Subscribe
Share
Share
Embed
Welkom bij Rust in je Hoofd, de podcast van Meditation Moments. In deze podcast spreekt Michael Pilarczyk met bekende gasten en toonaangevende experts over mentale gezondheid, zingeving, meditatie, persoonlijke ontwikkeling en…. het leven zelf.
Ik ben gewoon niet de meest succesvolle man,
maar dat wil ik ook niet zijn.
Want ik wil de meest blije, fijne vader
zijn voor mijn kinderen.
Iedere luxe heeft een prijs.
Want als jij heel succesvol bent en je
hebt het allemaal en je hebt die Ferrari...
...zou het kunnen dat je niet bij het
afzwemmen van je kind was.
Maar als jij bij het afzwemmen van je
kind was en je bent bij iedere oude
avond...
...zou het wel eens kunnen dat je die
klus in Silicon Valley niet hebt gekregen...
...wat dus misschien die Ferrari jou had op
kunnen leveren.
Iedere luxe heeft zijn prijs.
Onze gast van vandaag deelt zijn leven online
met bijna een miljoen mensen.
Bijna iedereen kent hem wel van dit soort
video's op Instagram.
Hij is een creatief ondernemer met een positieve
kijk op elke dag.
Zijn batterij is altijd opgeladen.
En het lijkt wel alsof alles wat hij
doet een succes wordt.
Maar hij is ook de man van Nicolette
van Dam en vader van twee dochters.
Hoe houdt Bas Smit de balans in zijn
leven?
En heeft hij wel eens rust in zijn
hoofd?
Of staat hij altijd aan?
Ik vraag het vandaag aan Bas Smit in
de Rust in Je Hoofd podcast.
Ik riep in mijn omgeving wie zou ik
nou kunnen vragen voor de podcast.
En toen zeiden heel veel mensen, Bas Smit
moet je vragen.
Die kan nooit rust in zijn hoofd hebben.
En toen zei ik, dat geloof ik niet.
Want volgens mij is hij thuis totaal anders
dan hoe wij hem zien in zijn Instagram
leven.
Dus daar ben ik benieuwd naar, Bas Smit.
Heb je wel eens rust in je hoofd?
Nou, nee, eigenlijk zie je dat verkeerd, heel
eerlijk gezegd.
Uiteraard, ik zoek wel mijn rustmomenten.
Maar ik ben thuis, je ziet op Instagram
geen ander leven van mij dan die ik
ben.
En dat is eigenlijk ook een beetje ontstaan
vanuit de frustratie dat ik juist heel veel
mensen ken.
Privé, die ik ook online ken.
En dat ik denk van nou, je bent
zo cool en grappig en leuk aan het
doen online.
Maar je bent eigenlijk een zaaie sukkel en
je zit de hele dag achter je Playstation
in real life.
Je hebt geen verhaal, je maakt geen dingen
mee.
Dus ja, ik denk eigenlijk dat mijn leven
spannender is in het echt dan online.
Dat gewoon leukere dingen, maar je kan niet
alles laten zien, zeg maar.
Maar ik ben wel bewust dat ik af
en toe even rust moet pakken.
Want soms denk ik bij mezelf, hoe ga
ik dat doen?
Hoe ga ik dit overleven?
En toevallig stuurde vandaag iemand naar mij op
Instagram.
Jeetje Mina, laat jij jezelf teleporteren?
Want gisteravond zat ik op het circuit te
eten met Prins Bernhard voor zijn goede doel.
Daarvoor was ik in Vianen bij Maarten van
der Weijden die aan het zwemmen was.
Nu was vanochtend, vroeger ben ik met Maarten
mee gaan zwemmen.
Toen waren we in Gouda, nu zit ik
hier gezellig bij jou.
En vanavond heb ik weer een eentje, morgen
het Maxima.
Dus het is zondag weer het circuit, het
is allemaal wel veel.
Maar dan zorg ik wel dat ik zometeen
als ik in de auto zit, dan zet
ik bijvoorbeeld alvast sauna even aan.
Dat vind ik de grootste luxe die er
bestaat, vind ik sauna ongeveer.
Want dat is een rustmoment, het kan ook
een bad zijn.
En dan tune ik uit en daarna ga
ik weer door.
En ik doe, s'avonds heb ik wel
meer rust in mijn hoofd dat ik als
ik geen etentjes of feestjes of dingetjes heb...
dat ik gewoon geen beslissingen meer neem na
acht, negen uur.
Zeg maar na het eten dat ik zeg
van, nu is het klaar, morgen weer.
Ik open ook geen post s'avonds.
Ik ben sowieso slecht in post openen, maar...
Je e-mail?
Nou, ook gewoon fysieke...
Nee, ik zag nu van vakant, hele stapels
belasting, brieven weer en weet ik veel.
Ja, dat zou niet in mijn hoofd opkomen
om dat s'avonds open te maken.
Nee, nee, nee.
Maar ook gewoon minder WhatsApp, minder e-mail,
ook geen e-mail trouwens.
Slaap je goed?
Ja, heel goed.
Als je gaat liggen is het...
Ja, ja, ja.
Relaxed.
Daar heb ik eigenlijk nooit last van gehad,
jij?
Ik kan heel goed slapen, maar ik heb
wel eens momenten gehad dat ik lag te
piekeren.
Echt van...
Stress?
Stress, hoe ga ik dit oplossen?
Problemen, dat je denkt van ja, dit komt
nooit meer goed.
Heb je dat nooit gehad?
Ja, maar ik weet altijd...
Kleine momentjes misschien.
Ja, tuurlijk heb je rotmomenten, maar ik weet
altijd dat als ik wakker word...
Ik ben een ochtendmens, jij?
Ik ben tegenwoordig avond, nacht en ochtend.
Ja, jij hebt dubbele diensten.
Ja, ja, ja.
Dat duurt nog even, kan ik je vertellen.
Vroeger was ik heel erg nachtmens.
Ik werkte vaak nachts als ik een dj
was.
Dan ging ik naar bed om zeven uur
s'ochtends, dan kwam ik er smiddels uit.
Ja, nu is het altijd aan, altijd uit.
Ik denk dat daar ook een verschil in
zit.
Ik ben een ochtendmens, dus ik heb gewoon
s'avonds...
Hoe laat sta je op dan?
Nou, niet per se heel vroeg, gewoon zeven
uur.
Maar het is meer s'ochtends...
Ja, ik spring mijn bed uit.
Ik ben echt enthousiast voor de dag.
En nu ik...
Ja, ik ben 45.
En ik heb best heel veel dingetjes gehad
waar ik tegenaan liep...
Gewoon in mijn carrière, mijn privé.
En iedere keer wist ik...
Volgende ochtend is dat probleem zoveel anders dan
vanavond.
Dus ja, ik weet gewoon nu van mezelf...
Ja, ik kan me nu druk maken.
Maar ik weet ook morgenochtend dat ik daar
veel chiller over heb.
En dat ik het morgenochtend ook wel weer
oplos.
En ik zag het jou laatst zeggen met
iets...
Los het op.
Of laat het los.
Ja, en die is de hele tijd in
mijn kop gebleven.
Want zo is het wel.
Weet je wel?
Als je er geen reden gaat doen, laat
het dan los.
Maar of je lost het op.
En zo is het ook een beetje.
Dus ja, ik doe eigenlijk...
Ik doe me gewoon niet meer zo druk
maken.
Maar ik maak me wel druk.
Maar ik weet gewoon dat de volgende ochtend...
Het maakt niet meer uit of ik vanavond
iets doe.
Het wordt morgenochtend.
En waar maak je je druk over dan?
Goeie vraag.
Ik maak me druk over...
Sowieso mijn kinderen.
Dat is punt één.
Dat is het allerbelangrijkste.
Ik zei het vandaag al tegen iemand.
Ik ben zo gelukkig als mijn ongelukkigste kind.
Maar je maakt je druk of je maakt
je zorgen als er...
Ja, gewoon, ik trek me aan.
Nee, het is gewoon...
Ik vind het gewoon...
Het is het allerbelangrijkste in mijn leven.
Dus als mijn dochter ongelukkig is op school...
Dan zit dat meer onder mijn huid dan
whatever.
Of het klikt niet met vriendje of vriendinnetje.
Maar het werkt ook de andere kant op.
Het is eigenlijk...
Het zal wel niet gezond zijn.
Maar ik merk dat...
Mijn kinderen zijn deze week school begonnen.
En ze zitten allebei in de klas waarvan
ze hoopten dat ze zaten.
Naast het meisje waarvan ze hoopten dat ze
zaten.
Die ene leuke jongen waarvan ze hoopten dat
hij in de klas zat.
Dus voor beide klopt het.
En ze zitten allebei uit de school waarop
ze hoopten dat ze terecht zouden komen.
Dan is dat zo'n extreem gelukkig moment.
Dat zeg maar niets anders kan me dan
meer...
Dat kan me echt niets uit het veld
slaan.
Want er gingen ook dingen minder lekker.
En er kwamen ook zulke stapels belastingbrieven binnen.
Maar dat kan mij dan niet meer uit
het veld slaan.
Maar andersom wel.
Ik kan vandaag een geweldige zakelijke klapper hebben.
Maar als ik vanavond thuis kom en mijn
kind is ongelukkig.
Maar ook mijn vrouw en ook mijn ouders.
Dat vind ik trouwens wel een zorg.
Dat je ouders ouder worden als je zelf
ouder wordt.
Mijn ouders zijn zeventigers.
Mijn vader is 78.
Mijn schoonvader is 70.
Het is nu gewoon een leeftijd dat je
ook met dingen rekening moet houden.
Dat dingen even minder gaan.
Zie ik vanochtend mijn vader.
Die struikelt bijna.
Dan word ik daar gespannen van.
Volgende keer ben ik er niet bij.
Wat gebeurt er dan?
Dat verandert het leven zo.
Ik vind zelf ouder worden 0,0 een
probleem.
Gewoon helemaal niet.
Ik zal wel in de midlife zitten.
Dat zal allemaal wel.
Maar ik heb er geen moeite mee dat
ik ouder word.
Laat ik het zo zeggen.
Maar ik heb wel moeite mee dat mijn
ouders ouder worden.
En verder gezondheid allemaal.
Ik had het er gisteren ook over op
het circuit.
Met een man die kwam naar me toe.
En die zei.
Jeetje zeg.
Ik vraag me wel eens af.
Hoe doe je dat allemaal?
Hoe groot is jouw batterij?
Kijk even om je heen waar we nu
zijn.
Het is toch ongelooflijk dat wij nu op
een circuit gaan eten.
Op de start-finish.
Dit is nog nooit gebeurd.
Ga je nooit meer meemaken.
En raak ik zo overexcited van dat moment.
Hij zei.
Ja, je hebt eigenlijk helemaal gelijk.
Maar we hebben ook allemaal shit om ons
heen.
Ik heb dit en dat.
En mijn broertjes en zo.
Eigenlijk weet je dan als geen ander.
Hoe je moet genieten van vandaag.
Omdat je gewoon niet weet hoe morgen is.
En ik denk dat ik dat extreem beleef.
Heb jij moeite met ouder worden?
Ik ben natuurlijk 12 jaar ouder dan jij.
En ik heb er geen moeite mee.
Zie je niet hoor.
Maar jij traint je helemaal de tandjes.
Dat valt wel mee.
Je bent wel helemaal fit.
Maar je moet wel.
Want toen ik 42, 45 was.
Kreeg ik door.
Als ik dat nu niet ga doen.
Dan zie ik er straks niet meer echt
helemaal top uit.
Ben je ijdel?
Ja.
Je bent wel ijdel.
Je hebt een heel mooi getrimde baard.
Je haar zit mooi.
De kapper van gisteren.
Je hebt een mooi jasje.
Je shirtje.
Je bent wel helemaal.
Nee.
Dankjewel.
Nee, klasse.
Maar het is wel iets.
Dat je denkt van.
Wat jij zegt.
Ik zag mijn ouders ook ouder worden.
Weet je.
Mijn vader is nu 85.
En ik heb jou ook zo'n verhaal
horen vertellen.
Over jouw ouders.
Van ja.
Dan worden ze ziek en breekbaar.
En dan.
Heeft ook zijn goede kant.
Omdat je in gesprek komt.
Met je vader.
Over dingen.
Dat je denkt van.
Wauw.
Dit.
Dat heb ik nog nooit gehad.
Op die manier.
Maar ik zie wel.
Hoe oudere mensen oud worden.
En.
Dan denken jij en ik.
Zo willen wij niet oud worden.
Wij worden ook anders oud.
Denk ik.
Dat denk ik ook.
Maar.
Roland Kaan kennen we ook.
Allebei.
Die zegt van.
Ja.
Weet je.
Ik wil wel lang leven.
Maar niet oud worden.
Van.
Hij wil heel vitaal blijven.
Ja.
Ja.
En dat traint hij ook heel hard voor.
Ja.
Als iemand dat heel serieus neemt.
Hij is gelukkig niet ijdel.
Nee.
Hij is niet ijdel.
Nee.
Het is.
Nee.
Ik vind dat fascinerend.
Hoe hij daar naar kijkt.
En.
Hoe hij daarmee bezig is.
En ik denk dat hij gelijk heeft.
En ik denk dat dat onze generatie het
ook veel meer heeft.
Ik zag laatst.
Zag ik op Instagram.
Van die plaatjes.
Van die series.
Die we vroeger allemaal keken.
Weet ik veel.
Was bijvoorbeeld.
Safe by the bell.
Of weet ik wat.
En dan zie je.
Hoe oud de acteurs waren.
Hoe oud de acteurs waren.
Op het moment dat wij de programma keken.
En dan was dan.
De school directeur.
Was 41.
Nou dat was een oude man.
Helemaal met zo'n lullig truitje.
Ja.
Die zat erbij.
Alsof die aan het einde van zijn leven
was.
Ja kijk.
Die.
Dat zie je altijd zo burgerlijk.
Als mensen 50 worden.
Zeggen ze.
Oh dat is de nieuwe 30.
En als iemand 60 wordt.
Zeggen ze.
Oh dat is de nieuwe 40.
Whatever.
En.
Maar ik geloof wel.
Dat het een beetje zo is.
Ik vind het ook moeilijk.
Om te accepteren.
Ik vind het moeilijk.
Om te accepteren.
Dat.
Dat.
De twintigers.
Ons zien als oudere mensen.
Zien jonge mensen.
Jou als oud?
Ja.
Je gedraagt je jong.
Nee maar dan zit ik met.
Met de types.
Als de bankzitters.
In de Roxy Deck.
Je zit met.
Wie dan ook.
Een beetje die generatie.
Ja.
Die zeggen.
Ja maar jij bent oud.
Of jij.
Doe jij dat nog?
Of hoe gaat dat bij jou?
Kijk ja tuurlijk.
Ik heb oudere kinderen.
Dat onderscheidt mij echt van die twintigers.
Maar verder vind ik mezelf helemaal niks ouder
weet je.
En dan zegt.
Zegt zo'n Jorik.
Die zegt dan.
Ah is mijn oompie.
Dan denk ik.
Ja waarom niet je neefie?
Ja weet je.
Waarom ben ik nou ineens je oompie?
Dus hou even op man.
Ik voel me dus.
Ik voel me helemaal niet zoveel ouder.
En ik.
En ik.
Ik accepteer het ook niet.
Maar ik vind wel.
Wat wij allemaal.
Zeg maar.
Ja.
Vandaag de dag.
Met de kennis die ik vandaag heb.
En die.
En die jij dan.
Jij bent dan weer twaalf jaar verder.
Allemaal hebt.
En dat.
Ja dat vind ik juist.
Vind ik juist zo heerlijk aan het ouder
worden.
Weet je.
Net zoals dat ik.
Die zorg s'avonds niet kan hebben.
Omdat ik weet dat morgenochtend.
Ja dan.
Ik weet dat toen ik vijfentwintig was.
Dat ik me daar echt.
Dat ik daar echt van kon stressen.
Ja.
Ja dat ik echt dacht van.
Holy fuck.
Hoe gaat dit ooit goed komen?
Hoe komt het ooit weer goed?
En maar het stomme is.
Alles komt uiteindelijk allemaal weer goed.
En als het niet goed komt.
Komt het ook goed.
Snap je wat ik bedoel?
Het is.
Er is altijd.
Komt het goed.
En altijd brengt het iets.
Ja het brengt altijd wel iets moois.
En dan vind ik ook dat soort cliché
dan leer je een les.
Ja.
Eigenlijk kom ik erachter dat dat eigenlijk echt
zo is.
En je leert echt dingen over jezelf.
Of te verbeteren.
En je wordt ook steeds meer dat je
denkt van.
Ja het is ook niet zo stom dat
dat niet goed ging.
Want ik heb ook niet honderd procent mijn
best gedaan.
Of eigenlijk kan ik dat niet.
Of ik had hulp moeten vragen.
Dus ja ik vind.
Ik vind het hele leuke boeien de jaren.
Als je kijkt naar die afgelopen twintig jaar.
Tussen 25 en nu.
Wat heb je dan geleerd?
Wat zijn dan die lessen waarvan je zegt
van nou.
Nou ik heb vooral geleerd heel veel dingen
die ik allemaal niet kan.
Ik heb heel erg veel meer geleerd het
genieten van het leven.
En ik nam het leven denk ik veel
meer for granted.
Dat klink ik ook zo.
Nee maar ik begrijp wat je bedoelt.
Het is zoals het is.
En je hebt een fantastisch mooi leven.
En je ziet zonder ondankbaar te willen zijn.
Zie je eigenlijk niet dat je daar heel
dankbaar voor moet zijn.
Ondanks dat je het misschien allemaal zelf voor
elkaar hebt gedaan.
Beetje geluk.
Beetje mazzel.
Maar je hebt heel veel zelf gedaan.
Er is niemand die heeft gezegd van Bas
dit is jouw leven.
Nee.
Maar als we dan eens terug gaan.
Waar begon jij?
Ik begon.
Bedoel je helemaal terug?
Ja gewoon helemaal terug.
Ik begon in.
Ik ben geboren in Gouda.
Ja en dat vind ik dus ook heel
leuk.
Weet je wel.
Je hebt wel eens van die mensen uit
buiten de grote steden.
Die kijken soort van naar die mensen in
de grote stad.
Van wat een figuren allemaal weet ik van.
Ja ik ben gewoon in Gouda.
En ik kom uit een klein dorpje Haastrecht.
Dat ligt naast Gouda.
Ik heb er vandaag toevallig.
Ben ik daar het water in gesprongen met
Maarten.
Maar ja daar.
Mijn ouders zijn goede middenstanders.
Altijd hard werken.
We hebben geleerd knijten hard te werken altijd.
Ik had een hele leuke school in een
dorp.
Ik zat op een katholieke school.
Maar ik was het niet zeg maar.
Ik was niet zo.
Ik ben niet gedookt of zo.
Maar ik was wel het favorietje van de
misdiener.
Of van de pastoor.
Van de misdiener.
Ja ik was misdiener.
Dat klinkt heel goor.
Maar dat is het niet hoor.
Ik was gewoon.
Ik was echt gewoon.
Ik liep met een kruisje op mijn nek.
En ik las de Bijbel.
En ik zou echt nooit KUT zeggen.
En dat heb ik later wel ingehaald moet
ik zeggen.
Ik was een heel blij kind.
En ik was enig kind.
En op mijn negende kreeg ik een broertje
en zusje.
Van dezelfde ouders.
En ik denk dat dat een hele goede
move is geweest in mijn leven.
Want ik was wel gewoon.
Ja mijn ouders werkten hard.
Ja ik was wel een soort van verwend.
Weet je wel.
Dus niet als in extreem materialisme.
Maar gewoon.
Ik had een onwijs leuk leven.
En we gingen vaak op vakantie.
Ik had wel een Nintendo.
En dan had ik wel meer spelletjes dan
een ander.
Omdat.
Ja ik weet niet.
Dat was gewoon zo.
Dat kon ik misschien ook goed voor elkaar
krijgen.
Bij mijn ouders misschien.
Maar nee.
En toen middenbare school.
Super leuk.
Is er tijdens jouw schooltijd nooit een leraar
of een juffrouw geweest die zei.
Bas heeft misschien wel ADHD.
Nee.
Nee?
Was je niet zo druk vroeger?
Jawel.
Maar ik heb daar nog nooit toen iemand
over gehoord.
Ja dat vind ik.
Ik had een laatste discussie over met iemand.
Er zaten er geloof ik acht in de
klas.
Met ADD en ADHD.
En dyslexie.
Je waren nog drukker dan jij.
En alles.
En nu.
Ja.
Bij ons helemaal niet.
Nee.
Maar ik zou ook niet weten of ik
het wil weten.
Nee?
Nee.
Want ik sprak laatst iemand die is op
de veertigste.
Hoe heet dat?
Dat je dat hebt.
Dat het uitgevonden is dat ze ADHD heeft.
En nu zit ze aan de Ritalin.
En ja.
Was dat eigenlijk best wel relaxed.
En toen dacht ik.
Ja.
Maar ik ben wel wie ik ben.
Weet je wel.
Het is gewoon wat het is.
Je hebt natuurlijk mensen die druk zijn.
En daar niet mee over weg kunnen.
En niet kunnen slapen.
Nee dat zou kunnen.
Maar daar heb ik geen last van.
Jij bent gewoon happy met wie je bent.
Het dient me.
Ja.
Toen je op school zat.
Had je een droom?
Of iets wat je wilde worden later?
Ja.
Nee.
Ik was altijd wel heel ambitieus.
Dus ik wist wel dat ik later wat
ik allemaal wilde gaan doen.
Ik had zelfs een tijdlijn uitgeschreven voor mijn
toekomst.
Dus ja.
Ik wist wel een beetje.
En ik wilde op de beurs gaan werken.
Ik wilde in het vastgoed.
Ja.
En dat heb je ook allemaal gedaan ook.
Ja.
Ik heb het eigenlijk precies gedaan.
Maar omdat ik dat gewoon.
Ja.
Ik had dat gewoon heel erg in mijn
fruit.
Ik had het gewoon als een stip om
naartoe te werken eigenlijk.
En ja.
Ik heb er ook wel voor gezorgd dat
het ging lukken.
Dus ik zeg niet dat ik er goed
in ben.
Of goed in was.
Was ik trouwens helemaal niet.
Maar het was iets wat ik heel graag
wilde.
Maar ik heb het wel heel leuk gehad.
Dus ja.
Maar ik heb eigenlijk altijd wel gedaan wat
ik leuk vond.
Totdat ik het niet meer leuk vond.
Wat vond je bijvoorbeeld niet meer leuk?
Dat je ermee gestopt bent?
Nou op een gegeven moment.
Ik was beurshandelaar uit de vloer.
Ja.
Echt fysiek nog.
Fysiek.
Met zo'n jasje aan.
Dat schreeuwen.
Ja.
Dat was mijn.
Dat was heaven.
Ja.
Dat vond ik het leukste wat er was.
En dat ging niet om de financials.
Maar dat ging om het doen van de
deals.
Het samen zijn met mensen.
De dynamiek tussen al die gasten.
En ook een paar dames.
Dat was gewoon.
Ja dat vond ik kikken.
Maar op een gegeven moment werd dat schermhandel.
Ja vond ik geen reet meer aan.
En mijn collega's zijn na 19 zijn het
wel blijven doen.
Ja die zijn daar niet per se heel
blij van.
Ja er zijn een aantal natuurlijk die zijn
schatrijk geworden.
Maar het was duidelijk dat ik er nooit
schatrijk van zou gaan worden.
Want ik was er nooit heel erg goed
in.
Toen ben je gestopt.
Ja toen kwam ik eigenlijk een headhunter tegen.
Die zei van wat zou je eigenlijk echt
willen?
Wat is je passie?
En toen ben ik eigenlijk vast goed ingegaan.
En mode was mijn passie.
Zo ben ik bij Roland Kraan terecht gekomen.
Was het toeval?
Kwam je hem tegen?
Nee heb ik wel opgezocht.
Je bent naar hem toegegaan?
Ik was op het juiste feestje.
En daar stond de headhunter waar ik over
las in de bladen.
Dus ik was wel op de hoogte.
Als jij gek bent op paardrijden.
Dan lees je alle paardenmagazines.
En dan weet je ook wie de trainers
zijn.
Waar je je paard moet door laten trainen.
En dan weet je ook welk zadel je
moet hebben.
Dat wist ik wel voor mijn leven een
beetje van.
Oh ik lees of het nou de Elsevier
of de Quote of de Forbes.
Of al die dingen.
Ik las dat allemaal wel.
Dus ik wist wel wie wie was.
Vroeger las ik heel veel.
Lees jij nog veel?
Valt mee.
Magazines of boeken?
Ik lees denk ik vier boeken per jaar.
Vind ik niet veel.
Nee.
Maar wel online dingen die ik wil weten.
Onderzoeken.
Ik lees veel onderzoeken.
En podcasts?
Ja luister ik veel.
Vind ik leuk.
Ja ik denk dat we nu ook een
beetje anders communiceren.
Maar ik las toen wel heel veel meer
magazines.
Maar volgens mij riep jij in de podcast
bij Wilfred dacht ik.
Dat je huiswerk deed in het Amstel.
Nee in de Hilton in Rotterdam.
Ja daar zat ik tijdens mijn studie economie
zat ik daar te werken.
Om te zien hoe die mensen zaten.
En laatst zat ik te lezen over Jesse
Itzler.
Weet je wie dat is?
Dat is de man van Sarah Blakely.
En zij heeft Spanx in Amerika opgericht.
Ze was heel succesvol.
En haar man is een geweldig Jesse Itzler.
Moet je eigenlijk volgen op Instagram.
Had hij die vliegtuigen?
Ja dat weet ik wie dit is.
Het verkocht vijf miljard ofzo.
Ja aan Warren Buffett heeft hij dat verkocht.
Maar hij heeft het allemaal op een leuke
manier gedaan.
Dus hoe kon hij nou in die business
komen?
Ja hij vertelde dus dat hij vroeger altijd
toen hij net begon.
Zat hij dan in het Beverly Hills Hotel.
Liep je dan binnen en dan ging je
daar zitten.
Dan zat hij twee drie maanden daar.
En dan ging hij zich kleden zoals die
mensen gedragen.
En raakte met zich in gesprek.
En zo heeft hij zijn eerste business gedaan.
En daarna weet je hij heeft ook een
heel mooi verhaal over.
Hij wilde in die private jet business komen.
Het was heel moeilijk daar binnen te komen.
En toen was hij bij een conference.
Waar al die mensen allemaal kwamen.
En toen dacht hij ja het is niet
te betalen om daar uit stage te komen.
Hij was een nobody.
Hij werd niet gevraagd.
Maar er zat daar een koffiezaakje.
Waar iedereen tussen de middag een koffie en
een donut ging halen.
Of een brownie.
En wat hij nou deed.
Om tien uur ging hij daar dan naartoe.
Voordat iedereen er kwam.
Naar de eerste sessie.
En dan had hij alle donuts en alle
brownies gekocht.
Dus die gasten kwamen er iedere dag aan.
Tijdens die hele week.
Ja koffie en een brownie.
Ja sorry.
Brownie is sold out.
En dan zei hij.
Oh sorry.
Als je wil.
Ik heb anders een brownie voor je.
En dan kwam hij met zich in gesprek.
En zo is hij in die private jet
business succesvol geworden.
Later een Warren Buffett verkocht.
En wat ik eigenlijk mee wil zeggen.
Is dat je moet je wel op de
plek zetten.
Waar je naartoe wil.
En dat kan in het sport zijn.
Maar dat is ook in relaties.
Ja ik bedoel.
Vandaag de dag is volgens mij relaties.
Eén van de dingen waar natuurlijk heel veel
mensen tegen aan hobbelen.
Ik zat te kijken.
Amsterdam zag ik van de week quote staan.
Amsterdam single city.
Dat er gewoon 62% is single in
Amsterdam.
Ja.
Ja dat is bizar.
Ja je zou toch denken van.
Maar ja.
Er zijn ook mensen die daar.
Ja niet zoveel moeite voor doen.
Ja die zitten dan te swipen.
En die zijn dan daarover teleurgesteld.
Maar je bedoelt dus op het goede moment
op de goede plek zijn.
Ja.
En mensen zien dat als toeval.
Maar jij zocht dat op.
Ja.
En jij ging er gewoon naartoe.
Ja en dan moet je wel.
Dan moet je een goed verhaal hebben natuurlijk.
Dan moet je er wel voor gaan.
Ja.
Dan moet je niet gaan zitten.
Maar daar kwam je Roland Kaan tegen.
Ja.
Nee dus ik ben naar die headhunter gelopen.
En ik zeg dag.
Ik ben Bas Smit.
En dit is allemaal voor Nicolette.
Het is allemaal lang geleden.
Wanneer verlaten we dan?
Dit was 2000.
Ja 2000.
En ik kreeg in 2007.
2007 kreeg ik verkeer met Nicolette.
En dit was in.
Ik ben begonnen op de beurs in 99.
En ik ben er weggegaan in 2005.
Dus dat was 2005.
Dat was het.
En in 2005 ben ik op dat feestje
van Chris Lueken.
Van de hotelbom.
Ja.
Dat is wel leuk dat je op zo
'n feestje bent van Chris Lueken.
Daar weet je, komen allemaal oude houten met
houten.
Ik kwam hem onlangs trouwens tegen.
In het vliegtuig vanuit Bangkok.
Dat vind ik nou echt een voorbeeld.
Hoe die man leeft.
Ken je hem of niet?
Ja.
Geweldig.
Dus hij heeft zijn business verkocht.
En hij had zoiets van om hem heen
vielen wat mensen weg.
Hele dierbare mensen vielen weg.
En hij heeft zoiets van.
Hé.
Ga mij niet gebeuren.
Ik ga genieten.
En hij heeft zijn zaak verkocht.
En hij is gaan genieten van het leven.
Die heeft een nieuw telefoonnummer genomen.
Dus die heeft ook gezegd van.
Iedereen die mij echt wil spreken.
Die gaat dan effort doen.
Om mij toch nog te spreken.
En anders was het gewoon niet.
Weet je wel.
En dan hoef ik ook niet meer iedere
keer.
Hé.
Ik heb een borreltje hier.
Een borreltje daar.
Kom even.
Nee.
Gewoon niet.
Even niet die afleiding.
Maar dus ik was bij hem.
En toen stond daar dus die hethunter.
Die ik kende uit het Stanhuygens.
Of uit de quote.
Of Frank van der Linden.
Dat was gewoon iemand altijd.
Hij is nu gepassioneerd.
Hij woont hier in Hilversum.
Geweldig.
En ben ik gewoon naartoe gelopen.
Ja.
Maar dat moet je wel doen.
Hoe vaak krijg ik niet berichtjes van mensen.
Dat ze zeggen van.
Oh ik zag je daar en daar.
Maar ik durfde eigenlijk niet even gedachten zeggen.
Of even naar je toe te komen.
Maar ik heb trouwens een meisje leuk.
Ik heb een babymerkje.
En weet ik veel.
Toen dacht ik.
Ja dat had je dus wel moeten doen.
Want het zegt ook iets over jouw personality.
Of je op mij afstapt of niet.
Zo moet je ook staan bij leveranciers.
Zo moet je ook staan bij je klanten.
Dus op het moment dat je al niet
naar mij toe loopt.
Want ik bedoel.
Ik ben niet onbereikbaar figuur.
Snap je.
Er staat niet iemand naast me die je
wegduwt.
Ik sta met mijn hoofd omhoog.
Ik lach vriendelijk.
Dus iedereen kan naar mij toe komen.
En iedereen doet dat ook.
En ik zal nooit zeggen.
Ik heb er geen tijd voor.
Want ik heb dat één keer meegemaakt.
Met een bekende artiest.
Dat ik daarmee zat te lunchen.
Voordat Bas Smit was.
En toen was er iemand die vroeg.
Er zat een kindje die vroeg.
Mag ik met je op de foto?
We zaten te lunchen.
Toen zei hij.
Je ziet toch dat ik even zit te
lunchen.
Dus kom straks maar terug.
Dat was een gozetje van acht, negen jaar
denk ik.
Ik zag hem al.
Ik zag hem al zijn moed bij elkaar.
En toen zei ik.
Ik zei.
Je kan toch even een foto.
Hij zei.
Nee.
Wij zitten nu toch in gesprek.
Kan straks.
Hij kan straks terugkomen.
Ja dat ga ik nooit van mijn leven
doen.
Wie ben ik om te zeggen dat je
dat niet kan doen.
Dus even terug naar dat moment.
Dus ja.
Je moet wel er naartoe lopen.
Dus ik ben naartoe gegaan.
En ik heb gezegd.
Ik ben Bas.
En ik werk op de beurs.
En ik heb nog veel meer dromen.
En kan je me helpen?
En hij zei.
Vind ik super gaaf.
We hadden een instant klik.
En toen gingen wij.
Het was al lachen.
Toen gingen wij zitten.
Toen zei hij.
Ik ga je voorstellen aan Roland.
En hij zoekt eigenlijk iemand uit zijn kringen.
En daarmee bedoel ik zijn Joodse vastgoed.
Dat is echt een klik in Amsterdam.
En hij zoekt eigenlijk iemand op hoogopgeleid.
Nou ik was niet hoogopgeleid.
Want ik had een jaar in het Hilton
zitten studeren.
En toen was dat weer klaar.
Ik was gewoon beurshandelaar.
Maar ik was wel snel.
Maar hij zei.
Ja.
Hij zegt.
Dan gaan we met elkaar zitten.
En dan gaan we met elkaar dat praatje
even oefenen.
Dus dan gingen we bij Moorlang zitten.
Uit de gracht.
En toen ging ik tegenover hem zitten.
En toen deed hij.
Deden we rollenspel.
En hij stond op.
Hij liep weg.
Hij zegt.
Ik ga je niet voorstellen.
Dit wordt helemaal niks.
Dit wordt helemaal niks.
Toen zei ik.
Nou ja.
Wat is dit nou weer voor raas.
Dus ik bel hem.
Want hij liep gewoon weg.
Hij zegt.
Dit gaat helemaal niks worden.
Sonde van mijn tijd.
Ik ben weg.
Hij zei.
Luister.
Je wil niet echt.
Ik zei.
Wat je wil niet echt?
Hij zei.
Maar moet je nou kijken hoe je er
zat.
Ik zei.
Oh.
Nou.
Sorry.
Je kunt het nog een keer over doen.
Hij zei.
Nou dat weet ik eigenlijk niet.
Toen zei ik.
Maar ik beloof dat ik ervoor ga.
En toen.
Ja.
Is dat bijgebleven.
Ik dacht van.
Je hebt één moment.
Weet je wel.
Dus.
En dat is ook zo'n liedje van
Eminem.
Die zet ik wel eens aan.
Voordat ik naar een meeting ga.
Ik weet niet hoe het heet.
Jij bent DJ.
One shot.
One opportunity.
Ja.
Weet je wel.
Hoe heet die?
Lose yourself.
Lose yourself.
En die is heel erg goed.
Die hebben ook heel veel van die topsporters.
Ja.
Dus die moet je echt altijd even in
je playlist zetten.
Als je in de auto zit voor een
afspraak.
En dat gaat ook eigenlijk over.
Als je nou één kans hebt om te
zien wat je in je leven kan krijgen.
Dan kan je die kans niet verkloten.
Kan je niet zeggen.
Ik ben niet zo lekker.
Ik zit er niet zo lekker in.
Of ik ben moe.
Ja.
Hoe kan je nou moe zijn.
Ik ben helemaal verrot nu.
Want ik heb gisteravond.
Ik weet niet hoe laat.
Ik was echt.
Ik was echt een beetje te lam.
Heb ik daar een geweldig feest gehad.
Vanochtend vroeg moest ik dan naar Maarten.
Ik heb de hele dag extreme pieken van.
Ik weet niet hoe die stofjes allemaal heet.
Endorfine.
Weet ik wat allemaal.
Maar dan word ik helemaal enthousiast.
En dan zie ik jou.
En dan zitten we nu hier.
En dan zitten we allemaal uitleuk in de
studio.
En dan denk ik.
Ja.
Fuck.
Ik ga nu toch niet.
Ik ga nu toch niet dit gezellig gesprek.
Zeggen van.
Ja.
Eigenlijk zit ik er niet zo lekker in.
Ik ben een beetje moe.
En weet ik wat allemaal.
Weet je.
Moe zijn kan later nog.
Ja.
En even geen zin in hebben.
Dat doen we vanavond wel weer.
Maar jouw batterij is dus bijna altijd vol.
Ja.
Ik heb denk ik een dynamo.
Die laat zichzelf op.
Dat denk ik.
Dat moet bijna wel.
Ja.
Nee.
Maar ik denk.
Als je mijn vrouw vraagt.
Zegt ze dat ook.
Maar mijn vrouw ziet mij natuurlijk ook wel
ontspannen.
Even die sauna.
Even in bad.
En verwandelen.
Weet je wel.
Ik vind zeg maar ontspannen.
Is ook iets doen.
Weet je wel.
Dus ja.
Ik denk dat die.
Ik neem het leven gewoon echt bij z
'n kloten.
Gewoon.
Weet je.
En dat ik.
Ja.
Vind ik gewoon heel leuk.
Vind ik ook heel leuk.
Ik vind het heel leuk dat je mij
voor dit hebt uitgenodigd.
Want ik.
Ja.
Ik vind jou altijd heel inspirerend.
Ook hoe jij naar dingen kijkt.
Ik.
Ik.
Ik merk dat ik heel veel.
Ja.
Als jij iets zegt.
Dat ik denk.
Oh ja.
Zo denk ik er ook over.
Even een korte onderbreking.
Misschien herken je dit.
Je wil meer rust.
Maar in je hoofd blijft het maar doorgaan.
Dit kan je helpen.
In de Meditation Moments app vind je een
breed aanbod aan meditaties.
Slaapverhalen.
Ademhalingsoefeningen.
Rustgevende muziek.
En meer om je te helpen ontspannen.
Zodat je beter kan slapen en weer rust
in jezelf kan voelen.
Van korte sessies voor tussendoor tot langere meditaties
om echt de diepte in te gaan.
Je kan de app zeven dagen gratis proberen
via de link in de omschrijving.
Of scan de QR-code die je nu
in beeld ziet.
Minder spanning.
Minder stress.
Meer rust.
Probeer het zelf maar eens.
Ik hoorde jou bij Wilfred.
Ik zat daar kort voor.
En ik leer dan heel veel van jou.
Want in zo'n gesprek, omdat het lang
duurt, langer dan een Insta-filmpje, dan denk
je er zit een hele andere gast achter.
Wat mijn vrienden zeggen, Bas leuk, altijd grappig
en dan staat hij weer met die opvouwbare
play daar.
Ja, die opvouwbare play was wel lachen.
Je hebt het goed gedaan.
Nee, die was lachen.
Maar ze zien jou zo.
Luister nou ook eens tweeënhalf uur naar zo
'n gesprek, want dan ontdek je dat er
een man achter zit met een heel verhaal
en een leven.
En hij is niet alleen maar Bas Smit
op Insta.
Nee, maar die play, die ben ik wel.
Snap je?
Ja, dat is een stukje van jou.
Ja, dat is een stukje van me, maar
ik ben het wel.
Het was ook echt jouw dochter die zei,
pap, niet doen.
Ja, en het is niet van dat ik
zeg wat je even moet zeggen, dat ik
het niet moet doen.
Nee, alles wat je bij mij ziet, dus
ik ben ook, ik noem mezelf ook geen
creator, ik bedenk niks, dingen gebeuren.
Je doet het.
Ik doe het.
En we filmen het.
En we zien wel of het lachen is
of niet.
En als ik zelf moet lachen, dan gooi
ik het erin.
Weet je wel?
Dus, maar het is wel gewoon wie ik
ben.
Ik heb het niet bedacht.
Er is geen scriptje geschreven.
Ik zie gewoon zo'n mobiele play en
ik denk wat lachen, mobiele play, wat handig.
Ik zie die vrouw in de auto zitten
op een mobiele play.
Toen dacht ik, die wil ik hebben.
En ik heb dat ding binnen.
Ik moet zo lachen om dat ding, dat
ik zeg, nee, maar Niek staat te koken
op dat moment.
En ze zegt van, ja, kan het niet
straks?
En dan kwam een vriendje van mij, die
kwam iets voor het hondje brengen.
En die zegt, ja, Harm is er ook.
En ik zeg, ja, maar ik moet nu
effe, want dan ben ik zo enthousiast.
Want dan trek ik die play uit elkaar
en denk ik, jeetje, wat lachen, weet je
wel?
En dan ga ik dat niet morgen doen,
want dan is het bedacht.
Ja, dus ik doe het nu.
Dus alles wat je ook ziet, daarom laat
ik ook zoveel zien.
Alles wat ik laat zien is in het
nu, is niet gisteren gedraaid en ga ik
nu maar delen.
Tenzij het een commerciële aangelegenheid dat geëdit moet
worden.
Maar mijn filmpjes zijn ook eigenlijk nooit geëdit.
Als in mooi gemaakt of weet ik wat.
Tenzij het te lang is of dat het
tien minuten duurt.
Dan knip ik het even terug, maar het
is wel de Bas die ik ben.
Als je mijn kinderen vraagt, dat is wel
Bas, maar er zit natuurlijk wel meer achter.
Maar dat vind ik van die van die
podcast met Wilfred, vind ik dat heel fascinerend
hoe dat mensen dat ik heb.
Bijvoorbeeld ik heb dat nu ook voor mezelf.
Ik denk dat ik kleine duizend screenshots heb
gemaakt van reacties.
Want ik lees alles, hè.
En dus ik heb, ja, daar overdrijf ik
niet.
Er zijn veel meer reacties, want hij is,
weet ik veel, honderd, zoveel duizend keer beluisterd.
En ik zei dat even vooruitzendend, ik heb
gewoon meer dan tienduizend volgers erbij.
En dat waren allemaal mensen die mij wel
kenden.
En dat ook eerlijk zeggen, want ze schrijven
een berichtje, zeiden ze van...
Hi Bas, of ze zijn mij ontvolgd in
het verleden, omdat ze dachten van...
Ja, het gaat allemaal heel erg lekker bij
die Bas en het is wel echt de
hele dag feest.
Of het waren mensen die niet in mij
geïnteresseerd waren, slash irritant vonden.
En daar hebben mij anders hebben leren kennen.
En dat was dus de BNR-luisteraar.
Dus ik heb af en toe dat ik
denk van, als iemand zoiets onaardigs of dan
zie ik iets onaardigs overschrijven, dat ik eigenlijk
bijna denk van, oh, ik zou het echt
fijn vinden als wat jij net zegt, dat
mensen tegen mensen zeggen van, luister nou eens
daarnaar.
Dan zie je ook even een andere kant.
En niet om meer volgers daarin te krijgen,
maar ook gewoon om...
Ja, ik hoop daarin mensen ook te inspireren.
En dat krijg ik dus dan als de
volgende reactie.
Dat mensen zeggen, ik ben zo blij dat
je er zo naar kijkt, want het heeft
mij ook gelukkiger gemaakt.
Weet je wel, ik had het ook een
stukje over huilen.
Weet je wel, dat huilen zo belangrijk is.
En dat sommige mensen daar mee zitten, mee
op slot zitten.
Maar ook gewoon, ja, weer even die peper
in mijn reet nodig hebben.
Dat is gewoon denken van, ik ga er
weer even voor.
Weet je wat mij opviel?
Dat heel veel, hele leuke, positieve reacties kwamen
op DM'tjes binnen.
Heel veel op Instagram, maar ook viel mij
op op LinkedIn.
En onder die video, ja, dat is veel
minder.
Want je had heel veel positieve reacties, maar
bij mij echt, ik las alleen maar bagger.
Over jezelf?
Ja, over mezelf.
Bij wie?
Bij Wilfred ook.
Ik had die podcast daarvoor een week of
twee.
Maar wat zeggen mensen dan over je?
Ja, weet je, de meest vreselijke dingen.
Hoezo dan?
Ja, dat vraag ik me ook af, van
waarom?
Maar dat doen mensen dus en publiek heel
negatief.
Maar op DM zijn mensen heel positief.
Wat je zegt, dit raakt hem, of goh
wat fijn.
Of wat ik ook vaak heb.
Ik dacht dat je zo'n arrogante kwal
was.
Maar je kwam eigenlijk wel over als een
aardig mens.
Dat ik denk, nou, meegenomen.
Ja, maar tegelijkertijd vind ik dat een kutopmerking.
Want waar, kijk, eigenlijk val je wel mee.
Je bent gewoon een wijs leuke gozer.
Alleen zij gaven zichzelf niet de kans om
jou zo te zien.
Weet je wel, zij waren daarin voor ingenomen.
Ik vertel dat je voor de dingen zat.
Ik ben gisteren bij de brillenwinkel.
En dat die man tegen mij zegt van,
ga even met hem varen.
Ik zeg met wie?
Ik denk, met wie moet ik nou weer
gaan varen?
Ja, met Michael.
Want hij heeft zo'n mooie boot.
Zo'n gave boot.
Ja, ik weet honderd procent zeker dat de
mensen, en dat zijn niet je luisteraars.
Want je luisteraars, die waarderen jou.
Die vinden jou gaaf.
Jij inspireert hun.
Je trekt hen soms misschien door moeilijke momenten.
Je hebt hun aangezet om toch dat eigen
bedrijf te beginnen.
Of toch voor die baan te solliciteren.
Of toch die ene dame een berichtje te
sturen en een relatie gestart.
Je hebt natuurlijk geweldige dingen gecreëerd.
Dus dat zijn niet jouw haters.
Ja, jouw haters zijn die mensen die niet
lekker in hun vel zitten.
En die horen jou zeggen, hey, als je
dit en dat doet en ervoor gaat.
Net zoals ik dat eigenlijk net zeg.
Daar kunnen mensen, bij wie het al vier
keer niet gelukt is en eigenlijk geen zin
meer hebben om het nog een keer te
proberen.
Dan kan dat een hele irritante opmerking zijn
van, oh, gaan we weer.
En dan zien ze dus dat je ook
nog een mooie boot hebt.
Ja, en dan zie je er ook nog
zo mooi uit.
En dan heb je helemaal een baard.
En dan heb je een mooie vrouw.
En dan heb je haartjes.
En dan heb je het hele pakketje.
Ja, je bent makkelijk te haten in die
zin.
Maar die brillenverkoper, die brillenwinkel, opticiën moet ik
zeggen natuurlijk.
Die heeft een mooi goed bedrijf.
En die bewondert jou omdat jij dat schip
hebt wat zijn droom is.
En doordat hij jou bewondert op een positieve
manier, want zelf is hij ontzettend aan het
knallen.
Heeft hij nu ook dat schip als stip
aan de horizon.
En is dat over één jaar of over
tien jaar of misschien nooit.
Hij vindt het heel gaaf.
En hij zegt tegen mij, moet je nou
eens kijken wat een mooie boot het is.
Ja, kijk, dat zijn de mensen waar ik
me mee wil omringen.
Dus die mensen die online iets zeggen, dat
zijn de makkelijke dingetjes.
En dat heb ik ook verteld in die
podcast.
Dat ik zeg van, ik steek daar te
veel tijd in dat ik die mensen ga
bellen.
Dat ik die mensen, ik ga contacten.
Zeg ik, hoe kom je er nou bij
dat je zoiets lelijks over mij schrijft onder
een reactie op BNR?
Maar jij zoekt die mensen op?
Ja, ik zoek ze op.
Serieus?
Ja, je gaat ze echt bellen?
Ja.
Ja, dat doe ik.
Niet meer?
Of wel?
Dat doe ik wel, maar dat doe ik
niet dagelijks.
Maar ik doe het wel.
Als iemand heel boos reageert?
Ik denk tien keer per jaar.
Ja?
Ja.
Reageer je ook online?
Ja, want laatst was er ook een quote.
Er was een quote op, volgens mij, VARA,
VPO, zo eentje met een dubbele.
Welke zender heeft een dubbele?
BNNVARA.
BNNVARA.
BNNVARA had een quote van, ik had met
Antoinette Schulderman in een programma gezeten.
Toen kreeg ik een paar leuke quotes, een
leuk gesprek had ik daarmee.
En toen, dat heette De Geur van Succes,
zat Gerrit Salom in en ik vond het
allemaal superleuk dat die allemaal inzaten.
Ik vond het heel spannend en er was
op een gegeven moment de vraag van haar,
kan iedereen rijk worden?
Of kan iedereen veel geld verdienen?
Of kan iedereen succesvol zijn?
Zo'n vraag.
En iedereen antwoordde eigenlijk met nee, behalve ik
weer.
Ik zei weer per ongeluk, ja.
Nee, ik zei niet per ongeluk, want ik
sta daar eigenlijk achter.
Maar ze hebben daar een stukje quote, zetten
ze daar op en dan heb je natuurlijk
ook BNNVARA.
Dat is misschien een andere Instagrammer dan RTL,
zeg maar, ik weet het niet, qua type.
Dan ga ik soms ook even kijken, denk
ik.
Ja, ik snap dat je je aan mij
kan irriteren.
En die zeggen dan van ja, denk je
wel aan de mensen, ik ga het wel
zeggen tegen de mensen die gehandicapt zijn.
Nee, daar gaat het niet over, waar het
mij om ging en wat de strekking was.
En daarom vond ik het juist heel leuk,
want ik kreeg dus heel veel bijval.
Want daar ging ik echt met iedereen het
gesprek aan.
Je zou eigenlijk voor de gein moeten kijken
op Insta.
Ik ging met iedereen dat gesprek en dat
werd een heel levendig ding.
Uiteindelijk is dat geloof ik ook miljoen keer
bekeken.
Dat mensen zeggen van, dat ik eigenlijk zeg
van ja, als je iets leuks wil bereiken,
moet je er echt voor gaan.
Maar je moet je afvragen of je ook
echt bereid bent om ervoor te gaan.
Want er zijn mensen die zeggen, ja, het
lukt me niet.
Ja, maar ben je er echt voor gegaan
of heb je het geprobeerd en lukt het
niet?
Maar heb je het niet echt geprobeerd en
ben je ook niet opgestaan toen je viel?
En heb je gezegd, oké, dan is het
niks voor mij.
Ja, en dat kan in alles zijn.
In je sport, in je relaties, in je
werk, alles, alles, alles.
Dus ben je echt bereid om zover te
gaan?
En dan even terug naar wat jij er
straks aan mij vroeg.
Wat heb je geleerd in de afgelopen 25
of 20 jaar?
Is dat ik heel erg daarachter ben gekomen
voor mezelf.
Waar ik echt toe bereid ben en wat
niet.
Ja, en dat ik wel kan zeggen van,
ah, sommige dingen kan ik niet of lukken
me niet.
Of het is niet zo dat ik dacht
van, dat zou ik vroeger wel gewild hebben.
Maar dat ik ook gewoon voor mezelf weet,
maar ik ben er ook niet 100%
voor gegaan.
Ja, ik ben niet de meest succesvolle vastgoedman
van Nederland.
Want ik heb me niet verdiept in de
bouw van die dingen.
Ik weet niet hoe je een baksteen bouwt.
Ik zeg maar wat het maakt.
Ik weet niet hoe je die financiële modellen
moet maken.
Terwijl als ik daar allemaal 10.000 uur
in had gestoken.
Dan had ik er supergoed in geworden.
Maar ik was niet bereid om het te
doen.
Dus ja, ik was niet de meest succesvolle
beursjongen.
Want ik interesseerde me gereed die cijfers van
ABN AMRO.
Sterker nog, ik kon de cijfers niet eens
lezen.
Het boeide me niet.
Het boeide me niet.
De deal boeide me.
Dus toen was ik misschien gefrustreerd.
Dat ik dacht van waarom gaat die gozer
met een vermogen naar huis.
Haalt een nieuwe auto, mooi huis en weet
ik wat.
En dan blijf ik over.
En dan heb ik moeite met mijn huur
of mijn hypotheek betalen.
Ja, ik ben er nu achter voor mezelf.
Dat ik gewoon niet bereid was om zo
ver te gaan als dat zij gingen.
Want ik vond het belangrijk.
Omdat als ik uit mijn werk kwam.
Om met mijn vrienden leuk te gaan lunchen
of sporten.
Of tennissen of uit eten te gaan.
Ik was in het weekend, moest ik achter
de meiden aan.
Dus ja, ik moet het mezelf kwalijk nemen.
En niet die gasten dat zij zo succesvol
zijn.
Dus ja, ik heb gewoon voor mezelf heel
erg besloten.
Ik ben gewoon niet de meest succesvolle man.
Maar dat wil ik ook niet zijn.
Want ik wil de meest blije fijne vader
zijn voor mijn kinderen.
En daar betaal ik een prijs voor.
En dat vond ik heel mooi.
Toen zei iemand eronder.
Die zei Bas, iedere luxe heeft een prijs.
En die houdt mij enorm bezig.
Iedere luxe heeft een prijs.
Want als jij heel succesvol bent.
En je hebt het allemaal.
En je hebt die Ferrari.
Zou het kunnen dat je niet bij het
afzwemmen van je kind was.
Maar als jij bij het afzwemmen van je
kind was.
En je bent bij iedere oude avond.
Zou het wel eens kunnen dat je die
klus in Silicon Valley niet hebt gekregen.
Wat dus misschien die Ferrari jou had op
kunnen leveren.
Dit gaat even over het materiële.
Maar dat kun je dus naar alles vertalen.
En dus iedere luxe heeft een prijs.
En dat houdt mij heel erg bezig.
En ik heb gewoon voor mezelf heel erg
besloten.
Dat ik heel erg bereid ben.
En heel erg voor mezelf op een rijtje
zet.
Wat is die luxe?
Ben ik bereid om die prijs te betalen?
Ja, die prijs wil ik betalen.
En daar wil ik het niet betalen.
Dus laat ik die luxe gaan.
Ik vind dat heel leuk.
Ik heb hele leuke inzichten gekregen de laatste
maanden.
Sinds een gesprek dat iemand stuurde.
Die zei Bas, ik heb er heel erg
over nagedacht.
Over wat je allemaal zegt.
En ja, je bent zo toegankelijk.
Want als ik je een berichtje stuur, krijg
ik een berichtje terug.
En iedere ochtend loop je met je hondje.
Ik loop ook met mijn hondje.
En je bent ondergeregend vandaag.
Ja, ik ben ook ondergeregend.
En je gaat vanavond eten aardappelen.
Ik eet toevallig ook aardappelen met een stukje
vlees.
En dan ineens zit je bij Richard Branson
op een eiland.
En dan ben ik je kwijt.
En dan kom je weer terug.
Ben je weer met je hondje.
En dan ineens ben je weer dit aan
het doen.
Dat ik soms gewoon even niet meer...
Ik kan me daar niet voor eenzelvigen.
En dan kan het storen.
Ja, moet ik dat veranderen?
Nee, ik ga besloten.
Ga ik allemaal niet veranderen.
Ja, kost me dat populariteit?
Ja, het kost me populariteit.
Maar ja, dat is wat het is.
Ja, ik maak me daar nu niet meer
zo druk om eigenlijk.
Jij begon natuurlijk ook met nul volgers.
Ja.
We hadden het er net over.
Ja, ik heb natuurlijk wel een bekende vrouw.
Ik ga niet doen alsof ik het allemaal
uitgevonden heb.
Dat was misschien een beetje een opstapje.
Maar iedereen begint met die nul volgers.
Ja.
En misschien met die bekende vrouw kom je
tot honderdduizend.
Als de man van.
Ja.
Maar richting de miljoen of negenhonderdduizend.
Ik weet niet waar je op zit, maar
veel.
Dat ontstaat niet zomaar.
Nee.
Komen er wel eens mensen bij jou die
zeggen...
Bas, hoe kom ik ook aan een miljoen
volgers?
Ik begin met zes.
Nee, ik denk dat...
Ja, die komen wel.
Maar ja, uiteindelijk...
Ik ben daar ook extreem voor gegaan.
Dus vroeger tijdens hives voor mijn vrouw...
Was ik al de meest heftige hiver van
Nederland.
Als je die gasten vraagt van hives...
Ja, die weten nog precies wie Bas was.
Later deed ik die...
Ik weet wel wat werkt en wat niet
werkt.
Dat is jouw talent.
Dat voel je.
Ja.
Als er één talent is, dan is dat
het.
Dat ik voel wat er nodig is.
Ja.
En dat is ook in een ruimte.
En dat is ook in een deal.
En dat is ook in een gesprek.
En dat is ook in een...
Ja, mijn relatie met mijn kinderen.
Ik voel wel wat er nodig is.
Of ik het altijd kan geven, weet ik
niet.
Maar ook daarin weet ik...
Ik ga nooit dat miljoen aanraken.
Ik ben niet bereid om in het Engels
te gaan praten.
Maar het is ook niet jouw doel.
Nee, het is niet mijn doel.
Nee, maar het boeit me niet.
Maar ik vind het wel.
Maar hij is leuk.
Ik vind het heel leuk om een...
Jij hebt zelf ook een giga-audience.
Om een directe lijn met de mens te
hebben.
Ben jij bereikbaar?
Ja, ik beantwoord net als jij heel veel
zelf.
O ja?
Nee, ik doe sowieso alles zelf.
Maar ik kan niet alles beantwoorden.
Dat bedoel ik.
Ik beantwoord niemand anders beantwoord voor mij.
Maar ja, ik krijg zoveel vragen die...
echt wel dieper gaan dan in drie tellen
uitleggen.
Ja, dat is lastig.
Snap je hoe je je relatie repareert?
Of met je zieke partner.
Of je zieke zelf omgaat.
Of je bent helemaal naar de klote.
Maar is dat wel te doen?
Dat lijkt me...
Cindy zei op een gegeven moment...
Mike, dit is een dagtaak.
Ik was daar een paar uur per dag
mee bezig.
En toen zei ze, ja dit...
Of dat moet je keuze zijn.
Dan ben je een soort filantropische hulpinstelling.
Je bent de kindertelefoon voor grote mensen.
Dus ik probeer dat nu een beetje te
balanceren.
Dat ik dat een uurtje of wat per
dag doe.
Het gaat niet meer.
Dat zou je ook hebben.
Ik zag jou ook...
Nee, maar jouw antwoorden zijn heftiger.
Ze zijn heftiger, ja.
Ik ben veel meer van...
Ik geef een hartje.
Of ik zeg...
Veel liefst.
Of ja, dat koop je bij de Action.
Of whatever je maar kan roepen.
Weet je wel?
Het zijn meer van die vragen.
Die kan je beantwoorden.
Voordat je binnenkwam had je zo'n verhaal
van iemand.
Die stuurt jou dat ook.
Zo'n verhaal.
Waarom stuurden mensen jou zo'n verhaal?
Dat zij in Spanje woonden door jou.
En ik wilde dus weten waarom zij in
Spanje woonden door jou.
Maar jij wist zelf ook niet.
Maar dat is natuurlijk met jouw hele...
Ja, de message die je wilt.
Maar je stuurt zo'n verhaal naar mij.
Ja, ik moet je zeggen.
Ik krijg heel veel hele lange verhalen.
En ik vind dat soms ook heel moeilijk.
Om dan niet te antwoorden.
Maar ik leg dan wel uit dat ik
dat niet kan.
Dat ik dat niet altijd kan.
En dat ik misschien ook niet de juiste
persoon daarvoor ben.
Dat ze me daar te hoog voor inschatten.
Maar bij jou kan je moeilijk zeggen.
Je schat me te hoog in.
Nou, dat is niet waar.
Nee, maar op heel veel dingen heb jij
natuurlijk het antwoord.
Alleen, het is gewoon niet te doen.
Nee, maar ik verwijs mensen ook wel naar
een psychiater.
Of echt naar instellingen.
Omdat ik zeg, ik ben en geen arts.
En ik ken jouw casus niet.
Nee.
Ik kan wel ongeveer zeggen wat je moet
doen.
Maar bijvoorbeeld, ik had een keer een live
event.
En dan had ik een een-op-een
coaching met een mevrouw.
En dat ging heel goed, dat gesprek.
Maar ik kwam er niet doorheen.
En toen zei ze, ja, dat helpt ook
niet.
En na een half uur zegt ze ineens.
Ja, maar ik heb twee jaar geleden een
ongeluk gehad.
En ik heb een dubbele dwarslesie.
En mijn rug is verbrijzeld.
En dan dacht ik, ja, als je dat
een half uur geleden had verteld.
Had ik niet te hoeven zoeken van waar
zit het probleem.
En op Instagram een beetje antwoord geven.
Kan niet zomaar.
Nee.
Heel vaak.
Je moet ook opletten wat je zegt.
Ik moet heel erg oppassen.
Heb jij dat niet?
Dan kan je een goed bedoeld advies geven.
Maar dat kan ook weer verkeerd vallen of
wat dan ook.
Of dat wordt dan in de groeps-app
rondgestuurd.
Of dan is het van, nee, ik ga
niet zo ver met die advies.
Maar ik kan me voorstellen voor jou dat
het best wel lastig is om...
Soms is het moeilijk.
Maar zijn er voor jou grenzen?
Dat je zegt, tot hier op social media.
Nee, maar ik heb geen...
Je post toch niet alles?
Nee, ik post zeker niet alles.
Daarom zeg ik net, mijn Insta is mijn
echte leven.
Maar niet m'n volledige leven.
En dat betekent niet dat ik daarnaast nog
een heel duister, spannend, gek leven ernaast heb.
Maar sommige dingen hoeven gewoon niet.
Ik deel al bijvoorbeeld m'n kinderen niet.
M'n kinderen heeft niemand ooit...
Wel de achterkantjes, maar je ziet de voorkant
niet.
Maar ik hoef niet m'n slaapkamer te
laten zien, terwijl ik alles laat zien.
Weet je wel?
Ik hoef niet...
Ik hoef gewoon sommige dingen niet te laten
zien.
En ook sommige luxe dingen niet te laten
zien.
Dat hoeven mensen gewoon niet te zien.
Wat is het geheim van een hele gelukkige
relatie?
Ja, die vraag, die krijg ik wel vaker.
Want als ik jullie zie, denk ik van
ja, het is een hele gelukkige reis.
Ja, en als ik erover nadenk, ik denk...
Wij doen er wel moeite voor, wij doen
moeite voor elkaar.
Maar we hebben niet een maniertje.
Dus er is niet over nagedacht, er is
niet aangeknutseld.
Er is niet bedacht van oh, ik moet
dit doen.
Je hebt ook die five love letters.
Die vind ik fascinerend.
Maar op een of andere manier voelden...
Ken je die?
Op een of andere manier voelden we die
al bij elkaar.
Dus we hoeven dat allemaal niet te doen.
We hebben gewoon ongelooflijk veel lol met elkaar.
We zijn elkaars beste vrienden.
We respecteren elkaar.
En we bewonderen elkaar ook op een gezonde
manier.
Dus we vinden elkaar gewoon echt heel erg
leuk.
Ik denk dat het wel heel belangrijk is
in een huis met opgroeiende kinderen...
om vooral ook heel veel tijd samen door
te brengen.
Dus bijvoorbeeld weekendjes weg.
Maar nu waren we bijvoorbeeld nu op vakantie.
We gingen gek genoeg in Spanje altijd samen
wandelen.
Dus even weer terug naar rust in je
hoofd en weet ik wat allemaal.
De week voor de vakantie kreeg ik stress.
Omdat ik ineens weer dacht van...
Terug in Nederland moet ik dit, dit en
dit doen.
Ik kijk nooit in mijn agenda.
Als in ik kijk ochtends of zaterdags in
mijn agenda wat ik de volgende dag ga
doen.
Maar mijn agenda is altijd leuk.
Dus ik zorg dat ik nooit ineens denk
van...
Maar ik had ineens allemaal...
Ik had fiscale dingetjes.
Ik had een bedrijf waar wat bij gestort
moest worden.
Ik had allemaal een beetje dat soort meetings.
Daar had ik een beetje buikpijn van.
En dan merk ik in de drukte en
dynamiek in ons gezin.
Dat het met alles wat er gebeurt, dat
ik daar moeilijk over kan praten met Niek.
Dat we daar geen tijd voor hebben.
Wat moet ik aan?
Zullen we nu naar het strand gaan?
Heb je al wat voor de lunch geboekt?
Dus dat ik eigenlijk zeg van...
Oké, we hebben geen moment.
Dan gingen we wandelen.
En het gekke is, in Spanje zijn we
altijd aan het wandelen.
Iedere dag gaan we daar wandelen of ik
ga paddelen.
En dan doen we een heerlijke wandeling over
die boulevard van Marbella.
Dat is echt geweldig.
En dan kletsen we ongelooflijk goed.
Want ik geloof dus dat naast elkaar lopen
of zitten en praten.
Lekkerder is dat tegenover elkaar.
Voor mij werkt dat.
Omdat als ik nu tegenover jou zit en
nu zit ik tegen jou te praten.
En je begint te knikken.
Dan denk ik, oh ja, ik ben goed
bezig met mijn verhaal.
Of je begint te lachen.
Dan denk ik, oh ik zit op de
goede rit.
En dan ga ik doorpraten zoals jij wil.
Eigenlijk dat ik praat en ik kijk naar
jouw mimiek.
Maar als we naast elkaar zitten en ik
zie niet hoe jij nu reageert.
Dan praat ik zoals ik wil praten.
Dan doe ik mijn verhaal zoals ik wil
doen.
Dus als ik wandel.
En die ander luistert.
Die luistert, maar praat ook terug.
Maar we zijn elkaar niet aan het pleasen
in het gesprek.
Dus als wij naast elkaar lopen.
Dan is het eerst, oké Niek, wat gaat
er allemaal door je hoofd?
Wat gaat er allemaal door je hoofd?
Waar ben je nu druk mee over?
Want toen was het van, we moeten weer,
we moeten dit allemaal.
Niek had alleen maar privé dingen.
Dus die, dat vond ik fascinerend.
Die maakte zich helemaal niet druk over de
zakelijke meetings die eraan kwamen.
Ja, onze jongste die gaat naar de middelbare
school.
Ik zit nog even met de rugtas.
Ik zit nog even met dat.
Ik zit nog even dat ik geen opvang
heb voor de hondjes.
Voor dit en dat.
Ik moet nog dit en dat.
Allemaal dingen regelen.
En dat maakte druk.
Ik zei nou, dit kan ik regelen.
Die woensdag kan ik er zijn.
We hadden alles in één keer opgelost.
En gaf haar zoveel rust.
Ze zei, waar zit jij mee?
Het is een half uur heen, een half
uur terug.
Dus de half uur heen was van haar.
Een half uur terug was van mij.
En we hadden een koffietje te zorgen.
Super gezellig.
En op de terugweg deed ik mijn verhaal.
Nou, alle schissen verdwenen als sneeuw voor de
zon.
Dus ik dacht, wat lekker.
Dus we zeiden tegen elkaar, waarom doen we
dit nou nooit in Nederland?
Dus nu hebben we besloten, want onze jongste
gaat nu in Amsterdam naar school.
Allebei naar dezelfde school.
Fietsen zochten ze erheen.
We hebben onze ochtenden weer terug.
We hebben het altijd heel druk gehad.
Met trommeltje en dingetjes, allemaal klaar.
Dus we hebben nu gezegd, die dinsdag is
van ons.
Dus die dinsdagochtend, in ieder geval één keer
per week, maar misschien twee keer per week.
Gaan we gewoon wandelen.
En dat hebben we ook gedaan.
En toen zijn we dus met z'n
tweetjes een half uur ergens heen gelopen.
En weer een half uur terug.
En hebben we alles weer doorgenomen.
Dus we hebben ongelooflijk goede gesprekken gehad.
Over alles wat ons bezig was.
Maar er kan ook iets zijn.
Dat we zeggen van, ik vond het eigenlijk
niet zo leuk.
Dat je gisteren in een gesprek dit of
dat zei.
Of ja, dat vond ik iets heftig.
Of kijk het echt zo naar.
Dus we kleerden alles.
Maar ook gewoon alles in ons hoofd.
Dus we kregen ook gewoon weer spontaan veel
meer ruimte.
Dus we hadden eigenlijk, doordat we niet zo
veel dingen hadden.
Hadden we het eerste half uur allebei alles
besproken.
En op de terugweg liepen we terug met
allemaal nieuwe plannen.
Hadden we allemaal gave, leuke, nieuwe ideeën.
Moest ik wel van, oh, ga ik direct
even bellen.
Zeiden we, nee, we gaan even niet bellen.
We noteren het.
Maar we gaan niet nu bellen.
Gaan we straks even bellen.
Want we blijven even doorkletsen.
Dus ja, ik denk dat met elkaar kletsen.
Tijd met elkaar doorbrengen.
Gewoon echt dol zijn op elkaar.
Echt je best blijven doen voor elkaar.
Mooie baard trimmen, je haar.
Mooie kleding aantrekken.
Dat je echt voor je partner aantrekkelijk blijft
sporten.
Dat je het ook allemaal een beetje blijft
doen.
Je ziet mensen die dan te comfortabel in
de relatie worden.
Die dan denken van, het zal allemaal wel.
Het hoeft allemaal niet meer.
Ik hoef er niet meer mee uit eten
nemen.
Ik kan vreten wat ik wil.
Ik kan feesten wat ik wil.
Ik hoef ook iedere avond met mijn vrienden
uit te eten.
Mijn vrouw zit toch thuis te wachten.
Dus dat te comfortabel worden.
Denk ik dat dat gif is voor je
relatie.
En dus ja, wij zoeken gewoon elkaar de
eten gewoon op.
We blijven elkaar triggeren.
Blijven elkaar uitdagen.
Blijven met elkaar praten.
En gewoon ongehoofd veel lol hebben.
En elkaar supporten.
Dat is ook wel leuk.
We begrijpen elkaar leven heel erg.
Want we zitten in hetzelfde schuitje.
Maar daarvoor was dat ook.
Hoe is dat voor de kinderen?
Want jullie zijn publiek.
Ja, het zijn zulke gave kinderen joh.
Dat is echt niet normaal.
Dat zijn mini Nicolets.
Dus dat gaat heel goed.
Dat is wel heel relaxed.
Ik had geen mini barsters willen hebben.
Maar mini Nicolets kan ik je van harte
aanbevelen.
Nee, die zijn met ons opgegroeid.
Dus het is niet ons overkomen.
En die zijn ons opgegroeid.
En niet dat wij zo famous of zo
belangrijk zijn.
Maar ons leven is niet standaard.
En dat willen we ook niet.
En zo kijken ze ook naar het leven.
Dus het kan zijn dat ze wel zeggen.
Soms willen wij zelf even rust.
En dan gaan ze bijvoorbeeld naar hun kamer.
En dan zijn ze chill.
Zijn met vrienden.
Maar bijvoorbeeld, iedere dag zijn er tussen de
zes en de twaalf kinderen bij ons thuis.
Ik zag laatst die foto met heel veel
schoenen.
Ja, vind ik leuk.
En aan het eind van de avond stond
nog de helft aan de schoenen.
Want de andere helft bleef logeren.
En dan zijn er gewoon zes meiden bij
ons in huis.
Worden er in de ochtend wakker.
Dan sta ik gewoon met tranen in mijn
ogen.
Loop ik naar beneden.
Dat ik denk, dan zitten ze lekker daar
met z'n allen.
Dan denk ik, hier werk ik voor.
Dat we onze kinderen dit kunnen geven.
Dat we lekker met elkaar ontbijten.
En als je maar waardeert dat soort kleine
dingen.
Dat je ontbijt met je kinderen.
Dus het gaat niet over gekke grote dingen.
Maar dat je aan die tafel, die keukentafel.
Ja, een tafel ineens met een ongelooflijke mooie
functie.
Namelijk het bijeenbrengen van je gezin, je kinderen.
Mooi gesprekken, lachen.
En ik vind het ook lachen.
Die kinderen van twaalf en veertien.
Die zeggen allemaal, hé Bas, hoe is het?
Dan denk ik, ik deed volgens mij niet
zo met mijn ouders.
En mijn vriendjes deden niet zo met mijn
ouders.
En niet dat mijn ouders daar lastig in
waren.
Maar ik ben wel one of the guys.
Van de girls.
Maar ook die jongens allemaal.
Hé Bas, kom we binnen, geef een high
five.
Maak een praatje, zitten we te dollen.
Ja, dat is wel wat ik kinderen mee
wil geven.
En wat ik belangrijk vind.
Onze kinderen, die kunnen alles worden wat ze
willen.
En niet omdat wij ze alles maar laten
worden.
Nee, ze denken gewoon enorme mogelijkheden.
Omdat we zelf ook zo zijn.
Dat maakt jou blij?
Ja.
Dat zien we ook, dat straal je uit.
Zijn er ook momenten dat het wel eens
tegen zit?
Ja, tuurlijk.
Het zit iedere dag wel eens tegen.
Maar dan is nu de gevaarlijke vraag.
Wat zat er dan vandaag tegen?
En dan moet ik er gaan nadenken.
Maar ik focus er niet op.
Van de afgelopen tijd is het vast iets
dat je denkt.
Ik moet er ook altijd over nadenken.
Hartstikke, tuurlijk.
Maar waar kan je dan mee zitten?
Nee, gezondheidsdingetjes.
Mijn moeder ging even niet lekker.
Daar zit ik dan echt ongelooflijk mee.
En dat kan ik dan ook niet relativeren.
Je kan dan moeilijk zeggen van.
Ze is ziek, maar gelukkig zit er nog
benzine in mijn auto.
Je kan het niet rechtleuren.
Dus dat zijn gewoon dingen die heel kut
zijn.
En dan denk ik alleen maar van.
Oké, maar dat betekent dus dat we extra
leuke dingen moeten doen.
Daar gaat het nu allemaal weer goed.
Ben je meer tijd met je ouders gaan
spenderen?
Ja.
Ook om die reden dat je wel ziet
dat zij ouder worden.
Ja, maar dat is ook eigenlijk.
Hoe oud worden we gemiddeld?
82.
Mijn vader is van 1949.
Dus die is 77.
Dat betekent dat nog vijf.
En dan hebben we deze zomer gehad.
Dat betekent dat ik nog vier zomers heb
met mijn vader.
Vier zomers.
Met de belangrijkste man in mijn leven.
Nou, dan denk ik.
Oké, dan moet ik dus even iets heel
leuks gaan plannen voor de zomer.
Maar ook voor de winter.
Dan gaan we in een gaaf chalet met
z'n allen.
Wat we eigenlijk nooit deden.
Maar dan gaan we nu met de hele
familie gaan skiën.
Zij gaan niet skiën.
Dat zien ze zelf niet meer zitten.
Maar ook mijn broer en zus.
Die dus negen jaar jonger zijn.
Die zeggen ook.
Oké, we schuiven eigenlijk onze kindervakantie met onze
kindjes.
En eventueel de vriendjes van onze kindjes schuiven
aan de kant.
Want we kiezen voor die vakantie met onze
ouders.
En met onze kinderen allemaal bij.
Maar niet met de buren.
En niet met die vrienden van school.
Nee, we gaan met ons als gezin.
Dus ja, weet je.
Je moet gewoon ook wel een beetje kijken.
Hoeveel zomers en hoeveel winters heb je?
Dus je moet ook gewoon voor jezelf wel
een beetje daar een leuke planning in maken.
Je moet ook leuke dingen doen.
Dat deelde ik van de week ook.
We doen altijd, iedere vakantie boeken we een
nieuwe trip.
Hoeft geen vakantie te zijn.
Maar whatever het is.
Dus het kan zijn een nachtje in Antwerpen.
Het kan zijn een nachtje in eigen stad.
Het kan zijn een dag een kano uren.
Whatever.
Maar in ieder geval iets in het vooruitzicht
dat je weet.
Hé, dat gaan we even over twee weken.
Of over vier weken.
Of over zes weken doen.
En niet weer van.
O, nu zit ik hier weer met de
kerst.
Het hoeft geen vrije dagen te kosten.
Leuke dingen hoeven geen vrije dagen te kosten.
In ons geval was het.
We boeken een nachtje Huisterduin.
Superleuk.
Ja.
Maar dat kan in ieder hotel zijn.
Natuurlijk.
Maar een nachtje in Noordwijk.
En dan gaan we lekker met de hondjes
mee.
Kunnen we daar lekker over de stranden.
Gewoon in je hoofd is dat ook leuk.
Dat je het leukste te doen hebt.
Het leven is niet voor iedereen leuk.
Er zijn mensen die hebben kinderen die ziek
zijn.
Daar zit jij voor in.
Ja.
Samen met Nicolette.
Ja.
Het is altijd een heel heftig onderwerp.
Ja, het is heel kut.
Nee, het is heel kut.
Waarom je het doet, hoef ik niet te
vragen.
Nee, nee.
Kun je er iets over uitleggen?
Vandaag was ik weer bij Maarten.
En wat zo mooi is.
Op iedere plek komen dus ook survivors langs.
En patiënten.
Dus gisteren was ik in Vianen.
En komt daar Tieme.
Die kennen uit het Maxima.
Die heeft ook meegerend met Run, met Jeroen.
En Tieme heeft acute leukemie.
En acute leukemie zijn we in Nederland ongelooflijk
goed in.
En dat traject duurt 25 maanden.
En dat gaat veel meer goed dan niet
goed.
Dus het is 80, 90 procent.
Het gaat hartstikke goed.
Zeker met de komst van immunotherapie gaat het
supergoed.
Maar het is wel een bumpy road.
Dus ze waren daar.
Ze zitten precies op halverwege.
En ze zeggen, het is nog 12, 13
maanden.
We moeten nog even door.
En we hebben het heel zwaar.
Maar we hebben in ieder geval het stip
in orde.
Mensen zijn zo blij, zo enthousiast.
Zo dankbaar.
Die sturen daarna zo'n lief bericht.
Geweldig wat jullie allemaal voor ons doen.
Want we doen het voor al die kinderen.
We zijn niet bezig met één iemand.
We doen het voor allemaal.
En ook om de toekomst daar beter voor
te maken.
En waar Maarten nu heel erg mee bezig
is.
Ook op de lange termijn.
De bijwerking en dat soort dingen.
En dat is natuurlijk voor mij eens gaaf.
En dan vandaag was ik dus met een
hidden.
Die heeft drie jaar geleden genezen van acute
leukemie.
Ja, dat vind ik dan heel gaaf om
te laten zien.
Dat deel ik vandaag.
Omdat er heel veel gezinnetjes nu in het
traject zitten.
En die dus ook heel onzeker zijn geweest.
En heel bang zijn geweest.
Want luister, het is het aller kwetsbaarste in
je leven.
Ik bedoel, je bent nu zelf ook weer
vader.
Ja, als er morgen wat is.
Ja, ik ben ook zo'n hypochonder als
de pest.
Maar dan raak je dat enorm.
En dan laat ik even zien hoe goed
het gaat.
Weet je wel?
Van hé, er is hoop.
Weet je wel?
En moet je hem nou eens zien.
Staat hij daar met een mooie kop met
haar.
Helemaal blij te zijn.
Weet je wel?
Dus helemaal fit.
Maar tegelijkertijd kwam daar een jongetje aan.
En ik ga zijn naam niet noemen.
Maar dat is ook een vriendje van mij
uit het Maxima.
En dat gaat niet zo goed.
En dan sta ik met die vader.
En die staat dan helemaal geëmotioneerd.
En die zegt van ja, we zijn niet
zeker of het helemaal goed gaat.
En dat is wel, ja, dat trek ik
me enorm aan.
Dan zit ik dan echt, dan zitten we
in de auto echt met tranen met elkaar
over te praten.
Nicolette en ik.
En dan, ja, dat is zo oneerlijk.
Weet je wel?
Dat is dan zo'n lief gezin.
Zo'n lekker gozertje.
En dan staat hij daar helemaal blij.
Gaaf schoenen aan.
Helemaal cool.
En dan, ja, eigenlijk zou het wel eens
heel kut kunnen gaan.
Ja, en dat is ook niet te relativeren.
Dus, ja, het enige wat ik dan kan
doen, is onwijs mijn best doen.
Om zoveel mogelijk geld in te zamelen.
Dat zowel hij als alle kinderen in de
toekomst, onze kinderen, dit niet hoeven mee te
maken.
En de kans dat ze een telefoontje krijgen
dat het wel goed komt, groter wordt.
En dat wordt iedere dag groter.
Want we hebben zulke geweldige mensen hier in
ons land.
Die het maximaal werken.
Maar ook in alle andere ziekenhuizen.
We begrijpen het niet verkeerd.
Maar het is gewoon ongelooflijk knap wat we
allemaal doen.
Dus, ja, ik heb ook gewoon het gevoel
dat ik ergens aan kan bijdragen.
Wat echt het verschil maakt.
Dus ik weet echt gewoon dat we vandaag
weer beter zijn dan gisteren.
En dan niet een beetje beter.
Iedere keer echt een stuk beter.
En dat we gewoon, dat we echt een
probleem aan het oplossen zijn.
Dus het is niet van, we weten het
niet, we weten het niet.
Nee, we weten sommige dingen nog niet.
Maar we weten wel dat we het in
de toekomst weten.
En daar is onderzoek voor nodig.
En daar is heel veel hulp voor nodig.
En dus het is gewoon, ja, ongelooflijk gaaf
wat daarin gebeurt.
Ah, jullie halen heel veel geld op.
Ja, ja.
Dat doe je echt heel goed.
En alle mensen die daar doneren natuurlijk.
Ik haal geld op over de rug van
iedereen.
Maar wel met elkaar, weet je.
We zetten het wel met elkaar aan.
En zo'n Maarten die dus nu een
beestachtige tocht aan het doen is.
Ja, dat is bewonderingswaardig.
En morgen gaan we hem in het maxima
binnenhalen.
En dan, ja, dat geeft weer zoveel aandacht,
weet je.
En dan kun je dus denken, oh, moet
je even laten zien dat hij geld heeft
opgehaald.
Want ik had gezegd, ik spring het water
in voor 50.000 euro.
Nou, dat was 90.000 euro kreeg ik
ervoor.
Nou, dus dat was wel 90.000 euro.
En dan komt die 90.000 euro.
Kunnen wij misschien weer iemand opleiden tot iets.
Of we kunnen een apparaat aanschaffen wat net
even sneller kan beoordelen wat voor type kanker
het is.
Het zijn in de hele medische wereld kleine
bedragen.
Maar alle kleine weetjes helpen wel, weet je.
En als we allemaal die 90.000 euro.
Komt van gemiddeld, ik denk, 4, 5, 6
euro.
Dus er zijn heel veel mensen die hierbij
geholpen hebben.
Er zijn geen mensen die honderd of duizend
hebben gedaan.
Het zijn gewoon allemaal vijfjes, drietjes, tientjes, twintigjes.
Het zijn allemaal kleine bedragen in verhouding.
Maar met elkaar lukt het gewoon.
En de mensen doen ook mee, omdat zij
ook voelen dat het gaat lukken.
Mensen voelen, mensen zien dat er ook wat
ermee gebeurt.
Ze zien dat we het verschil maken.
Ja, het is gewoon ongehoofd gaaf.
En dat vind ik ook zo gaaf.
Daarom vind ik het ook leuk om aan
je podcast mee te werken.
Ik hoop dus dat de mensen die luisteren.
Want je hebt een hele gave audience.
En er zitten zeker honderdduizend mensen bij die
denken.
O, dat is die kwal die altijd maar
aan het lachen is en gek aan het
doen is.
En op een mobiel wc'tje gek zit te
doen.
Maar die denken van.
O, wauw, vind ik eigenlijk wel tof.
Kan ik misschien volgende keer ook ergens in
supporten.
Dus als je mij niet leuk vindt, nog
steeds niet leuk, dat kan.
Maar ik kan je wel helpen om de
wereld een stukje mooier te maken.
Namelijk door te zeggen van.
Hé, we hebben dit dingetje en daar gaan
we het verschil mee maken.
Wil je eraan meedoen?
Ja, en door die sluizen te openen.
Ja, dat vind ik wel.
Dat vind ik het gaafste aan mijn werk.
Wat ik kan doen.
Als je het al werk mag noemen.
Dus het is het leukste van wat ik
doe in mijn leven.
Dus ja, ik ben eigenlijk daardoor ook een
heel dankbaar mens.
Weet je dat we dat kunnen doen.
En ja, dat maakt me heel blij.
Ik word helemaal duizelig van dat monoloog gelul.
Sorry, maar dan zit ik gewoon te lang
door te lullen.
Maar ja, ik vind het in ieder geval
heel leuk dat ik hier mag zijn.
En ik hoop dat het...
Ik vond het heel mooi dat je dat
allemaal met ons wilde delen en wilde vertellen.
En we weten veel, maar toch als je
het zelf vertelt.
Voel je wat je zegt.
Ja, lief.
Dank je wel.
En ik voel ook echt wat jij zegt.
Niet om je veren hier heen te steken.
Maar ik doe dit één, twee keer per
jaar.
En er zijn mensen die het al jaren
vragen.
En jij vroeg het in één keer.
En ik dacht ja, want ik vond er
wat voor.
Want ik vind gewoon heel gaaf wat je
doet.
En jij maakt mensen hun leven echt mooier.
En ik denk dat...
Kijk, aan het einde van de dag...
Ik heb het in die andere podcast ook
al een keer over leverage.
Ik vind dat je een ongelofelijke leverage hebt.
Dus je hebt gewoon voor mensen echt dat
besluit laten nemen om te zeggen...
Hé, ik ga toch die studie doen op
mijn 43e.
Of ik ga toch verhuizen naar het buitenland.
Of ik stap op dat meisje af op
de voetbalclub...
die ik al drie jaar naar zit te
kijken en niet durfde.
Dus je hebt echt...
Al is er maar één iemand die door
jou verkering heeft.
Al is er maar één iemand die door
jou zijn droombaan heeft gevonden.
Al is er één iemand die nu op
zijn klapstoeltje onder de Spaanse zon zit.
Omdat jij dat hebt gezegd.
Dan heb je toch iets bereikt in je
leven.
Dan heb je het toch mooier gemaakt.
En ik denk dat dat het gaafste...
Dat is toch het gaafste doel.
En dan zit je ook nog op een
fucking mooie boot.
Dus je hebt het helemaal lekker voor elkaar.
Dankjewel dat je er was, man.
Superleuk.
Echt leuk.
High five.
Sorry, ik heb helemaal zwete handen.
Maar dat komt van het enthousiasme.
Dankjewel.
Dankjewel voor het kijken en luisteren.
Wat neem je mee uit deze aflevering?
Ik ben benieuwd.
Laat het ons weten in de comments.
En dan zien we je graag bij een
volgende Rust in Je Hoofd podcast.