Subscribe
Share
Share
Embed
A PodLab Production
https://www.podlab.agency
Τι σημαίνει πραγματικά να πας τη ζωή σου στο επόμενο επίπεδο;
Το Level Up είναι το podcast του Ιωάννη Αναστασάκη και του Dr. Κωνσταντίνου Αναστασάκη για ανθρώπους που θέλουν να εξελίσσονται, να μαθαίνουν και να κάνουν καλύτερες επιλογές στη ζωή τους.
Σε κάθε επεισόδιο, ένας από τους δύο υποδέχεται έναν άνθρωπο με ουσιαστική γνώση και εμπειρία και μαζί συζητούν όσα μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά. Από την υγεία και την ψυχολογία μέχρι το επιχειρείν, τα οικονομικά, τις σχέσεις, την αυτοπεποίθηση και την καριέρα.
Όχι απλώς γνώση. Πρακτικές ιδέες που μπορείς να αξιοποιήσεις στη δική σου ζωή.
Οι καλεσμένοι επιλέγονται με βάση την εμπειρία και όσα έχουν πραγματικά να μοιραστούν. Δεν πληρώνουν για να συμμετέχουν στο podcast.
Ποιο είναι το πιο συχνό λάθος που βλέπεις
να κρατάει έναν που έχει γίνει freelancer
στο ίδιο επίπεδο για χρόνια;
Συνήθως ξεκινάω από τέσσερις βασικούς
πυλώνες.
Πέρα από τα έξτρα χρήματα,
τι άλλο αλλάζει στη ζωή ενός ανθρώπου που
κάνει αυτή την κίνηση από υπάλληλος σε
freelancer, σε επιχειρηματίας, πέρα από τα
χρήματα; Με ποιο τρόπο αλλάζει η ζωή του
που έχεις δει εσύ;
Καλώς ήρθατε στο σημερινό επεισόδιο του
Level Up.
Σήμερα έχουμε μαζί τον Άρη Πήλιτζοπουλο, ο
οποίος είναι γνωστός και ως ο Freelancers
Coach στο LinkedIn και σε όλα τα social
media.
-Γεια σου Άρη!
-Γεια σου Γιάννη! Ευχαριστώ πάρα πολύ για
την πρόσκληση. Είναι πολύ μεγάλη χαρά να
είμαι εδώ στην Podlab.
-Για άλλη μια φορά.
-Για άλλη μια φορά. Και όπως έχουμε πει,
Podlab σημαίνει podcast και κάθε φορά που
είμαι εδώ σκέφτομαι ότι είμαι στο now του
podcast στην Ελλάδα και σε ευχαριστώ πολύ.
Σε ευχαριστώ κι εγώ για τα καλά σου λόγια.
Σήμερα λοιπόν σε κάλεσα
μέσα στο πρότζεκτ του Level Up, το οποίο
κάνω μαζί με τον αδερφό μου τον
Κωνσταντίνο
και ο σκοπός μας είναι να δείξουμε, να
καλούμε ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν
το κοινό μας
να βελτιωθεί με κάποιο τρόπο και να κάνει
level up στη ζωή του.
Ο λόγος λοιπόν που σε κάλεσα, εμείς
γνωριζόμαστε και πέρα από τα social media,
έτσι έχουμε δουλέψει και μαζί, είναι
γιατί έχω δει πρακτικά μπροστά μου, το έχω
δει με τα μάτια μου, πώς έχεις βοηθήσει
να αλλάξει η ζωή αρκετών ανθρώπων οι
οποίοι δουλεύανε. Είτε δεν δουλεύανε πριν
και γίνανε μετά freelancers και μετά και
επιχειρηματίες, είτε δουλεύαν ως υπάλληλοι
και τους βοήθησες να προχωρήσουν στο
freelancing και μετά στην
-επιχειρηματικότητα.
-Ισχύει αυτό.
Να πούμε ότι εγώ ξεκίνησα να εκπαιδεύω
freelancers, είτε πιο άπειρους, είτε
στελέχη, υπαλλήλους που θέλαν να γίνουν
freelancers, είτε freelancers
μικρούς που θέλαν να μεγαλώσουν και πιο
έμπειρους. Ξεκίνησα με το κίνητρο, μάλλον
με την πεποίθηση ότι πρέπει να βελτιώσουμε
τις ζωές των ανθρώπων που είναι γύρω μας.
Και ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που
έχουμε όλοι; Όλοι ανεξαιρέτως, έτσι;
Είναι το κόστος ζωής. Γιατί τα λεφτά που
παίρνουμε τώρα και στην Ελλάδα και στην
Κύπρο είναι περίπου τα ίδια με τα λεφτά
που παίρναμε πριν μια εικοσαετία σαν
υπάλληλοι και στελέχη.
Αλλά πώς έχει αυξηθεί το κόστος, έτσι δεν
είναι; Τώρα πλέον πόσο έχει πάει το νίκελ,
πόσο έχουν πάει οι βενζίνες, πόσο έχει
πάει το σούπερ μάρκετ, νομίζω τα ξέρουν
όλοι. Οπότε,
νομίζω ένας μισθός πλέον δεν φτάνει.
Δηλαδή νομίζω το να είσαι υπάλληλος τώρα
μέχρι τα 35,
40 και
εάν δεν έχεις προχωρήσει σε πολύ senior
θέσεις, είναι πολύ δύσκολο να τα βγάλεις
πέρα. Οπότε γιατί να μην κάνεις ένα μικρό
freelance πρότζεκτ, να πάρεις κάποιες
δουλίτσες μετά τη δουλειά ή πριν από τη
δουλειά σου, να βγάλεις κάποια έξτρα λεφτά
και να
ζήσεις λίγο πιο άνετα. Αυτό ήταν το
κίνητρό μου.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από αυτό το πρώτο
μεγάλο άλμα, έτσι; Πότε
πιστεύεις ότι κάποιος είναι έτοιμος να
κάνει αυτό το μεγάλο άλμα από μισθωτός σε
freelancer και πότε απλά έχει βαρεθεί τη
δουλειά τη συγκεκριμένη που είναι; Γιατί
πολλές φορές έχουμε και αυτό το μπλέξιμο.
Ο άλλος απλά δεν γουστάρει πια τη δουλειά
του και λέει θα πάω να γίνω freelancer,
ενώ θα μπορούσε να βρει μια άλλη δουλειά
που θα τον κάλυπτε. Πες μου τη δική σου
άποψη.
Ναι, εγώ όταν μου έρχονται άνθρωποι και
μου λένε Άρη δεν μπορώ άλλο,
πνίγομαι και δεν αντέχω τη δουλειά μου και
δεν αντέχω τον μάνατζέρ μου κτλ. Τους λέω
ότι παιδιά αυτό δεν είναι ένα καλό
κίνητρο για να κάνεις freelancing.
Γιατί το freelancing από μόνο του είναι
ένα ξεχωριστό πρότζεκτ, που σημαίνει ότι
στην πίεση που έχεις την καθημερινή
και σε ό,τι τρως, ό,τι ανέχεσαι ή ό,τι σε
επηρεάζει από το πρωί μέχρι το βράδυ, θα
πρέπει μετά να κάτσεις νηφάλιος
και να κάνεις τον freelancer, δηλαδή να
κυνηγάς πελάτες, να κόβεις τιμολόγια, να
αντιμετωπίζεις άλλη πίεση εκεί, να
προσπαθείς να εισπράξεις, να
αντιμετωπίσεις τον ανταγωνισμό και όλα
αυτά. Οπότε το freelance σαν πρότζεκτ θέλω
να ξεφύγω από την πρωινή δουλειά γιατί το
αφεντικό μου με πιέζει, προσπαθώ να είμαι
πολύ προσεκτικός να μην παίρνω τέτοια
cases γιατί ξέρω ότι είναι σαν ωρολογιακές
βόμβες. Το freelancing σε αυτή την
περίπτωση το πιθανότερο είναι να σε κάνει
να εκραγείς ακόμα περισσότερο. Γιατί έχεις
το πρωί την πίκρα σου, έχεις μετά θα
έχεις και το βράδυ την πίκρα σου και οι
πίκρες και οι δύο μαζί γίνονται πάρα πολύ
δύσκολες. Αν όμως κάποιος έχει μεράκι,
κάνει κάτι στο οποίο είναι πάρα πολύ καλός
και θέλει να πετύχει έξτρα πράγματα και
πιστεύει ότι μπορεί να αναλάβει
περισσότερους πελάτες πέρα από τη δουλειά
του, πιστεύει ότι μπορεί να κάνει, να
είναι πιο δημιουργικός και να κάνει
παραπάνω πράγματα πέρα από το στενό
πλαίσιο του εννιά με πέντε, που στην
Ελλάδα δεν είναι εννιά με εννιά βέβαια,
δεν είναι εννιά με πέντε, by all means
είναι τότε η ώρα να κάνει freelancing.
Δηλαδή το κίνητρο καλό θα είναι ότι είμαι
δημιουργικός και θέλω να κάνω δέκα
παραπάνω πράγματα στη ζωή μου, παρά θέλω
να φύγω, να ξεφύγω από κάπου. Γενικά το να
ξεφεύγεις από κάπου
-δεν βοηθάει στην επιχειρηματικότητα.
-Είναι reactive. Εγώ το βλέπω έτσι ότι
είναι κάτι δηλαδή ότι με ενοχλεί αυτό,
δεν έχει πλάνο από πίσω. Πολύ ωραία. Τι
πρέπει λοιπόν κάποιος να έχει στήσει ήδη
για να παραιτηθεί; Δηλαδή χρειάζεται
δίκτυο, χρειάζεται κάποια skills,
χρειάζεται ένα οικονομικό μαξιλαράκι για
να πει ότι κάνει αυτό το jump;
Πήγαμε πολύ μακριά.
Το να παραιτηθεί κάποιος από την πρωινή
του δουλειά προϋποθέτει ότι πρέπει να
μπορεί να ζήσει από το freelancing, έτσι;
Οπότε τώρα είμαστε πολύ μακριά γιατί εγώ
έχω έναν κανόνα που τον λέω τα τρία
εξάρια.
Δηλαδή όταν είσαι ένας freelancer για να
παραιτηθείς από την πρωινή σου δουλειά
πρέπει να έχεις
έξι μήνες μαξιλαράκι
στην τράπεζα, καταθέσεις έξι μήνες όσο ο
μισθός σου.
Έξι μήνες σταθερό πελατολόγιο να ξέρεις
ότι δεν θα σου φύγει ο πελάτης που σου
έρχεται τον προηγούμενο μήνα και θα σου
φύγει και έξι μήνες να βγάζεις από το
freelancing τέτοια λεφτά που να μπορείς να
καλύπτεις τα έξοδα του μήνα σου.
Οκέι; Δηλαδή αν αύριο ξεκινήσεις το
freelancing να σου φύγουν πες όλοι οι
πελάτες σου και να μην μπορείς να βρεις
κάποιον άλλον, δεν πρέπει να έχεις έξι
μήνες λεφτά για να μπορείς να περάσεις;
Οπότε χρειαζόμαστε αυτά τα τρία εξάρια.
Οπότε για να είμαι σίγουρος, εσύ είσαι της
άποψης ότι-
Δεν φεύγουμε από την πρωινή δουλειά και
με τα καράβια και ξεκινάμε τότε με ένα,
δυο, τρεις μήνες ίσως χρήματα στην
τράπεζα. Λες πρώτα στήνουμε όλη την
υποδομή και μετά κάνουμε το φεύγουμε από
-την πρωινή δουλειά. Σωστά;
-Ναι, ακριβώς. Είναι θέμα προσωπικού
ρίσκου, οπότε για τον καθένα είναι
διαφορετικό. Γιατί κάποιος ας πούμε μπορεί
να έχει σπίτι και να μην έχει νοίκι,
μπορεί να έχει κάποια άλλα εισοδήματα. Εγώ
αυτό που συμβουλεύω τους μαθητές μου
είναι ότι πρέπει να έχετε ένα business
model το οποίο δουλεύει. Πρέπει να έχετε
τους πόρους ώστε να μην πιεστείτε.
Γιατί ξέρεις τι; Άμα πιεστείς και πεις ότι
από τα λεφτά που θα βγάλω από αυτό το μήνα
από freelancing εξαρτάται η επιβίωσή μου,
είναι σαν να δουλεύεις με τεράστια βάρη,
ας πούμε,
με κάποιες τεράστιες σιδερένιες μπάρες
δεμένες στη μέση σου και να σε τραβάνε
κάτω. Σημασία έχει να μπορείς να έχεις ένα
μαξιλαράκι, να νιώθεις άνετα και να
κυνηγήσεις τα πράγματα που θέλεις, να
κάνεις τα πράγματα που θέλεις. Οπότε εγώ
πιστεύω χρειάζεται ένα μαξιλαράκι για να
μπορέσει να φύγει κάποιος.
Βέβαια, πέρα από αυτά τα πράγματα υπάρχει
και ένα mental shift, έτσι; Δηλαδή ο
τρόπος σκέψης ενός ακόμα και υψηλού
επιπέδου υπαλλήλου
με τον τρόπο σκέψης ενός freelancer ή
επιχειρηματία είναι αρκετά διαφορετικό.
Ότι το πρωί που ξυπνάει ένας υπάλληλος
υπάρχουν ήδη projects τα οποία του έχουν
ανατεθεί εδώ και καιρό και τα οποία πρέπει
να κάνει.
Ένας επιχειρηματίας ή και ένας freelancer
δεν έχει αυτό το πράγμα.
Πώς το διαχειρίζεσαι αυτό το mental shift,
αυτή τη διαφορά στη νοοτροπία που πρέπει
-να δημιουργηθεί;
-Αυτό που γίνεται ουσιαστικά και εγώ το έχω
ζήσει πάρα πολύ στο πετσί μου αυτό το
πράγμα, είναι ότι
αλλάζει η ταυτότητά σου όταν από υπάλληλος
ή από στέλεχος γίνεσαι freelancer, έτσι;
Γιατί είναι κάτι τελείως διαφορετικό.
Και η κύρια διαφορά είναι στο ότι στο ένα
έχεις τη σιγουριά
ότι θα σου έρθει ο μισθός, ότι θα σου
έρθουν τα πρότζεκτ, ότι όλα θα πάνε καλά
και έχεις να αντιμετωπίσεις τα γύρω γύρω,
ενώ στο freelancing πρέπει να φέρεις εσύ
τις πωλήσεις. Πρέπει να αντιμετωπίσεις εσύ
τον ανταγωνισμό. Πρέπει να
αντιμετωπίσεις εσύ τις κρίσεις. Είναι πολύ
διαφορετικό το ένα με το άλλο και
ξεπερνάει λίγο τα όρια του είμαι καλός
designer, είμαι καλός videographer, είμαι
καλός λογιστής, είμαι καλός developer και
τα λοιπά.
Αυτό το identity shift, η μεταβολή της
ταυτότητας, αυτό το ότι ξεκινάς να είσαι
κάποιος και γίνεσαι κάποιος άλλος,
χτίζεται σιγά σιγά και σταδιακά. Το
identity shift έχω δει ότι χτίζεται με
μικρά μικρά βηματάκια. Δηλαδή ξεκινάς,
παίρνεις μερικές δουλειές μικρές, αρχίζεις
λίγο χτίζεις, καταλαβαίνεις το τι
γίνεται, αρχίζεις μεγαλώνεις το portfolio
σου,
δυναμώνεις σαν freelancer και όσο πιο
πολλά πράγματα κάνεις, τόσο πιο πολύ τα
μικρά μικρά πράγματα που κάνεις σου
αλλάζουν σιγά σιγά την ταυτότητα. Οπότε
δεν είναι ότι θα κοιμηθεί κάποιος
υπάλληλος ή στέλεχος και θα ξυπνήσει
freelancer. Είναι μια μετάβαση που
γίνεται. Η μετάβαση γίνεται όσο πιο πολλά
κάνεις, τόσο πιο πολύ συνηθίζεις τον
καινούργιο σου ρόλο και κάποια στιγμή
στους 18 μήνες, στους 24 μήνες, στους 36
μήνες είσαι έτοιμος. Πολλοί freelancers
έρχεται κάποια στιγμή που το
καταλαβαίνουν. Λένε τώρα είμαι έτοιμος να
πάω all in. Και για μένα έτσι ήτανε. Και
εγώ πάλεψα πάρα πολύ καιρό και πρωινή
δουλειά και freelancing και κάποια στιγμή
είπα παιδιά τώρα είναι η ώρα, κάνουμε all
in.
Οκέι, κατανοητό.
Βέβαια,
έχω πολλά πράγματα εδώ που χρειάζεται να
κάνουμε unpack, ας πούμε. Για παράδειγμα,
ο λόγος που οι περισσότεροι ξεκινούν
freelancing,
ποιος πιστεύεις, ποιος έχεις δει ότι είναι
από την εμπειρία σου και θα σου πω και
εγώ μετά από τη δική μου που είναι σαφώς
μικρότερη, έτσι;
Είναι πολλοί λόγοι. Είναι κάποιοι που
έχουν μέσα τους τη φωτιά που λέω εγώ, το
μικρόβιο να κάνουν κάτι μόνοι τους, έτσι;
Είναι φυσικά οι λόγοι να βγάλουν κάποιοι
παραπάνω χρήματα από αυτά που έχουν
από την πρωινή τους δουλειά, γιατί π.χ.
έκαναν ένα παιδί και χρειάζονται παραπάνω
λεφτά, έτσι; Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ
βασικό. Οπότε ένα έχω το μικρόβιο. Δύο
θέλω να βγάλω λίγα παραπάνω χρήματα.
Τρία,
η δημιουργικότητά μου ή το ταβάνι μου το
επαγγελματικό πάει πιο μακριά από τη
δουλειά.
Οπότε μπορεί να έχω κάποιες παραπάνω
φιλοδοξίες,
να πετύχω κάποια παραπάνω πράγματα ή
μπορεί ξέρεις τι; Να σου πω γιατί εγώ
έκανα freelancing. Και εγώ έκανα
freelancing γιατί είδα πάρα πολλά παιδιά
γύρω μου, peers μου, δικούς μου να
πετυχαίνουνε,
να κάνουν agencies, να βγάζουν λεφτά και
τα λοιπά. Και είπα εντάξει, κοίτα, αφού
μπορούν οι υπόλοιποι, γιατί να μην μπορώ
και εγώ; Είναι και λίγο και το περιβάλλον
-γύρω μας που μας οδηγεί να φτάσουμε εκεί.
-Εννοείται. Όταν τους είδες όμως αυτούς,
σου είχαν επικοινωνήσει τα άτομα αυτά και
τις δυσκολίες του θέματος;
-Όχι, δεν μου τις είχαν επικοινωνήσει.
-Ή ήταν απλά, α, εσύ βγάζεις δύο χιλιάρικα,
-εγώ βγάζω έξι, ξέρω 'γώ, δηλαδή.
-Κάποιες φορές είναι αυτό. Κάποιες φορές
είναι αυτό. Αυτό το λέμε το the shining
object, the new shining object. Δηλαδή το
βλέπεις κάτι, ας πούμε, είναι πολύ
χαρακτηριστικό. Δουλεύεις, ξέρω 'γώ, είσαι
ξέρω 'γώ real estate μεσίτης και έρχεται
κάποιος και σου λέει
έλα να παίξουμε crypto, θα βγάλεις ένα
σωρό λεφτά. Και λες ώπα, θα παρατήσω όλο
αυτό που κάνω
και θα αρχίσω να παίζω crypto. Αλλά ή
οτιδήποτε,
έλα να κάνουμε AI automation, ξέρω 'γώ, να
βγάλουμε λεφτά για να μην μπούμε έτσι για
crypto, για κρυπτονομίσματα και τέτοια.
Και πας εκεί και βλέπεις ότι η αλήθεια δεν
είναι ότι δεν είναι πολύ εύκολο να
βγάλεις λεφτά. Και εκεί έχει ένα process
και εκεί πρέπει να μάθεις πράγματα και να
κάνεις πράγματα. Οπότε πολλές φορές σε
τραβάει το shiny object,
αλλά η πραγματικότητα είναι πάντα πιο
δύσκολη και
πάντα πρέπει να βλέπουμε τι κρύβεται από
πίσω.
Αλλά να σου πω ότι τις περισσότερες
αποφάσεις τις παίρνουμε και λίγο με το
συναίσθημα. Ξέρεις, κάποια στιγμή λέμε
γιατί το έκανε αυτός και δεν το έκανα εγώ
-και προσπαθούμε. Εντάξει, δεν είναι κακό.
-Περιέγραψες κάποια άλλα παραδείγματα πριν.
Βγάζει κάποιος ας πούμε 1.200 ευρώ,
βλέπει ότι δεν του φτάνουν τώρα που έκανε
παιδί. Ναι, αλλά η χειρότερη στιγμή,
η χειρότερη στιγμή, είναι σχεδόν αστείο,
να αλλάξει κάποιος και να προσθέσει έξτρα
δουλειά στο workload του είναι όταν πια
μόλις έχει κάνει το παιδί. Δηλαδή έχει την
πρωινή του δουλειά,
ας πούμε ότι είναι αυστηρή εννιά με πέντε,
εννιά με έξι μέχρι να γυρίσει σπίτι. Έχει
μετά να φροντίσει και ένα μωρό μαζί με τη
σύντροφό του
και να πρέπει εκείνη τη στιγμή να
ξεκινήσει και κάτι καινούργιο ουσιαστικά,
έτσι; Γιατί το καινούργιο δεν είναι μόνο
το skill. Μπορεί να κάνει πολύ ωραία
design, αλλά μετά θα πρέπει να ανοίξει μια
ατομική επιχείρηση, θα αρχίσει, θα πρέπει
να μάθει να συνεννοείται με τους
λογιστές, θα πρέπει να μάθει να κάνει
client development, όλα αυτά τα πράγματα.
Οπότε-
Δε θα ήταν καλύτερα να υπάρχει ένας
στρατηγικός τρόπος μετάβασης και να μη
γίνει όταν πια
είναι το μαχαίρι στο κόκαλο;
Είναι, αλλά πώς παίρνουμε αποφάσεις;
Συνήθως παίρνουμε αποφάσεις όταν αρχίζει
το έξτρα έξοδο και μας χτυπάει την πόρτα.
Ποτέ,
τουλάχιστον και εγώ κάπως έτσι ξεκίνησα,
πάντα ο πόνος του να αλλάξουμε είναι
μεγαλύτερος από τον πόνο του να
παραμείνουμε ίδιοι. Οπότε είναι πολύ
δύσκολο να αλλάξεις όταν είσαι σε ένα
comfort zone, σε
μια κατάσταση ήρεμη που την έχεις
συνηθίσει και τα λοιπά. Συνήθως κάτι
έρχεται, σε χτυπάει και αυτό κάνει τον
πόνο της αλλαγής μικρότερο από τον πόνο
του να παραμείνεις ίδιος. Κάποιο παραπάνω
έξοδο, κάποιο δάνειο, κάτι το οποίο είναι
απροσδόκητο και εκεί πάνω αποφασίζεις να
αλλάξεις. Αλλιώς δεν αλλάζεις, η αλήθεια
είναι. Ή τουλάχιστον εγώ έτσι το έχω δει
να γίνεται. Σίγουρα χρειάζεται στρατηγική,
αλλά τις περισσότερες φορές το trigger
είναι κάτι το οποίο είναι unexpected.
Ωραία. Ποιο είναι το πιο συχνό λάθος που
βλέπεις να κρατάει έναν που έχει γίνει
-freelancer στο ίδιο επίπεδο για χρόνια;
-Βλέπω δύο πολύ συχνά λάθη. Το ένα είναι
ότι
αγκιστρώνονται πάρα πολύ στην ταυτότητα
του υπαλλήλου. Δεν μπορούν να το αφήσουν
με τίποτα και κυνηγάνε
να ανέβουν στη δουλειά τους, να ανέβει και
το freelancing. Αλλά όπως ξέρεις δεν
μπορούμε να έχουμε δύο καρπούζια κάτω από
την ίδια μασχάλη. Πρέπει κάποια στιγμή να
αποφασίσουμε, έτσι;
Οπότε το ένα είναι αυτό. Το άλλο μεγάλο
λάθος
είναι ότι επιμένουν όλοι, και εγώ είμαι
ένοχος σε αυτό, να τα κάνουν όλα
μόνοι τους. Που σημαίνει τι; Είμαι καλός;
Παίρνω τον πρώτο πελάτη; Παίρνω τον
δεύτερο πελάτη; Παίρνω τον τρίτο πελάτη;
Είμαι πάρα πολύ καλός, με word of mouth
έρχεται και ένας τέταρτος και ένας πέμπτος
και ένας έκτος. Πάνε να πείτε από εκεί
και πέρα δουλεύω 15 ώρες τη μέρα να βάλω
τους πελάτες.
Περίμενε, εδώ θα σου κάνω push back
σίγουρα. Πιστεύεις ότι δεν το κάνουν
λόγω ταυτότητας ή λόγω τσιγκουνιάς; Γιατί
εγώ από τα παραδείγματα που έχω δει, έτσι;
Άνθρωποι, όχι σημαίνει επιχειρηματίες οι
οποίοι ξέρουν ότι με το delegation είναι
που γίνεται το scaling, αλλά οι
freelancers λένε σιγά,
θέλω το πενηντάρικο να μπαίνει στη δικιά
μου τσέπη.
Προτιμώ να δώσω τρεις ώρες από τη ζωή μου
και να έχω το πενηντάρικο στην τσέπη, παρά
να το δώσω κάπου αλλού.
Συμφωνώ πολύ και εγώ έτσι σκεφτόμουν.
Οπότε λες θα πάρω τα 300 ευρώ από αυτόν
τον πελάτη, γιατί να μην τα κρατήσω και τα
300 εγώ και να δώσω, ξέρω γω, 150 σε
κάποιον να μου κάνει τη δουλειά; Τι
γίνεται τώρα όμως; Άμα τα κρατήσεις όλα
εσύ, εγώ έτσι προσπαθώ να το εξηγήσω στους
μαθητές μου, άμα τα κρατήσεις όλα εσύ,
προφανώς θα σκάσεις. Προφανώς θα αρχίσεις
να έχεις καθυστερήσεις. Προφανώς θα
αρχίσεις να λες στους πελάτες,
συγγνώμη, δεν πρόλαβα να σας το φέρω,
θα σας το δώσω μεθαύριο, παραμεθαύριο. Θα
καθυστερείς, θα γκρινιάζουν οι πελάτες, θα
πέσει η ποιότητα του παραδοτέου. Άμα
πέσει η ποιότητα του παραδοτέου, τι θα
κάνουμε; Θα χάσουμε τον πελάτη. Οπότε από
αυτά τα 300
που τα κρατάμε πάνω μας και δεν θέλουμε να
δώσουμε τα 150, τα 300 θα χαθούν. Το ένα
μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό.
Είναι σίγουρο ότι οι παραπάνω πελάτες θα
χαθούν γιατί δεν είναι κανείς μας ο
Superman να δουλεύει 20 ώρες την ημέρα για
πάντα για να μπορέσει να ικανοποιήσει έξι
και εφτά πελάτες. Οπότε η τσιγκουνιά
οδηγεί είτε στην υπερκόπωση είτε στο να
φύγουν οι πελάτες. Το άλλο βασικό που δεν
καταλαβαίνουν οι freelancers, μάλλον όχι
δεν καταλαβαίνουν, είναι ένα μικρό reframe
το οποίο πρέπει κάποιος να τους το
δείξει.
Είναι ότι άμα από τα 300 ευρώ δώσεις πχ τα
100 ή τα 150 σε κάποιον άλλον να κάνει τη
δουλειά,
εσένα ελευθερώνονται οι ώρες σου. Οκέι; Οι
ώρες σου που ελευθερώνονται,
μπορείς φυσικά τις μισές να ξεκουραστείς,
τις άλλες μισές μπορείς να ψάξεις να βρεις
καινούργιους πελάτες. Οπότε τα 150 που
δίνεις, το μισό, ξέρω γω, ή το 40% που
δίνεις σε κάποιον άλλον να κάνει τη
δουλειά και να σε ελευθερώσει, ουσιαστικά
γεννάει καινούργια πρότζεκτ, οπότε
παραπάνω λεφτά.
Ωραία. Μου άνοιξες μια πολύ ωραία τώρα
πάσα που μου άρεσε πάρα πάρα πολύ. Έχω
έναν φίλο ο οποίος είναι personal trainer,
ο οποίος δουλεύει σε γυμναστήριο.
Λοιπόν, και παράλληλα κάνει και κάποια
private, όπως κάνουν οι περισσότεροι. Και
μου λέει τι είναι αυτό το πράγμα με το
γυμναστήριο; Μου δίνουν οχτώ ευρώ, ξέρω
γω, την ώρα, εφτά την ώρα, κάτι τέτοιο. Με
κοροϊδεύουνε και πάει λέγοντας. Ενώ άμα
κάνω private μπορώ να παίρνω, λέει, 40.
Δηλαδή πενταπλάσια πάνω.
Εγώ το θεωρώ λάθος αυτό το πράγμα σαν
τρόπο σκέψης. Γιατί στην πραγματικότητα
νομίζει ότι το ίδιο είναι το να έχει οχτώ
ευρώ με μία ώρα στο γυμναστήριο
με 40 ευρώ με μία ώρα στο private, στο
personal coaching. Γιατί
μετά πέφτει πάνω του
η διαδικασία του να βρει τους πελάτες, η
οποία συνήθως για κάθε μία ώρα δουλειάς
που κάνεις χρειάζεσαι οχτώ ώρες κυνηγητού
για τον πελάτη. Το οποίο σημαίνει ότι
πρακτικά καταλήγει να πάρει
40 ευρώ μετά την ώρα, αλλά δια τις οχτώ
ώρες αυτές που του βγαίνει στα πέντε ευρώ
η ώρα μετά.
Έχεις δει λοιπόν μαθητές σου
να ξεκινάνε αυτή τη διαδικασία, να μην
πηγαίνει άσχημα το business τους, αλλά να
σου λένε,
Άρη, κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για
όλη αυτή την πολυπλοκότητα. Εγώ νόμιζα ότι
απλά θα έκανα designs, ρε παιδί μου, ή
απλά θα έπαιζα μουσική ή απλά θα έγραφα
κείμενα. Όλα αυτά τα υπόλοιπα, λογιστές,
ΕΦΚΑ, το ΦΠΑ, το ένα, το άλλο, δεν τα
-αντέχω.
-Λοιπόν,
πάμε να τα πάρουμε όλα από την αρχή.
Καταρχάς τα 40 αυτά δεν είναι καθαρά,
γιατί όπως είπες είναι ΕΦΚΑ, είναι εφορία,
είναι όλα τα πράγματα και τα λοιπά.
Και δεύτερον, ναι, χρειάζεται πάρα πολύ
δουλειά για να βρεις πελάτες. Και συχνά οι
μαθητές μου μου το λένε
και μου το λένε και γιατί πόσο πολύ
δουλειά χρειάζεται για να βρουν τους
πελάτες, αλλά και για το πόσο πολύ δουλειά
χρειάζεται για να κρατήσεις τους πελάτες
ευχαριστημένους και να κοντράρεις και τον
ανταγωνισμό. Που σημαίνει ότι δεν είναι
εύκολο πράγμα το freelancing, έτσι; Το
freelancing, όπως και όλα τα πράγματα,
χρειάζεται χρόνο για να στηθεί. Δεν είναι
ότι θα ξυπνήσω ένα πρωί και θα έχω αύριο
10 πελάτες, που σημαίνει ότι πρέπει να
χτίσω τον εαυτό μου ώστε να φέρνω πελάτες
πιο εύκολα. Δηλαδή από τις οχτώ ώρες που
λες να φέρει κάποιος έναν πελάτη, να χτίσω
ένα σύστημα να έρχονται πιο εύκολα οι
πελάτες μου. Κάνει μία ώρα να έρχεται ο
πελάτης, έτσι;
Μετά, καθώς γίνεσαι πιο έμπειρος ως
freelancer, βρίσκεις συνεργάτες οι οποίοι
καθαρίζουν ΕΦΚΑ, φορολογίες και τα λοιπά.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σε
βοηθήσουν. Και σιγά σιγά, όσο πιο καλός
γίνεσαι, τόσο πιο πολύ αυξάνεις τις
τιμές σου, οπότε βρίσκεις έναν τρόπο να
μειώσεις τα έξοδα, να αυξήσεις το έσοδο
και να αφαιρέσεις όλη την πολυπλοκότητα.
Αυτό γίνεται σταδιακά. Εντάξει, βοηθάω
πάρα πολύ και εγώ, αλλά μέσα σε 12-18
μήνες γίνεται. Αυτοί που το καταφέρνουν
-είναι αυτοί που επιβιώνουν.
-Καλά, ούτε να το είχαμε συνεννοηθεί, έτσι;
Άλλη πάσα μου έριξες πάλι τώρα. Τέλεια.
Σου είπα εγώ κάποια προβλήματα τα οποία
και τα έχω δει σε ανθρώπους γνωστούς μου
μικρότερης ηλικίας που ξεκινάνε και κάποια
από αυτά τα έχω περάσει και εγώ.
Ο δικός σου ρόλος ποιος είναι σε αυτό το
πράγμα; Γιατί είπες ότι το freelancing
χρειάζεται χρόνο. Όπως ξέρεις, το παρελθόν
με εμένα ήταν στη μουσική και στο
μάρκετινγκ, έτσι; Και η μουσική λοιπόν,
για να γίνεις καλός σε ένα μουσικό όργανο
χρειάζεται χρόνο, αλλά δεν χρειάζεται μόνο
χρόνο, γιατί υπάρχει πάρα πολύς κόσμος
που κάνει πέντε και έξι και εφτά ώρες την
ημέρα και βελτιώνεται με πάρα πολύ αργούς
ρυθμούς και ποτέ δεν φτάνει το τελικό
αποτέλεσμα το οποίο θέλει. Τι άλλο
χρειάζεται; Χρειάζεται και κατεύθυνση,
σωστή κατεύθυνση.
Εδώ είναι λοιπόν που θεωρώ ότι μπαίνεις
εσύ, αλλά πες λίγο περισσότερο με ποιο
τρόπο μπαίνεις; Γιατί θέλω να καταλάβει ο
κόσμος που ακούει και βλέπει αυτό το
επεισόδιο
πώς βοηθιέται
από κάποιον σαν και εσένα να κάνει level
up τη ζωή του, δηλαδή να φύγει από
υπάλληλος και να γίνει πια freelancer ή
μετέπειτα επιχειρηματίας. Θα πάμε και σε
-αυτό.
-Να πούμε αυτό που είπες ότι ναι, ο χρόνος
από μόνος του δεν μας δίνει τίποτα, αν
δεν κάνεις συγκεντρωμένα προσπάθεια
να βελτιωθείς. Αυτό είναι προφανώς, έτσι;
Δεν πάει να πει ότι άμα είσαι freelancer
για 12 μήνες, αν δεν κάνεις καμία
προσπάθεια να βελτιωθείς, να γίνεις
καλύτερος από τον ανταγωνισμό, να
αυτοματοποιήσεις τις διαδικασίες σου και
όλα αυτά, προφανώς ναι, δεν θα γίνει
τίποτα. Εκεί έρχεται ο δικός μου ο ρόλος
να προσπαθήσω να δω τι κάνει κάθε
freelancer και να τον βοηθήσω σιγά σιγά να
βελτιώσει τα πράγματα στα οποία δεν είναι
καλός.
Συνήθως ξεκινάω από τέσσερις βασικούς
πυλώνες. Οι τέσσερις βασικοί πυλώνες αυτοί
είναι ένα, το πώς φτιάχνουμε το προϊόν
και το positioning, την τοποθέτηση του
freelancer στην αγορά ώστε να είναι
ανταγωνιστικός. Μετά, πώς φτιάχνουμε ένα
δυνατό personal brand
ώστε να κάνει pull τους πελάτες, να μην
τους κυνηγάει συνέχεια. Πώς βρίσκουμε τον
κατάλληλο τρόπο πώλησης για να έρχονται οι
πελάτες πιο εύκολα ανάλογα με τα δυνατά
σημεία του κάθε freelancer και πώς
καταφέρνουμε και βγάζουμε τον freelancer
έξω από την επιχείρηση. Αυτοί είναι οι
τέσσερις πυλώνες,
αλλά εγώ όταν μου έρχεται ένας freelancer
λίγο πιο έμπειρος, αρχίζω και βλέπω στα
πράγματα που κάνει πού υπάρχουν τα μικρά
κενά. Θα μου πεις πού το ξέρεις; Επειδή
έκανα και εγώ freelancing πολλά χρόνια και
επειδή είχα και εγώ κενά και πάλεψα πάρα
πολύ να τα λύσω και να τα φτιάξω και να τα
μάθω,
να τα λύνω τα προβλήματα, οπότε
καταλαβαίνω πολύ εύκολα πού είναι τα
προβλήματα και προσπαθώ να βελτιστοποιώ
όλα αυτά τα προβλήματα που έχει. Θα σου
δώσω ένα παράδειγμα. Έχω έναν πελάτη ο
οποίος είναι σε μια χώρα του εξωτερικού
και προσπαθεί να μπει μέσα σε αυτή τη χώρα
του εξωτερικού και να πάρει πρότζεκτ.
Αλλά ξέρεις πώς είναι σε μια χώρα τώρα της
Ευρώπης να προσπαθείς σαν Έλληνας να
πάρεις πρότζεκτ. Οπότε λέμε
θα στήσουμε το positioning, έτσι θα
μιλήσουμε στην αγορά, θα φτιάξουμε το
positioning του brand έτσι, θα κάνουμε
πωλήσεις έτσι. Περνάει μια εβδομάδα,
περνάει δύο, κάνει ο πελάτης ή μαθητής,
όπως θέλεις πες το, πωλήσεις
και βλέπουμε ότι όταν κάνει outreach, όταν
πλησιάζει κόσμο με email, με τηλέφωνα, με
μηνύματα κτλ.,
αυτοί που απαντάνε πιο συχνά είναι οι
Έλληνες.
Γιατί στο εξωτερικό ποιος σε μια χώρα της
Ευρώπης, ποιος θα σου απαντήσει; Ο
συμπατριώτης σου, έτσι; Οπότε εκεί μπορεί
να μην καταλάβει ο freelancer. Εγώ θα του
πω, κοίτα, αφού βλέπουμε ότι
μίλησες με δύο, τρεις Έλληνες και είναι
πάρα πολύ θετικοί, έλα να αλλάξουμε λίγο
το strategy. Αντί να χτυπάμε, ξέρω γω, τον
τάδε director, τον τάδε director της τάδε
εταιρείας, πάμε να δούμε ποιοι είναι οι
Έλληνες που έχουν θέσεις στις εταιρείες
που ψάχνεις και να κάνεις από εκεί το
connect. Οπότε εκεί αμέσως βρίσκουμε έναν
τρόπο να κάνουμε optimize αυτό που κάνει ο
freelancer, που μπορεί να μην το
καταλάβει. Και ξέρεις γιατί δεν θα το
καταλάβει; Δεν θα το καταλάβει όχι επειδή
δεν είναι έξυπνος ή δεν είναι ικανός. Δεν
θα το καταλάβει επειδή είναι μέσα στη
δουλειά.
Στόχος του είναι να στείλω το επόμενο
μήνυμα, να πάρω το επόμενο τηλέφωνο, να
στείλω το επόμενο mail. Εγώ που είμαι απ'
έξω μπορώ να δω τα πράγματα που κάνει και
να κάνω ένα μικρό optimization. Πχ έχω
μαθητές ή πελάτες που γράφουν κείμενα στο
LinkedIn, γράφουν κείμενα στο LinkedIn,
γράφουν, γράφουν, γράφουν, κάνουν
περιεχόμενο στο Instagram
και δεν πάει καλά το περιεχόμενο.
Και μου λένε, Άρη, κάνω ό,τι μου έχεις
πει, δεν πάει καλά το περιεχόμενο. Το
παίρνω εγώ, το διαβάζω και βλέπω τις
βελτιώσεις που πρέπει να γίνουν. Κάνουμε
δυο, τρία πειράματα και βελτιώνουμε.
Δηλαδή ο ρόλος ο δικός μου είναι πολύ
σαν έναν
coach του box. Στο box θυμάσαι τώρα τις
ταινίες που βλέπαμε στο Rocky που
ο coach από πίσω βλέπει και καθοδηγεί στο
τι αλλαγές πρέπει να κάνεις. Αυτός είναι ο
ρόλος ο δικός μου. Έχω βέβαια ένα
framework το οποίο μας οδηγεί, αλλά πάντα
μπορώ να βγω και να πω ότι κοίτα, αυτό
μπορούμε να το κάνουμε έτσι ή αυτό
-μπορούμε να το κάνουμε αλλιώς.
-Και το γεγονός ότι είσαι έξω από το χορό
είναι αρκετά σημαντικό. Γιατί την ώρα που
του άλλου του ρίχνουνε μπουνιές, δεν
μπορεί να σκεφτεί στρατηγικά και να δει τα
patterns και να πει α, ναι,
να δοκιμάσουμε αυτό και το άλλο.
Είπες ότι βοηθάς και στο προϊόν.
Με ποιο τρόπο βοηθάς το προϊόν; Για να το
κομπλάρουμε, ας πούμε, αν ο άνθρωπος είναι
designer, πώς θα βοηθούσες στο προϊόν
του;
Θα σου πω. Έχω και μια ομιλία αύριο σε ένα
συνέδριο στην Αθήνα για το positioning.
Μπορούμε να είμαστε freelancers, ας πούμε,
μπορούμε να είμαστε designers, έτσι; Ή
εγώ που είμαι coach. Αλλά υπάρχουν εκεί
έξω
χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες coaches,
designers, developers, videographers κτλ.
Γιατί να προτιμήσει κάποιος εμένα σε σχέση
με κάποιον άλλον, έτσι; Πρέπει εγώ να έχω
κάπου ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Οπότε εγώ κάθομαι με οποιονδήποτε
freelancer, είτε άπειρο,
είτε μεσαίας εμπειρίας, είτε πάρα πολύ
έμπειρο και ψάχνω να βρω αυτό το
ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Τι είναι αυτό
το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα;
Το πρώτο που πρέπει να σκεφτούμε
είναι ποιο είναι το κοινό μας, πώς βοηθάμε
το κοινό μας και ποιο είναι το κοινό το
οποίο βοηθάμε καλύτερα. Πώς θα μπορούσαμε
να καταλάβουμε ποιο κοινό βοηθάμε
καλύτερα; Θα σου πω ένα παράδειγμα. Είχα
μια social media manager
μαθήτρια
που έλεγε social media manager. Και της
λέω, να σου πω,
όταν οι άνθρωποι λένε καλά λόγια για τη
δουλειά σου,
για ποια από όλα τα πράγματα που κάνεις
λένε καλά λόγια; Και μου λέει, ξέρεις Άρη,
μου λένε ότι έχω πάρα πολύ καλή
αισθητική. Αισθητική, της λέω, σε τι; Μου
λέει, αισθητική σε χώρους.
Οκέι, οπότε λέω κοίτα-
Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι
βρίσκουν πολύ καλή τη δουλειά σου
στα social media όταν έχει να κάνει με
χώρους. Οπότε ποιοι πελάτες έχουν χώρους;
Τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία, τα spa, τα
events. Οπότε πήγαμε λίγο προς τα εκεί.
Οπότε της λέω, να το κοινό που πρέπει να
εξυπηρετήσεις. Οπότε μάνι μάνι από social
media manager γενική, έγινε μια social
media manager που αναδεικνύει χώρους. Να,
πρώτο έτσι. Πόσους social media managers
που αναδεικνύουν χώρο ξέρεις; Πολύ λίγους,
έτσι; Το ένα είναι αυτό. Το άλλο είναι
πώς βοηθάμε. Δηλαδή, άντε και είμαι social
media manager. Ποια είναι η μεθοδολογία
που έχω προκειμένου να αναδείξω τα σωστά
και τα καλά του πελάτη μου; Η μεθοδολογία
είναι πολύ βασική. Γιατί τι είναι η
μεθοδολογία; Είναι τα βήματα που
ακολουθείς προκειμένου να πετύχεις κάτι.
Εμείς αναδεικνύουμε τη μεθοδολογία και την
κάνουμε χαρακτηριστικό του freelancer.
Πχ. Είμαι ένας social media manager
που αναδεικνύω
επιχειρήσεις οι οποίες έχουν χώρους
χρησιμοποιώντας μια μεθοδολογία τεσσάρων
βημάτων.
Όταν έχουμε μια μεθοδολογία, αμέσως
δίνουμε μια δομή στο προϊόν μας. Κάνουμε
ένα πράγμα, βήμα ένα, βήμα δύο, βήμα τρία.
Εκεί ήδη αρχίζει ο πελάτης και
καταλαβαίνει ότι είσαι λίγο διαφορετικός.
Οπότε έχουμε
ποιον πελάτη
εξυπηρετώ, με ποια μεθοδολογία τον
εξυπηρετώ και το τρίτο και τελευταίο, τι
-αποτελέσματα μπορώ να πετύχω γι' αυτόν.
-Ας μείνουμε λίγο στη μεθοδολογία γιατί
θέλω να σε ρωτήσω. Εγώ όπως ξέρεις έχω την
Podlab όπου κάνουμε business development
podcasting, δηλαδή podcasting το οποίο
είναι για business development, για να
βρεις πελάτες, να μειώσεις κύκλο πωλήσεων
και πάει λέγοντας. Έχω μια πάρα πολύ
συγκεκριμένη μεθοδολογία, η οποία είναι
700 βήματα και κυριολεκτικά 700 από την
αρχή μέχρι το τέλος που λέγεται Authority
Engine. Είναι trademarked, την έχουμε
τρέξει σε εκατοντάδες shows και οπότε
ξέρουμε τα αποτελέσματα.
Θα μου πεις γιατί στα λέω αυτά; Γιατί έχω
δει ότι δεν βλέπω τους πελάτες να
ενδιαφέρονται για αυτό το πράγμα.
Δηλαδή, μια δυο φορές να με ρωτήσουνε τι
είναι αυτό το Authority Engine για να
μπορέσω να το εξηγήσω. Ενώ είναι κάτι το
οποίο είναι πάρα πολύ γραμμένο, έχει πέντε
πυλώνες, ξέρεις, είναι πολύ οργανωμένο
για να το δει κάποιος. Έχεις δει εσύ ότι
δουλεύει αυτό το πράγμα, ότι φέρνει
αποτέλεσμα, δηλαδή ότι ασχολείται ο
-πελάτης με κάτι τέτοιο;
-Θα σου πω. Θα σου δώσω δύο παραδείγματα
και θα μου πεις εσύ αν είναι αρκετά
πειστικά.
Πας να κάνεις
μια επέμβαση χολής.
Ωραία;
Και πας σε έναν γιατρό
και του λες, γιατρέ τι θα κάνουμε; Πότε θα
κάνουμε την επέμβαση; Και σου λέει,
ξέρεις τι Γιάννη; Έλα στις 29 του μήνα
κάποια στιγμή γύρω στις εννιά
και βλέπουμε. Και πας σε έναν άλλο γιατρό
και σου λέει, Γιάννη
θα έρθεις στις οχτώ η ώρα το πρωί, θα πας
στην προϊσταμένη, θα κάνεις εξετάσεις
αίματος, θα κάνεις εξετάσεις θώρακα, θα σε
δει καρδιολόγος και αφού βγουν όλα καλά
θα σε βάλουν να κάνεις την επέμβαση.
Θα κάνουμε μέθη, δεν θα είσαι φουλ
ναρκωμένος, έτσι; Θα ξυπνήσεις, θα σου
δώσουν παυσίπονα και αντιπυρετικά. Αν δεν
ανεβάσεις πυρετό μέσα στην επόμενη μέρα θα
μπορέσεις να βγεις. Αλλιώς θα πρέπει να
σε κρατήσουμε μια δυο μέρες μέσα. Εσύ σε
-ποιον γιατρό θα πήγαινες;
-Θα είχα περισσότερη εμπιστοσύνη στον
-δεύτερο.
-Α μπράβο! Δεν θα έλεγες ο δεύτερος
προφανώς ξέρει τι κάνει αφού μου είπε τα
βήματα;
Ωραία. Οπότε ήδη η μεθοδολογία σου δίνει
εσένα σαν πελάτη ή σαν ασθενή
μια ανακούφιση, μια εμπιστοσύνη ότι ο
άλλος απέναντί σου ξέρει τι κάνει. Ωραία;
Ένα είναι αυτό. Και το άλλο είναι το εξής.
Πας εσύ σε έναν πελάτη και του λες ότι
κοίτα, πες μου τι πρόβλημα έχεις να σε
βοηθήσω στρατηγικά, ξέρω γω, τι στόχους
έχεις, πώς θα μπορούσαμε να το πετύχουμε
κτλ. Και του λες κοίτα,
εφόσον έχεις αυτά τα προβλήματα και αυτούς
τους στόχους, εγώ έχω αυτή τη
μεθοδολογία. Θα κάνουμε ένα, δύο, τρία,
τέσσερα πράγματα και από αυτό το πράγμα
που εσένα έως τώρα σε προβληματίζει, εγώ
θα στο λύσω.
Ο πελάτης δεν θα αισθανθεί πιο όμορφα;
-Λογικά ναι.
-Λογικά ναι. Οπότε τη μεθοδολογία
δεν τη χρησιμοποιούμε τόσο πολύ να τη
βάλουμε σε ένα site
ή να την κάνουμε trademark ή να την,
φυσικά βοηθάει έτσι, ή να την έχουμε κάπου
σε ένα σημείο, σε ένα υλικό. Τη
χρησιμοποιούμε για να δώσουμε στον πελάτη
μια δομή.
Και η δομή
θα τον βοηθήσει να πάρει πιο εύκολα μια
απόφαση. Θα τον βοηθήσει να καταλάβει ότι
δεν είμαστε κάποιοι τυχαίοι που, α,
ξέρεις, κοιτάξαμε πού πάει ο άνεμος και
κάνουμε μια δουλειά. Έχουμε πίσω μας μια
σειρά από πράγματα που κάνουμε. Άλλωστε,
άμα το σκεφτείς καλά και οι αρχιτέκτονες
και οι πολιτικοί μηχανικοί και οι
μηχανολόγοι μηχανικοί, όλοι αυτοί πώς
χτίζουν τα σπίτια και τα γεφύρια και όλα
αυτά; Έχουν μία δομή, έχουν ένα
συγκεκριμένο τσεκ λιστ από πράγματα που
κάνουν.
Εμένα η μεθοδολογία με βοηθάει πολύ να
χτίσω την εμπιστοσύνη στον πελάτη.
Μάλιστα. Έχει γίνει λοιπόν κάποιος
freelancer και
πώς καταλαβαίνεις
ή πώς καταλαβαίνει εκείνος ότι ήρθε η ώρα
να προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο, το
οποίο είναι να γίνει επιχειρηματίας; Και
βασικά
πώς ορίζεις εσύ τη διαφορά ανάμεσα σε
freelancer και επιχειρηματία; Εγώ τον έχω
τον ορισμό μου. Ας θέλω να ακούσω τον δικό
σου έτσι συνοπτικά.
Για μένα
ο freelancer σταματάει να είναι freelancer
όταν αρχίσει να προσλαμβάνει κόσμο.
-Εκεί νομίζω γίνεται επιχειρηματίας.
-Για οτιδήποτε;
Όταν πάρει τον πρώτο του υπάλληλο. Εγώ
έτσι το θεωρώ. Όταν πάρει τον πρώτο του
υπάλληλο είναι πλέον επιχειρηματίας.
Γιατί; Γιατί έχει ένα έξοδο το οποίο είναι
σταθερό και πρέπει να το πληρώνει κάθε
μήνα και επειδή αρχίζει σιγά σιγά και
στήνει συστήματα προκειμένου να μπορέσει
με τη βοήθεια του συνεργάτη του να
καταφέρει πράγματα. Όταν αρχίζουμε και
στήνουμε συστήματα, σταματάει να είναι
solo και freelancer και γίνεται πλέον
επιχείρηση. Η επιχείρηση άλλωστε αυτό
είναι, τα συστήματα.
Οπότε πιστεύω ότι είναι η ώρα να γίνει η
πρώτη,
να γίνει επιχειρηματίας. Νομίζω είναι
έτοιμος να γίνει επιχειρηματίας
ή μάλλον πρέπει να γίνει επιχειρηματίας
όταν αρχίζει η ζήτηση και είναι τόσο πολύ
που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος
του. Εκεί πλέον πρέπει να πει επιχείρηση
σημαίνει συστήματα, συστήματα σημαίνει
πρόσληψη
και να αρχίσει να αντιμετωπίζει την αύξηση
της ζήτησης με πολύ οργανωμένο τρόπο.
Τότε γίνεται επιχείρηση. Πότε είναι
κάποιος έτοιμος να το κάνει αυτό; Εγώ το
βλέπω αυτό όταν έχουμε ένα πολύ καυτό
προϊόν που πουλάει σαν τρελό
και αρχίζουν και πέφτουν τηλέφωνα δεξιά
αριστερά, έλα να με βοηθήσεις, έλα να
κάνουμε αυτό, έλα να κάνουμε εκείνο, έλα
να κάνουμε τ' άλλο και αρχίζει και γίνεται
overwhelm και είναι πάρα πολύ η ζήτηση.
Εκεί πλέον λέω, ξέρεις, δεν μπορείς να τα
βγάλεις πέρα μόνος σου. Αρχίζεις και
προσλαμβάνεις και γίνεσαι επιχειρηματίας.
Εσύ ο ορισμός σου ποιος είναι; Όμορφοι
γιατί μπορεί κάτι να μου διαφεύγει.
Είναι πολύ κοντά στον δικό σου, αλλά το
πραγματικό σημείο για μένα είναι όταν
σταματάει ο ίδιος να κάνει τη δουλειά,
το deliverable
για το οποίο τον έχουν
ζητήσει.
Δηλαδή,
εγώ ας πούμε, έχω μια εταιρεία
podcasting agency, αλλά δεν κάνω ποτέ
audio editing. Θα μου πει, "Ξέρεις να
κάνεις;" Φυσικά και ξέρω. Από το 2000
κάνω, αλλά δεν κάνω ποτέ audio editing.
Δεν είναι αυτό το σημείο. Και γιατί; Γιατί
έχω ανθρώπους, την Πολίνα,
οι οποίοι είναι στο zone of genius το
audio editing, ενώ εγώ είμαι απλά πολύ
decent σε αυτό το πράγμα.
Αλλά μου αρέσει πολύ αυτό που λες εσύ
γιατί δίνει μια άλλη οπτική γωνία, ότι όλα
τα περιφερειακά
ξεκινάς κάνοντας outsource,
προσλαμβάνοντας για τα περιφερειακά, οπότε
κρατάς εσύ αυτό για το οποίο έχεις γίνει
γνωστός και ότι είσαι ικανός και μετά
είναι το τελευταίο
το οποίο κάνεις αυτό outsource.
Έτσι κι έτσι. Κοίτα, θα σου πω. Αυτό που
είπες ότι
επιχειρηματίας είναι όταν όλα τα άλλα
γίνονται από άλλους, νομίζω,
χωρίς να έχω κάποιες έρευνες, νομίζω ότι
είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό
επιχειρηματιών που το κάνει. Όλοι, ακόμα
και αν δεις επιχειρηματίες που κάνουνε
πέντε, δέκα εκατομμύρια τζίρο, πάντα είναι
χωμένοι μέσα. Πάντα.
Θα σου πω. Ξαναπάμε ότι έρχομαι από τη
μουσική, έτσι;
Για μένα ως προς επιχειρηματίας είναι,
πρέπει να κοιτάξουμε τους ποπ καλλιτέχνες.
Πάρε, ξέρω 'γώ, τον Μάικλ Τζάκσον ή πάρε
κάποιον,
ένα ροκ σταρ.
Αυτός δεν ασχολείται με το πού θα βρούνε
βενζίνη για να βάλουν στο tour bus, με το
να φέρει τα καλώδια, με το να βρούνε καλές
ευκαιρίες για να κουβαλήσουν και να
νοικιάσουν τους ενισχυτές. Ασχολείται με
το να κάνει ένα πράγμα
πάρα πολύ καλά και όλα τα υπόλοιπα
γίνονται από άλλους. Αλλά σε αυτό το ένα
πρέπει να είναι ροκ σταρ.
Λοιπόν, το ιδανικό
σενάριο για μένα, αλλά και πάλι σου λέω
την προσωπική μου άποψη, έτσι;
Δεν είναι δηλαδή αυτό κάτι το οποίο θα
έπρεπε να είναι
στο μυαλό
των ανθρώπων που ακούν το επεισόδιο αυτό
και λένε, "Α, μήπως να φύγω από υπάλληλος
και να ξεκινήσω να δω freelancing;" Είναι
να υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος
κάνει αυτό το πράγμα σαν ροκ σταρ και να
έχει όλο το υποστηρικτικό σύστημα, το
οποίο χωρίς αυτό το σύστημα δεν δουλεύει
τίποτα, αλλά και χωρίς αυτόν δεν δουλεύει
τίποτα. Γιατί αν είχες όλο το
υποστηρικτικό σύστημα, ας πούμε του Μάικλ
Τζάκσον, χωρίς τον Μάικλ Τζάκσον, δεν
έχεις show. Έχεις απλά μια ωραία σκηνή με
ωραία φώτα.
Λοιπόν, εμένα αυτό που μου αρέσει πιο πολύ
είναι η επιχείρηση να τρέχει χωρίς τον
επιχειρηματία εντελώς.
Εντάξει, δεν γίνεται στην περίπτωση του
Μάικλ Τζάκσον ή ξέρω 'γώ του Έλτον Τζον ή
οποιουδήποτε, γιατί εκεί είναι αυτός που
κάνει τη μουσική και το τραγούδι, έτσι;
Θα σε διορθώσω. Γίνεται. Δεν γίνεται στην
αρχή. Γίνεται μετά αφού έχουν βγει οι
δίσκοι και έχουν βγει τα βίντεο που
δουλεύει αυτόματα μέσω royalties. Δηλαδή
έχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι αυτόν τον
τρόπο monetization όταν έχουν μεγαλώσει
πια και έχει τελειώσει ο χρόνος τους
μπροστά,
έχει χτιστεί αυτή η υποδομή από πίσω.
Βέβαια, και τώρα πάμε σε ένα άλλο κομμάτι.
Αυτό που περιγράφεις είναι ένα lifestyle
business το οποίο δεν είναι για όλο τον
κόσμο.
Δηλαδή ο επιχειρηματίας ο οποίος δεν
δουλεύει καθόλου στη δουλειά του μέσα, δεν
κάνει τίποτα,
συνήθως δεν είναι ευτυχισμένος. Βαριέται
τη ζωή του. Για κάποιο λόγο το έκανε αυτό.
Δεν το έκανε μόνο για να βγάλει πενήντα,
πεντακόσια, χίλια, πεντεχιλιάδες παραπάνω.
Το ιδανικό, και αυτό το έχω δει σίγουρα
γιατί έχω
και λόγω ηλικίας και
λόγω δουλειάς και λόγω της συγκεκριμένης
δουλειάς, μιλάω με
αρκετούς επιχειρηματίες,
το να δουλεύουν σε αυτό στο οποίο είναι
πολύ καλοί και το γουστάρουν και πολύ,
αυτό είναι το happiness. Εκεί είναι το
ιδανικό σημείο. Δηλαδή
ο Μάικλ Τζάκσον να γράφει τα κομμάτια του,
συγχωρεμένος βέβαια,
και να είναι πάνω στη σκηνή, αλλά τα
υπόλοιπα, τα γύρω γύρω να γίνονται από
άλλους, το οποίο το κάνουν εφικτό αυτό το
πράγμα.
Πιστεύω
ότι
όταν είσαι freelancer θες να μεγαλώσεις
την επιχείρησή σου. Η επιχείρησή σου να
μεγαλώσει, σιγά σιγά θα φέρεις ανθρώπους
που θα συνεργάζεσαι, θα κάνεις πράγματα
και η επιχείρησή σου θα μεγαλώσει κι άλλο.
Μπορείς σιγά σιγά το admin κομμάτι να το
αναθέσεις κάπου αλλού, τα λογιστικά να τα
αναθέσεις κάπου αλλού. Μπορείς και το
delivery να το αναθέσεις κάπου αλλού.
Ακόμα και αν είσαι ένας τέλειος designer,
σίγουρα υπάρχουν άλλοι designers που
μπορούν να κάνουν τη δουλειά, έτσι;
Σιγά σιγά θα αναθέσεις και το content και
το personal branding κάπου αλλού.
Θα αναθέσεις και τις πωλήσεις κάπου αλλού,
γιατί γι' αυτό υπάρχουν οι αφετηρίες
πωλήσεων. Και κάποια στιγμή
που θα σου φύγει το μεράκι, γιατί κάποια
στιγμή θα βαρεθείς πιστεύω, μετά από δέκα,
δεκαπέντε χρόνια, θα αναθέσεις και τη
διεύθυνση της εταιρείας σου αλλού.
Και εκεί ποιο είναι το επόμενο βήμα; Εκεί
υπάρχουν πάρα πολλά επόμενα βήματα. Το
επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι, ωραία,
αφού έχω φτιάξει ένα cash flow business
και έρχεται, γιατί να μην αγοράσω άλλο
ένα, να μεγαλώσω το business μου, έτσι; Να
γίνω πιο μεγάλος, περισσότερα κέρδη, πάλι
οι άνθρωποι θα το τρέξουν από κάτω, να
γίνω μεγαλύτερος, να βγάζω περισσότερα
λεφτά. Γιατί να μην φτιάξω ένα mastermind,
να εκπαιδεύσω άλλους ανθρώπους να κάνουν
αυτά που κάνω εγώ; Γιατί να μην πάρω
μικρές μικρές μικρές συμμετοχές σε
εταιρείες και να φτιάξω ένα μικρό private
equity
σχήμα;
Είναι πάρα πολλά τα πράγματα που υπάρχουν
μετά.
Πιστεύω ότι
κάθε στάδιο
ο επιχειρηματίας χρειάζεται να το χωνέψει,
να το βαρεθεί και μετά να περάσει στο
επόμενο. Δηλαδή όταν βλέπεις ανθρώπους που
είναι τριάντα πέντε χρονών και βγάζουν
δύο εκατομμύρια, έχουν ένα business δύο
εκατομμυρίων,
ναι, προφανώς αυτοί θα είναι οι γενικοί
διευθυντές μέσα στην εταιρεία. Προφανώς θα
κοιτάνε τους πελάτες, προφανώς θα
στέλνουν προσφορές γιατί ακόμα
είναι
το happiness zone που είπες. Αλλά είσαι
σίγουρος ότι στα σαράντα πέντε τους θα
θέλουν ακόμα να είναι μέσα; Μπορεί να
θέλουν να το πουλήσουνε στα πενήντα πέντε.
Και μετά στα εξήντα πέντε τι γίνεται;
Δηλαδή πρέπει να έχουμε μια οπτική γωνία
δεκαετιών. Και αυτό μάλιστα για να
γυρίσουμε και στο θέμα το βασικό το δικό
μας, γιατί φύγαμε λίγο, με πολύ
ενδιαφέροντα πράγματα.
Λοιπόν,
ένας που είναι τώρα αυτή τη στιγμή
υπάλληλος, μιλάμε για το αρχικό, και είναι
είκοσι πέντε χρονών ή τριάντα χρονών,
μπορεί να έχει την ενέργεια να κάνει τώρα
αυτό το πράγμα, δηλαδή να δουλεύει στην
πρωινή του δουλειά μέχρι τις έξι, μέχρι
τις πέντε, μέχρι τις έξι, να γυρίσει σπίτι
στις εφτά και να δουλέψει μετά άλλες
τέσσερις, πέντε ώρες στο
side hustle του, στο freelancing. Όταν
είναι σαράντα θα την έχει την ενέργεια;
Όταν είναι πενήντα θα την έχει την
ενέργεια; Άρα-
Εγώ καταλήγω στο συμπέρασμα
ότι
όσο πιο νωρίς το κάνει, τόσο το καλύτερο.
Δηλαδή δεν είναι κάτι το οποίο θα πρέπει
να το σκέφτεσαι, "Α, μήπως και άστο, το
βλέπουμε, να πάρω μια δυο προαγωγές ακόμα"
και το ένα και το άλλο κτλ.
Αν σκεφτεί κάποιος ότι είναι για αυτή την
υπόθεση,
τότε θα πρέπει να το κάνει νωρίς. Άρα
λοιπόν, το level up το οποίο κοιτάμε εμείς
αυτή τη στιγμή είναι,
είναι κάποιος υπάλληλος που δουλεύει σε
μία εταιρεία. Συνήθως δεν μιλάμε για
κάποιον senior. Θα μιλάμε είτε για junior
είτε για medium level στέλεχος.
Βγάζει κάποια χρήματα τα οποία από την
εμπειρία σου είναι από τα πολύ πολύ χαμηλά
μέχρι τα 1.500, 1.700, κάπου εκεί; Τα λέω
καλά;
Ναι, αλλά έχω και πολύ υψηλόμισθους που τα
παράτησαν όλα για να κάνουν το
-freelancing.
-Ας μην πάμε στις εξαιρέσεις.
-Ναι, είναι εξαιρέσεις.
-Ας μείνουμε στο πιο
γενικό κομμάτι, το πιο συνηθισμένο μάλλον,
όχι πιο γενικό. Τα παρατάει λοιπόν και
γίνεται freelancer. Τώρα θέλω να
χρησιμοποιήσεις
τα επιτυχημένα παραδείγματα. Πρόσεξε,
επιτυχημένα δεν σημαίνει ένας στους εκατό,
αλλά σημαίνει ένας με δύο στους δέκα.
Δηλαδή γιατί πάντα κάποιος μπορεί να
σηκωθεί να φύγει, να πει "Θα κάνω το άλλο
πράγμα" και να μην κάνει τη δουλειά μετά.
Το πάρα πολύ συνηθισμένο αυτό. Από αυτούς
που κάναν τη δουλειά λοιπόν και ήταν και
λίγο τυχεροί,
καταλαβαίνεις τι εννοώ λίγο τυχεροί και
είναι και λίγο την κατάλληλη στιγμή για να
μπούνε στο συγκεκριμένο κομμάτι.
Τι μπορεί να περιμένει οικονομικά
σαν βελτίωση αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος
φεύγει από τα δύο χιλιάρικα ας πούμε στο
corporate και θέλει να κάνει κάτι δικό του
και λέει "όση προσπάθεια έκανα θα τη ρίξω
τώρα εδώ για να το κάνω σοβαρά"
και ακολουθήσει τα τρία εξάρια που είπες
εσύ,
έρθει δουλέψει μαζί σου, ακολουθήσει ό,τι
του λες και πάει λέγοντας.
Πιστεύω ότι μπορεί με πολλή δουλειά και
όχι αμέσως, να το πούμε όχι αμέσως,
να μπορεί να φτάσει τα τέσσερα, τα πέντε
χιλιάρικα. Πάλι όχι καθαρά με τους φόρους
και όλα τα σχετικά, αλλά πιστεύω ότι τα
τέσσερα και τα πέντε χιλιάρικα το μήνα
είναι πάρα πολύ εφικτά,
με την έννοια ότι είναι και 300 ευρώ να
χρεώνει έναν πελάτη, είναι 15 πελάτες;
Είναι πάρα πολύ διαχειρίσιμο. Είναι πάρα
πάρα πολύ διαχειρίσιμο.
Ναι, βέβαια άμα λες πέντε χιλιάρικα, αλλά
με τους φόρους μέσα μαζί συν τα,
-δε βγαίνουν και τόσο πολλά στο τέλος.
-Ε, γύρω στα τρεισήμισι.
-Ναι, και μπορεί και πιο κάτω.
-Λίγο στα
τρεισήμισι και τρία. Να σου πω κάτι; Πόσοι
όμως directors παίρνουνε τρία καθαρά στην
-Ελλάδα;
-Εννοείς στο corporate μέσα;
-Στο corporate μέσα.
-Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, οπότε-
Νομίζω όχι πάρα πολλοί. Και νομίζω ότι
το να φτάσεις ας πούμε στα, ας μην πούμε
τρία, να πούμε να φτάσεις στα δυόμισι
καθαρά, που τα δυόμισι καθαρά είναι πολύ
decent για την Ελλάδα, έτσι; Να φτάσεις
στα δυόμισι καθαρά. Για να φτάσεις στα
δυόμισι καθαρά στο corporate θέλεις 12, 15
χρόνια εμπειρία;
Για να φτάσεις στα δυόμισι καθαρά στο
freelancing
χρειάζεσαι τρία με τέσσερα χρόνια και να
είσαι καλός σε αυτό που κάνεις. Τρία με
τέσσερα χρόνια, όχι παραπάνω. Δεν σου λέω
ότι θα γίνει αύριο, αλλά με τρία με
τέσσερα χρόνια μπορείς να φτάσεις σε αυτό
το επίπεδο, που σημαίνει ότι πρώτον δε θα
φας 12 χρόνια, θα φας τέσσερα και δεύτερον
θα είσαι εσύ
υπεύθυνος για να τα φέρεις αυτά. Δεν θα
εξαρτάσαι από τίποτα, ούτε άμα θα
εξαγοραστεί η εταιρεία, ούτε άμα θα
κλείσει η εταιρεία. Αν αλλάξει ο μάνατζέρ
σου, δεν ξέρω, οι άνθρωποι που μας ακούνε
που είναι στελέχη ξέρουν τι είναι να
αλλάξει ο γενικός μιας εταιρείας ή να
αλλάξει ο director μιας εταιρείας και να
αλλάξει όλο το πλάνο και μπορεί να μη σε
γουστάρει και απλά να
έρχεται το πρωί να σε βλέπει και να
στραβώνει τη μούρη του.
Οπότε το φτάνεις σε τέσσερα πέντε χρόνια,
το φτάνεις μόνος σου, είσαι εσύ ο κύριος
του εαυτού σου και πιο γρήγορα και χωρίς
να έχεις αυτή την πίεση στην εξωτερική.
Οπότε νομίζω αξίζει τον κόπο. Δε θα σου πω
όμως ότι θα γίνει σε 12 μήνες ποτέ. Ποτέ
-δε θα σου πω αυτό.
-Το podcast λοιπόν
λέγεται Level Up.
Πέρα από τα έξτρα χρήματα,
τι άλλο αλλάζει στη ζωή ενός ανθρώπου που
κάνει αυτή την κίνηση από υπάλληλος σε
freelancer, σε επιχειρηματίας, πέρα από τα
χρήματα; Με ποιο τρόπο αλλάζει η ζωή του
-που έχεις δει εσύ;
-Τώρα θα πω ότι εσύ μου έδωσες πάσα, όπως
σου έδινα προηγουμένως εγώ πάσες. Λοιπόν,
κοίτα, θα σου πω.
Έχω μια πολύ αιρετική άποψη για την οποία
έχω φάει πάρα πολύ hate.
Πολλές φορές όταν είμαστε 20, 25 χρονών
λέμε θα ταξιδέψουμε, θα κάνουμε ξέρω γω
διαλογισμούς, θα βρούμε τον εαυτό μας, θα
κάνουμε, θα βρούμε. Είναι όλα αυτά πάρα
πολύ ωραία και πάρα πολύ θεμιτά και
σίγουρα κάποια από αυτά είναι τρόποι να
κάνουμε ενδοσκόπηση και να ανακαλύψουμε
τον πραγματικό μας εαυτό
όταν έχουμε κάποιες τέτοιες αναζητήσεις.
Αλλά για μένα ο καλύτερος τρόπος να
ανακαλύψεις τον εαυτό σου είναι να
ξεκινήσεις να κόβεις τιμολόγια.
Δηλαδή το personal development, η ανάπτυξη
του εαυτού μας και η ανάπτυξη του
επιχειρηματία όταν βγει μόνος του στην
αγορά,
πραγματικά δεν έχει όρια γιατί δεν έχουν
όρια και οι προκλήσεις. Είσαι μόνος σου
απέναντι σε όλους. Είσαι μόνος σου
απέναντι στον πελάτη σου. Είσαι μόνος σου
απέναντι στον ανταγωνισμό.
Είσαι μόνος σου απέναντι σε συνεργάτες που
μπορεί να μην αποδίδουν όσο θες. Είσαι
μόνος σου απέναντι σε τιμολόγια που δεν
πληρώνονται. Είσαι μόνος σου απέναντι σε
εφορίες που πρέπει να πληρωθούν και που
έχουν deadlines.
Είσαι μόνος σου απέναντι στον κόσμο. Οπότε
όταν είσαι μόνος σου, αρχίζει λίγο μέσα
σου και ξυπνάνε οι φόβοι σου,
οι περιοριστικές σου πεποιθήσεις, τα
πράγματα που δεν μπορείς να ξεπεράσεις.
Και καταλαβαίνεις, εγώ τουλάχιστον το έχω
νιώσει στο πετσί μου αυτό, ότι άμα δεν
αναπτυχθείς ως άνθρωπος, δεν μπορείς να τα
ξεπεράσεις όλα αυτά. Κατάλαβες; Δηλαδή
όλα αυτά τα οποία
μπορεί σε μια δουλειά να μη χτυπάνε, όταν
είσαι εργαζόμενος σε μια δουλειά μπορεί να
μη χτυπάνε, στην επιχειρηματικότητα θα
σου χτυπήσουν. Ο μόνος τρόπος για να
προχωρήσεις την επιχείρησή σου είναι να τα
δουλέψεις. Ήδη κάποιοι νέοι
επιχειρηματίες στην Ελλάδα έχουν αρχίσει
και λένε ότι "ξέρεις τι; Η επιχείρηση πάει
χέρι χέρι με την ψυχοθεραπεία". Εντάξει,
αν όχι με την ψυχοθεραπεία, σίγουρα με το
life coaching ή με κάποιο τρόπο coaching
το οποίο θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις λίγο
τα μπλοκαρίσματά σου. Έτσι; Γιατί π.χ.
πες ότι είσαι, λέω τώρα, πες ότι είσαι
ένας people pleaser. Θες να έχεις όλους
τους ανθρώπους ευχαριστημένους
και δε σε πληρώνουνε.
Κόβεις τιμολόγια και δε σε πληρώνουνε. Πού
θα βρεις το θάρρος να πας να απαιτήσεις
τα λεφτά σου; Δε θα το βρεις. Από την
άλλη, άμα δε ζητήσεις τα λεφτά σου,
δε θα έχεις να φας.
Εντάξει, άμα είσαι υπάλληλος στο Public,
θα ήθελες να φας. Άμα είσαι μόνο
freelancer, δεν θα ήθελες να φας. Οπότε
είναι εκεί. Ή πχ φοβάσαι να συγκρουστείς
και κάποιο μέλος της ομάδας σου δεν σε
ακούει και δεν κάνει τη δουλειά που
πρέπει.
Πρέπει να βρεις έναν τρόπο να το
διαχειριστείς. Άμα συνέχεια πέφτεις στην
ίδια λούπα
και δεν προχωράς,
η επιχείρηση γίνεται όπως ο Σίσυφος που
ανέβαζε έναν τεράστιο βράχο στο βουνό και
ο βράχος έπεφτε. Έτσι γίνεται όταν δεν
λύνεις τα θέματά σου. Πρέπει να βρεις
κάποιο τρόπο,
όταν είσαι επιχειρηματίας, να λύνεις τα
μπλοκαρίσματά σου. Πώς να το πω; Πρέπει να
λύνεις τα μπλοκαρίσματά σου, γιατί τα
μπλοκαρίσματά σου θα καθορίσουν
την επιτυχία της επιχείρησής σου. Ένα
μπλοκάρισμα είναι αυτό, ότι πρέπει να τα
κάνω όλα μόνος μου. Δεν γίνεται.
Από την εμπειρία τη δική σου.
Αν έρθει κάποιος και σου πει, "Ξέρεις,
είμαι αυτή τη στιγμή υπάλληλος
και
είμαι 28 χρονών, ας πούμε. Σκέφτομαι να
παραμείνω εδώ, να αλλάξω απλά σε μια άλλη
εταιρεία, να ξεκινήσω κάτι δικό μου".
Εσύ πιστεύεις ότι το level up στη ζωή του
θα ήταν με το να ξεκινήσει κάτι δικό του ή
με το να προχωρήσει σε ένα corporate
περιβάλλον;
Ναι, θα σου πω. Εγώ πιστεύω ότι το level
up στη ζωή του στα 28 του, για να είμαστε
πολύ ειλικρινείς, θα είναι να δουλέψει με
κάποιον επαγγελματία που θα τον βοηθήσει
να καταλάβει τι θέλει και να ξεκλειδώσει
τις δυνατότητές του.
Είναι πολύ βασικό να καταλάβει τι θέλει,
γιατί μπορεί να θέλει την
επιχειρηματικότητα,
αλλά όπως είπαμε, να τη θέλει για
κοινωνικούς λόγους ή να τη θέλει για
λόγους escapism ή να τη θέλει για ένα σωρό
άλλα πράγματα. Εγώ πιστεύω ότι όταν
φτάνεις και σε τόσο μικρή ηλικία να είσαι
σε ένα αδιέξοδο και να λες θέλω να κάνω
κάτι άλλο, δεν ξέρω τι είναι αυτό, δούλεψε
πρώτα με τον εαυτό σου, βρες τι θέλεις να
κάνεις,
δες ποια κομμάτια σε κρατάνε πίσω και σιγά
σιγά αποφάσισε.
Είπες στην αρχή ότι
προτείνεις
να μην παρατήσει κάποιος τη δουλειά του
και να ξεκινήσει
να είναι freelancer, να το κάνει
παράλληλα, δηλαδή, κάπως πιο ωραίο. Εκείνη
την ώρα δεν είπα κάτι.
Κρατήθηκα για να το φέρουμε στο τέλος. Με
βρίσκεις πάρα πολύ σύμφωνο για έναν άλλο
λόγο όμως. Όχι για το να μην
κάψουμε τα καράβια,
αλλά γιατί πολλές φορές,
και το έχω ζήσει και εγώ, η ιδέα
του πώς θα είναι η ζωή κάνοντας κάτι
τέτοιο είναι διαφορετική από την
πραγματικότητα. Με τον ίδιο τρόπο λοιπόν
που κάποιος μπορεί να του αρέσει η
μουσική, αλλά όταν πάει να δουλέψει ως
μουσικός λέει, "Περίμενε,
το μουσικό όργανο μου αρέσει, μ' αρέσει να
παίζω, αλλά η καθημερινότητα του να
παίζω", παράδειγμα, "στα μπουζούκια, δεν
μ' αρέσει καθόλου".
Οπότε ξαφνικά αλλάζει αυτό το πράγμα.
Η πραγματικότητα κάποιου που
χορεύει. Το έχω ζήσει με φίλους μου και με
φίλες μου που χορεύουν λάτιν, ας πούμε.
Λένε, "Αφού μ' αρέσει τόσο πολύ, θα πάω να
γίνω
δασκάλα λάτιν". Και όταν πάνε και
γίνονται, η πραγματικότητα, το day to day
αυτής της δουλειάς δεν τους αρέσει
καθόλου. Είναι πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα
να συμβεί κάτι τέτοιο. Οπότε
χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία που είπες,
δηλαδή
ξεκίνα το στις έξτρα ώρες, πάρ' το για δύο
χρόνια, έτσι;
Και βλέπεις και αν πηγαίνει, αν τραβάει
και αν σου αρέσει. Είχες τέτοιους μαθητές
στο παρελθόν; Δηλαδή που να κάνατε αυτό το
πράγμα
και να τους είπες, "Πάρ' το σιγά σιγά, μην
τα παρατάς όλα" και στο τέλος να σου
είπανε, "Ξέρεις κάτι; Τελικά
-δεν είναι για μένα αυτό το πράγμα".
-Δεν έχω τέτοιους μαθητές,
αλλά έχω μαθητές που
ενώ ξεκινάμε, φαίνεται πολύ ότι δεν
μπορούν να αφήσουν πίσω τους
τον ρόλο του υπαλλήλου. Οπότε δουλεύουμε
μαζί, κάνουμε πράγματα και μου λένε, "Άρη,
ξέρεις τι;
Έκανα συνεντεύξεις και βρήκα μια καλύτερη
δουλειά".
Εντάξει, είναι πάρα πολύ θεμιτό, έτσι;
Βρίσκεις μια καλύτερη δουλειά, βρίσκεις
μια προαγωγή κτλ. Αλλά ξέρεις ότι το
freelancing, ξέρω 'γώ, θα μείνει πίσω.
Οπότε εκεί καταλαβαίνεις ότι η
προτεραιότητα του άλλου είναι
να προοδεύσει στην καριέρα του. Οπότε,
ξέρεις, του μαθαίνεις τα εργαλεία, το
αφήνεις λίγο στην άκρη και καταλαβαίνεις
ότι τώρα
επειδή αλλάζει μια δουλειά, τι σημαίνει
αλλάζω μια δουλειά; Πάω σε ένα καινούργιο
περιβάλλον, πρέπει να προσαρμοστώ. Better
the devil you know. Δηλαδή δεν είναι
άνθρωπος που ξέρω, πάω σε καινούργιο
περιβάλλον. Θα χρειαστεί η προτεραιότητά
μου να γίνει αυτό για λίγο καιρό. Έτσι;
Είναι πάρα πολύ θεμιτό. Εγώ έτσι κι αλλιώς
τους μαθαίνω τα εργαλεία, μένουν στο
community που έχω,
ό,τι μπορώ να κάνω το δίνω, αλλά
καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται. Και είδα και
παραδείγματα που ξεκινάνε,
αλλά πάντα συγκρίνουν το freelancing με τη
δουλειά τους. Γιατί στη δουλειά τους
είχαν ένα στάτους,
μπορεί να είχαν και ένα δύο
junior
που να κάνουν delegate τη δουλειά τους και
τα λοιπά. Και
από εκεί που ήταν σε ένα πιο high level,
ξέρω 'γώ, στάτους και responsibility,
πρέπει να κάνουν όλο το meet and greet το
καθημερινό. Και κάθε μέρα σκέφτονται,
"Γιατί να κάνω εγώ αυτό και γιατί να κάνω
έτσι το ένα μικρό και το άλλο μικρό και να
μην είμαι πίσω στη δουλειά μου που έβλεπα
στρατηγικά, ξέρω 'γώ, μια αγορά" κτλ.
Εντάξει, αυτά όλα τα conflict υπάρχουνε.
Όλα αυτά τα πράγματα εγώ τα αντιμετωπίζω
πάρα πολύ με την έννοια ότι τι είναι αυτό
που πραγματικά θέλει ο άνθρωπος αυτός που
είναι απέναντί μου; Δεν είναι ανάγκη
επειδή ήρθε σε μένα να γίνει ντε και καλά
freelancer. Μπορεί να πάρει ένα
οπλοστάσιο, μάλλον μια εργαλειοθήκη από
εργαλεία τα οποία μπορεί να
χρησιμοποιήσει, να τα χρησιμοποιήσει
-κάποια άλλη στιγμή στη ζωή του.
-Αν κάποιος θέλει να δουλέψει μαζί σου,
ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να
ξεκινήσει;
Δηλαδή, ας ξεκινήσουμε με το απλό. Πού
μπορεί να μάθει περισσότερα πράγματα για
σένα;
Έχω πολύ μεγάλη παρουσία στο LinkedIn.
Μπορεί να με ψάξει κάποιος Άρης
Πλιτσόπουλος. Νομίζω και στο Google να με
ψάξει θα με βρει. Και φυσικά είμαι στο
Instagram, στο TikTok,
στο YouTube, το Spotify με τη βοήθεια τη
δική σας και τη Spotla που σημαίνει
podcast.
Είμαι παντού στα social media. Άμα ψάξει
κάποιος Άρης Πλιτσόπουλος, the
freelancer's coach, μπορεί να με βρει να
μου στείλει ένα μήνυμα.
Πολύ ωραίο branding το the freelancer's
coach. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό.
Ναι, γιατί ξέρεις τι; Και εγώ όταν
ξεκίνησα
έλεγα τώρα business coach
σε ποιον θα απευθυνθώ;
Θα πάω σε μεγάλες εταιρείες να κάνω τον
coach; Και γιατί να προτιμήσουν εμένα και
να μην προτιμήσουν όλους αυτούς τους ICF
accredited, όλους αυτούς τους πολύ
μεγάλους τέλος πάντων;
Να πάω σε agency να κάνω τον coach;
Και πάλι, δεν ένιωθα πάρα πολύ καλά. Οπότε
πιο καλά ένιωσα να πάω και να συμβουλέψω
τα παιδιά που περνάνε τώρα αυτό που
πέρναγα εγώ πριν πέντε χρόνια.
-Ναι.
-Κατάλαβες; Και μετά έτσι σκέφτηκα ότι ίσως
είμαι και λίγο πιο χρήσιμος. Έκανα κατά
κάποιο τρόπο
με αντίστροφη τέτοια, την άσκηση του
positioning που κάνω για τους μαθητές μου,
την έκανα για μένα και το βρήκα. Και έτσι
μετά έχτισα τη μεθοδολογία μου ένα, δύο,
τρία, τέσσερα βήματα, positioning,
personal branding, sales,
χρόνος
και είπα ότι μπορώ να κάνω το freelancer
να έχει ένα με τρεις παραπάνω πελάτες κάθε
μήνα με ένα πρόγραμμα οχτώ εβδομάδων.
Οπότε έκανα το positioning μου για μένα.
Τώρα έκανα το positioning μου για μένα,
από το δικό μου το positioning έφτιαξα την
άσκηση του positioning, δεν μπορώ να σου
πω πως βγήκε. Η κότα έκανε το αυγό ή το
αυγό έκανε την κότα; Πάντως ναι, θέλεις
έναν τρόπο να διαφοροποιηθείς.
Ήμουν τυχερός, μπήκα πρώτος σε αυτή την
αγορά και
προσπαθώ να το συνεχίσω. Και θα πω κάτι
για τα παιδιά που
αναρωτιούνται
άμα κλείσουμε λίγο, ας πούμε, εγώ είμαι
Freelancer Coach, δουλεύω μόνο με
freelancers, άμα κλείσουμε λίγο
το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε, αν θα
είναι αρκετά μεγάλο προκειμένου να
βγάλουμε λεφτά άμα δουλέψουμε μαζί του. Να
σας πω ότι εγώ,
παρόλο που έχω το positioning the
Freelancer Coach, δουλεύω και με
πολύ αρχάριους freelancers, πολύ
καινούργιους και με πιο έμπειρους και
δουλεύω φυσικά και με εταιρείες. Γιατί το
ότι λέω ότι είμαι Freelancer Coach δεν
πάει να πει ότι θα με προσεγγίσουν μόνο οι
freelancers. Θα έρθουν και οι εταιρείες
πιο μεγάλες, θα δουν τη δουλειά που κάνω
και θα με καλέσουν. Απλά το Freelancer
Coach είναι η αρχή. Από εκεί και πέρα το
πόσο μεγαλώνει το brand σου, πόσο
καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι μπορείς να
βοηθήσεις και οι ευκαιρίες που σου
ανοίγουνε είναι πολύ περισσότερες. Οπότε
ναι, το positioning βοηθάει να έχουμε ένα
edge. Είναι το μητερό βέλος το οποίο
τρυπάει το στόχο,
αλλά δεν πάει να πει αυτό ότι θα
περιοριστούμε. Θα έρθουν και άλλες
ευκαιρίες.
Άρης, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Είμαι
σίγουρος ότι θα είναι πολύ βοηθητικό το
επεισόδιο αυτό για τους ακροατές μας και
ελπίζω να τα ξαναπούμε σε κάποιο επόμενο
-επεισόδιο. Ευχαριστώ.
-Εγώ ευχαριστώ. Ήταν τεράστια τιμή για μένα
να έρθω για μία ακόμη φορά εδώ και να
μιλήσουμε φυσικά. Σε ευχαριστώ πολύ που
μου δίνεις έτσι το χρόνο και το χώρο να
απευθυνθώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους
που θέλουν να κάνουν level up.
Και ευχαριστούμε την Podlab και εσένα και
την Πολίνα που δίνετε αυτό το βήμα στους
ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν άλλους
ανθρώπους να κάνουν level up στην
καθημερινότητα και στη ζωή τους. Είναι
πολύ σημαντικό. Σε ευχαριστώ και
πάλι.