Subscribe
Share
Share
Embed
Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.
Welkom bij een nieuwe aflevering van zero for three radio. Vandaag nemen Wim, Ingo en ik je mee langs 10 tracks die laten zien hoe breed en spannend de muziek van nu klinkt. Van beklemmende sound tracks tot rauwe punk, van noise tot voog. Dit is een reis die je oren wakker schud en je hart stil laat vallen. We openen met een meester van de spanning, Johnny Greenwood.
Rob:Wie van de heren heeft deze Transitie
Wim:uit u gezocht. Ikke.
Rob:Met het nummer. Device'.
Ingo:Ja ik vind Johnny Greenwood echt 1 van de meest interessante hedendaagse componisten. Hele goede gitarist, ik denk dat je hem daarmee tekort doet want hij doet ook heel veel dingen op elektronica en hij heeft een nummer geschreven voor een, dat is onderdeel van de soundtrack van de film, One Battle After Another. Een film die ik niet gezien heb. Maar ik vond het super mooi, het is minimalistisch, het is hypnotisch en ja, dit is typisch Johnny Greenwood.
Rob:Trust device. Ja, dat laat wel horen hoe een gitaar bas en elektronica een soort beklemmend minimalisme vormt.
Ingo:Ja, ik vind ja, vind het een
Wim:Is wel heel klein. Ik vind het niet helemaal pas in jouw Hoezo? Kleur op het net. Echt waar?
Ingo:Nee, ik ben, nee ik dat de vorige keer de aflevering ook gezegd dat ik nu in de soundtrack zit en ik vind het gewoon Ik heb er straks nog eentje waarvan ik denk van ja
Rob:Het is zo'n spanning die langzaam opbouwt hé.
Ingo:Vind gewoon composities en arrangementen mogen soms wel wat meer waardering krijgen. Het gaat niet altijd maar over de zangmelodie en de teksten. Oké,
Rob:we gaan naar een heel andere genre maar dan ook met een bak energie er bovenop. Sprins uit Dublin Wim, Met all that is over heb je uitgezocht.
Wim:Ja, ja, die We hebben Sprins menig al meerdere keren besproken met name toen hun debuutalbum uit was. En volgens mij hebben wij hun ook wel eens gezien op de Great Escape.
Rob:Ja, precies.
Wim:En er is nog geen 2 jaar na hun debuutalbum en er ligt een nieuw album klaar. En ja, ik vind die op dit ogenblik nog ruiger, vetter, gelaagder, opbouwende. Ik vind hem wel een heel vlammend albummetje. En ja, ik wilde jullie dat niet onthouden. Een stukje punk met detail en vlammende kracht.
Wim:Een slimme punk. Slimme punk. Ja, ja of het slimmer wint niet. Maar ik denk ik denk dat ik nog veel gaan horen van die band. Die ontwikkelt zich heel positief.
Wim:Vuile punktro.
Rob:Dat is wel een potje energie.
Ingo:Ik ga ze geven.
Wim:Moet even bijkomen van de tegeltangen van
Rob:Ja, lekker. Die volgende band is dat een beetje in dezelfde lijn of gaan we dan is het weer een hele andere want
Ingo:is het is iets heel anders. Gekkeus? Gekkeus?
Wim:Ja, ik
Ingo:denk dat je het uitspreekt als Gekkeus.
Rob:Gekkeus.
Ingo:Maar ik weet het niet zeker. Het nummer heet Dance of the Geckco. En het is een trio. Nee, dat is een hagedis. Een hagedis.
Ingo:Ja. Het is een trio met Hour Galp van Giant Sand, M Ward en de Ierse multi instrumentalist Macowski.
Rob:Is het een project dan eigenlijk?
Ingo:Nou dat is echt een hele band. Een hele plaat. En ik heb hem gister, had ik hem opstaan en ik heb hem naar Wim gestuurd. Ik zeg zou dat niks zijn om eens in te duiken? Maar ik vond het gewoon een hele coole sfeer.
Ingo:Je denkt aan, ik weet niet of het uit Texas komt, je denkt Ik denk aan Texas aan zo'n zo'n sleepy town. Waar dan zo'n beestje langs de muur oploopt en dan die muziek erbij. Soundtrackvisually.
Rob:Mag ik hem opzetten?
Wim:Het super super super mooi.
Ingo:Hele mooie plaat. Ik zou de rest ook luisteren als je het tof vond.
Rob:Dan gaan we nu eigenlijk wel naar iets heel anders. Beetje naar power pop jingle. Beetje fris geluid. Absoluut losers met het nummer 'In the crowd'. Beetje energiek.
Wim:Ik vind het niet zo heel energiek, het is zo die echte Jengel Jengel pop. Het is echt heel poppy. Ze zijn met zijn drieën, zijn trio en ze zingen ook allemaal. Het is echt, klinkt een beetje raar, wat je vroeger, Frank Heijne met zijn band, Ik dream, maar Jingle, gewoon met meer jingle, jingle, echt poppy popie. En je merkt aan alles dat dat ook of je leest eigenlijk heel veel dat het echt een band is wat bestaat uit een enorme vriendschappelijke band en sfeer.
Wim:En dat ademt die plaat ook uit, ik vind het redelijk klassiek. Is niet helemaal nieuw hipster, maar dus van de andere kant ook wel al redelijk alternatief, fris en vol energie. Dus ik ben ik ben in voor deze Canadese band. En het zal me ook die band, ben ik van overtuigd dat we die ergens in 20 26 gaan tegenkomen.
Rob:Misschien wel
Wim:zo'n huis. Ja, huis of Canada waar je altijd Ja, dat dacht je ook, hè? Dat zou zomaar kunnen.
Rob:Is erg blij. Ja, heerlijk. Het is wel lekker.
Wim:Is natuurlijk, ja, wel, beestje. Wel zo, het
Rob:is gewoon wel
Wim:een uppie.
Rob:Je in ieder geval goed neerzetten op een kleine zaal.
Wim:Kun je overal neerzetten.
Ingo:Is een leuk nummer om te draaien in de foyer.
Wim:Ja, ja.
Rob:Ieder geval energiek. Maar volgens mij trekken we nu een beetje de nacht in vol dreigingen en melancholie want Ingo zit in de series, filmische
Ingo:Ja, Russian Circles wil ik graag draaien. Nieuw een nummer van de band Eza. Ik denk dat je dat uitspreekt. En vorig jaar waren zij headliner op SAMHain Festival. En dat was ja, nou dat is zeg maar een festival voor de zwaardere metalen.
Rob:Mhmm.
Ingo:En toch vind ik dat hij altijd weer een twist geeft. En dat hij dan iets boekt wat ik denk van, dit past goed. De keer zoveel hebben we Beurs en Row gekeken. Dat was ook zo en dat was precies op het juiste moment dacht je van ja, hè, hè. En dit had ik dus afgelopen Sam heen.
Ingo:Ja dat was gewoon alsof er iemand met een molkuil gewoon door door die betonnen muur heen ging.
Rob:Dat was verrassend ook eigenlijk op het
Ingo:Ja dat was meer metal dan de meeste metal bands qua heavines. Ja, dit nummer is wat wat dromeriger.
Rob:Oké.
Ingo:Maar ja, het is een geweldige band. Echt.
Rob:De band Aza met het nummer?
Ingo:Nee, nee andersom. Russian Circle met
Rob:het nummer Eza. Oké. Zijn we er nog?
Ingo:Het uiterste, hè? Het andere uiterste. Compleet rustige minimalist.
Wim:Nou, zo heftig is het nou ook weer niet. Ik kan het aan, ik kan het gewoon goed hebben. Het is een Frans 'noise rock trion' zoals ze dat noemen in Frankrijk. En ook in Nederland, 'noise rock, trio. En die hebben al meerdere albums en ze zijn nu terug met een nieuw album, Funland heet dat.
Wim:En zit op een labeltje, had er nog nooit van gehoord, Luik music.
Ingo:Ja, zeker wel.
Wim:Ja ik ken het niet.
Ingo:Heb je echt van gehoord Wim.
Wim:Zit dat op Luik Music of weet dat ook anders?
Ingo:Nee dat is Luik Agency Luik Music. Dat is hetzelfde genorange.
Wim:Ja maar dat was hetzelfde genre.
Ingo:Maar je hebt.
Wim:Nou ja, het zit dus
Ingo:We hebben daar zelfs mee gepraat.
Wim:Ja, langs de Maas. Weet waar we een kantoor
Ingo:Nee, dat was je.
Wim:Ja. Ja,
Ingo:maar Luik die hebben we een keer hier uitgenodigd om te vragen of voor niet een keertje kort door ze de Gillette met hem wilde doen.
Wim:Ja, maar is dat echt
Rob:dan? Ja. Nou ja. -Anyway, leuk music dus.
Ingo:U hoort het. Fantastisch rooster.
Wim:Mijn Frans is niet heel erg goed verrast was
Ingo:wel Liage music.
Wim:Liage music, maar dat is ze niet. Dus ach, we gaan nu luisteren naar iets wat rauw, hard en heerlijk ongemakkelijk is, denk ik. Dus, Houden jullie de koptelefoon op of zetten we hem af? Ja dat is het nummer. Iedereen heeft zijn oren nog,
Rob:Iedereen heeft zijn oren nog.
Ingo:Zou dat kunnen Dit ik te Britt poppy.
Wim:Te Britt poppy voor Frans.
Ingo:Ja, ja, ja. Ik had meer nooit verwacht hoe je het omschreef. Mag ik dat zeggen?
Wim:Ja dat is oké.
Rob:Maar goed, Ingrid soms Wel
Ingo:een heel goed nummer, hè. Daar gaat het niet om. Maar het was gewoon ik verwachtte echt zo, weet je wel. Feedback, gast, dat was het niet.
Rob:Maar goed, soms zegt zachtheid meer dan decibellen. En dat gaan we weer in het volgende nummer van Ingo
Ingo:horen. Die moet op het tegeltje.
Rob:Emma Rothundle met de shadows of mij name. Ik moet wel zeggen de contrasten deze uitzending zijn bijzonder heftig. Ik
Ingo:zit gewoon in een andere fase merk ik dan Wim. Allicht.
Wim:Ja? In welke fase zit jij nog in?
Ingo:Ja, ik zit ik zit al echt in de herfst. Volgens mij zit jij nog in de nazomer wat ik zo hoor.
Wim:Ik heb nu echt de grootste hekel eraan, dat we weer gaan schuiven met de klok.
Rob:Precies. Anyway, daar is het. Ja,
Ingo:is een heel
Wim:nummer over maken.
Ingo:Dat is een goed idee.
Wim:Ja, liefde klok alone.
Ingo:Liefde Time Alone. Het is een heel klein liedje. Het het is intiem, het is kwetsbaar alsof ze rechtstreeks uit dat dagboek zingt. En Emma Roof Rundle is echt zo'n naam wat je vaker ziet rond zoomen of zo. Op de 1 of andere manier.
Ingo:Ik weet zeker dat jullie allemaal die naam al een keer gezien hebben en dat je wel een idee hebt of zo. Maar het is nog nooit echt geland. En bij dit nummer gebeurde dat wel. Het is donker. En ja, moet gewoon luisteren.
Rob:Ja, Super stem. Neemt je helemaal mee.
Wim:Beetje troostende muziek eigenlijk ook wel of
Rob:zo hè, die M. A. Rundle.
Ingo:Prachtig hè, toch? Hoe zeg maar dat die emotie in 1 keer uit die keel komt zeg maar. Ja, verecht gek. Bijna ijslands. Ja, maar vroeger Allenis kon dat ook zo weet je wel boos worden zonder te schreeuwen zo maar en dan proefde hij wel die agressie.
Rob:Allenis, ja ja ja. Ja, dat hoor je. Nou waar Emma ons fluistert meeneemt trekt de volgende band ons mee in een psychedelische rossmim. Beautiful junky arts.
Wim:Ja.
Rob:Met put put war show
Wim:denk ik. Ja dat is een debuutalbum. En dat is weer een nummer daar uit uit dat debuutalbum en dat is een beetje bizarre band omdat het of ja bizarre? Het is een vijfkoppige band die half Iers is en half Portugees. Dan lijkt me dat heel lastig bij een vijfkoppige band want dan moet je iemand in tweeën splitsen.
Wim:Dat zal niet zijn maar misschien is er 1 Berndidberg met een Portugese moeder en een Ierse vader zoiets zal het dan
Ingo:moeten zijn. Dat zal de link zijn.
Wim:Ja, het is wel leuk. Er wordt vaak omschreven als dat zij psychedelica niet benaderen als genre maar als levenshouding. Er wordt heel
Ingo:veel Pannenslawaai. Zeker, pannenslawaai.
Wim:Het heeft soms zweverige vocalen en ritme uit jaren 70 crowd rock gevoel. Ja, het Ben gesproken om het te zeggen. Oké. Cham sessies met Stereolab. Het is, ja, het is trouwens heel veel ambiance, synthesizers, analoog opgenomen.
Wim:Ik vond het, ik vind het gewoon, ik ga daarover ophouden om daarover te horen. Het is gewoon supermooi en wij moeten daar nu naar gaan luisteren. Psych geduldig, toch? Nogal. Die trip moet
Rob:je even uitzetten denk ik. Absoluut.
Wim:Het hele album is mooi, dat moet ik echt zeggen.
Rob:Oké, even er tijd voor nemen. Ja. We gaan naar Rou Rouardin, Parachutes en Liveboats.
Ingo:Ja, uit Nottingham, England.
Wim:Daar kwam dingen vandaan, Roberute. Roberute. Ja.
Ingo:We hebben Ruuru al eens een keer gehad volgens mij.
Rob:Vroeger.
Ingo:Maar ze hebben een nieuw nummer uit en het is echt een Indy volk pareltje. In team
Rob:denk ik. Het is een duo hè of niet?
Ingo:Het is een duo. Live spelen ze wel met een band, maar in principe is de basis een duo. En ik ben gewoon vooral blij dat ze weer iets nieuws hebben uitgebracht.
Rob:Rie-Royal met parashhoots en liveboats.
Wim:Prachtig nummer.
Ingo:Sjoen, hè?
Wim:Echt chique. Chic. Ander woord ligt er lief voor.
Ingo:Ik vind dat we een keer een bos moeten zoeken. Ja Wim, moeten we een keer een mooi bos zoeken waar we een kleine bühne kunnen bouwen. En dan doen we een nachthopping.
Wim:Een klein bos zoek.
Ingo:Klein bos? Zo erg zo. We moeten ook niet te veel gewoon mensen mensen weet je wel. Een select groepje.
Wim:Ja en dan. Ja, hebben we heel leuk.
Rob:Het hallucinerende middelen ook dan.
Ingo:Nee nee, maar gewoon alleen maar mooie, nee maar mooie muziek en dan niks, nee gewoon niks, nee al dat gezeik.
Wim:Gewoon low-proof, niet over geproduceerde producties.
Ingo:Ja, daar staat een kratje en dan kun je een drankje pakken en je legt 2 euro neer voor het drankje. Dat is het. En een gekleurd lampje.
Wim:En dan ga je Broodje Gewoon
Ingo:en je en je hebt pakken we die jute zakken ofzo en dan ga je zitten en dan is daar gewoon hele mooie muziek en dan is het ook klaar en binnen een uurtje ruimen we het op.
Rob:Waar weg? Je dan weg?
Wim:Coo de boswachter. Dat is hier gebeurd.
Rob:Ja. Mocht je wel wild plassen dan ook.
Ingo:Wilfieke. Er wel een uurtje in kunnen. Het
Rob:is tijd om de woensdag even open te geven.
Wim:Het zou
Ingo:mooi zijn hier in de kazematten. Ja,
Wim:dat zou echt, dat zou heel chicks zijn. Geweldig.
Rob:We gaan afsluiten met Rowen Noise Hardcore uit Zwitserland.
Wim:Compromidose Rowen Hard koor.
Rob:Oké.
Wim:Helder. Van het Zwitserse, van het Zwitserse.
Ingo:Ja, stonden op zilveren 3 hè jongens.
Wim:Ja. Dat was vet.
Ingo:Met die 12 snaren gitaar.
Wim:Maar wat cool vind dat ze dus hebben 80 shows op rit staan hé. En midden in die 80 shows
Ingo:Doen ze even.
Wim:Dus eventjes
Ingo:Een plaatje opnemen.
Wim:Nee, dat plaatje was er
Ingo:al niet.
Wim:Het was van 1 of andere Scandinavische sessies die ze hebben opgenomen en die 2 noemers lagen er nog en die hebben ze nu uitgebracht. En het zijn 2 noemers en wij gaan daar naar eentje luisteren. Mooi.
Rob:Hey, daarmee sluiten we
Wim:ook Nightshifter.
Rob:Ik Ik wil jullie heel erg bedanken voor jullie
Wim:Ja, dit moet weer. Dit Corgon is wel een heel heel lekker nummertje. Trouwens, er is heel veel goede reacties op
Rob:Nightshifter heet het.
Ingo:Ja, was echt goed. Ja. Maar dan wat hadden we buiten staan? Future utopia geloof ik. Ja.
Ingo:En dat vond ik ook tof. Dus ik stond echt tussen hun 2 en zo ik denk even hier en toen we naar binnen. Ja. En ik ik was dan met mijn wederhelft maart en die zei van wow, wat een vette band. En dat was zo echt iemand waar ik het niet van verwacht had.
Ingo:Die die zei al, ga jij maar weer naar buiten, ik blijf hier. Ja, ja, was heel vet, hele vette rifs.
Wim:Zo ook wel jongens, daar zagen
Ingo:we het weer mee af.
Rob:Dit was voor 32 radio. Tot de volgende keer.