Subscribe
Share
Share
Embed
In de podcast 'Eerlijk over alcohol' praat private coach/counselor Koos van Plateringen met bekende én onbekende Nederlanders over de rol die alcohol in hun leven speelt. Waarom zijn zij minder gaan drinken, of zelfs gestopt, en wat heeft deze beslissing voor impact gehad op hun leven en gezondheid. In de #TOPICS behandelt Koos vanuit zijn expertise als private coach een onderwerp wat te maken heeft met alcoholproblematiek.
Koos van Plateringen: “Alcohol was als een vriend die in de loop der jaren steeds meer het slechte in mij naar boven haalde. Mijn leven is de afgelopen jaren enorm veranderd. En eigenlijk alleen maar positief. Altijd fris, altijd helder. Ik voel meer, ik ervaar meer, ik leef meer! “
Ik heb me laten opleiden tot coach/counselor en begeleid mensen die willen stoppen met alcohol. Op www.koosvanplateringen.nl vind je meer informatie over mijn private coaching trajecten. In 2020 richtte ik het online platform www.drankjeminder.nl met online trainingen voor iedereen die een onhandige relatie heeft met alcohol. Check drankjeminder.nl voor meer info of neem contact met met op via koos@drankjeminder.nl Ik help je graag!
Ben jij helemaal klaar met de katers en het gedoe? Meld je dan aan voor het online programma de alcoholvrije reset op drankje minder punt n l. 30 dagen 30 video's boordevol tips over stoppen met alcohol. Voor iedereen die een maand wil resetten of voor altijd het glas wil laten staan. Ik ben Koos en je luistert naar mijn podcast eerlijk over alcohol.
Speaker 1:Als private coach en counselor begeleid ik ambitieuze professionals naar een onverdoofd alcoholvrij leven. Op 16 september 2017 werd ik voor de allerlaatste keer dronken. Stomdronken. Alcohol bracht steeds vaker het slechtste in mij naar boven en dus besloot ik te stoppen. En dat veranderde mijn hele leven.
Speaker 1:Het veranderde in een 3D film. Ik ervaar meer, ik voel meer, ik geniet meer. En daarom ben ik deze podcast begonnen omdat ik iedereen gun wat ik zelf ervaar. Onverdoofd leven in 3D. In deze aflevering praat ik met herstel coach Dennis.
Speaker 1:Hij begint op jonge leeftijd met alcohol en dat loopt al snel uit de hand. Helemaal als daar cocaïne bij komt. In de zwartste dagen van zijn leven komt hij toch tot een inzicht en zoekt hij hulp. Dat is nu bijna 7 jaar geleden. Dennis, had onderweg hiernaartoe had je een story opgenomen.
Speaker 1:En vond ik heel mooi, daarin vertelde je een soort van gelukservaring die je had. En de dankbaarheid die je uitsprak en is dat wat dat nuchtere leven jou heeft opgeleverd?
Speaker 2:Dat is 1 van de dingen die het heeft opgeleverd en ik denk dat dat ook wel het belangrijkste is, is dat ik nu weer kan genieten van de kleine momenten In plaats van elke keer maar een piek te willen opzoeken of me beter te willen voelen of iets groter moeten of meer te moeten. Nu waarderen wat ik heb en ik denk ook dat het komt omdat nou ja goed met mijn dopaminesysteem die was natuurlijk helemaal van slag. Want elke keer piekte ik voor wetenschappelijk gezien dan uiteindelijk piekte ik helemaal niet want voelde ik me weer doodongelukkig. Maar het duurde best wel lang voordat ik weer kon gaan genieten van bijvoorbeeld de vogels. De vogels had ik bijna een trauma van want als ik ze hoorde dan wist ik dat ik weer te ver was gegaan.
Speaker 2:Dus dan was het ochtend, had ik kwam de schaamte weer, de spijt en ik weet nog wel de eerste periode van mijn herstel dat dat ik echt een hekel had aan voornamelijk aan kraaien. Ja? Want bij ons thuis, ik woonde nog bij mijn ouders, had je een boom waar de kraaien in zaten. Ja en elke keer wanneer die wanneer ik die hoorde wist ik van ik heb ben weer doorgegaan. Het is weer mislukt.
Speaker 1:Ja en dat je de zon door de gordijnen heen ziet komen. Ja, ja. Dat je denkt er komt weer een dag aan. Ik herken het hoor. Maar ik vond het mooi wat je zei over die dankbaarheid die je ook voelde.
Speaker 1:Kan je dat uitleggen?
Speaker 2:Ja, dankbaarheid dat is daar is ook iets waar je mee kan oefenen. Ik doe het bijvoorbeeld ook met de kinderen of wij doen het ook met de kinderen. Elke avond doen wij een 1, 2 of 3. Een is blij, 2 is boos, 3 is verdrietig. En dan iedereen van het gezin die benoemt waarom dat zo is.
Speaker 2:En ook wat vond je leuk aan de dag? En in het begin was een dankbaarheid altijd wel iets materialistisch of iets wat ik behaald had. En tegenwoordig is het echt een gevoel. En wij leren dat ook de leden en iemand die was dankbaar voor dat hij de container niet was vergeten. Zulke kleine dingen.
Speaker 2:Dat is in het begin was het echt gave naar wat vind ik nou leuk op die dag of waar ben ik nou blij mee geweest. Maar hoe meer je ermee oefent, hoe meer je het ook voelt is mijn ervaring. Dat is superfijn.
Speaker 1:Ja, nou ik vond het mooi dat je het zei, daarom begin ik er ook over omdat dat voor veel mensen echt er gaat een wereld open hé, oogkleppen gaan af. Ik noem het leven in 3 D als je stopt met alcohol en of drugs en voor mij ook heel herkenbaar dat je inderdaad inderdaad die kleine dingetjes weer gaat zien. Ik kan me helemaal voorstellen als als 1 van jouw cliënten zegt ik ben dankbaar dat ik de container niet vergeten ben want dat zijn dan van die dingen die doe je dan ook automatisch hé. Vroeger als de container naar buiten moest, dan zag ik de hele avond de container moet zo naar buiten. Had ik allemaal wel even zin in moet ik het weer doen.
Speaker 1:Nu staat hij gewoon buiten.
Speaker 2:Ja, dat is het en ik denk wanneer ik herken het bij mezelf. Ik heb natuurlijk ook wel eens een dag wat er niet alleen maar allemaal top gaat. Maar als een dag niet lekker loopt of ik voel me niet helemaal oké, dan is die dankbaarheden altijd wel weer een besef momentje. En als ik daar de focus op legt, dan valt de rest ook mee. Ik kan me wel focussen op dat het allemaal niet goed gaat.
Speaker 2:Daar kan je ook mee oefenen zeg maar. Je kan altijd wel iets verzinnen wat niet goed gaat of wat je nog niet hebt of wat je nog niet voelt. Maar er zijn ook heel veel dingen waar je wel, wat je al wel hebt. En ik denk dat je zelf kan bepalen waar je de focus op legt.
Speaker 1:Ja, en dat ben jij aan het doen en daardoor ervaar je een gelukkiger leven.
Speaker 2:Ja, precies, ja.
Speaker 1:Daar is wel iets aan voorafgegaan. Ja, klopt. Daarom zit je hier natuurlijk. Ook om daarover te vertellen. Ja.
Speaker 1:Waar begon het allemaal? En dan heb ik het over alcohol, drugs.
Speaker 2:Ja, dat is de eerste keer drinken weet ik nog heel goed. Alleen het begon eigenlijk al veel eerder en ik denk dat is ook precies wat ik ben gaan beseffen sinds ik nuchter ben. De eerste keer in aanraking met alcohol is niet het moment dat ik dronk, maar wel de eerste keer dat ik het om me heen zag. Nou goed, wat is dat moment als kind zijnde? Is denk ik als er een feestje is thuis.
Speaker 2:En daar merkte ik al dat de muziek harder ging. Je werd niet op mij gelet, ik mocht langer opblijven, mensen gingen harder praten, gingen dansen, veel lachen. Dus mijn associatie vanaf kinds af aan was dan al gezelligheid, alcohol gezelligheid. Als mensen bier dronken dan is dat leuk. Nou goed, ik ben best wel vroeg begonnen met echt zelf drinken.
Speaker 2:Ik denk dat ik 14 was als je in de eerste zit. Ja 13 of 14, ligt eraan hoe vaak je blijft zitten natuurlijk. Maar ik was 14 en ik weet nog dat het bij me bij mijn oom was. Ik ging die woonde bij ons in dezelfde wijk. Ik ging veel met mijn neefje om en die hadden nog zo'n biertender.
Speaker 2:Ik weet niet of je dat nog kent. Dat was een soort vat wat je kon kopen in de supermarkt.
Speaker 1:Ja, toen kon je zelf je eigen bier tappen.
Speaker 2:Ja, precies. En dat was dicht. Dus mensen zagen niet als je daar of die vol was of leeg. En daar gingen mijn neefje en ik voor de eerste keer drinken. En daar was ook wel al een besef moment.
Speaker 2:Ik ging het niet proeven, maar ik ging voor de eerste keer dronken zijn. Ja, ja. Dus ik ging niet 2 slokken nemen. Nee, ik wou dronken worden. Kijken hoe dat gevoel was.
Speaker 2:Nou, dat is gelukt. Ik viel van de trap af en uiteindelijk zouden mensen zonder een probleem die ik heb ervaren denk ik dan wel de grens trekken van nu moet ik even normaal doen. Maar ik liep weer vanuit de beneden kant van de trap weer naar die beat tender om nog iets te halen. Het gevoel wat het me gaf was een gevoel van rust. Ook wel een beetje euforisch.
Speaker 2:De kleuren werden wat scherper. De bewegingen die ik maakte voelde allemaal soepel, dus ik dacht dit ga ik vaker doen. Dat heb ik ook gedaan.
Speaker 1:En ja, hoelang zat er tussen vanaf het moment dat je dat eerste biertje dronk en dat je dacht van hey dit is niet helemaal gezond? Want er zijn ook drugs bijgekomen.
Speaker 2:Ja, klopt. Ja dat is vanaf die eerste keer drinken werd dat al wel wat vaker. En vooral als je 14 bent is het niet normaal dat je elk weekend drinkt. Dat was toen nog niet, maar toen ik 15 werd dronk ik al elk weekend. En dat was bij me met mijn broer samen.
Speaker 2:Die is 4 jaar ouder dan ik. En dat was dan een pizza avond met rode botcar red bull. Dat was standaard. We hadden een biljart in de garage staan. En dat waren onze vrijdag en zaterdag avonden.
Speaker 2:Mijn ouders maakten zich daar al best wel druk om. Mijn moeder en mijn stiefvader als ik het over mijn ouders heb. En ik ben best wel vrij snel geconfronteerd met het probleem dat ik hulp moest zoeken. Dat was toen alleen nog alcohol. Ik denk dat ik 16 of 17 was dat ik al voor de eerste keer hulp ben gaan zoeken daarvoor.
Speaker 2:Ik kwam echt in hele rare situaties terecht. Dus denk aan zo tegen het randje van coma zuipen, spullen kwijt raken, vechtpartijen opgepakt worden, ziekenhuis bezoeken. Het was al heel snel niet meer gezellig een drankje drinken. Veel
Speaker 1:heftigheid dus al.
Speaker 2:Ja, ja, het was echt toen al heel erg extreem. En daarin, het viel voor mijzelf nog niet per se op want ik bewoog me elke keer in groepen waarbij het normaal was. Dus ik switchte elke keer van groep zodat mijn gebruik of mijn drink gedrag minder opviel. Later is cocaïne erbij gekomen. Dat was denk ik rond mijn achttiende dat ik daar voor de eerste keer dat voor de eerste keer heb gebruikt.
Speaker 2:En dat is ook niet dat ik van de eerste keer na dag 2 gelijk 5 gram gebruik. Dat sluipt er in natuurlijk. En vooral omdat je mensen ziet in je omgeving die het ook gebruiken. Goed, ik had altijd een beeld van drugs als je vooral met cocaïne of iets wat door je neus moet. Als je dat doet ben je gelijk verslaafd.
Speaker 2:Dat wordt een beetje aangeleerd ook vanaf thuis. En ik zag mensen die het deden en die functioneerden nog normaal. Die waren soms best wel succesvol zelfs. Dus ik dacht van nou, dat zal allemaal wel meevallen. En daar een hele dronken avond het een keer proberen.
Speaker 1:Ja, wat ik de eerste keer had met cocaïne is dat je ook mensen zag en dan er veranderde niet zo heel veel. Ik dacht eerst nou als je dat doet, gebeurt er van alles met je. Maar je ziet gewoon iemand niet aan de buitenkant heel erg veranderen. Dus dat maakte voor mij dat ik dacht van dat kan ik ook wel eens proberen. Als het dan zo leuk is dan
Speaker 2:Ja, en vooral dat je ook langer door kan gaan.
Speaker 1:Heerlijk, toch.
Speaker 2:Alleen de eerste keer was ook niet per se, het was in een garage met waar iemand woonde na een stapavond en die man die woonde daar in een berging van een garage. Dus toen toen had ik eigenlijk al wel moeten denken. Het zal me niet heel veel brengen. Maar goed, daarbuiten zag ik ook mensen die het wel allemaal normaal functioneerde inderdaad. Dus toen heb ik het gedaan.
Speaker 2:En nou goed, het was een gevoel van ook weer die rust wat ik daar heel erg fijn in vond. Maar ook praten. Dat is iets wat ik nooit had gedaan. Is niet van haar thuis meegekregen. Praten over gevoel of over dingen die gebeurd zijn.
Speaker 2:Als iemand weet ik veel al iemand zijn been breekt en je vraagt hoe goed gaat het of gaat het goed? Dan zullen ze altijd ja zeggen. En na die cocaïne kon ik opeens heel veel praten over gevoelens en over emoties. Dat voelde als een opluchting. Bingo?
Speaker 2:Bingo. Dat was niet de intentie daarna om het te gaan gebruiken. Maar zo rolde het er wel een beetje in. Vooral in gezelschap was het om langer door te gaan, maar het ging ook snel dat ik naar huis ging om alleen te kunnen gebruiken. Ja, en dan daar was het wel de rust en voelen van emoties en daar ging het echt al wel naar een hulpmiddel wat ik dan dacht.
Speaker 1:En dat was los van alcohol. Waar veel mensen zoals ik, alcohol was mijn druk of choice om het zo maar te noemen en daar kwam dan cocaïne bij. Maar bij jou was het ook af en toe los cocaïne zonder dat je daarbij had gedronken?
Speaker 2:Ja, laatste fase wel maar dat heeft best wel lang geduurd. Maar ik moet ook eerlijk zijn dat ik misschien wel dronk om daarna te gaan gebruiken.
Speaker 1:Oké.
Speaker 2:Ja. Dus niet dat ik dat het gebeurde nadat ik had gedronken, maar dat ik eerst ging drinken om daarna te gaan gebruiken.
Speaker 1:Want die combinatie natuurlijk heel lekker is.
Speaker 2:Ja, die was heel lekker en Of lekker was,
Speaker 1:laat ik het zo zeggen.
Speaker 2:Ja, je moet er nu inderdaad niet meer aan denken. Maar dat was inderdaad de combinatie en daarna ben ik het een keer gaan doen zonder te drinken. Ja, en toen merkte ik dat dat ook ging. Maar dat was elke keer Ik zie het een beetje als fases. Dus in beginfase drink je, dan drink je te veel, komt er een keer coke bij.
Speaker 2:Dan krijg je een nummer, ga je het alleen bestellen. Dan ga je naar huis, ga je het opmaken. Daarna heb je geen zin meer om met mensen te zijn. Dus dat ga je alleen gebruiken. Zijn elke keer fases wat misschien wel soms jaren overheen gaat.
Speaker 2:Maar wat uiteindelijk wel brengt naar het punt waar ik was en dat was geen fijn punt in ieder geval, nee.
Speaker 1:Kun je dat vertellen?
Speaker 2:Ja, tuurlijk. Ik gebruikte eigenlijk op de op het eind de eindfase tussen de 3 en de 5 gram coke per dag.
Speaker 1:Dat is heel veel.
Speaker 2:Dat is heel veel en soms ja, per dag zeg ik laten we zeggen dat het 5 keer per week was. Als het per dag kon had ik het zeker gedaan, maar het was ook een dure hobby. Dus ik had daar niet altijd geld voor. En ik gebruikte eigenlijk als een soort levensbehoefte, hoe gek het ook klinkt. Het was zelfs belangrijker dan eten en belangrijker dan drinken.
Speaker 2:Ademen dat ging vanzelf. Maar als ik een keuze had tussen eten en tussen gebruiken dan was mijn levensbehoefte op dat moment voor mijn gevoel dan toch het gebruiken. En toen zat ik helemaal vast in een in de web van verslaving zoals ze dat noemen.
Speaker 1:Had je dat ook door?
Speaker 2:Ja, gek genoeg weet ik nog wel de fase dat was ik woonde nog bij mijn ouders. Het was carnaval in Brabant En er werd al wel heel erg op me gelet. Dus ik kon niet weg. Ik had een soort van huisarrest. Ik mocht niet drinken.
Speaker 2:Ik had wel geld gespaard voor carnaval. Daar kocht ik dan, dat was de eerste keer dat het echt die hoeveelheden waren 5 gram coke. En toen ben ik alleen gaan gebruiken op mijn kamer. Ik wist wel als ik dit nou allemaal opmaak dan is er echt een hele grote kans dat het misgaat. Maar op dat moment was het fuck-kid modus.
Speaker 2:Een beetje slachtofferrol. Iedereen is in de stad en ik mag niet weg. Mezelf zielig vinden. Dus maar op die manier gedaan. En dan vanaf dat moment is het ook echt wel misgegaan.
Speaker 2:Ik gebruikte op plekken waar je normaal gesproken niet zou moeten gebruiken. En als ik wakker werd of ik was nog wakker wachtte ik tot de dealer weer ging rijden. Die had altijd een pauze van 4 uur wat heel vervelend was die tijd. Dus dan wachtte ik weer tot 10 uur in de ochtend tot de dealer weer ging rijden en zo ging het elke keer maar door en zeg maar de focus was de obsessie was elke keer de volgende maar met elke lijn met elke schuif raakte ik steeds een stukje van mezelf kwijt wie ik echt was.
Speaker 1:Ja, en wat was in die periode nog de rol van alcohol? Was dat ook nog op de achtergrond?
Speaker 2:Die was wel op dat was zeker op de achtergrond. Maar dat was vooral als excuus. Dus ja, ik ben daarna gaan samenwonen en dan was het een excuus van ik ga even een biertje drinken. Eventjes met die afspreken, even een biertje drinken. Of op visite en dan een biertje drinken.
Speaker 2:Was altijd eigenlijk een instrument om daarna te gaan gebruiken. Maar zeker op vakanties bijvoorbeeld waar ik dan niet bij de cocaïne kon komen, was dat alcohol ook genoeg. Wel tot bloedens toe overgeven zeg maar, omdat ik zoveel had gedronken. Dus mij maakte het helemaal niet uit wat het was. Ik maar even kon vluchten van mezelf.
Speaker 2:Of het nu alcohol was of coke. Toen ik in herstel kwam dacht ik zelf dat ik blow heel fijn vond. Terwijl ik weet van mezelf ik ben van mezelf al half stoned. Ik moet het echt niet doen. Maar mijn brein die zocht elke keer toch een vlucht weg van mezelf.
Speaker 1:Ja, hoe is het nou voor jou om om te praten over die versie van van Dennis van meer dan 7 jaar geleden? Want het is bijna 7 jaar geleden dat je bent gestopt hiermee. Ja. Wie was die jongen?
Speaker 2:Ja, was die jongen? Op dat moment was het de jongen die eigenlijk doodongelukkig was.
Speaker 1:Waar was die ongelukkig door geworden?
Speaker 2:Door door de alcohol en de drugs. Want als ik terugkijk naar mijn jeugd, wie ik als kind was, was ik echt een heel vrolijk, ondernemend, af en toe een beetje stout kind. Maar al mijn levenslust die die was verdwenen. Het was zo donker en ik kon daar niks anders meer denken dan verdoven.
Speaker 1:Was er nog iets anders waardoor je ongelukkig was? Los van wat dat je gebruikte want dat snap ik. Maar er was natuurlijk iets waardoor dat vrolijke eigenwijze speelse jongetje dit moest gaan doen.
Speaker 2:Ja, ik denk dat dat een beetje mijn puberteit is ontstaan. Dus wilt gezien worden. Je wilt erbij horen bij bepaalde mensen. Ja, vooral erbij horen. Het was niet dat ik een onpopulair kind was of zo, maar Ik heb daarin gewoon verkeerde keuzes gemaakt om bij oudere jongens erbij te willen horen.
Speaker 2:En daardoor ook verkeerde dingen te doen en negatieve aandacht te zoeken. Dus daar moet je denken aan vechtpartijen of aan diefstallen, zulke dingen. Zodat ze tegen me opkeek was dan mijn idee. Uiteindelijk ja, ze lachten erom maar ze hadden niet echt respect voor je of zo. Op een gegeven moment bouw je daarin een soort imago op waar je dan jezelf niet meer in herkent.
Speaker 2:Maar het wel elke keer dat masker voor wilt houden van die stoere gast of die gast die helemaal gek is, die gekke dingen doet. Terwijl ik in de kern helemaal niet zo ben. En alcohol gaf me daar natuurlijk ook in beginfase vooral alcohol ook een soort fuck it modus van nu kan ik gek doen. En nou ja goed, ook wel een bepaald soort onzekerheid denk ik in de puberteit. Dat is ook wanneer ik niet op een meisje durfde af te stappen en ik ging drinken dan kon dat wel.
Speaker 2:En met coke ging dat in het begin ook goed als hij op paardrijden zat wist ik op een gegeven moment alles over paarden te vertellen.
Speaker 1:Ja, daardoor kon je praten en vragen stellen.
Speaker 2:Ja, ja.
Speaker 1:Maar en ik heb je een paar keer horen zeggen rust.
Speaker 2:Ja, ja, rust dat was Dat is eigenlijk dat vergeet ik inderdaad wel eens omdat ik nu weer wel helemaal die rust heb. Maar ik was altijd wel als kind al en ook in mijn puberteit altijd bezig met met van alles. En dat was misschien ook wel een soort van vlucht. Rust zijn. Het is zeg maar rust ervaren.
Speaker 2:Het is niet dat ik druk was qua gedrag altijd maar wel druk in mijn hoofd. En alcohol en vooral die coke gaf me rust in mijn hoofd. Dus het moest even niet, ik kon zijn op dat moment wat er was. En daarin daarin merkte je eigenlijk ook al dat het mis ging. Ik nu met mijn vrouw op de bank zat en ik was onrustig.
Speaker 2:Zij wist al die avond gaat het helemaal mis. Had ik zelf helemaal niet door. Zij zag al die onrust en die onrust dat wou ik natuurlijk weer gaan verdoven en zo kom je eigenlijk in een vicieuze cirkel van probleem verkeerd aanpakken.
Speaker 1:Ja, ik ben heel benieuwd hoe je dat nu allemaal doet zonder dat je verdooft want kan me zo voorstellen dat je leven ook nog wel eens onrustig is of dat je ook nog wel eens onrust ervaart. Maar eerst want dan was je eigenlijk aan het vertellen hé. Je zat in een hele donkere periode. Wat was het moment, had je een rock bottom?
Speaker 2:Ja, wel heel veel. Echt zo donker dat ik ook suïcide en zo pogingen had gedaan. Maar de echte rockbottom was een situatie nou goed dat was zeg maar de eindperiode Dat ik echt Ik gedroeg me gewoon echt als een junk. Dus heel het huis overhoop halen voor een pinpas te zoeken of voor losse euro's te zoeken. Alles moest in het teken staan van die volgende lijn.
Speaker 2:Nou niks kunnen vinden. Uiteindelijk wel een pasje kunnen vinden. En mijn vrouw die had de pincode veranderd of daar was iets mee. Dus ik pakte de telefoon en ik wou het overmaken naar een andere pas. Waarop nee zij had de code van de telefoon veranderd.
Speaker 2:Dat was het. Zodat ik dat geld niet kon overmaken. En toen klapte er iets in mij want ik was zo wanhopig op zoek naar die volgende lijn. Ik stond bij de trap, mevrouw lag in bed. En ik gooide uit frustratie woede en wanhoop gooide ik die telefoon naar de muur toe omdat ik niet bij dat geld kon.
Speaker 2:En op dat moment dat mevrouw van liggend dat ik die telefoon gooide ging mevrouw van liggend naar zittend. Knalde die telefoon tegen de aan. En dat was wel het moment en echt ik heb dit verhaal heel vaak verteld in podcast maar ook in klinieken en zo heel lang. De eerste denk 3 jaar is Groothyk hier altijd vol van. Ik zie dat moment ook nog steeds in slow motion terug.
Speaker 2:En op dat moment knapte er wel iets in mij. Die dacht wie wie ben jij? Zo ver van jezelf verwijderd geraakt. Ik zou nooit iemand of in ieder geval niet iemand van wie ik houd fysiek pijn doen en het liefst ook niet emotioneel. Maar dat was wel een besef moment.
Speaker 2:Van ik zag mezelf een beetje buiten mezelf staan weet je wel. Van wat is er met jou wat is er met jou aan de hand joh. Wie ben jij nog?
Speaker 1:En toen even eerst wat gebeurde er op dat moment en en want je vrouw is nog steeds je vrouw. Ja. Daar zou ik al wel een aflevering mee willen opnemen want die heeft wel iets doorstaan. Ja, klopt. Maar even ook dat moment.
Speaker 2:Ja, dat moment was het klaar tussen ons. Wat goed is geweest. Natuurlijk zij is al zo vaak haar eigen grens overgegaan. Het is inderdaad een wonder dat we nog bij elkaar zijn of dat zij nog bij mij is. Maar dat was wel voor haar ook de grens gelukkig.
Speaker 2:Dus het was toen uit. En dat was ook een periode rond mijn verjaardag. Zesentwintigste verjaardag dat ik daar zat. Ik had een biefstukje als beloning voor mijn verjaardag. Want er kwam toch niemand koffie drinken of taart eten.
Speaker 2:Ik had 1 kaart en dat was van een café waar ik kwam. En dat was weer besefmoment. Wat is er nu met jou terecht gekomen? 26. De dokter zei ook 27 ga je niet halen als je zo doorgaat.
Speaker 2:Alles viel een beetje samen en toen ben ik zelf hulp gaan zoeken in plaats van dat andere mensen zeiden van je moet hulp zoeken. Op dat moment wou ik echt veranderen. Natuurlijk wou ik al 1000000 keer veranderen maar Niet echt? Nee, ja tijdelijk hé. Dus als het weer ging kriebelen dan dacht ik we gaan volgende keer het echt oppakken.
Speaker 1:En misschien op jouw manier? Alles ging op
Speaker 2:mijn manier. Alles ging tijdelijk. Ik wou veranderen maar ik wou er niks aan doen om te veranderen.
Speaker 1:Comfortabel blijven.
Speaker 2:Ja, ja, ja. Dus daarin was echt actie nodig, ben ik zelf hulp gaan zoeken. En toen ben ik bij een instantie terecht gekomen waar ook Daarvoor was ik heel veel bij instanties waar mensen zaten zonder het mee te hebben gemaakt. Dus die het inderdaad uit een boek hebben geleerd wat verslaving is. En die kon ik heel goed manipuleren.
Speaker 2:Ik kwam onder invloed aan en zeiden ze ik zie dat het beter met je gaat. En dan dacht ik hier moet ik blijven. Thuis kan ik zeggen dat het goed gaat. Dat zeggen hun ook. En ik kan gewoon door blijven gaan met mijn gebruik.
Speaker 2:Daar was een groep mede verslaafden als je het zo mag noemen. En dat voelde gelijk als een warm bad. Het voelde gelijk als dit kan wel eens gaan werken. Want de gesprekken waren heel anders dan dat ik had met iemand die het uit een boek had geleerd. En vanaf dat moment dus daar geweest.
Speaker 2:Nog 1 keer een terugval gehad. Dat was dus 13 april 2019. En ook in die terugval merkte ik dat het anders was. Het was echt een gevecht in plaats van een fuck it modus. Wel doen niet toen, zelfs mevrouw bellen.
Speaker 2:Ik zit nu hier. Goed, ik woon dus in Zeeland. Alles is dicht op zondag daar. Dus ik heb echt heel lang moeten rijden om iets te vinden waar ze alcohol verkochten. Uiteindelijk gevonden, naar huis en reden en ik wist gewoon het was echt een gevecht moet ik hem openmaken of niet?
Speaker 2:Nou goed, zoals we weten na die tweede slok gaat gewoon die hele sixpack erin. En nog een andere pack. En was het gewoon weer het all-in pakket. Maar die terugval is wel nodig geweest om te beseffen oké, ik was toen misschien 2 of 3 maanden nuchter. Het gaat gewoon niet.
Speaker 2:Je moet dit ook niet meer willen. Wie houd je voor de gek? Waarom zou je er 1 slok drinken? Ik deed het echt niet voor de smaak hoor.
Speaker 1:Wat mooi dat je dat inzicht hebt gekregen eigenlijk.
Speaker 2:Ja, ja, heel dankbaar ook. Dat klinkt gek maar die terugval die laatste terugval ben ik heel dankbaar voor. Ook in die dankbaarheid.
Speaker 1:Ja, maar dat vind ik altijd wel bijzonder in dit soort verhalen is dat er dan toch ergens een soort besef komt van en nu kan het dus echt niet meer dat je toch want dat is niet wat je, snap je wat ik bedoel? Het is toch iets iets vanuit ik noem het maar een hogere macht of zo die dan in je komt en zegt van nu moet het echt stoppen want dat stemmetje had ook kunnen zeggen bestel nog maar lijden en dan was je er geweest.
Speaker 2:Ja, nee zeker en misschien ook omdat ik daarvoor een aantal maanden nuchter was. Dus daar ook al in die behandeling was. Voelde als falen het voelde gewoon niet meer als wat bij me paste. En ik zeg wel eens het voorbeeld als jij allergisch bent voor noten en je krijgt elke keer een gezwollen kop dan ga je ook niet volgende week denk misschien lukt het nu wel.
Speaker 1:Ik doe dezelfde vergelijking met mosselen. Dat doe je uit Zeeland, je komt uit Zeeland dus dat doe je natuurlijk
Speaker 2:niet. Iets buiten jezelf oké.
Speaker 1:Nee, maar je wat je wilde zeggen is dat je 1 keer overgeeft van een mossel of van noten dan ga je niet de volgende keer weer dat daar wacht je wel eventjes een tijdje mee. Dat ga je echt niet meer doen. Nee, nee, nee. Maar met alcohol en drugs is het op 1 of andere manier het is ook zo verslavend hé. Daar komt dat natuurlijk voor door.
Speaker 2:Ja, en noten en mosselen eten waarschijnlijk voor de smaak en dat was met alcohol en coke bij mij tenminste niet voor de smaak.
Speaker 1:Nee, ook al zijn er wel mensen van de week nog iemand gesproken die zeggen van ja, vind de wijn de smaak van wijn echt lekker. Ja. Dat kan natuurlijk. Ik zeg altijd ja, een glas verse jus d'orange vind ik lekkerder smaken.
Speaker 2:Ik spreek ook mensen die dat zeggen maar ik denk dat als je er van een afstandje naar gaat kijken. Ik denk mensen leren zichzelf alcohol drinken, toch?
Speaker 1:Ja, het is niet dat je de eerste keer denkt van ik vond ik weet nog wel dat ik eerst een stokje bier nam, omdat ik het echt vond tegenvallen. Ik denk, hoe kan dat nou? Ja. Zelfs roken eigenlijk dat ben ik ook gaan leren.
Speaker 2:Ja dat is ook en zoete witte wijn beginnen beginnen de meeste mensen mee als ze wijn drinken. Koffie bijvoorbeeld ook zoiets. Dus dat vond ik de eerste keer ook niet lekker. Dus ik denk en als je een tijdje nuchter bent Ik zou niet eens meer weten wat hoe het smaakt of nee, geef mij maar gewoon een koffietje of frisdrankje af en toe.
Speaker 1:Ja, dus toen heb je echt of echt toen ben je dus echt je jezelf gaan veranderen. Ja. Of tenminste dat zeg ik, maar eigenlijk is het een vraag en je zegt ja. Wat is er veranderd?
Speaker 2:Wat er is veranderd dat er iets is veranderd klinkt heel gek maar het
Speaker 1:is Mooi maar ja, ben wel benieuwd ook wat.
Speaker 2:Ja, dus alles het was niet alleen maar het niet meer drinken of het niet meer gebruiken. Het was echt een Wanneer ik daarmee begon kwam de ellende pas. Dus wanneer ik stopte met verdoven dan leek wel of mijn hoofd af en toe open werd gehaald en er een kruiwagen met rotzooi in werd gestort. Puinruimen daar hebben dat dat was de eerste stap. Dus alles wat in die kop kwam wat echt een berg met emoties gevoelens oud zeer noem maar op.
Speaker 2:Het was een hele grote berg en het leek oneindig. Maar wanneer je daaraan blijft werken wordt die berg steeds kleiner en nu komt ook nog wel eens wat maar doe ik met een papierprikker ruim ik het op. Meteen ook om te zorgen dat het niet weer een berg wordt.
Speaker 1:Ja, want wat ik kan me helemaal voorstellen die berg een mooie vergelijking ook maar wat was het dan? Wat ervaarde je dan?
Speaker 2:Ja, een stukje verleden. Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 10 jaar was. Altijd tegen iedereen gezegd dat ik daar geen last van had gehad. Dat is niet waar. Daar ben ik pas achter gekomen toen ik in herstel kwam.
Speaker 2:Dat ik daar wel last van heb gehad. Dus niet delen over gevoelens, niet delen over emoties.
Speaker 1:Heb je je schuldig gevoeld als kind? Sorry? Heb je je schuldig gevoeld aan het
Speaker 2:Nee, nee, ik voelde me niet schuldig.
Speaker 1:Dat hoor je vaak hé, dat kleine kinderen zich schuldig voelen voor de scheiding van hun ouders. Ik zeg misschien zit daar iets.
Speaker 2:Nee, het was wel een Me me mijn jeugd was echt heel zorgeloos tot dat moment. Dus Ik weet nog dat ik van het zwembad, ik had een abonnement bij een zwembad in de buurt. Daar was ik elke dag en ik reed naar huis en mijn ouders zeiden we gaan uit elkaar. Ik ben des avonds weer naar buiten gegaan om te voetballen. Ik wou dat moment helemaal niet aangaan.
Speaker 2:Ik wou er niet over nadenken en dat is ook wel een patroon wat elke keer terug kwam. Dus als me hond bijvoorbeeld dood was gegaan, ging ik je na af en toe weer naar buiten om te spelen om maar niet bij dat moment stil te Daar begon het vluchten eigenlijk al. En ook omdat dat er werd niet een plek gecreëerd om om dat te uiten dus dat is ook belangrijk vind ik. Ik neem het mijn ouders ook niet kwalijk. Hun doen, ik heb 2 kinderen nu.
Speaker 2:Nou het eerste gedachte wat ik had toen die eerste werd geboren dacht ik ja iedereen doet maar wat. En dat is ook zo. Dus ik ben eigenlijk dankbaar dat die dingen gebeurd zijn zodat ik het anders kan doen met mijn kinderen. Misschien gaan hun over 18 jaar ook wel hetzelfde denken.
Speaker 1:Ik denk dat je ervan uit kon gaan dat jij ook als vader niet helemaal niet wat zij dan weer verwachten dus maar ik wat ik wat ik hoor hé en wat je net aan het begin ook vertelde hé dat van die omgaan met emoties omschrijven. Hoe voelde je je vandaag? Wat is mooiste wat je hebt meegemaakt vandaag daarin leer je kinderen natuurlijk al heel erg in contact komen met emoties wat jij, ik ook niet hebt geleerd vroeger en en dat heeft dus bij jou die berg veroorzaakt want Want die pijn zat dus kennelijk nog ergens.
Speaker 2:Die zat daar en daar daar wou ik nooit bij en daar ging ik ook nooit bij. En het bleef altijd oppervlakkig en ja, toen ik net stopte serieus stopte met alcohol en drugs voelde het als liefdesverdriet. Het was zo ook inderdaad niet kunnen genieten van de kleine dingen. Heel erg somber voelen, slachtoffer. Dat overkomt me allemaal.
Speaker 2:Maar ik ben in herstel gegaan om niet dood te gaan. Zo simpel was het. Maar ik heb er echt 1000000 keer meer gekregen dan dat ik ooit verwacht had dat herstel zou brengen. Ik dacht ik blijf leven. Maar in plaats van ik blijf leven ben ik echt gaan leven.
Speaker 2:Maar het voelt inderdaad als liefdesverdriet die eerste fase. Om ja, ik had het ik dacht altijd dat het me heel veel bracht. En ik had op een gegeven moment dat niet meer en daar moest zij alleen mee dealen. Dus het voelde ook eenzaam wat herstel. Uiteindelijk weet je wel dat het een hele toxic relatie is en dan ben je blij dat het voorbij is.
Speaker 2:Maar wanneer je midden in die liefdesverdriet zit voelt dat natuurlijk niet zo. Dus ik heb echt afscheid moeten nemen. Het is een proces geweest die alcohol en drugs en ook leren moeten voelen. Leren moeten delen over gevoelens. Relativeren dat is denk ik ook wel een belangrijk punt want dat heeft ook met het delen te maken.
Speaker 1:En wat bedoel je daar precies mee? Want ik denk denk dat ik weet wat je bedoelt hoor, maar want soms kan verdrietig zijn heel intens zijn. Hoe kan je dat dan relativeren? Ik hoor nu even iemand die luistert denken ik
Speaker 2:Ja, nou wanneer ik het voor mezelf hou is het net een ballon. Dus een lege ballon waar je iets in komt wat steeds groter wordt en op een gegeven moment klapt het als ik er niks mee doe en dan is de kans groot dat ik weer ga verdoven. Dus wanneer ik erover praat gaat er sowieso wat lucht uit. Ventiel open, ja? Ventiel open.
Speaker 2:En wat mij heel erg helpt is ook mij elke keer wanneer ik mijn verlies in gedachten en doemdenken ben ik of was ik heel erg goed in. Dus altijd van het ergste uitgaan of wat kan er mogelijk allemaal gaan gebeuren terwijl de situatie best wel klein is. Op dat moment denken van wat is er op dit moment nu eigenlijk aan de hand. De reality check. Ja, dus niet wat was er gisteren aan de hand of wat is er morgen aan de hand of mogelijk aan de hand want niemand weet wat er morgen gaat gebeuren.
Speaker 2:En vaak valt het dan echt wel mee. Ja. En vooral als ik het dan ook weer uitspreekt en iemand spannend bent. Dan zeg je ja, je maakt je druk, je jezelf niet zo serieus joh. Kijken we even in de koelkast zitten eten en ja, heb je een dak boven je hoofd?
Speaker 2:Ja, oké wat is er nou eigenlijk echt aan de hand?
Speaker 1:Ja, mooi, ja.
Speaker 2:En dat helpt me relativeren helpt me ook om het probleem tuurlijk het probleem mag er zijn, ik hoef het echt niet groter te
Speaker 1:maken. Nee.
Speaker 2:Daar heeft niemand wat aan en ik vooral niet.
Speaker 1:En door dit dus toe te passen, stap voor stap, is die berg, die afvalberg die je net noemde of hoe noemde je het eigenlijk?
Speaker 2:Ja, berg afval.
Speaker 1:Berg afval, ja opgeruimd.
Speaker 2:Opgeruimd en ik moest mezelf echt wel weer opnieuw ontdekken. Nou goed wat ik eerder aangaf zo rond 13 14 begonnen met verdoven. Dat is ook zeg maar de puberteit begint dan waarin ik denk in de puberteit leer je jezelf kennen en je leert je angsten kennen, je onzekerheden, je normen, je waarden, wat vind je spannend, wat vind je leuk. Ja, ik was elk weekend verdoofd. Dus ik wist helemaal niet wie ik was.
Speaker 2:Ik wist niet waar ik bang voor was. Ik wist niet waar mijn angsten lagen. Dus dat heb ik allemaal opnieuw moeten herontdekken wat eigenlijk heel mooi is. Soort tweede puberteit op je zesentwintigste zonder de jeugdpuistjes. En
Speaker 1:Ja, maar ook ook heel heel ingewikkeld.
Speaker 2:Heel ingewikkeld.
Speaker 1:Dat heb ik zelf ook doorlopen. Heel ingewikkeld omdat je dingen gaat voelen waarvan je niet wist dat ze bestonden of en trouwens nog steeds hoor. Ik weet niet hoe het bij jou is, maar
Speaker 2:Ja, gebeurt zeker en
Speaker 1:dat mag Heeft een palet aan aan gevoelens, ja. Ja. Blauw heeft ook heel veel tinten. Bij mij heeft boos ook heel veel tinten.
Speaker 2:Ja, ja en het mag er ook zijn. Dat is het een beetje, hè. Ja. Ik vind het
Speaker 1:Ja, vind ik soms ook nog moeilijk. Ik weet niet of jij dat hebt? Als je dan wat onrustig wakker wordt dat je dan in eerste baal je er, baal ik ervan dat ik onrustig ben en dan moet dat weg. En denk ik nee, dat hoeft helemaal niet. Ik ga er gewoon even mee zitten.
Speaker 1:Waar waar komt nou die onrust vandaan? Wat is er nou eigenlijk allemaal? Doe ik even meditatie en dan eigenlijk het dan ga ik al met de honden wandelen en het is ook alweer weg. Dan ben ik ook bij ook wel weer heel blij, dan denk ik ja.
Speaker 2:Ja, het is eigenlijk dat is ook wel wat ik veel heb toegepast. Dus wanneer ik veel in mijn hoofd zit echt in mijn lijf gaan. Dus door krachtsport te doen of een koude koude douche te nemen, een stuk te gaan lopen. Want wanneer ik krachtsport aan het doen ben, ga ik niet denken wat ik allemaal nog moet doen. Daar ben ik vooral bezig in dat moment.
Speaker 2:Koude douche ga ik ook niet denken wat ik morgen moet doen. Dan ben ik aan het ademen. En dat helpt me ook zeg maar, een aantal dingen zitten in de routine en wanneer ik inderdaad onrustig ben en boos mag er zijn, verdrietig mag er zijn. Kijk het als iemand lacht zeg je ook niet stop even met lachen. Nee.
Speaker 2:Toch? Dus waarom zeggen we nu wel als iemand of tegen jezelf als je als je wilt gaan huilen of als je boos bent stop even met boos zijn. Het is ook een uiting van een emotie. Het mag prima zijn en als je het niet doet blijft het hangen. Dus ik omarm ook dat moment van oké weet je ik vergelijk het met het lachen met iets positiefs.
Speaker 2:Waarom mag dat er wel zijn en is huilen verkeerd? Dat zijn ook weer dingen die aangeleerd zijn denk ik in de jeugd. Betrap me nu zelf ook op. Een huilend kind is gewoon irritant. Dus dan zeg ik ook al snel waarom huil je nou stop maar het is al goed.
Speaker 2:Het is gewoon een uiting. Ja. En ik denk dat dat besef moment dat je daarin ook wat liever bent voor jezelf. Want het magazijn prima. Maak het niet groter, maar laat het ook niet zitten.
Speaker 1:Ja, ja, mooi. Even de tijdlijn want jij was dus je bent nu bijna 7 jaar is het geleden dat je wat besloten mee te stoppen. Hoe oud ben je eigenlijk?
Speaker 2:Ik ben 33 geworden.
Speaker 1:Oké. Dus je was nou je zei het al 26. Ja. En al die tijd ben je bij een vrouw of tenminste was je bleef je getrouwd met met je vrouw. Ja.
Speaker 1:Daar ben je nu nog steeds mee.
Speaker 2:Klopt.
Speaker 1:Hoe is het nu tussen jullie?
Speaker 2:Ja, heel bijzonder. Echt. En goed, dat is met de leden die ik begeleid toen we elke dag die dankbaarheden. En toevallig was er gisteren heb ik dat ook gedeeld. Het is bizar hoe wij en ik word er ook emotioneel van nu merk ik.
Speaker 2:Waar we staan, wat we allemaal doorleefd hebben en hoe sterk zij is. Want goed geld had ik niet. Dat was ze niet. Ik was ook geen lief persoon. Knap was ik ook niet.
Speaker 2:Dus ze bleef ze bleef bij me omdat ze nog hoop had en maar ook zeg maar tussen de de slechte momenten ook wel het goede zag. En daar ben ik haar heel dankbaar voor en ja, wij zijn vanaf ons achttiende bij elkaar. Dit jaar zijn we 15 jaar samen. En zij zorgt echt voor voor de vreugde in ons leven ook voor de kinderen. Ze zorgt altijd ja, wonen in Zeeland dus daar is het best traditioneel.
Speaker 2:Zij zorgt ervoor dat het huis altijd een veilige plek is om terug te keren voor mij, voor haarzelf, voor de kinderen. Dat het daar dat je daar daar alles mag daar gedeeld worden. Alles is fijn daar. En dat is heel fijn in een hectisch leven dat je altijd naar een plek kan waar het goed voelt.
Speaker 1:Fijn en dapper ook van haar dat ze of dapper knap van haar dat zij bij jou is gebleven en fijn voor jou.
Speaker 2:Heel fijn.
Speaker 1:Ja. Want jij bent nu wel een andere versie dan de versie, ze heeft wel verschillende versies van jou gekend.
Speaker 2:Ja, klopt.
Speaker 1:Ik snap dat deze heel leuk is, maar
Speaker 2:Ja en dat kan
Speaker 1:ook wennen zijn als ik naar mijn man kijk. De versie zonder alcohol was ook wel een versie die ja, anders was bepaalde punten. Dus wij moesten ook weer opnieuw zoeken van hey ja, hoe werkt dit nou?
Speaker 2:Ja, zij is ook echt ingestort toen ik wat langer clean was. Dus zij zat in een overlevingsmodus. We hadden gelukkig geen kinderen. Dus want mijn kinderen zijn geboren in herstel. Maar ze had wel 1 heel groot kind en dat was ik.
Speaker 2:En zij had een overlevingsmodus dus zij was alle ballen aan het hoog houden.
Speaker 1:Totaal over grenzen gegaan ja.
Speaker 2:Tel over de grenzen tegen vrienden mooi weer spelen, tegen familie mooi weer spelen, thuis in de ellende zitten met mij en dan weer naar het werk gaan. Ze niet weet hoe ze me weer aantreft als ze thuis komt. Dus zij is daarin ook wel echt ingestort. Nou ingestort, ja toen we kinderen game, dat is onze oudste. Toen is bij haar wel heel veel los gekomen.
Speaker 2:Is ook voor in therapie geweest. We praten daar veel over en ja, het is gewoon nu heel fijn.
Speaker 1:Fijn. En mooi dat zij dus zelf ook ja, dat ze is ingestort is natuurlijk helemaal niet mooi. Maar daardoor wel ook een zoektocht naar zichzelf is gestart denk ik zo, hè. Ja. De hulp gezocht en jullie dan ja, samen verder kunnen.
Speaker 2:Ja, en het klopt inderdaad wel wat jij net ook benoemd. Dat was echt eventjes weer connecten met elkaar want goed we zijn vanaf ons achttiende samen dus toen was het normaal tussen aanhalingstekens dat je het dronk. En het probleem was dus ook niet zichtbaar van de ene op de andere dag. Ik werkte in de horeca dat was helemaal normaal natuurlijk. Dus zij is ook een beetje ermee ingegooid tot op een punt dat het echt heel erg was.
Speaker 2:Andere mensen zullen zeggen je had veel eerder bij een weg moeten gaan maar wanneer je er bovenop zit is er weinig zicht.
Speaker 1:Ja en plus als je al zo lang bij iemand bent die gebruikt waarvan je weet van hé dit is niet gezond, ga je niet weg omdat je dan zoiets hebt als ik nu weg ga is al het andere wat ik daarvoor allemaal heb gedaan geaccepteerd allemaal voor niets geweest en daarom blijven mensen dus ook bij bij iemand ondanks dat het heftig is.
Speaker 2:Ja, want ook zij verloor elke keer een stukje van zichzelf.
Speaker 1:Ja en dan was het misschien ook nog wel ergens die hoop.
Speaker 2:Die hoop ook angst. Ja. Dat is ook dat heeft ze ook uitgesproken later. Ik was ook bang om bij je weg te gaan omdat ik niet wist wat je met jezelf wat er met je
Speaker 1:Wat lief ook eigenlijk.
Speaker 2:Ja, heel lief. Zeker. Alleen natuurlijk niet goed.
Speaker 1:Nee. Het heeft er wel allemaal toe bijgedragen dat jullie nu een een een happy family zijn. Ja. Tenminste, zal ook niet altijd zo zijn maar over het algemeen gewoon lekker en een leuk leven met elkaar hebben.
Speaker 2:In gebruik zei ze wel eens ik hoop dat we ooit weer eens ruzie maken over het dopje van de tandenpasta. Kijk. En die tijd is aangebroken.
Speaker 1:Goed zo. Nou dat is een hele mooie zeg. We maken weer ruzie om het door om het dopje van de tand te staan en ik ben gelukkig. Ja. Wat fijn.
Speaker 1:Fijne. Dank je wel Dennis. Ik sta leuk om jou een keer in het echt te ontmoeten en jouw hele verhaal een keer te horen. Dank je wel.
Speaker 2:Mooi, super dank je wel.
Speaker 1:Dank je wel voor het luisteren naar eerlijk over alcohol. Vond je dit nou een leuke podcast? Like hem dan op jouw favoriete podcast platform, dan krijg je automatisch bericht als er weer een volgende aflevering online komt. Heb je mijn boek Onverdoofd leven in 3D al gelezen? Het is mijn persoonlijke verhaal en het staat boordevol tips zodat jij kunt stoppen met het drinken van alcohol of gestopt kunt blijven.
Speaker 1:En er staan verhalen in van gasten uit deze podcast. Nogmaals dank voor het luisteren en graag tot de volgende Eerlijk over Alcohol.