Subscribe
Share
Share
Embed
Today's episode is called "Te laat of op tijd?" and it's all about social life & dutch culture. Anna and Tom practice A2 Dutch through a natural conversation about real Dutch situations. Featured words: de punctualiteit, op tijd komen, te laat.
This lesson teaches you relative pronouns (wie) in context, plus you'll learn about punctuality in the netherlands — a topic that comes up on the KNM exam.
KNM topic: samenleven | Exam practice: KNM
Vocabulary:
Listen every day to build your Dutch and prepare for the inburgering exam. Inburgering Dagelijks — daily Dutch lessons for exam preparation.
Ace your inburgering exam! Free practice tests & study tools at the geschiedenis & geografie guide
Listen on other platforms:
🎵 Spotify
📺 YouTube
🍎 Apple Podcasts
🌐 Study more at the KNM exam simulator
Lisa and Maarten are two friends who chat in simple Dutch about everyday life. Perfect for beginners learning Dutch. Short daily episodes with vocabulary, grammar tips, and cultural insights about the Netherlands. From greetings and food to Dutch traditions and daily life — learn Dutch by listening to natural conversations at A1, A2, and B1 levels.
Maarten,
je
raadt
nooit
wat
ik
net
zag
op
straat.
Nou,
ik
ben
benieuwd.
Ik
fietste
langs
een
auto
van
een
rijschool,
en
die
probeerde
te
fileparkeren.
Ik
denk
wel
tien
keer!
Echt,
het
was
pijnlijk
om
te
zien.
Ik
kreeg
er
flashbacks
van.
Haha,
ja,
dat
herken
ik
wel.
De
nachtmerrie
van
elke
beginnende
bestuurder.
Dat
brengt
me
erop:
hoe
was
dat
bij
jou
eigenlijk,
rijles
nemen?
Oh,
een
compleet
drama.
Ik
had
een
instructeur,
ene
Henk,
die
had
echt
nul
geduld.
Oh
nee,
zo
een.
Ja!
Als
ik
een
bocht
te
krap
nam,
zuchtte
hij
zo
diep
dat
de
ramen
besloegen.
Eén
keer
greep
hij
zelfs
het
stuur.
Echt?
Dat
is
toch
juist
wat
je
niet
moet
doen?
Dan
leer
je
het
nooit
zelf.
Precies!
Ik
schrok
me
kapot.
En
jij
had
dus
zo'n
zen-meester
naast
je
zitten?
Haha,
ja,
die
van
mij
was
juist
super
rustig.
Hij
zei
altijd:
'Kijk,
Maarten,
rustig
blijven,
de
auto
is
je
vriend.'
Hij
had
allerlei
rare
metaforen.
Heel
zweverig
bijna.
Een
vriend
die
je
moet
fileparkeren...
lekker
dan.
De
eerste
keer
de
snelweg
op...
ik
dacht
echt
dat
ik
doodging.
Ja,
dat
is
wel
even
wennen.
Dat
invoegen
terwijl
alles
met
kilometer
per
uur
voorbij
raast,
vreselijk.
Dat
is
waar.
Het
is
vooral
een
kwestie
van
goed
vooruitkijken
en
de
juiste
snelheid
maken.
Wat
ik
eigenlijk
lastiger
vond,
waren
die
'bijzondere
verrichtingen'.
Oh
ja,
de
hellingproef!
Dat
was
ook
zoiets.
Mijn
auto
rolde
altijd
een
stukje
achteruit.
En
dan
de
theorie...
al
die
verkeersregels
uit
je
hoofd
leren.
Ik
ben
twee
keer
gezakt
voor
mijn
theorie-examen.
Nee!
Dat
meen
je
niet.
Ik
vond
dat
juist
wel
te
doen.
Gewoon
stampen.
Het
praktijkexamen
vond
ik
veel
zenuwslopender.
Ja,
die
examinator
die
met
een
stalen
gezicht
naast
je
zit
en
alles
opschrijft.
Vreselijk.
Precies.
Je
voelt
je
zo
beoordeeld.
Trouwens,
over
de
snelweg
gesproken,
mijn
vader
is
al
zijn
hele
leven
lid
van
de
ANWB.
Hij
heeft
de
Wegenwacht-app
en
alles.
Dat
is
wel
typisch
Nederlands,
ja.
Zeker.
Een
keer
stonden
we
met
pech
langs
de
weg,
en
binnen
een
half
uur
was
er
zo'n
gele
auto.
Dat
is
dan
wel
weer
handig.
Ja,
dat
is
waar.
Voor
dat
soort
dingen
is
het
top.
En
hij
checkt
zeker
ook
altijd
de
verkeersinformatie
voor
de
spits?
Absoluut!
Zelfs
voor
een
ritje
naar
de
supermarkt.
Terwijl,
hier
in
Utrecht
is
de
fiets
toch
veel
sneller
dan
welke
auto
dan
ook,
spits
of
niet.
Precies.
In
Rotterdam,
waar
jij
vandaan
komt,
is
de
auto
misschien
nog
wat
dominanter,
maar
hier
in
Utrecht
is
fietsen
gewoon
de
norm.
Zeker
in
het
centrum.
Met
de
auto
ben
je
alleen
maar
bezig
met
een
parkeerplek
zoeken
en
oppassen
voor
een
verdwaalde
flitspaal.
Die
dingen
staan
overal.
Dat
is
waar.
En
als
je
dan
een
plek
vindt,
betaal
je
de
hoofdprijs.
Nee,
geef
mij
mijn
fiets
maar.
Aan
de
ene
kant
is
een
auto
handig
voor
lange
afstanden,
maar
aan
de
andere
kant,
voor
dagelijks
gebruik
in
de
stad,
is
het
gewoon
onpraktisch.
Eigenlijk
wel.
Bovendien
zijn
de
kosten
voor
rijlessen
tegenwoordig
echt
absurd
hoog.
Ja,
ik
hoorde
laatst
dat
een
lespakket
zomaar
een
paar
duizend
euro
kan
kosten.
Niet
normaal.
Ik
ben
blij
dat
ik
dat
rijbewijs
al
heb.
Ik
ook.
Ook
al
ligt
het
vooral
stof
te
vangen
in
mijn
portemonnee.
Je
noemde
net
fileparkeren
de
'nachtmerrie'
van
elke
bestuurder.
Dat
is
wel
een
treffende
omschrijving.
Ja,
toch?
En
invoegen
vind
ik
ook
zo'n
spannend
woord.
Je
moet
echt
actief
iets
*doen*.
Je
voegt
jezelf
in
het
razende
verkeer
op
de
snelweg.
Ja
precies,
het
klinkt
bijna
als
een
gevecht.
En
dat
alles
om
uiteindelijk
je
praktijkexamen
te
halen.
Ja,
nadat
je
eerst
door
dat
vreselijke
theorie-examen
bent
gekomen,
natuurlijk.
Dat
is
een
heel
andere
uitdaging.
Dat
is
waar.
Het
ene
is
pure
kennis
van
de
verkeersregels,
het
andere
is
pure
stress.
Dus,
samengevat,
we
hebben
het
gehad
over
onze
dramatische
rijleservaringen.
Van
zenuwslopende
examens
tot
de
eerste
keer
op
de
snelweg.
En
we
zijn
het
erover
eens
dat
de
fiets
in
de
stad
gewoon
de
koning
is,
ondanks
alle
moeite
die
we
hebben
gedaan
voor
dat
roze
pasje.
Dat
is
de
conclusie,
ja.
Nou,
ik
ga
een
rondje
fietsen,
denk
ik.
Even
de
stress
van
die
herinneringen
wegwerken.
Goed
plan.
Ik
spreek
je
snel
weer.
Doei!
Tot
horens,
doei!