ik denk wel dan moet je niet alleen praatjes hebben. Als je vindt dat asielzoekers opgevangen moeten worden in ons land. Ja. Dan kan je niet anders dan zeggen dan mag het ook bij mij als ik uit mijn dakraam kijk over de spoorlijn kijk en wordt daar wat gebouwd, dan kan het dus ook daar, ook met de eventuele overlast die dat geeft, met de zorgen die er zijn, of dat nou terecht is of niet.

Renco:

Alles denk ik ja, alles nemen we erbij.

Dick:

Maar is dat dan ook meer doen? Wil je zeggen van moet ik niet moet ik niet meer doen? Meer doen, bedoel ik meer meer doen ook

Renco:

naar mijn kinderen. Ik heb soms het gevoel dat.

Dick:

Maar ik zat echt te zoeken hoe dat concreet was. Daarom zo te staan, maar ik denk ja, maar hoe moet ik dat hoe moet ik dat nou vormgeven behalve dat ik dit dat dat ik hier ook niet dat ik gewoon prima vind dat dat ding er komt, maar...

Renco:

Ja, hoe je erover praat natuurlijk. Ja. Maar dan ik bedoel sorry ja, ik bedoelde eigenlijk ook in de overdrachtelijke zin naar Ja. Mijn kinderen. En dan zou hetzelfde zou je kunnen zeggen, we hebben de vorige aflevering natuurlijk ook over gehad.

Renco:

Het zou hetzelfde zou je kunnen zeggen over queer mensen. Ja. Maar wat geef ik mijn kinderen daar nou over mee? En dan denk ik ja. Ja.

Renco:

Het is niet, het is niet iets wat, wat, waar, wat bij mij leeft in welke zin dan ook. Er zijn heel veel onderwerpen die bij mij niet de meter doen uitslaan naar links of naar rechts.

Dick:

Nee, maar ja, het is wel als je bijvoorbeeld...

Renco:

Het voelt te makkelijk ook.

Dick:

Maar bedoel je dat ook altijd in het licht van ja, dan gaat het weer natuurlijk onze podcast. Ook in het Christelijke licht. Dus niet als opvoeder in het algemeen, maar gewoon ook dat we wat dat van ons als Christelijke vaders misschien wordt gevraagd of zo?

Renco:

Nee, niet zozeer eigenlijk. Nee, dat zit er voor mij dan automatisch wel bij. Maar mijn vraag is meer.

Dick:

Maar ik bedoel je zou kunnen zeggen van ja, wij zouden dus daar positief over moeten zijn. Omdat omdat wij in een God geloven die eeuw inclusief is. Zo extern is weet je, dan kun je hem dan zou je hem kunnen accepteren. Onderbroek ook. Ja, ja, dat waar.

Dick:

Maar als het ook, maar dan zou je het wel richting je kinderen op een argumenteer je het vanuit dat snap je? Dus als je dan bijvoorbeeld zegt van ja, waarom vind ik vind ik het belangrijk dat wij hiervoor opkomen? Dat je dan altijd dat betrekt in combinatie met...

Renco:

Ja, dus dat kun je dan...

Dick:

Ik ben gisteren duidelijk geworden. Ja, ja.

Renco:

Ja, dat doe ik wel eens. Niet zo vaak. Dat doe ik wel eens. Maar het gaat er mij meer ook om dan... Ik kan natuurlijk meer doen dan alleen af en toe wat over zeggen naar je kinderen.

Renco:

Dus in hoeverre straal ik nou uit naar mijn kinderen dat het mij aan het hart gaat dat asielzoekers goed worden opgevangen. Nou anders dan dat ik erover podcast. Dat wij natuurlijk geen reet aan hebt. In ieder geval heeft die asielzoekers daar geen reet aan.

Dick:

Nee, ja, dan zul je dus hele concrete dingen moeten gaan doen.

Renco:

Ja, ik doe dat dus niet. En dan

Dick:

denk ik ja, wat leid ik daar

Renco:

dan uit af. Dus ik mag er wel graag over praten en dan.

Dick:

En ben je ook bang ja en wat leiden bij kinderen daarvan af? Dat is eigenlijk de grote vraag.

Renco:

Signaal geef ik nou af?

Dick:

Ja, weet je, zouden ze daar dan zoveel van vinden?

Renco:

Nou, misschien nu niet, maar over 10 jaar?

Dick:

Ja, misschien wel. Hij vindt het ook wel mooi als je onderuit de zak krijgt op een gegeven moment van je kinderen toch?

Renco:

Ja, ergens is dat maar goed toch?

Dick:

Ik denk dat ik mijn ouders ook wel van allerlei dingen verweten. Van waarom hebben jullie dit nooit gedaan? Ja, dat deed je toen nog heel ongenuanceerd weet je wel. Omdat je net iets had geleerd over vegetariër zijn of zo weet je wel. Dan kom ik weer thuis van ja, waarom doen wij dit eigenlijk niet weet je wel.

Dick:

Ja. En dat gooide ik even bij mijn ouders allemaal op het bord weet je wel. Ja.

Renco:

Maar vind je dat niet dan als dat je met je kinderen al van nou dit onderwerp is of een ander onderwerp dat je hè dus ook ook over je over je geloofsopvoeding, je geloofsoverdracht dat je later gewoon van je kinderen te horen krijgt. Ja, als dat zo belangrijk was. Waarom ging het daar dan nooit over?

Dick:

Ja, zou best wel kunnen. Ik vind dat ik, maar dat is eigenlijk met het geloofsleven in het algemeen natuurlijk, hè. Dat je, hoe we daarover praten. Van hebben ze hebben ze stel je voor dat ze straks niet meer naar de kerk zouden gaan. Wat ik niet hoop of niet meer gelovig zouden zijn.

Dick:

Misschien moet ik dat zeggen. Ja. En dat levert dat nu wel genoeg voort dat het dat dit is eerst wat het moeite waard is?

Renco:

Ja, ja. Nee, dat vind

Dick:

ik serieus een hele moeilijke vraag. Want ik dat weet ik niet. Ik 1 en ik denk zelfs soms af en toe niet, weet je wel. Dus ondanks dat ik heel veel in de kerk werk, vraag ik me af of ik het thuis wel in de overdracht lekker zit. Of alleen maar goed genoeg duidelijk maken.

Dick:

Maar ik probeer wel heel vaak merk ik of heel vaak. Ja, toch wel vaak als het over de grote dingen gaat. In over nou ja, de echt dit als klimaat en zo. Dat dan toch heel snel God en mijn. We duiken hier trouwens echt een zwart gat in.

Renco:

Ja, dat is echt niet normaal. Ik vind me blij dat jij het ook ziet. Ik dacht van ik wow, ik moet echt gewoon in die strepen op de

Dick:

weg kijken. Die er ook niet zijn. Nee, die zijn er ook niet. Nee, oké. Nou ja, dat jullie dat jullie even weten onder wat voor omstandigheden we dit allemaal opnoemen.

Renco:

Maar die podcast die moet gewoon doorgaan.

Dick:

Ja, die moet gewoon doorgaan. En we hebben moeilijke onderwerpen, dus laten we ook een moeilijke rit van maken. En vooral voor jou dan, maar ja. Nee, maar dat ik dat dat ik dus wel met veel van die onderwerpen dat dat daar wel mee verbindt. Dus als ik dan zeg maar al heb over dat omdat ik omdat ik denk ook dat dat daar heel vaak ook de reden vandaan komt waarom ik nou ja, desnoods minder dat het dat het heel dat het heel laconiek over kan zijn.

Dick:

Dat toch wat ik bijvoorbeeld vind van queerrechten Dat mensen daar dat zouden moeten hebben. Dat nog veel beter zou moeten worden geregeld dan dat het nu is. Dat ik dat dat wel bij mij voortkomt uit het feit dat ik geloof dat Jezus voor niemand een uitzondering maakt. Dat ik dat oprecht geloof. Ja, dat is dat team.

Renco:

Je er ook wel bij.

Dick:

Ja, precies. En ik merkte nu ook over Halloween hadden we het nu ja, dat was heel veel in onze buurt of heel veel in onze buurt. Ik denk dat ik met de auto langs ben gereden al onze overburen. Die hebben zo'n dat is een soort opblaaspot met zo'n van zo'n ghostwire weet je wel. Zo'n skelet op zo'n Clarly Davidson en een grote spoken.

Dick:

Ik bedoel dat is natuurlijk altijd dat vind ik christenen hebben altijd heel veel moeite met dat Halloween en met dat duister versus licht. En nu gaan alle preken er waarschijnlijk de komende maand erover.

Renco:

We hebben hier, je hebt lang geleden hebben we hier een keer over een podcast. Nu heb jij je beklag gedaan over dat zo'n predikant dus hierover gepland Ja, veel had laten liggen.

Dick:

Ja, ja, dat vond ik ook. En dat vind ik nog steeds hoor. En dus ik vind dat dan ook gespreksopeners. Zo zie ik dit soort onderwerpen ook wel vaak. Ja.

Dick:

Dat ik ook gewoon toegeef dat ik het ook niet altijd weet, maar dat ik wel probeer uit te leggen wat dan de beweegredenen zijn. Ja, en als ze me dan later gaan verwijten van nou ja pap, er waren echt hele leuke gesprekken. Maar ja, er had echt meer kunnen zijn. Ik denk dat ze dan ook gewoon gelijk hebben.

Renco:

Ja, want ik denk gewoon je kinderen die maken jij natuurlijk van heel dichtbij mee. En je kunt mooi praten in een podcast, maar je kinderen zien waar je je tijd en energie wel en niet insteekt. Ja. Hoeveel tijd gaat erop aan jezelf? Hoeveel tijd gaat erop aan het gezin?

Renco:

Hoeveel tijd gaat erop aan hobby's? Aan een kerk? Ja, ik wat niet meer. En ik denk dan ja, is allemaal, het is veilig om erover te praten. Praten kan ik.

Renco:

Weet je wel, maar dan ik dat op dat doen doe ik wel genoeg. Zien mijn kinderen nou ook dat het mij aan het hart gaat? En als het als ik dat dan dus niet laat zien. Dan dan begin ik wel eens te twijfelen aan mezelf. Gaat dit mij dan wel aan het hart?

Renco:

Of vind ik dat het aan me aan het hart moet gaan? En zeg ik het daarom.

Dick:

Maar zou

Renco:

het dan niet meer...

Dick:

Ja, dat zou stel je voor dat we het dan wat abstract aan het maken dat je dan bedoelt dat je gewoon vertragen samen kinderen hoopt op te voeden toch? Weet je een bepaalde manier. Dan hoef je daar mag je daar zelf dan queer en weet ik veel wat dan allemaal eerst allemaal invullen. Maar gewoon dat je hoopt dat ze verdraagzaam zijn tegen eenieder. Of dat nou asielzoekers is of queer, maar ook gewoon ook tegen oude badges, weet

Renco:

ik veel. Nou, dat weet ik dan weer niet, maar.

Dick:

Nou, ik denk dat je ja, ik ken jouw kinderen natuurlijk een beetje. Dat lijken mij wel zachte, verdraagzame mensen tot nu toe. Dan heb je niet, denk over te klagen. Dan kun je zeggen van vind ik dat vind ik wel een heel indirecte afgeleide of ik het goed doe of niet.

Renco:

Ja, dat dat ook dan inderdaad mijn reacties zijn.

Dick:

Nou ja, ik weet het niet hoor. Ik denk dat dat ik zie ook genoeg andere kinderen waarvan ik echt denken ja.

Renco:

Zo kan het ook.

Dick:

Zo kan het ook ja. Heel wat minder heel wat minder vriendelijk, heel wat minder behulpzaam. Maar goed, zo nu zou iemand misschien tegenwerken, dat heeft helemaal niks meer geloofwaardig te maken, maar gewoon met karakter misschien. Dat is gewoon biologisch bepaald. Ja.

Renco:

Maar je legt zoveel van jezelf, of je dat nou wil of niet. Er zit zoveel van jezelf in je kinderen. Dat het ook af en toe dus mij dus wat, vind ik het wat intimiderend. Omdat ik denk ja, die kinderen die gaan mij inderdaad af en toe wel op het bord schuiven. Zeggen nou, jij maakte wel die podcast, maar ik merkte daar nooit wat van.

Renco:

Ja. Of dat je kinderen toch karaktertrekken hebben waarvan je denkt ja, dat is dus het resultaat van...

Dick:

Ja, omdat ik iets heb laten liggen of omdat ik iets niet heb gedaan of wel heb gedaan. Ja, ja.

Renco:

Ja, dus als het dan om verdraagzaamheid gaat van homo's en lesbisch. Dan denk ik ja, hebben wij het eigenlijk thuis bijna nooit over. Terwijl ik heb een homofiele halfbroer. Ja. Daar gaat het wel eens over, maar dat is voor ons gewoon ja,

Dick:

dat het probleem is. Ja, we zien het dat dan dus toch gewoon of vind je dat te makkelijk? Ja, ik bedoel de manier waarop je met hem opgaan omgaat weet je dat dat dus niet apart is. Dat je ook niet elke keer als je erheen gaat dat je gaat zeggen van ik ga daar met mijn homoseksueel af. Dat je dat ook niet dat hij niet een soort status apart is.

Dick:

Nee. Maar dat je dat hij gewoon dat het zo normaal is als wat het dus ook is. Als wat dan ook. Is dat dan niet datgene waar

Renco:

je kan? Nou, dat is de positieve uitleg. Dat dat inderdaad dat je dat de alledaagsheid ervan en hoe normaal het is. Dat dat dan iets is wat je uitstraalt.

Dick:

Ja, maar ik vind ik meteen bijvoorbeeld in de asielkwestie vind ik deze heel veel minder makkelijk te beantwoorden hoor. En hoe laat je dat dan aan je kinderen zien? Ja, doordat je niet boos werd dat dat asielzoekerscentrum. Ja, ze überhaupt er denk ik niks van gezien of gemerkt, weet je wel. Dus ja.

Renco:

Ja, het voelt toch wel dat je heel erg snel over de hoek bent.

Dick:

Ja, Niet

Renco:

boos geworden.

Dick:

Ja, ja, exact.

Renco:

Maar dat wel had gekund.

Dick:

Nou ja, ik hoop dat we nu volgens mij wel proberen op iets kritischer om onszelf te zeggen. Ja. Lullend komen we er wel, komen we allebei wel in een goed plaatje. Maar dat je je afvraagt of je af en toe niet wat meer zou moeten doen ook de positie die we hebben. Ja.

Dick:

Misschien wel als grootste reden omwille van onze kinderen. Ja. Ja, ik vind het, ik vind het nou even een goede vraag. Ik denk wel, ik voel me wel vaker dat ik denk van doe ik maatschappelijk wel genoeg terug. En onze, we hebben een goede vriend die altijd van allerlei dingen altijd overal uit de lucht plukte.

Dick:

Dat vind ik af en toe wel wat bewonderenswaardig. Ik denk, moet ik daar niet de helft van de energie die er rijden in steken dat zou mij ook wel doen denk ik.

Renco:

Ja, jij steekt weer een ander helpt, ik ben dus nu geneigd het voor jou op te nemen. Net deed je dat bij mij hè. Dat ik zeg nou volgens mij Renco jouw kinderen is nog wel oké. Ik ben nu geneigd te zeggen nou Dick maar goed, Jij doet heel goed werk in de kerk. Ja, ja, ja.

Renco:

Dus een ander geëxcuseert je ook al te gemakkelijk. Ja. Ik heb wel eens tegen iemand heeft wel eens tegen mij gezegd, ja dat ik zei ja dat evangeliseren daar heb ik gewoon niks mee. Dan zei iemand ja, maar jij maakt die podcast. Dan denk ik ja, ik ben toch niet aan het evangeliseren.

Renco:

Dat is helemaal niet het doel waarom ik die podcast maak. Maar dan reik je die ander wat aan.

Dick:

Ja. Wat ook wel niet onwaar is.

Renco:

Nee, het is ook niet onwaar, maar het is ook niet...

Dick:

Maar je voelt het voor jezelf is het vaak te te mager denk ik. Ja. Ja.

Renco:

Ja, dus jij als iemand die zelf die zichzelf die vraag stelt, dan zou je die gewoon moeten laten rijpen. Die vraag laat die misschien aan tafel laten liggen. En kinderen kunnen die vraag, dat ervaar ik dan zo, dus aan je opdringen.

Dick:

Ja, en ik hoop op een bepaalde manier toch ook wel wat ze gaan doen. Want ik bedoel hoe vaak gebeurt het nou dat iemand echt een beetje in die plek gaat zitten poeren, weet je wel? Ja. Ik bedoel ja,

Renco:

ik wil. Want ik zeg tegen jou, ik ben jouw vriend. Ja. Ik zeg tegen jou ja, maar Dick jij nergens in

Dick:

een kern.

Renco:

Nee, ja, Op de hoek.

Dick:

Maar dat doen onze vrouwen ook, weet je wel? We weten heus allemaal we kunnen elkaar allemaal wel zeg maar allemaal stoten onder de gordel geven, omdat we we kennen die onderwerpen. Bent algemeen in een goede relatie doe je dat maar niet, weet je wel? Omdat je denkt als ik begin, dan heb je er ook nog al een paar voor mij. Dus dan krijg

Renco:

ik niet om te horen.

Dick:

Ja, precies. En die kun je ook zo, weet je, die kast kun je zo leeghalen. Dus dat doe je dan ook niet. Dus wanneer gebeurt het dan? En denk je kinderen, vooral volgens mij in de puberteit, als je echt, echt heel zwart-wit denkt.

Dick:

Ja. Ik ik vind het bijvoorbeeld wel mijn misschien moet ik weet niet hoe ik dit in de podcast moet zeggen. Maar dat

Renco:

ben je nu aan

Dick:

het doen. Ben ik nu aan het doen. Maar mijn ouders vinden bijvoorbeeld de pride vinden ze altijd heel moeilijk. Ja. Weet je wel, dat vinden ze te, te opzichtig je querness tentoonstellen.

Dick:

Ja, ik denk altijd ja, dat waarom maak je je daar zo druk om? Ik heb ik heb jou nog nooit daar in de buurt gezien, Maar ik merk altijd wel dat er gebeurt daadwerkelijk een soort temperatuursverhoging in de kamer. Dus het is niet zomaar een 1 soort observatie. En en daarmee ook een soort en het is al jarenlang blijft dat gewoon.

Renco:

Maar ben je dan nog...

Dick:

Moet dat zo met die, moet dat zo met die blote billen zeggen ze dan altijd? Ja, nee, ja, denk ik dat. Nee, dat hoeft niet. Maar als je dat graag wil, moet je dat lekker doen. Ja, ik hoef daar niet te staan, hè.

Dick:

Dus ja.

Renco:

Prachtig voorbeeld.

Dick:

Ja, maar dat is echt letterlijk. Eerst dat zijn de teksten dit. Ik ik.

Renco:

Nee, ik quote gewoon.

Dick:

Ja. Ja. Ja, dat

Renco:

is goed. Maar ben je dan nog, Want je zei net als je kinderen in de puberteit leeftijd zijn, is natuurlijk eruit gelezen.

Dick:

Nee, ik ben nu wel wat milder als je bedoelt over mijn moeder in ieder geval dus op aanspreken.

Renco:

Nee, dat wilde ik naartoe ja. Nee,

Dick:

dat nee, dat doe ik dan niet zo snel meer. Nee. Ook wel omdat we de Ierol dus gesprekken over hebben gehad.

Renco:

Ja, je weet misschien ook hoe de kaarten geschetst zijn of zo.

Dick:

En ik en ik gewoon omdat het weer terug blijft komen, denk ik ook van nou ja, alles wat ik verteld heb. Ja, meer heb ik ook ongeveer niet meer in mijn gereedschapskist weet je wel. Dat ik ja, dit is het ook. Weet je wel? Ik Het

Renco:

is ook iets dat het jullie laatste stuk enorm belemmert, want jij bent niet queer.

Dick:

Nee, maar ik vind het wel zo moeilijk over de wereld die daar soms achter lijkt te zitten. Weet je wat je wat er in het algemene zin dat je daar dan van wat van moet vinden of ja. Ik denk dat daarachter, maar dat nu ga ik wel een beetje invullen, daarachter zit natuurlijk van je mag het wel zijn, Maar je mag niet, dat is een beetje soms ook hoe de kerk het oplost. Ja. Je mag het niet naar buiten toe.

Dick:

En dat vind gewoon zo unfair. Dat vind ik gewoon zo oneerlijk.

Renco:

Dat is een restrictie die kan

Dick:

je toch eigenlijk niet opleggen? Nee, dat kan echt niet. Ik kan, ik vind het ook gewoon een heel rare constructie altijd. Ik snap ook niet voor heel veel mensen moet het ook gewoon echt een klap in het gezicht zijn geweest. Hoorde deze week deze week hoorde ik nog gewoon een uitspraak gewoon echt woensdag nog.

Dick:

Dat was iemand die was uit de kast gekomen en die die wilde alsnog taken in de kerk gaan doen. Dat is gezegd ja, misschien kun je ook papier ophalen.

Renco:

Misschien kun je oud papier ophalen. Ja,

Dick:

ja, dat denk ik. Dat denk ik echt. Heeft de Kerkraad of iemand van de Kerkraad heeft ook wel excuses aangeboden. Maar ik dacht je geeft zo'n blijk van een soort wereld die achter die zin zit, weet je wel. Dus ik ik bedoel, schiet nu wel een beetje aan de lach, maar het is eigenlijk gewoon treurig, omdat daar...

Renco:

Het legt iets bloot. Zo'n zo'n

Dick:

Ja.

Renco:

Zo'n oprechte opmerking.

Dick:

Daarom vind het ook moeilijk om dit dit dit brengt het wel erg dicht bij huis. En ik ik bedoel ik weet niet precies in de mensen in een kwaad daglicht te stellen. Maar dat dat het gaat me gewoon om een soort wereldbeeld die mensen kunnen hebben. En ik hoop dat ik dat en ik dat dat gebeurt natuurlijk heel vaak met van die opmerkingen. En dat het ook iets iets zegt over hoe jij dus naar...

Renco:

Ja, en dat is ook wat je kinderen dus bij jou en mijn kinderen bij mij signaleren. Wat je wel en wat je niet zegt. Daarmee verraad je gewoon hoe je ten diepste over iets denkt. Ja. En ook met die tijdbestedingen.

Renco:

Als je was altijd met de kerk bezig. Dat zullen ze mijn geval niet zeggen, maar ik bedoel dat vroeger werd dat natuurlijk nog wel eens gezegd.

Dick:

Ja, maar ik vond dat ook toentertijd met weet je wel dat dat ook er waren ook aardig wat christenen die allemaal die coronaprik niet wilden halen. Toen dacht ik ja, dan is een soort wantrouwen tegen de wetenschap en zo. Wat ik ook allemaal heel moeilijk vind, weet je wel. Want ik denk, ik denk nou ook altijd dat soort selectief wantrouwen, hè. Dat is ook ja, je gaat wel van andere dingen naar het ziekenhuis, maar dit vind dan in 1

Renco:

keer Ja, je wordt aan de lijn getrokken. Ja, ja.

Dick:

En ook daarbij denk ik ja, maar ik zou mijn kinderen helemaal geen wantrouwen in de wetenschap of in de gezondheidszorg mee willen geven als of in de rechtspraak of wat dan ook weet je wel als je denkt dat dat de dat de rechters of de politie altijd maar bestaan omdat ze zitten te naaien weet je wel. Dat dat hoor je ook als kinderen zeggen. Ik hoor soms kinderen echt dingen zeggen waarvan ik denk nou, ik kan me niet voorstellen dat dit jou ermee wel heel vroeg wijst. Dat dit die dat jij dit vindt, weet je wel?

Renco:

Ja, dat je dit proefondervindelijk hebt vastgesteld.

Dick:

Ja, ja, exact. Maar je je je papegaait gewoon je ouders na. En dan ga

Renco:

je... Maar jouw kinderen papegaaien jou dus na. Ja. En mijn kinderen papegaaien mij na.

Dick:

Ja, dat is wel echt wel belangrijk wat je daar wat je dus zegt en nice.

Renco:

Nou, wordt even ingehaald door een stoere Alfa Romeo.

Dick:

Ja, die niet heel veel ruimte had en hij had even geduld kunnen hebben.

Renco:

Zeg jij Alfa Romeo of Alfa Romeo?

Dick:

Alfa Romeo. Ja.

Renco:

Nou ja, oké.

Dick:

Nee, ik weet niet. Ik weet ook niet wat is de 1e denk je dat het ene beter staat af? Dat vind ik ook belangrijk om daar denk ik ook over na met mijn

Renco:

kinderen van hoe spreek ik die automerken uit? Zegt ik die klemtoon wel goed?

Dick:

Ik ben wel iemand die ook zit met taalgebruik. Wel dus dat ik misschien veel praat dat ik taalgebruik is wel ook heel belangrijk. Dus dat je dingen goed zegt. Ja. Goed onder woorden brengt.

Dick:

Ja.

Renco:

Dat gaat bij ons thuis net zo.

Dick:

Dat ik niet niet zo zeg maar alleen maar een beetje op dingen afvangen, maar van wat bedoel je nou eigenlijk? Leg dat eens, ik bedoel, ik denk dat ik wel snap wat je bedoelt, maar leg het nou eens goed uit weet je. Dat beetje dat. Omdat ik, ik vind gewoon argumenten of dingen vertellen waarin je iets vindt, Vind ik wel belangrijk dat je dat dan goed in ieder geval goed onder woorden kan brengen. Of het nou datgene wat er uit je mond komt ook vaag is.

Dick:

Nou ja, dat is weer een 2e.

Renco:

Ja, dat herken ik. Ik heb dat ook. Ik merk dat ook in onze gezinsdynamiek zeg maar dat als je dus iets niet goed zegt of je verwoordt het niet goed, dan word je ook erbij genaaid zeg maar. Ja. En dan neemt iemand je in de zeik.

Dick:

Ja of gewoon echt gewoon dat je wel zegt van ja wat bedoel je nou? Terwijl je eigenlijk denkt van ja weet je, ik ken jou al mijn hele leven, dus ik snap precies wat je bedoelt. Maar gewoon om om een beetje in die rol te gaan zitten van iemand die jou nog nooit gesproken heeft. En als je je daar toe wilt verhouden of of dat je diegene wat duidelijk wil maken wat voor jou belangrijk is. Dat het dan dat je dat ook met goede woorden doet.

Dick:

Of in ieder geval dat een beetje enigszins zorgvuldig doet. En ik denk dat daar zit ook achter van heel veel mensen die praten nu in oneliners en die schreeuwen allemaal maar wat. Maar ja, zonder dat ik dat vind dat mijn kinderen alles nou helemaal dicht moeten timmeren en onderbouwen. Ik zou ze dat wel graag willen meegeven. Ja.

Renco:

Ja, dus ergens verlangen we naar kritische kinderen die ons de spiegel voorhouden, ons aanspreken op inconsequenties of hè, met de mond mooi praten, maar naar hun idee daar niet goed naar handelen of wat we meer kunnen doen.

Dick:

En ondertussen hopen wij te bouwen aan die... Kunnen we nu nog. Je hebt er al eentje die wij wel misschien wel... Die zit al op de middelbare school, dus dan volgens mij houdt het bouwen dan op, maar... Nee, dat denk ik nog niet.

Dick:

Nou ja, dat weet je op een gegeven moment... Ik ben wel naïef. Ja, dat is dan bouw ze gewoon af. Dan moeten zij daar we komen mee verder. Dus die die dat kritische blik dat zit nu nog in ons.

Dick:

Maar dat maakt ons ook weer kritisch op onze eigen handen, denk ik.

Renco:

Ja. En dat is, maar dat is, dan proef ik het een beetje bij jou dat jij dat ook wel, dus daar zie je ook wel ergens naar uit. Hè, dus dat het ook wel positief is dat je op

Dick:

die manier. Al besef ik ook, ik was zelf ook altijd niet de vriendelijkste, dus dat zal, het zal niet altijd leuk zijn wat ik eigenlijk.

Renco:

Dat kom je altijd lekker van de tong.

Dick:

Nee, nee, en vooral wat ik zeg, ze gaan ook ergens in poeren waar eigenlijk gewoon misschien in alle pijnlijkheid of zo of waar je echt moet toegeven dat je steek hebt laten vallen. Omdat je heel inconsequent was eigenlijk.

Renco:

Misschien wil ik jou later nog eens zeggen Dick. Als wij oud zijn en hopelijk nog steeds bevriend. Dan zetten we de televisie aan en dan is net die pride gaande en dan zeg jij tegen mij, vind het allemaal prima hoor. Maar moet dat dan zo met die billen?

Dick:

Dat zou kunnen.

Renco:

We zijn het taxibedrijf. Renco Schoenmaker is bijna bij je huis.

Dick:

Ja, laten we dan maar met een enigszins vrolijke noot eindigen dan toch?

Renco:

Ja, ja, ik zat me wel nu te bedenken wat zet ik nou voor een titel boven deze aflevering? Dat ben ik toch wel een beetje zoeken ja.

Dick:

Ja, ja.

Renco:

Ik heb ook het gevoel dat ik het een beetje een kant op heb gestuurd zoals jij het niet helemaal bedoelt.

Dick:

Nee, maar dat maakt ook niet uit. Nee, maar dat was ik, ik deed ook wat ik had voorgesteld was ook vrij algemeen hè. Dus dat maakt niet uit. Dit is gewoon.

Renco:

Dan doen we die later alsnog.

Dick:

Ja, maar ik wil ook gewoon, je moet, we hebben heel vaak gewoon een kapstok kapstok nodig.

Renco:

Ja, ja, precies.

Dick:

Misschien iets van kritische kinderen. Allitereert lekker. Ja, kritische kinderen.

Renco:

Ja. Oké, hé bedankt voor een gezellige avond en voor 2 leuke podcast opnames. Ja. Ik hoop dat ik de met AI de diagonaal tegen mijn voorwaarts slaande regen een beetje uit kan filteren.

Dick:

Ja, want die auto is wel redelijk stil.

Renco:

Dat is het voordeel van elektrisch rijden hè? Dan heb je weinig bromgeluid.

Dick:

Precies. En we zien elkaar morgen alweer. Ja, morgenochtend. Ja, kunnen een beetje uitslapen. Klok Klok het.

Dick:

En die dienst is ook pas om half 11. Dus eigenlijk moeten we pas om half 12.

Renco:

Ja, dus dat komt helemaal goed.

Dick:

Nee, nu maakt het heel ingewikkeld. Maar goed, nou

Renco:

ja. Ja, dat is een beetje zo van ja, je luistert deze podcast als de vakantie net voorbij is, maar wij nemen nu op als morgen de nou ja.

Dick:

Ja, precies. Moeten we ons ook niet in wagen. Hey, thanks.

Renco:

Tot de luisteraar tot over 2 weken en voor jou zeg ik dan tot morgenochtend.

Dick:

Ja, tot morgenochtend. Ciao. Ciao.

Renco:

Dat was het weer voor deze aflevering van geloofsvoer gesprek. Leuk dat je luisterde. We hopen dat je het een zinvol gesprek vond en dat het je aan het denken heeft gezet.

Dick:

Op welke manier dan ook, we staan altijd open voor onderwerpen en vragen. Stuur ze ons op gesprek at geloofsvoer punt n l. Gewoon reageren mag natuurlijk ook. Tot de volgende keer. Blijf nieuwsgierig en blijf het gesprek aangaan.

Dick:

Tot geloof ik voor gesprek.