Havenjunkies

Na drie afleveringen zoeken is het eindelijk zover. Waar we eerder steevast op gesloten deuren, onverstoorbare dokwerkers en AI-camera's botsten, komen we in deze aflevering voor de allereerste keer in aanraking met reële getuigenissen over drugssmokkel in de Antwerpse haven.
Sander en Laurens stappen van de kade af en duiken in de veelal ongekende motor van de wereldhandel: de logistiek. Aan de hand van een simpel gedachte-experiment, ontrafelen we het web van wereldwijd transport en de rol van de 'expediteur' (de reisagent voor goederen).

We gaan in gesprek met Marc, wederom een absolute havenveteraan. Hij legt niet alleen uit hoe de logistieke machine werkt, maar brengt ook de primeur voor onze podcast: de allereerste concrete verhalen over onderschepte drugs. Van een geïmporteerde frituurinrichting uit de Dominicaanse Republiek tot koffers vol xtc in doodgewone verhuisdozen. 

In deze aflevering ontdek je:
  • Onze eerste échte doorbraak: waargebeurde verhalen en getuigenissen van drugssmokkel.
  • Hoe de waanzinnige papierwinkel van wereldwijd transport precies in elkaar zit.
  • De inventieve (en soms knullige) manieren waarop criminelen de douane proberen te slim af te zijn.
  • De meedogenloze realiteit van de onderwereld: waarom één keer 'ja' zeggen betekent dat je er nóóit meer uitkomt.
Het filmische cliché van de lachende drugskoerier maakt definitief plaats voor een grimmige werkelijkheid. Chantage, schulden en wanhoop blijken de echte valuta van de cartels. Luister mee hoe onze zoektocht een duistere, (on)verwachte wending neemt.

👉 Abonneer je op Havenjunkies in je favoriete podcast-app en mis geen enkele aflevering. In episode 5 duiken we nog dieper in de menselijke en maatschappelijke ravage die de georganiseerde misdaad achterlaat.

Havenjunkies is een onafhankelijke podcast van Antwerp Port Tours en Audiokop, gemaakt zonder censuur of PR-praatjes. Gesubsidieerd door de Europese Unie (Inspires in Antwerpen) en gefaciliteerd door de provincie Antwerpen.

What is Havenjunkies?

Drugs: het is het eerste waar je aan denkt bij de Antwerpse haven. De media staat er vol van, maar hoe makkelijk is het écht om een container te kraken? Zit de coke werkelijk tussen elke lading bananen?

Havengids Laurens en podcastmaker Sander nemen de proef op de som. In deze 10-delige reeks trekken ze op onderzoek uit en transformeren ze tot echte Havenjunkies. Volledig onafhankelijk en zonder filter delen ze hun ontdekkingen vanop de kade. Een zoektocht naar de waarheid achter de clichés, de onmogelijke beveiliging en de ongeneeslijke havenmicrobe.

Sander:

U luistert naar Havenjunkies. Mijn naam is Sander.

Laurens:

En mijn naam is Laurens en in deze tiendelige podcastreeks gaan we op zoek naar hoe gemakkelijk het is om drugs te smokkelen in de Antwerpse haven. Dag Sander. Dag Laurens. De vorige aflevering is alweer 2 weken geleden. Wat is er bij gebleven?

Sander:

Iets heel opvallend bij mij bijgebleven. De afleveringen daarvoor had ik nog niet echt de indruk dat de haven ook een best wel een gevaarlijke werkplek kan zijn. Die jobs dat we daar besproken hadden of gezien hadden. Ik herinner mij dat er een man vertelde over dat schroefwater van die boten dat ze dan aan het slepen zijn. Dat dat ervoor kan zorgen dat hun boot 45 graden kan kantelen in het water.

Sander:

Los van het feit waar die mensen nu bezig zijn met drugs of niet. Wat ook van overtuigd ben dat ze niet zijn. Los daarvan was ik wel echt onder de indruk van sommige jobs en ik vind het heel fijn dat ik daar elke aflevering opnieuw meer inkijk in krijg.

Laurens:

Dat is inderdaad Ludo, 1 van onze gidsen die vertelde over ja, dat schroefwater is soms angstaanjagend, maar eigenlijk voor een schip is het gevaarlijker dan achter een schip. Geeft een heel ander perspectief op het soort activiteiten die moeten gebeuren om die haven draaiende te houden.

Sander:

Ja, absoluut. Was toch ook iemand die vertelde dat hij een meer tros soms een uur op moest liggen stampen omdat hij dan bevroren was en niet over zo'n Meerpaal. Een meerpaal geraakte. Ja. Ik heb wel echt veel boeiende dingen bijgeleerd of zo.

Laurens:

Ja en de conclusie van de aflevering was ook van ja, die maritieme wereld gaan we niet meteen onze doelstelling kunnen behalen hé. Waar ligt die drugs nu in de haven? Dat gaat daar niet meteen zijn en hebben we afgesloten met we gaan zoeken naar meer in de logistiek. Dus ja, in die transporten slagen we er misschien in om drugs doorheen de haven te krijgen zonder dat we met mensen moeten samenwerken. Gewoon door een container daardoor te laten passeren.

Laurens:

Dus dat gaan we deze aflevering doen. Terzijde,

Laurens:

heb je

Laurens:

nog reacties gekregen links en rechts?

Sander:

Niet zoveel buiten positieve vrienden die zeggen of een podcast, maar niks specifiek of zo.

Laurens:

Vorige keer hadden we het over dat er wel wat reacties waren online op mensen die kritisch zijn. Ondertussen hebben we ook wel van Dokkerkers positieve reacties gekregen. Die zeiden van ja, we hebben in de aflevering gehoord dat er al eens wat negatieve dingen zijn. Wij zijn van, we hebben het gedeeld. We hebben zelfs gehoord dat er op een sleepboot in de haven naar de podcast geluisterd werd.

Laurens:

Zijn we blij mee. Nu de aflevering vandaag wordt wel wat complexer. Oké. We gaan echt in die logistiek en dat begint eenvoudig, maar dat gaat snel complexer worden. Daarmee wil ik toch nog eens herhalen dat deze reeks een opbouwende reeks is.

Laurens:

Dus als je bij deze aflevering start is het wel warm aangeraden om te starten bij de 1e aflevering en u dan zo op te bouwen. We gaan wel op een aantal dingen verder bouwen vandaag we in de vorige afleveringen al besproken hebben. Los daarvan, toch nu eens even herhalen. We hebben in de 1e aflevering er kort overgegaan. Ja, zal in de logistiek eerder te zoeken zijn drugstransport.

Laurens:

En er hebben mensen al aan mij gevraagd waarom die in die industrie. We focussen niet op industrie, terwijl we wel de 2e grootste chemische cluster ter wereld hebben in onze Antwerpse haven. Laten we die voor deze podcastreeks in functie van ons onderwerp links liggen. Want industrie produceert en zou in principe wel de mogelijkheden kunnen in huis halen of de kennis in huis hebben om drugs te kunnen produceren. Maar die zijn met totaal andere zaken bezig.

Laurens:

Die verwerken aardolie, die verwerken chemicaliën. De machines die in de haven staan gaan over heel andere productieprocessen moeten voldoen aan heel veel veiligheidscriteria worden constant gecontroleerd op stevigheid en druk en kwaliteit van de materialen. Daar is gewoon absoluut 0 voorziening voor in de haven. Dus daarmee dat we industrie links laten liggen van zodra er iets wordt getransporteerd, dus verplaatst, zit wel bij logistiek. Dus vandaar dat we daar vandaag meer op focussen.

Laurens:

Allereerst misschien toch nog eens inzoomen op wat is logistiek. Sander, heb jij, wat is jouw definitie op dit moment?

Sander:

Ik ga denk ik niet een juiste definitie kunnen geven. Maar ik denk dat logistiek niet alleen is het vervoeren van goederen, maar ook de

Sander:

opslag ervan. En dan niet alleen ook het coördineren van die opslag en van dat transport van en naar boten en bedrijven. Dus zo alles wat te maken heeft met opslag en verplaatsing.

Laurens:

Ja, dat gaat al in de juiste richting, maar zoals ook bij de vorige afleveringen is gebleken ook in deze sector blijkt de realiteit toch nog net iets complexer te zijn dan wat je zelf zou denken. We gaan dat illustreren aan de hand van een eenvoudig voorbeeld. Een eenvoudig voorbeeld dat laagje per laagje complexer kan worden zodanig dat we toch een klein beetje een idee krijgen van hoe complex die logistiek is en waar het uiteindelijk ook allemaal om draait. In dit voorbeeld, Sander, gaan we even doen alsof jij een houtbewerking cursus hebt gevolgd en in die cursus een kastje hebt ontworpen. Laat dat zien aan vrienden en familie die zeggen, kei tof, kunt u er voor ons ook een maken?

Laurens:

Gezegt ja zeker, ik breng dat mee de volgende keer dat ik bij jullie langskom. Er is geen transactie, er zijn geen kosten. Gerekend die daarvoor niks aan. Dat is een vriendendienst, maar je doet al aan logistiek. Het product dat je geproduceerd hebt, dat kastje verplaatst van punt a naar punt b.

Laurens:

Dat is laag 1. Het meest eenvoudige vorm van logistiek, maar toch al duidelijk er is transport.

Sander:

Mhmm.

Laurens:

Dan gaan we een stapje verder. Op een bepaald moment heb je besloten, ik wil daar mijn beroep van maken. Van passie naar beroep. Je wordt kastjes producent en ge wilt nu kastjes verkopen, wilt daarvan leven. Dus de kostprijs voor productie van kastjes gaat naar boven, ge moet daar winst op kunnen maken en ook de kostprijs voor transport gaat naar boven.

Laurens:

Want meer en meer wilt ge mensen die verder van u verwijderd zijn kunnen bereiken en moet ge die kastjes tot daar krijgen. In de uithoeken van het land zitten potentiële klanten. Hoe kunt ge ervoor zorgen dat die kastjes daar geraken aan een prijs die acceptabel is? Want je kunt u inbeelden als klant, je kunt dan een heel tof kastje vinden, maar als de transportkosten hoger gaan dan wat het kastje zelf kost, dan ga je dat niet meer doen natuurlijk. Dus je begint daarover na te denken zelf rondrijden met een auto is natuurlijk heel inefficiënt.

Laurens:

Dus je zegt nee we gaan een camionet aanschaffen. Een camionet en ik betaal iemand om met die camionet rond te rijden doorheen het land om overal die kastjes aan huis te gaan bezorgen. Dat is een service dat erbij geleverd wordt. Gedoe nu aan iets geavanceerdere logistiek. We voegen daar een stapje aan toe.

Laurens:

Een niveautje hoger. Uw kastjes worden meer en meer populairder en ene koerier is niet meer voldoende. Je hebt er verschillende nodig. De kosten lopen verder op. Je moet die mensen betalen en dus zegt we gaan dat efficiënt maken.

Laurens:

Iedere koerier een regio en zo kunnen we elke keer bestellingen bij elkaar in de buurt zoveel mogelijk bundelen. Verliezen we minder tijd door kriskras door elkaar te rijden. Geminie dat te organiseren maar je ondervindt. Het is niet voldoende. Want bijvoorbeeld de regio Limburg best ver verwijderd van Antwerpen.

Laurens:

Die koerier moet elke keer bij u starten. Doet er dan wat adresjes, moet helemaal terug rijden. Dat duurt te lang. Gezegt ja, hoe kunnen we dat nu efficiënter maken? Ik zeg ja, we gaan een vrachtwagen kopen.

Laurens:

Een vrachtwagen die veel meer kastjes tegelijkertijd kan transporteren. Maar die tegelijkertijd ook niet dichtbij de mensen thuis geraakt. Niet elk straatje is even vlot bereikbaar met een vrachtwagen. Hoe ga je daar dan rondwerken? Wel, je komt dan op een fantastisch idee.

Laurens:

Wat nu als ge daar in Limburg en in Wallonië een elders lokale opslag voorziet. Waarmee dat die vrachtwagen grote hoeveelheden kasjes naar daar kan transporteren goedkoop en dan van die lokale opslag in die regio koeriers kunnen rondrijden zonder dat die een heel eind naar Antwerpen moeten gaan. Ja. Da's interessant. Ik doe nu aan distributie.

Laurens:

Distributie van kastjes doorheen België om de kostprijs van transport te drukken, zodanig dat je iedereen België vlotjes kunt bereiken aan een goedkoop tarief voor transport. Interessant.

Laurens:

Mhmm.

Laurens:

Maar we gaan verder. We gaan een niveautje hoger. Die distributie die verspreidt zich meer en meer. Je zit nu in het buitenland, Nederland, Frankrijk, Spanje. Zelfs tot in Italië kopen mensen kastjes van u.

Laurens:

En al die lokale opslag begint wat geld te kosten. Want zo blijkt een magazijn is altijd te groot of te klein. Te groot dan betaalt je voor oppervlakte die je niet gebruikt. En te klein is nog erger. Moeten mensen te lang wachten op hun kastjes.

Laurens:

En ook die vrachtwagen die je rond stuurt, die begint aan zijn limiet te geraken en die moet altijd leeg terug rijden. Helemaal naar Italië en dan leeg terug kost heel veel geld. Dat kan efficiënter en voor de 1e keer maak je de overstap naar een extern bedrijf dat voor jou die transporten gaat organiseren. Een bedrijf dat zegt van ja, we kunnen dat combineren. Heen naar Italië met jouw kastjes, maar dan terug vanuit Italië kunnen we voor een andere klant transporten doen.

Laurens:

Dus je betaalt enkel de heen prijs. En desondanks die wel een marge nemen op dat transport wordt u transport goedkoper. En hetzelfde voor de magazijnen daar lokaal. In plaats van zelf magazijnen te bezitten, deelt ge die nu met een transportfirma die ook voor andere klanten opslag doet. En je betaalt enkel per vierkante meter in plaats van een volledig magazijn.

Laurens:

Uw transportkosten worden lager doordat je efficiënter gaat werken. Je hebt ondertussen een complexe logistieke operatie. En jij, jij wilde eigenlijk kastjes bouwen. Dat is uw passie, niet logistiek. Dus je neemt daar meer en meer externe bedrijven voor onder de arm in dienst contacten over heel Europa die voor u dat allemaal organiseren en regelen zodanig dat je zelf kunt blijven focussen op uw passie, het produceren van kastjes.

Laurens:

Ik heb nu toch al een groot bedrijf met toch alweer complexe logistiek. Dan gaan we nog een stapje verder. We gaan nu tot buiten de grenzen van Europa. Ge blijft groeien, ge wilt meer verkopen en ge kijkt naar Groot-Brittannië, Verenigde Staten, Australië, zelfs China. Iedereen ter wereld wil jouw kastjes, wat een fantastische kastjes.

Laurens:

Heb je gemaakt en hoe geraakt je dan daar? Wel gelukkig zo hebben we geleerd in de vorige afleveringen zijn transportkosten internationaal vandaag bijzonder goedkoop. Bijzonder voordelig door mega schepen die rondvaren richting rood-Brittannië, Verenigde Staten, China, Australië. Je kunt eigenlijk voor bijna geen geld goederen tot daar versturen. Maar dan daar lokaal moet je nog rekening houden met iets anders.

Laurens:

Want eens dat je buiten Europa gaat, zijn er ook importtarieven. Douanekosten die je moet betalen, ook in Groot-Brittannië al sinds brexit. Dus dan moet ge daar compenseren. Want waarom zijn die importtarieven daar? Ja, ge begint natuurlijk in concurrentie te gaan met lokale producenten.

Laurens:

Die misschien hogere productiekosten hebben, groot hogere kosten hebben voor personeel. En gij zou daar dan met goedkopere producten de markt gaan verstoren. Dus ja, meer en meer importtarieven en zo ga je dan meer en meer moeten kijken waar in de wereld zijn de meest efficiënte transport routes. Gaat ge dus meer en meer gebruik maken van in de logistiek die voor jou de meest efficiënte routes gaan bedenken waar je zo weinig mogelijk voor betaalt en waar dat je dan die importkosten mee kan compenseren zodanig dat jouw kasje zelfs in de Verenigde Staten, Australië nog competitief is ten opzichte van lokale producenten. Hier zitten we dan aan een heel complexe vorm van logistiek.

Laurens:

Het kan nog verder gaan, maar daar stopt ons voorbeeld vandaag. Wat alleszins wel is, is dat voor veel mensen die globalisering, die internationale transporten iets is waar ze kritisch tegenover kijken. En zo dus ook meer en meer mensen die zeggen van ja, we maken onze eigen markt kapot door al die transporten hier te accepteren. En zo zijn er meer en meer mensen die zeggen willen naar de korte keten gaan, kopen van lokale producenten, kopen van lokale bedrijven zodanig dat we onze eigen economie steunen, meer en meer ten opzichte van andere omgevingen. Daar is zeker wel over te zeggen en hiermee bevinden we ons al een beetje op politiek glad ijs.

Laurens:

Opnieuw komen we daar in die gevaren zone met de podcast. We gaan er maar lichtjes over gaan, maar er valt zeker wat over te zeggen. Maar aan het andere kant van dat perspectief is er toch ook iets over te zeggen. Want neem nu bijvoorbeeld boeren die groenten en fruit kweken. Boeren die bijvoorbeeld in België tomaten en aardappelen kweken.

Laurens:

Aardappelen daar hebben we het perfecte klimaat voor. Dat kunnen we als beste maar tomaten. Daarvoor moeten we sterres zetten die verwarmd worden en die des nachts artificieel licht verspreiden. Want hier is het niet warm genoeg en is er niet genoeg zonlicht om tomaten eigenlijk te kunnen produceren. Bijgevolg is de ecologische voetafdruk van een tomaat ook bijzonder groot.

Laurens:

Er zijn andere regionen in de wereld waar dat beter zou kunnen groeien. Neem nu bijvoorbeeld Zuid-Amerika waar het warm is en waar veel meer zon schijnt. Daar is het veel efficiënter om tomaten te produceren, heb je geen serres nodig, geen verlichting, geen verwarming. Stel dat we nu een afspraak maken met Zuid-Amerika. Wat als wij nu aardappelen produceren en die naar jullie exporteren?

Laurens:

Want daar lokaal heb je niet het goede klimaat voor aardappelen, maar daar lokaal kunt gedaan wel weer goed tomaten produceren. Wel wij aardappelen, jullie tomaten, we wisselen ze met elkaar uit. Is dat geen idee? En dat is onder andere waar bijvoorbeeld dat Mercosur akkoord over gaat dat recent is goedgekeurd. Een verdrag tussen de Europese Unie en aan de andere kant Zuid-Amerikaanse landen die daar zeggen oké we gaan geen importtarieven aan elkaar meer aanrekenen voor een reeks producten zodanig dat we vrijer met elkaar handel kunnen drijven en dus dat idee van aardappelen exporteren naar daar, tomaten importeren naar hier, meer logisch begint te klinken, meer realistisch wordt.

Laurens:

En daar natuurlijk voor- tegenstanders van. Tegenstanders die zeggen van ja, je maakt lokale economie, tomatenkwekers die gaan daar onderdoor. Dat zal waarschijnlijk inderdaad een gevolg zijn daar tegenover. We kunnen meer en meer aardappels exporteren. We kunnen die tomatenkwekers misschien shiften.

Laurens:

Ergens klinkt het filosofisch wel logisch dat we overal ter wereld doen waar we lokaal de beste omstandigheden voor hebben. Het beste klimaat voor hebben. Wij aardappelen, zij tomaten. En dat we dat met elkaar delen is de toekomst sowieso niet een wereld waarbij we alles met elkaar delen en in contact staan met elkaar. En iedereen doet hij of zij het beste in is.

Laurens:

Afhankelijk van het klimaat, afhankelijk van de lokale grondstoffen. Er is natuurlijk veel verandering en daardoor ook veel weerstand bij heel wat mensen, maar dat idee van korte keten, het gaat niet meer helemaal op. Toch niet in deze nieuwe wereld waarin transporten ja, heel goedkoop en efficiënt zijn geworden. Maar we wijken wat af van het onderwerp van de dag. We gaan terug wat meer focussen op logistiek om daarna dan toch terug verder te gaan op ons onderwerp drugs enzoverder.

Laurens:

En dan gaan we eerst terug focussen op dat organiseren van transport. Het zal u niet verbazen. Er zijn mensen die daar specifiek in gespecialiseerd zijn, expert in zijn. Ik heb zo iemand geïnterviewd. Ik laat Marc aan het woord.

Marc:

Ik ben Marc Huybrechts, 67 jaar, 53 jaar lang gewerkt in de Antwerpse expeditie sector en wij waren nog steeds bezig. Gewoon per toeval gekomen, ik heb toen ik 14 jaar was vakantiewerk gedaan als bijrijder, convoir, binnen kamille. Hebben dat een maand gedaan en die vervoerder had een klant, was een expediteur en daar hebben we een paar palletten voor gaan halen en wegbrengen. Dat was op de Noorderlaan 98 naast het talkshowhotel, Antwerpen talkshowhotel, zal ik nooit vergeten. Er was man en vrouw, een klein expeditiekantoor ken die vroeg of dat interesse had om na de zomer op hun te komen werken.

Marc:

Dat is het begin van een 53 jaar lange carrière in de expeditie sector ja.

Laurens:

Een bijrijders in een vrachtwagen.

Laurens:

Ik denk hierna nog veel mensen weten.

Marc:

Wel een bijrijder in een vrachtwagen is niet meer dan iemand die helpt bij het laden en het lossen. In dat expeditie bedrijven Delta-Antwerpen ben ik gelijk in september begonnen en het school laten vallen. Ik was de oudste van of ik ben nog de oudste van 8 kinderen en straatarm thuis dus konden de centen goed gebruiken. Daar heel veel mogen leren, maar die eiste wel van mark zonder talen bent geen niks en die heeft mij 4 avonden per week naar de avondschool talen gestuurd begonnen met Duits dan met Frans en dan met Engels. Dus dat was zwaar, want des morgens om, ik woonde toen in Columtaudt, des morgens om half 8 de trein pakken en des avonds om half 11 de trein terugpakken naar huis.

Marc:

Mocht ik de kans terugkrijgen, maar door die beginnen om terug in die expeditie te gaan en terug in dat ongewisse te stappen, ook al was het toen om de broden, dat ik het terug zou doen. Ik heb beide altijd heel goed gevoeld. En nog, 1 ik werk graag. Ik deed graag expeditiewerk. Ik verdiende daar mijn centen mee.

Marc:

Omdat ik dat graag graag deed, ging ik meer centen verdienen. Omdat ik meer centen ging verdienen, deed ik het nog liever. Het was een vicieuze cirkel geweest. Dus eigenlijk heb ik van mijn hobby mijn werk kunnen maken en daarmee goed mijn brood kunnen verdienen. Van de Haven hebben we meegemaakt hé.

Marc:

Doordat je als logistieke dienstverlener in de expeditie in Antwerpen uw best hebt gedaan, heb je grafieken behouden die er al waren. Traffieken aangetrokken die er dan bijgekomen zijn en zullen we met zijn allen alle logistiek in Antwerpen de haven mee doen groeien. Mede dankzij de globale handel natuurlijk hoe die dat ook enorm gestegen is, maar iemand moest het allemaal binnen en buiten brengen en dat is dan de expediteur de logistieke dienstverlener. Dat moet doen.

Laurens:

Een expediteur. Een expediteur die dus als job heeft om die transport te organiseren. Echt de persoon die we nodig hebben om ons meer te kunnen verdiepen in hoe kunnen we dat systeem dan gaan gebruiken voor routes die misschien minder interessant zijn, maar misschien toch eerst meer in detail gaan op wat het dan precies is dat expediteur zijn. Hebt je er ooit al van gehoord? Nee,

Sander:

totaal niet. Misschien een keer een kleine side track gaan nemen of zo. Maar wat dat mij echt opnieuw opvalt is dat was bij de vorige aflevering ook bij al de mensen die we gesproken hebben. Die mensen daar vroeg inrollen in zo'n job vaak omdat die dat leuk vinden of omdat die iemand kennen en dan blijven die daar heel hun leven hangen in die haven. Dan moet daar echt een magneet zijn van toffe jobs of zo.

Sander:

Zo lijkt dat toch?

Laurens:

Ja inderdaad en waar ik ook. Straatarm thuis beginnen werken, toevallig in de haven terecht gekomen. Een omgeving die hun veel kansen heeft gegeven en die hij altijd heel warm omhelst zeg maar. Experiteur zijn, een begrip dat weinig mensen kennen, maar ja, ons dagelijkse leven draait daarop. Alle goederen die wij hebben zijn bij ons gekomen omdat er iemand heeft nagedacht over hoe geraakt dat hier?

Laurens:

Hoe gaan we dat organiseren? Want schepen zijn 1 ding, maar ook de vrachtwagen van de producent naar de terminal, de tussentijdse opslag van aankomst hier in de haven naar verdeelcentra, naar de winkel tot dat bij je thuis geraakt. Er is een hele keten dat daartussen zit en er zijn dus mensen die daarmee bezig zijn. Dat zo efficiënt mogelijk proberen uit te werken zodanig dat het ook allemaal betaalbaar is natuurlijk.

Laurens:

Vroeger een bedrijf dat arts in de naam had.

Marc:

IFD, ja.

Laurens:

IFD, dat noem ik zo. Ja, ja, ja. Wat deden jullie met dat bedrijf?

Marc:

Expeditie, dus een logistieke dienstverlener, goederen transporteren van ergens in de wereld naar eventjes in de wereld, maar meestal in functie van de haven van Antwerpen.

Laurens:

Dus expeditie, expediteurs dat zijn mensen die zich bezig gaan met transporten. Voor gewone mensen, we bestellen gewoon een pakje met met DHL.

Marc:

Nee, dat is iets anders. Een expediteur of een logistieke dienstverlener in het Engels een freightverrader is eigenlijk een reisagent voor goederen. Dus die komt bij ons en wij doen alle formaliteiten. Wij boeken plaatsen op een boord van een schip. Wij zorgen voor alle douane formaliteiten naar administratie enzovoort enzovoort.

Laurens:

Is dat dan ook echt zoals dat je op reis ga naar hé dus echt ik wil op reis naar Afrika dat er dan iemand voor u het vliegtuig boekt. Ja. Naar toe. Want ik zou denken vandaag wordt daar minder gebruik van gemaakt. Je boekt gewoon zelf je vluchten.

Marc:

Wat de vluchten, wat de reizen met met vliegtuig betreft inderdaad is tegenwoordig heel veel online en wordt minder en minder een reisbureau geboekt, maar voor goederen komt er zoveel bij kijken dat heel veel een tussenpersoon nodig is. Er zijn digitale platformen, maar tussenpersonen zoals een expediteur wordt nog heel veel gebruikt.

Laurens:

Wat maakt dan dat er zo'n groot verschil is tussen een reis maken zelf persoonlijk naar naar een bestemming en daar dan een vlucht voor kiezen in vergelijking met diezelfde bestemming container er zijn. Dat lijkt toch heel goed transport.

Marc:

Wel gebrek aan kennis. Je zou dat via een digitaal platform kunnen doen, maar dat is onpersoonlijk. Bovendien is niet alleen die zeevracht die moet geboekt worden, maar het voortransport, de douane formaliteiten, de verdere administratie met andere certificaten tot op bestemming wat er daar allemaal moet gebeuren. Dus er komt veel meer bij kijken.

Laurens:

Stel nu dat er aan nu iemand vraagt ik wil een container versturen vanuit België naar New York. Is dat dan oké dat is dan die ene verbinding dat je hebt en en redelijk eenvoudig voor jullie omdat dat een drukke verbinding is of zijn er daar een aantal keuzes die gemaakt moeten worden?

Marc:

Er zijn keuzes. Eén er is een prijskwestie. De ene rederij is al minder goedkoop dan de andere. 2 transiteiten spelen een rol. Niet alle schepen varen even snel van Antwerpen naar New York.

Marc:

Dat kan op 10 dagen maar dat kan ook op 16 dagen of op 18 dagen. Moeten dan voor een bepaald schip of een bepaalde rederij gaan kiezen.

Laurens:

En wordt de prijs bepaald vooral door de reistijd? Zijn er schepen die dan wel sneller zijn die dan sowieso duurder zijn?

Marc:

Dat is een mogelijkheid maar niet altijd. Dat hangt gewoon af van de marktsituatie, de kwaliteit van de rederij ook niet. Alle rederijen zijn even kwaliteitsvol. Er zijn verschillende factoren die in die prijszetting meespelen.

Laurens:

Ja, een slechte rederij. Wat is dat dan Een rederij die die niet op tijd komt toch?

Marc:

Een rederij die inderdaad vertragingen krijgt zowel bij aankomst als bij vertrek. Die minder betrouwbaar is kwestie van plaats, noem maar op.

Laurens:

Dus als ik dan zeg ik wil de container verzenden naar New York bijvoorbeeld. Dan ga je vragen hoe snel wil je dat of of is het dan andersom? Wat is uw budget?

Marc:

Nee budget vraagde nooit, allee heb ik nooit gevraagd tenminste. Je gaat vragen van ja, wanneer zijn de goederen klaar en wanneer moeten ze op bestemming zijn en in functie daarvan gaan we dan een een schip zoeken of een aanvaard zoeken dat in de kraan past en gekoppeld aan een prijs natuurlijk ja. En je hebt meerdere meerdere keuze. Er zijn New York zijn er 6, 7, 8 rederijen die van Antwerpen naar New York varen. Dus daar is nog een grotere keuze.

Marc:

Mensen helpen aan een oplossing. Als een kabeljauw chauffeur 1000 kartons van aan moet komen laden dan gaat hij helpen zodanig dat hij die 1000 kartons kan gaan laten en de nodige documenten krijgt.

Laurens:

Jullie noemde jullie bedrijf art. Waarom waarom was het een art?

Marc:

Omdat ik de expeditie tot een kunst wilde verheffen. Dat is niet zomaar een job die iedereen zou kunnen. Ik heb al begonnen dat dat je moet daarvoor in de wieg zijn. Je moet dat graag doen met liefde doen en vandaar een een soort van kunst.

Laurens:

Marc heeft wereldwijde connecties. Kent over de hele wereld mensen die specifieke onderdelen van een transport kunnen ondersteunen van magazijnen tot lokale vrachtwagen, transporten, treintransporten, de verschillende rederijen, de contactpersonen bij die rederijen en als dan aan hem iemand vraagt: ik wil iets versturen naar eender waar in de wereld, dan heeft hij zelf ervaring met welke routes beter en minder goed werken. Hij kent ook de douane limieten wereldwijd. Importkosten, exportkosten. Hij gaat dan voor u op zoek naar wat is nu de beste route naar daar zoals een reisagent, maar dan veel complexer dan enkel 1 vliegtuig.

Sander:

Ik vond dat een hele mooie analogie met een reisagent dat maakt het ook iets duidelijker. Wat ik er vooral uit meeneem. Stel als we de vergelijking maken dat ik een kastje produceer. Wat dat Marc doe, daar ken ik wel echt niks van. Is dat dan omdat ik het niet snap kunnen daar mensen misschien mee sjoemelen en coke in mijn kastjes gaan steken of zie ik je dat helemaal scheef?

Laurens:

Dat is wel zo ja. Dus inderdaad allereerst als jij graag kastjes maakt en je bouwt daar een business in uit, is dat ook helemaal niet vanzelfsprekend dat je dan ook nog eens wereldwijde logistieke connecties ga uitbouwen. Dat is gewoon een totaal ander beroep. Dus dat is al zeker een punt. En dan ten 2e gaat er van uw transport misbruik worden gemaakt of kan dat gebeuren?

Laurens:

Ja, is zo een grote afstand. Er zijn zoveel personen die met jouw kastje iets gaan doen. Ja exact. Die ge nooit ga zien. Die ge nooit van uw container passeert daardoor van alles en nog wat.

Laurens:

Ge weet zelfs niet exact waar. Dus ja inderdaad daar snap ik uw punt wel dat ge daar een enorme afstand letterlijk en figuurlijk creëert tussen uw eigen cargo en hoe het getransporteerd wordt in de wereld. Wat we zo meteen ook al gaan leren is dat ge echt iemand nodig hebt als Mark om die routes te gaan uitwerken. Want zelfs zonder smokkelen is het al heel complex. En ook zonder smokkelen loopt daar regelmatig vast als ge niet een goede expediteur hebt.

Laurens:

Dan staan uw goederen ergens, God weet waar, en wordt dat niet opgehaald op tijd of zijn daar niet de juiste formaliteiten voor voorzien en dan zijt ge ze kwijt. En dan moet ge ze ergens gaan halen ergens op een strand in Angola of zo, ik weet het niet. Maar ja, je hebt dus echt wel mensen nodig met veel expertise die dat voor u organiseren op een manier dat dat ook werkt. En dat is wel de essentie natuurlijk. De theorie alleen is niet voldoende.

Laurens:

Die goederen moeten er ook wel echt aankomen. Al die schakels moeten op elkaar passen.

Sander:

En dan klinkt het ook een beetje zoals met de sleepboten of zo. Nu dat is een iets gevaarlijkere job natuurlijk, maar dat vraagt zo een focus en kennis en expertise om die boot veilig aan de kant te krijgen dat die geen ruimte hebben om daar ook nog eens een keer drugs bij te gaan smokkelen. En misschien is dat zelden ook bij Marc. Er zit zoveel kennis, expertise en jaren van opbouwen van een netwerk. En me voorstellen dat dat opnieuw zoiets is van hoe in godsnaam gaat die man zich nog kunnen bezighouden met drugs dan in mijn kastjes te steken of zo.

Sander:

Ja, maar daar gaan we straks op terugkomen. Oké. Allereerst

Laurens:

gehaald daar zo een beetje terug de mentaliteit aan die we tot hier toe al veel hebben aangehaald. We moeten alleszins al om te beginnen beseffen dat we nu buiten de grenzen van de haven treden. Oké. Dat we met wereldwijde handel bezig zijn. Dat die Antwerpse haven mentaliteit natuurlijk niet overal van toepassing is.

Laurens:

Er zijn sowieso al grote verschillen tussen hoe expediteurs qua dagelijkse werking omgaan met die goederen ten opzichte van de wereld en Antwerpen. Ik ga daar Marc ook nog kort even laten praten.

Laurens:

Als je naar het buitenland gaat, wat zijn zo die grootste verschillen die je ondervindt qua mentaliteit van mensen die aan het werk zijn?

Marc:

Mentaliteit weet ik niet. Ik denk dat allemaal mensen van goede wil zijn. Alleen merk ik dat vooral in de oosterse landen, maar ook in de zuiderslanden, van Afrika dat men daar veel omslachtiger te werk gaat. De productiviteit daar is nergens in vergelijking met wat wij hier doen. Ze verdienen ook allemaal vele minder.

Marc:

Als een logistieke bediende hier bruto 4000 euro kost per maand, bruto beginnend, dan kost dat daar 4 500 maximaal. Dus de productiviteit is iets anders, maar ook de kennis van zaken. Het verbeeldingsvermogen, inlevingsvermogen is weinig tot niet bestaande. Alleen bij leidinggevende personen daar wel, maar zij moeten het daar ook doen met heel veel gebrek aan kennis.

Laurens:

Is dat onze grootste kracht als Vlamingen inlevingsvermogen en verstand?

Marc:

Ja, gezond boerenverstand, empathie. Ja, wij willen kan voor mijn eigen spreken, maar ik heb heel veel collega's die dat ook willen ons beste beentje nog voortzetten om iemand voor te hebben. Ja.

Laurens:

Dan hebben we terug een beetje een pluim voor onze Vlaamse, Belgische, Antwerpse mentaliteit. We hebben een hele vlakke cultuur. Er is weinig hiërarchie bij ons. Zeker in de haven. We hebben al een paar keer gehoord de vorige keer bij die planner die zei van ja, als mijn dag niet is, dan zie ik dat gewoon en ik vloek op de werkvloer.

Laurens:

Maar dat kan, dat mag. Dat maakt dat mensen ook veel meer vrijheid hebben om creatief te zijn. En na te denken over ideeën die misschien op het 1e zicht dwaze lijken maar waar dan uiteindelijk toch iets inzit. Terwijl elders in de wereld China heel veel Aziatische landen bijvoorbeeld in het bijzonder Daar heb je een hele sterke hiërarchie. Mocht u uw baas niet zomaar tegenspreken.

Laurens:

Dus een dom idee op tafel leggen kan misschien uw job kosten. Wat maakt dat voor die mensen creatief omgaan met transport veel moeilijker is. Dus we hebben daar echt onze mentaliteit, ons DNA van Belg zijn, Vlaming zijn, mee in een omgeving waar het absoluut noodzakelijk is. Want voor transporten moet ge out of de box kunnen denken, letterlijk en figuurlijk. Ge moet uw weg wel weten te vinden.

Laurens:

Er komen ook heel wat administratie bij kijken. Het is we gaan nog net iets meer in detail gaan op hoe complex het wel kan worden om goederen te transporteren.

Marc:

Kreditie gaat gepaard met documenten, dus er is sowieso veel administratie en ook facturatie. Dus dan moet allemaal volgen, want als je niet factureert, krijgt gewoon geen centen binnen.

Laurens:

Trump heeft vorig jaar importtarieven opgelegd. Dus als ik een container naar New York zou sturen waar goederen in zitten waar die importtarieven van toepassing zijn. Kunnen we daar bijpassen? Kunnen we op een manier goederen versturen dat we zeggen van dan stuur ik het eerst naar een land waar de importtarieven lager zijn naar de Verenigde Staten en?

Marc:

Nee, want de oorsprong van de goederen blijft Europese Unie of België of wat dan ook dus en dat moet gearresteerd worden. Dus nee dat is dat is allé dat komt toch uit en dat is fraude daar doen we best niet om mee.

Laurens:

Stel dat we zeggen we verkopen eerst aan Groot-Brittannië maar we hebben daar een soort van prijsafspraak en gaat dan verder naar de Verenigde Staten is dat...

Marc:

Dat is een mogelijkheid. Er zit natuurlijk meer extra kosten. Maar de oorsprong van de goederen is niet het Verenigd Koninkrijk maar ergens een ander Europees land dus Dat kan achterhaald worden.

Laurens:

Wanneer vervalt dat dan? Blijft dat altijd een een product dat geproduceerd is blijft altijd dezelfde oorsprong?

Marc:

Ja. Hetzelfde met men probeert heel veel fraude te plegen door goederen die eigenlijk van China komen bijvoorbeeld een origine Filipijnen te geven. Omdat voor bepaalde goederen zijn er anti dumping rechten die van China komen. Als die goederen dan van de Filipijnen komen dan zijn er geen anti dumping rechten wat 20 30 40 tot 50 procent aan invoerrechten kan schelen. Dus dat loont de moeite om zo een vrouw te proberen.

Marc:

Men maakt dan valse oorsprong certificaten op, maar Rdoana gaat dat altijd onderzoeken. Aan deze kant, maar even goed doen ze dat in Amerika natuurlijk over heel de wereld worden nu al zaken gedaan. En dat heeft zware financiële gevolgen natuurlijk. Dus het gebeurt.

Laurens:

We hebben daar een paar documenten die werden aangehaald die je moet hebben. Oorsprong moet je gecertificeerd worden of geattesteerd worden. Er zijn er zo nog wel een aantal dingen per transport die in orde gebracht moeten worden. Ik weet niet of dat je zelf al eens iets hebt laten importeren waar je dan ineens van hoort van ge moet importkosten betalen, het ligt aan de douane.

Sander:

Ja, ja absoluut. Er zijn een paar gitaar effecten, manufacturers in Amerika die nu via de groothandels gaan en dan bestelt je rechtstreeks bij hun en dan ligt dat eventjes vast bij de douane en dan moet je aan de deur ineens extra betalen. Dat is wel eventjes geleden en misschien dat dat nu anders is. Dat was 4 of 5 jaar geleden of zo.

Laurens:

Ja. Ja, ik heb het ook al over gehad. Iets bestellen van iets van 20 euro en dan 100 euro import even moeten betalen.

Sander:

Dikke duim, heel leuk. Dat is dus

Laurens:

wat er gebeurt als je met een expediteur werkt. Oké. Omdat je gaat gewoon rechtstreeks, je zegt van ja hoe moeilijk kan het zijn verscheep dat gewoon maar ja, niet over nagedacht ja of want maar stel u voor dat je kastjes exporteert, niet 100 euro per kastje en ter plaatse moeten mensen 200 euro bijbetalen aan importrechten. En dan wordt dan een kastje van 300 euro. Daar moet je echt al rekening mee houden.

Laurens:

Die routes moeten volgen. Plus dan dus heel veel documenten. Kort overlopen wat dat je nodig hebt om gewoon een transport te voorzien internationaal. Je start met commercial invoice. Dus die goederen moeten gekocht zijn.

Laurens:

Op die invoice moet staan waarover gaat dat, waar komt dat, wie is het bedrijf dat daaraan gekoppeld is? Dat is al een 1e. Dan heb je een bill of lening. Een soort van transport document dat wordt afgegeven door de rederij. Fungeert als dat toont 3 dingen aan.

Laurens:

Dat is een ontvangstbewijs dat de rederij zegt van ja, ik heb die inderdaad gekregen. Zij zeggen van ja, wij gaan dan ook dat er transport voor voorzien en dat is ook soort van eigendom bewijs. Bill of lering is dat. Dan heb je ook nog een paklijst. De paklijst omschrijft hoe die goederen verpakt zijn.

Laurens:

Op welke manier, in hoeveel containers, welke container ID. Dus misschien is dat ene container, dat is gemakkelijk. Misschien zijn dat 100 containers. Dan moet er allemaal in detail opstaan hoe dat je dat verpakt hebt en hoe dat ge dat verzend. Dan heb je douane documenten.

Laurens:

Je hebt een export aangifte. Dan heb je ook een invoer aangifte. Onze douane die zegt van waar komt dat vandaan? En die moeten daarbij ook heel goed weten wat is dat? Een douane heeft daarvoor criteria type goederen in de wereld als dat er bestaat hebben ze een categorie.

Laurens:

En per categorie zeggen ze ja, dat mag wel of dat het niet en dat is aan die invoerrechten en zo verder. Dat zijn afspraken onderling in landen. Er is bijvoorbeeld waar ik aanhaalde. Er zijn maatregelen tegen dumping tarieven vanuit China die gaan voorkomen dat Chinese goederen onder de marktprijs onmas hier binnenkomen. Dus sommige dingen gaan gewoon geweigerd worden.

Laurens:

Dat verstoort ons de lokale markt, dat mag niet binnen. Heb je nog een certificaat van oorsprong ook gerelateerd aan wat Marc daarnet vertelde. Oké China mag niet binnen maar Srizzolanka bijvoorbeeld wel. Als je die certificaat van oorsprong van een ander land hebt ja, dan zijn er ineens heel andere dingen van toepassing. Dat is ook nog eens een apart document.

Laurens:

Dus ik heb hier zo vlotjes al 6 dingen opgesomd die nodig zijn. En het gaat nog wel wat verder afhankelijk van bestemmingen en ontvanger. Dat is voor elke transport.

Sander:

Ja, dus theoretisch gezien als ik op een manier met al die mensen zou kunnen samenwerken. Als ik al die documenten zou kunnen vervalsen tot in detail en dan zou er in mijn kastje bijvoorbeeld cocaïne zitten. Dan zou dat onopgemerkt kunnen passeren.

Laurens:

We gaan erop terugkomen. We gaan erop terugkomen. Ja. Wat alleszins wel duidelijk is, is dat de grootorde aan documentatie Onmogelijk groot is, Dan zit met 24000 containers in principe per container zou je kunnen waslijst aan documenten mee kunnen hebben.

Sander:

Ik

Laurens:

ga maar het erover laten praten.

Laurens:

Dus elk, elke vracht, elke container bijna, heeft zo'n heel set van documenten toch?

Marc:

Van zodra dat de goederen voor de Europese Unie bestemd zijn, voor landen in de Europese Unie, moeten in principe een set van documenten hebben ja, wanneer dat je ze wilt invoeren in de Europese Unie, ja.

Laurens:

Een aantal documenten per per de EU, per container.

Marc:

Een verkoop kan uit 100 containers met bepaalde goederen bestaan waarvoor je 1 factuur is gemaakt en 1 oorsprong certificaat maar dan een hele lijst met containernummers of wat dan ook ja.

Laurens:

Maar alleszins ja miljoenen documenten voor de douane nam om na te.

Marc:

Miljoenen documenten, miljoenen aangiftes ja.

Laurens:

Kunnen ze toch onmogelijk gaan controleren of de kans dat je daar controle krijgt is dat dan niet heel klein?

Marc:

Ik zou dat zo niet zien. Het is heel veel gedigitaliseerd, heel veel geautomatiseerd. Maar de douane heeft intelligenceystemen op de computer staan, op de software staan die bij onregelmatigheid of een onlogisch iets alarm geeft en dan gaan ze ja, dat alarmbellen afgaan, dat gaan ze controleren natuurlijk.

Laurens:

Ik kan me inbellen dat die systemen soms wat te gevoelig zijn of te te trigger happy. Is dat dan iets waar dat je als expediteur ook regelmatig mee te maken krijgt van we moeten dingen gaan verklaren omdat iets verdacht blijkt maar het is eigenlijk gewoon transport.

Marc:

Dat komt voor en dan moet je daarin meewerken. Bestaat een systeem zoals Otterized economic operator waardoor dat er een vertrouwensband is op papier bevestigd tussen de douane en de importeur maar ook de diensten leent. Dus de expediteur, de douane agent die ertussen zit. En dat faciliteert wel, dat maakt het allemaal gemakkelijk maar daar moet een heel proces voor doorlopen waardoor dat je betrouwbaar bevonden wordt door de douane. En dan krijg je de in principe verminderde controles.

Laurens:

Dus stel dat ik nu een bedrijf start voor import naar België dan ga ik in het begin meer controles krijgen en dan pas als ik zo'n proces ben doorlopen.

Marc:

Ja dan ga je als betrouwbaarheid dan kun je nog altijd een steekproef controle krijgen natuurlijk. Het staat hun vrij, dat is hun recht en ik denk ook hun plicht, maar dan ga je daar voordelen van ondervinden.

Laurens:

Is dat iets dat moeilijk te verkrijgen is?

Marc:

Als je aan alle criteria voldoet die in het boek staan om dat te kunnen komen dan is dat niet moeilijk. Ik heb het zelf van zijn leven behaald waar ik gewerkt heb. Ja dat is een je wordt doorgelicht en en je moet alles leveren wat ze vragen. Maar als je dat doet dan is dat eigenlijk niet moeilijk. En je moet uw eigen regelmatig zelf terug controleren want douane heeft het recht om regelmatig te komen checken van heb je aan bepaalde checks voldoen.

Marc:

Dus je krijgt als gecertifieerde firma hebben de de plicht om zelf kritisch na te denken over waar ben ik mee bezig? Is dat logisch dat dat hier binnenkomt? Is daar geen reukje aan? Enzovoort, enzovoort. En desnoods de douane in te lichten.

Laurens:

Dus als als je een bedrijf hebt dat containers importeert en je hebt een klant die die een aantal goederen wilt importeren dan dan is het wel uw verantwoordelijkheid mee om ervoor te zorgen dat dat dat legale goederen zijn.

Marc:

Nee, dat is niet de verantwoordelijkheid. Als de klant fraude pleegt en een verkeerde goederenomschrijving geeft kunnen wij daar in principe niet voor verantwoordelijk gaan worden, behalve als er medeweten is natuurlijk. Dat is wat anders als je medeplichtig bent, dat is wat anders maar anders niet.

Laurens:

Is er dan een soort van een meldingsplicht?

Marc:

Meldingsplicht, een vrijwillige meldingsplicht. Ja, van het moment dat je denkt dat is volgens mij niet pluis, dan meld je dat.

Laurens:

Heel veel documenten. En de douane verwacht dat ge daar mee naar kijkt. Ze belonen dat ook. Als je zegt van ja, ik wil ik wil meer transporten gaan doen. Je doorstaat een aantal administratieve procedures, maar ik ga er zo wat over.

Laurens:

Je moet gewoon voldoen aan de vereisten, dan heb je dat. Dat is zo, maar je moet wel weten wat dat je doet. Dus wordt wel verwacht om mee na te denken en kritisch te zijn. Dus dat vergroot de kans dat als je met een ervaren expediteur werkt, dat is onderdeel van hun job om kritisch te zijn en om dingen te gaan melden. Dat is in hun carrière.

Laurens:

Wordt dan wel moeilijk om daar iets langs te laten passeren natuurlijk.

Sander:

Ja, uiteraard. Als dat deel is van hun job mentaliteit, als dat gewoon de core is van hoe dat ze werken, dan gaat het niet.

Laurens:

Ja, maar je voelt misschien dan wel aan dat we dichterbij komen bij het onderwerp van de podcast. Dat blijkt ook als we Marc verder laten spreken.

Marc:

Ik kreeg ooit een een import van een container met gebruikte frituur inrichting van een frituur uit de Dominicaanse Republiek. Nu dat is centraal Amerika dan als ge AE0 gecertificeerd zijn dan moeten er dan moeten de bellen afgaan. Want een gebruikte frituur voor juist over een Franse grens in wervik, kijk een Belgisch wervik of een Frans wervik, waar op dat paklijstje zelfs de aantal blikjes, Coca-Cola en Fanta stonden. Dan zeggen ze van douane ga daar eens in kijken. Of rechtstreeks in Colombia een machine van 800 kilo dat melk vracht vanuit Colombia komt, naar Duitsland moet, maar naar Brussel wordt verstuurd met vliegtuig reparatie in Duitsland dan zeggen ze van in beide gevallen drugs verstopt.

Laurens:

Ja. Ja. En er waren dan nieuwe klanten?

Marc:

Absoluut. Dus daar moeten we heel alert van zijn ja.

Laurens:

Dus er waren wel mensen die al eerder al eens...

Marc:

Die alle paar prijsaanvragen hadden gesteld, maar dan offerte voor gemaakt. Maar dan maar in beide gevallen de 1e maand dat de zaak doorgaat.

Laurens:

Dat lijkt mij dan toch geen slimme mensen? Waarom hebben ze daar dan niks anders?

Marc:

Daar kan ik niks over zeggen of ze slim of of dom zijn. Ik bedoel alle wegen worden benut om op een slinkse manier bepaalde goederen die niet binnen boven binnen te krijgen.

Laurens:

Wat zou nu een type goederen zijn dat wel vanuit centraal in Amerika regelmatig Frankrijk moet?

Marc:

Denk maar aan groenten en fruit. Ik zal het eens vooruit, alles wordt benut hé. Er worden drugs verstopt in granieten blokken of in marmeren blokken die uitgehold worden en waar je niet van kunt zien met het blote oog dat die uitgehold werden en dat daar onder andere drugs in verstopt worden of vooral drugs in verstopt worden. Dus dat kun je alleen op een scanner doen. Dus alles wordt gebruikt.

Marc:

Tropisch hout dat uitgehold wordt waar drugs in verstopt worden. Waar je ook niet op met het blote oog kunt zien van oei hier is iets gaande dus...

Laurens:

Want dat is dan toch ja zou ik denken de slimmere route dan een frituur importeren bij wijze?

Marc:

Alle middelen zijn welkom. Ik heb het gat met auto onderdelen van Panama. Nu in Panama staat of stond toen geen auto onderdelen fabriek, douane weet dat. Dus douane gaat aan naam van auto onderdelen, tanama, de logisch, controle. En ook daar bleek verstopt te zijn.

Laurens:

En gaat het altijd over drugs of zijn dat dan ook nog andere?

Marc:

Drugs komt heel veel voor maar het gaat ook over namaak. Modemerken die nagemaakt worden maar evengoed ik heb het gehad voor tandpasta want dat is allemaal een beschermd merk namaak tandpasta. Ik heb het gehad voor pringel chips waar de douane dag zat oei dat is namaak en dat bestaat in namaak. Omdat het niet overal kost tandpasta en pringel chips evenveel. Bepaalde landen kunnen die vele goede koper kopen dan wij ze hier in België kunnen kopen.

Marc:

Dus dikwijls is het goedkoper om containers met pringel chips of tandpasta in Zuid-Amerika te kopen of in in in het midden-oosten en dan naar Antwerpen brengen. Vandaar dat Douane daar een onderzoek op gaat doen of dat het geen namaak is. Want dat laat wat bellen afgaan natuurlijk hé. Hetzelfde met sigaretten bijvoorbeeld hé. Dat is nog veel en erger.

Marc:

Er wordt heel veel sigaretten smokkel gedaan. Ook namaak sigaretten gemaakt hé, ook in België hé en dan verkocht hé. Dus ook dat zijn alle taken van de douane.

Laurens:

Ja die werken natuurlijk dag en nacht door, want dat komt er dan nog eens bij. Mensen denken altijd aan drugs, maar al die namaak dat dat is een grootorde daarvan neem ik aan.

Marc:

Voor en qua qua volume is dat natuurlijk vele meer hé. Gewicht en volume is er natuurlijk vele meer ja. Misschien nog zeggen dat de drugsproblematiek er altijd al is geweest. De 1e keer dat ik met import drugs te maken kreeg en dat was marihuana of hashish beter gezegd was in 19 82. Is 44 jaar geleden 9 ton, 9000 kilo hashish vanuit Pakistan verstopt in houten kistjes met katoenen handdoeken, badhanddoeken.

Marc:

Douane is niet dom of of de autoriteiten zijn niet dom. Handdoeken verpakt in houten kistjes in 20 voet containers verstuurd. Normaal komt dat in gewone kartons in 40 voet containers, want dat gewicht is niet hoog genoeg. Dus ook dat zijn elementen waardoor dat de douane of de autoriteiten zoiets kunnen vinden, maar drugs is van alle tijden geweest. En niet alleen aan import zijde, ook aan export zijde.

Marc:

Je hebt al verhuisgoederen naar naar de Verenigde Staten gedaan waar dat er per toeval waar die container aan het stuffeling mag zijn per toeval een koffer openvalt vol met excibillen. Export naar New York in een verhuis container. Volledig grote rijstkoffer vol met xtc. Dus het is van alle tijden en zo in beide richtingen.

Laurens:

Ja, ik denk dat we in de buurt komen van onze missie.

Sander:

Denk het ook ja. Als er koffers met xtc open vallen dan zitten we toch alvast zachtjes in de buurt. Ja,

Laurens:

en het is ook nu dat we de grenzen van de haven verlaten dat we merken dat ja wereldwijd drugs is gewoon alom aanwezig natuurlijk. Dat is dat is een wereldwijd probleem. Dat is niet noodzakelijk een Antwerps probleem, maar kan niet anders dan dat dat hier passeert. We zijn wereldhaven, passeert ook op alle andere grote logistieke routes in de wereld. Maar het kan niet anders zijn dan dat dat hier ook langskomt.

Laurens:

Nu de vraag van vandaag kunnen dat dan doorheen de haven transporteren zonder medewerking van mensen die hier aan de slag zijn in de haven?

Sander:

Moeilijk toch. Wel echt toch mensen nodig om u te helpen om dat te doen. Dat kan toch niet anders.

Laurens:

Ja, zoals Amerke het ook uitlegt is het heel duidelijk dat je heel veel verschillende stappen juist moet hebben. Als je er niet bij stilstaat dat handdoeken in een houten kistje versturen verdacht is. Moet het allemaal weten natuurlijk. Je kunt niet zomaar eender wat beginnen doen. Dus je moet echt wel heel veel kennis hebben en ook voor mensen die in de haven werken.

Laurens:

Het is niet een eenmalig ding. Voor georganiseerde misdaad ga ik het niet over ene container en dan rentenieren. Er moet een continuïteit zijn. Zoals met alle toeleveranciers is dat niet ene keer, maar er is een business achterin die een business moet draaien. Dus ja, komen toch terug bij mensen die in de haven meewerken.

Sander:

Ik vrees er ook voor ja.

Marc:

Als dat je ene keer ja hebt gezegd, raak er nooit meer uit. En dan ben je voor uw leven verkocht. Dus nee geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt van daaraan van daarmee in te stappen nooit. Dus ik denk dat dat pas getuigt van gezond verstand en van intelligentie.

Laurens:

Want je kunt maar ene keer nee zeggen van wat bedoelt?

Marc:

Wel nee, je kunt maar ene keer ja zeggen en dan geraakt er niet meer uit. Van het moment dat je ene keer ja zegt, geraakt er niet meer uit. Nee kun je altijd blijven zeggen en dat accepteert men ook heb ik horen zeggen. Dus als het niks is, nee punt fair deal.

Laurens:

En als je dan toch eens?

Marc:

Als je ene keer meegaat kan je er nooit meer uit. Dan blijft er aan hangen en dan blijft er, dat is wat er gebeurt in Antwerpen en in andere steden dan blijven ze u achtervolgen totdat ge weer ja zegt en weer ja zegt want men weet iets van u, familie wordt afgedigd, weet ik het allemaal. Georganiseren mis dat hé.

Laurens:

Zijn er dan mensen in hun carrière geweest in uw omgeving die waarvan je geweten hebt van ja die die hebben een foute keuze gemaakt?

Marc:

Ik heb het nooit geweten wanneer dat gebeurde. Ik heb het altijd achteraf gehoord ja. Ik heb minstens 1 iemand die er is in meegestapt, die daar dik spijt van heeft, veroordeeld voor is natuurlijk ook voor de inwoners moeten komen enzovoort enzovoort. Dat dat eindigt aan een moment ja voor de rechtbank carrière advaantjes, gevangenisstraf al dan niet, geldboetes enzovoort enzovoort. Voor de rest van uw leven op uw strafblad enzovoort enzovoort.

Marc:

Allemaal niet zo gunstige omstandigheden denk ik. Deze moment is een lijst van ongeveer 20 30000 mensen die naven werken. Lijst aangelegd door justitie. Die mensen worden op deze moment gecontroleerd. En ik weet dat zeer betrouwbare bronnen dat ongeveer 20 procent van die mensen op een of andere manier betrokken is bij criminaliteit, vooral ook drugcriminaliteit.

Marc:

Dat is een hele ketting en dat gaat van planners naar vervoerders naar douane, naar douaneagenten, naar noem maar op. Het is heel de cirkel En waarom? Omdat er heel veel geld mee gemoeid is. En vooral bij jonge mensen die geld tekort komen omdat ze aan het bouwen zijn, een jong gezin hebben gesticht, een huis en weet ik allemaal. Die dringend geld kunnen gebruiken is 20, 30, 100000 euro.

Marc:

In de drugscriminaliteit is dat een klein bedrag. Is dat voor zo mensen heel veel jap, maar eens dat je erin zit geraakt er niet meer uit. 1 op 5 van die 20 à 30000 mensen, de Antwerpse haven gemeenschap rechtstreeks. Er werken in de Antwerpse haven veel meer mensen in de chemie weet ik allemaal maar bedoel. Die rechtstreeks iets met de goederenbeweging te maken hebben, zijn alleen al 10000 havenarbeiders bijna, 9 à 10000 arbeiders.

Marc:

Dus dat zijn allemaal potentiële kandidaten om zich tot de criminaliteit of mee de criminaliteit te helpen. Het gaat om veel centen. Mensen die zich om bepaalde met drugs of andere frauduleuze zaken gaan bezighouden, die hebben meestal 1 of ander financieel probleem. Die zijn aan het bouwen, komen niet toe, leven in een echtscheiding, moet een alimentatie betalen, heeft niet genoeg geld, heeft een drankprobleem, wat altijd maar op financiën uitkomt. Dan is zo een zich inlaten met drugsproblematiek dus mee gaan helpen.

Marc:

Dat is snel veel geld verdienen. Maar men is verkocht.

Laurens:

Dan moet dan toch

Laurens:

ook gewoon carrière smokkelaars zijn. Niet alleen voor drugs maar ook vooral die andere goederen die zeggen van ik ga ook expeditie doen maar specifiek voor criminelen en daar gewoon meer geld mee verdienen.

Marc:

Heb ik geen kennis van ik denk niet dat dat bestaat.

Laurens:

Dus altijd vertrekkende vanuit?

Marc:

Vanuit een problematiek. Vanuit een meestal een noodsituatie ja. En die ging tegenwoordig al in de hogescholen en universiteiten, vooral in de hogescholen. Daar worden al mensen gerecuteerd. En al betaald om hun cities zo snel mogelijk af te maken.

Laurens:

Ja. Ja. Dus dan studeer je voor?

Marc:

Logistiek, medewerker en de georganiseerde misdaad gaat dan ook voor jou een job zoeken bij een bepaalde firma waar jij op een bepaalde plaats gezet wordt om een bepaalde job te doen die in hun voordeel werkt.

Laurens:

Dan start je daar een carrière in Gaan alleen nog voordat je in de haven terechtkomt, zijn dat mensen die dan opvallen?

Marc:

Zolang dat die onder de radar kunnen blijven, niet hé. Maar op een bepaald moment wordt er toch altijd een foutje gedaan of is slip of de tong of weet ik het allemaal en dan lopen ze tegen de lamp.

Laurens:

Ja. Hoe realistisch 8 je dat die mensen hun carrière lang daarin blijven?

Marc:

Mijn indruk en mijn ervaring is dat alles uitkomt en nogal vrij snel. En dat kan jaren duren, maar op een bepaald moment lopen ze tegen de lamp want zot van glorie, rijden met luxe wagens rond die ze zich volgens het loon niet kunnen permitteren. Dat wordt allemaal onderzocht hé, dat kan allemaal onderzocht worden. Open in de kijker jaloezie, afgunst bij andere mensen, zeggen dat is toch niet normaal enzovoort.

Laurens:

Want inderdaad al dat drugsgeld en smokkelgeld gewoon algemeen is dan

Laurens:

zwart geld. Moet je het dan nog kunnen uitgeven?

Marc:

De limieten om met cash geld te handelen zijn nog maar naar beneden getrokken hé. Vroeger was dat 10000 euro, nu is dat naar 2 of 3000 euro getrokken, ik weet het niet juist. Ik denk dat 3000 is, dat dat nog gaat zakken. Dus vroeger konden ga je met met een actentas met cash geld een auto gaan kopen hé. Dat is gedaan hé, daar vandaag niet meer.

Laurens:

Daar hebben we

Sander:

het dan. Daar hebben we het dan.

Laurens:

Ja, mensen die in noodsituaties zitten. Die toch overgehaald worden om daarin mee te gaan. En nog bedenkelijker tegenwoordig meer en meer mensen die nog op school zitten. Die nog niet in de haven werken. Dus dat wilt zeggen mensen die uitgaan, misschien daar wat drugs gebruiken, in de problemen komen, schulden opbouwen.

Laurens:

En terwijl dat ze nog op school zitten al heel hard getarget worden, onder druk worden gezet en hun carrière starten in de zak van georganiseerde misdaad. Die zo dan in de haven terechtkomen. En natuurlijk hoe verder dat je daarin gaat, hoe meer dat je vastrijdt. Want we hebben daarstraks ook gehoord van ja oké verhuizen naar het buitenland is geen oplossing. U geraakt daar niet van weg.

Laurens:

Georganiseerde misdaad is wereldwijd. Er is geen plek in de wereld waar dat ze je niet gaan terugvinden.

Laurens:

Uh-huh.

Laurens:

Ik hoor het ook regelmatig van mensen die inderdaad geprobeerd hebben om ergens op Aruba, maar ja ze vinden u daar toch even goed dan eindigt dan meestal slecht. Beste einde is dan nog meestal gevangenis waar ge dan toch nog iets veiliger zit. Dus ja voilà drugs in de haven maar ik haalde aan 20 tot 30000 mensen die momenteel onderzocht worden ongeveer 20 procent daarvan zou toch iets met drugs te maken hebben. Gaat over duizenden mensen toch ook weer nuanceren. Dat is heel ruim hebben we ook in de vorige aflevering kort besproken dat er Dokworkers niet meer in de haven mogen werken omdat ze ooit iets te maken hebben gehad met drugs.

Laurens:

Ooit op een festival gepakt met een jointje of zo. Dat hebben we toen ook besproken. Die zitten daar ook bij. Dat is ja, ze komen echt in in de vieze modder van drugstrrafiek terecht. Ja.

Laurens:

Maar het is wel duidelijk drugs is een wereld ding. Haven van Antwerpen is de wereldhaven. Passeert hier ook en in de logistiek zijn er mogelijkheden. Ge ziet de complexiteit van al die documenten, al die formaliteiten die daar langs passeren en zo verder. Daar kunnen we niet omheen.

Laurens:

Is dat een onderwerp dat u zenuwachtig maakt drugs?

Marc:

Nooit. Als je er niet in betrokken bent dan moet dat u die zenuwachtig maken. Ik kan er open en vrij over spreken. Ik heb les gegeven aan de gerechtelijke politie in Antwerpen, de hele drugs brigade. 50 mensen die logistieke keten willen leren kennen.

Marc:

Want om iets te kunnen pakken moeten ze weten hoe dat die keten aan mekaar is gereikt. Ik zal altijd proberen mee te werken aan het goede van de zaak. Het goede van de zaak is de pakkans verhogen.

Laurens:

Als iemand die de haven graag ziet doet dat wel hart zeer. Dat dat zo in het nieuws komt altijd?

Marc:

Nee voor mij is dat een fediver. Dat er blijkbaar altijd al is geweest die die problematiek en dan moeilijk ook verbannen zal kunnen worden. Met zoveel fraudeleuze praktijken al te maken gekregen of geconfronteerd geweest niet zelf gedaan uiteraard, maar te maken gekregen van anderen. Dat niks mij nog verbaasd, maar dat maakt mij daarom niet droevig. Ben elke keer blij dat er weer iemand of iets gepakt wordt dat niet doorkomt want tenslotte als je een container namaak sigaretten of smokkels sigaretten, je hebt een 40 voet container met sigaretten zit meer dan 1000000 euro taksen en invoerrechten.

Marc:

Dat gaat aan de schatkist voorbij. Dus daar hebben wij dan rechtstreeks ook mee te maken hé. Maar nu lijkt dat niet veel voor 11000000 inwoners in België, maar laat maar zo een paar containers binnenkomen dan gaan we snel vooruit. Dus nee. Nee ik ben altijd blij dat zoiets in het nieuws komt.

Marc:

Weer een overwinning voor de toezichthouders.

Laurens:

Bijvoorbeeld gisteren zat u dan met leerlingen op de bus. Ja, dat duurt geen 10 minuten vooraleer iemand twijfelt naar drugs. Is dat de associatie die we willen voor de haven of of is dat is dat oké dat misschien op die manier meer aandacht krijgt?

Marc:

Ik denk dat het oké is aan die aandacht onder de aandacht te brengen.

Laurens:

Zijn er momenten geweest in uw carrière dat dat te dichtbij kwam?

Marc:

Ik heb het ik heb het voorstel gekregen. Ik ben met de mensen gaan brunchen en die hebben Frank en vrij gevraagd. Ik weet niet of dat terug ging, maar ze wilden wel goederen binnensmokkelen. Die mensen hebben mij voor een lunch uitgenodigd en die hebben mij dat uitgelegd. Ze hebben nooit gezegd over waar dat ging, maar wel wilden goederen wilden verstoppen.

Marc:

2 keer heb ik dat gekregen en heb ik gezegd van hé goede vrienden mensen. Als je ene keer nee zegt, dan is daar geen gevolg aan. Dat zijn ook zakenmensen op hun manier hé. Nemen ook hun erecode hé. Nee, ik heb er nooit niks meer van gehoord.

Marc:

Altijd goede vriendin gebleven. Ik heb nooit bedreiging gehad of wat dan ook ondervonden. Nee dank u. Ik weet dat er in de Antwerpse scholen loopt er of is er een commissaris van de drugsbrigade die constant bezig is om in de scholen te gaan inlichten wat de sociale gevolgen zijn van de drugsproglematiek. Niet de strafrechtelijke gevolgen, de sociale gevolgen van het gebruik van het verhandelen, van het God mogen weten ermee in aanraking komen in het algemeen.

Marc:

Ik denk dat u hoe meer ik het onder de aandacht breng van de mensen, hoe meer ik het reëel vertelt wat oorzaak en gevolg is, hoe op een slimmere manier dat ze beslissingen kunnen nemen van ermee hun pollen af te blijven.

Sander:

Ja, ik vind het ik vind het heel mooi hoe dat het er inderdaad zo mee geëindigd is. Want ik merk dat de mensen die daarin belanden dat die daar ook een beetje in geforceerd worden. Die geraken in de problemen. Die worden gecontacteerd. Er wordt gezien dan als een of aangeprezen als een oplossing.

Sander:

Dat is eigenlijk ook heel manipulatief. Dus ergens heb ik ook te doen met de mensen die dan zeggen oké ja, ik ga het dan toch maar doen of zo. Dus ik ben heel blij dat hij geëindigd is met het hebben over preventie.

Laurens:

Het is een heel onvergeeflijke wereld. Je moet als jonge gast ergens in een discotheek is ene misstap begaan. 1 vergissing dat je maakt, ik zal morgen wel betalen en en je hebt zojuist eventjes geen geld en ergens als jongeman als jonkvrouw maak je het een misstap en er is geen weg terug meer. We moeten dan op dat moment terwijl dat eigenlijk er nog niet zo heel veel aan de hand is voor u en dat je nog zo ver weg zit van die wereld is dan de moment om u te gaan melden bij politie. En dan de moment om ook de gerechtelijke gevolgen al te dragen.

Marc:

Mhmm.

Laurens:

Ja. Dat is natuurlijk heel zwaar. Dus ja, ik kan me dat inbeelden dat dat heel veel mensen dat uit de weg gaan en dat het probleem alleen maar erger wordt. En dus inderdaad daar gewoon niet meer uit geraken omdat het elke keer groter en meer en meer wordt. En dus ja, nog voordat ze in de haven terechtkomen, op de schoolbanken al eigenlijk gerecuteerd zijn, ongewild.

Laurens:

Daar gaan we op verder. Wij zijn op zoek naar drugs in de haven. Het is begonnen vanuit een idee dat dat allemaal spectaculair en film en misschien zelfs een beetje humoristisch is. Maar we gaan nu verder naar als we het dan toch willen doen. We zitten nu bij mensen die daar dan in geforceerd worden.

Laurens:

Hoe zit dat dan precies in elkaar? Stel dat wij mensen willen dwingen om met drugs mee te gaan. Wat zijn de gevolgen daarvan maatschappelijk voor die mensen zelf voor hun omgeving? In de volgende aflevering gaan we daarop ingaan. Dan gaan we specifiek gaan kijken naar wat hangt er allemaal rond.

Laurens:

Is dat iets waar we ethisch gezien voor onszelf nog enigszins iets mee te maken willen hebben, Ondanks het geld.

Sander:

Ja, het begint toch wel luguber te worden. Wat dat we eigenlijk hadden kunnen verwachten natuurlijk. Maar het valt me nu wel op of zo nu dat al de andere opties een beetje zijn.

Laurens:

Het cliché van drugs ligt daar gewoon voor het grijpen. En vorige keer dat we ook dat fragmentje van die Dokwerkers die dan drugs in een container, daar wordt gelachen en zo verder. We zitten daar al ver vandaan.

Sander:

Neilen ver.

Laurens:

Daar gaan we op verder in de volgende aflevering. Mensen die daar iets meer over kunnen vertellen over die donkere kant van het menselijke aspect van die drugshandelaars. Dat is voor de volgende keer nog eventjes melden. Marc hebben we vandaag gehoord. Marc is 1 van onze gidsen bij Entreport Tours.

Laurens:

Je kunt met hem de haven doorheen gaan. Dat is wederom iemand die fantastisch veel kan vertellen met heel veel anekdotes en op een heel toegankelijke manier vertelt. En Mark is bovendien niet zomaar eender welke gids. Het bestaan van entrep poort tours komt door mensen zoals Mark. Mark heeft een hele specifieke bijdrage gehad aan het opbouwen van entrep poort tours.

Laurens:

Het opbouwen van de promotie van de Antwerpse haven. Hem was er geen Entreeport tours geweest. Dus ja, heeft een bijzondere status bij ons. Absoluut een aanrader sowieso om met hem eens op dat pad te gaan. Hij doet dat trouwens ook met zowel auto, bus, speedboten als met Vespas.

Laurens:

Hij doet alle soorten tours mee, evenveel passie en plezier. Dus ja, altijd welkom om met hem eens de haven te verkennen. Dat is echt een wereld die voor u open gaat. Voila, gaan we verder naar de volgende aflevering. Ik kijk ernaar uit.

Laurens:

Tot over 2 weken. Heb je interesse om de Antwerpse haven eens te bezoeken? Kijk dan op antropporttours punt com voor alle informatie over onze haventours. Deze podcast is een samenwerking tussen entrep-poort tours vertegenwoordigd door mezelf Laurens van die site en audiokop vertegenwoordigd door Sanderom. Hij bedient ook de knoppen.

Laurens:

De podcast werd gesubsidieerd en ondersteund door de Europese Unie in een subsidie genaamd Inspirez in Antwerpen, gefaciliteerd door de provincie Antwerpen.