Vechten tegen het systeem

Kees Faasse - Bouwen aan een nieuwe samenleving
Kees Faasse uit Gaanderen verspreidt zijn visie op een nieuwe wereld niet via sociale media, maar met kleurrijke pamfletten. In zijn mancave - compleet met 'wakkere' boeken, platenspeler en bar - ontmoeten Jacky de Vries en Loïs Iglesias deze bijzondere denker.
Faasse noemt zichzelf geen activist maar een "inspirator en co-creator van een nieuwe samenleving." Hij gelooft dat we leven in een "collectief Stockholm-syndroom" waarin mensen hun vrijheid inruilen voor comfort. Zijn oplossing? Terug naar kleinschaligheid, authenticiteit en natural law - de natuurwet die boven alle menselijke wetten staat.
"Vrijheid is onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid," zegt Faasse. "En verantwoordelijkheid is iets wat voor heel veel mensen te veel is."
Een  gesprek over wakker worden, jezelf vinden en bouwen aan een wereld waarin liefde en waarheid centraal staan - niet geld en macht. Luister naar de zesde aflevering van 'Vechten tegen het systeem', waarin journalisten Loïs Iglesias en Jacky de Vries in de wereld duiken van de autonomen en souvereinen.

Creators and Guests

Host
Jacky de Vries
Journalist, writer, podcaster
Host
Loïs Iglesias
Journalist en podcaster

What is Vechten tegen het systeem?

In deze podcastreeks gaan Loïs Iglesias en Jacky de Vries op zoek naar vrijheid en autonomie. Ze spreken met autonomen en souvereinen en vragen zich ondertussen af: Hoe vrij willen ze zelf zijn!
?

Kees Faasse:

Ik denk dat heel veel mensen als het erop aankomt geen vrijheid willen. Want vrijheid is onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. En verantwoordelijkheid is iets wat voor heel veel mensen te veel is, dat kan niet. Als het erop aankomt dan hebben ze liever dat iemand anders dat voor zich regelt.

Loïs:

Ik ben Loïs.

Jack:

Ik ben Jack.

Loïs:

Dit is onze podcast vechten tegen

Kees Faasse:

het systeem.

Jack:

Ja, dit is 'Bete the Duivel', een lied van Chris Chris Soffersen, dat is een van de lievelingsliedjes van Kees Faassen. Hij is de hoofdpersoon van deze aflevering van vechten tegen het systeem.

Loïs:

Ja, jij hebt hem ontmoet hè, Kees Vase? Ja. Een avond waar ik nu bij was.

Jack:

Nee, ik heb hem gesproken voor het eerst in Pannerden, er was een huiskamerbijeenkomst voor potentiële soevereine. Een handjevol mensen was daar aanwezig. Kees was er 1 van, houdt allerlei pamfletten bij zich, waarin hij eigenlijk uitlegt hoe je als mens onderdeel verantwoordelijk kunt meebouwen aan een nieuwe samenleving en ik vroeg Kees van nou ja, je een keer te gast willen zijn in onze podcast en dat wilde hij.

Loïs:

Ja, dus zodoende zijn we eigenlijk naar Gaanderen afgereisd, een ander klein dorpje vlakbij de Duitse grens en toen waren wij welkom in zijn mancave. Ja, dat was een echt een mancave, een donkergroene kamer met heel veel boeken, wakkere boeken ook, een grote drankkast, een barretje en een platenspeler.

Jack:

Ja, en hij vertelde ons, en dat staat ook in een van zijn purures, dat dit lied toch, hè van van Chris Christoffel, toch een van zijn inspiratiebronnen is geweest en hij legt zelf uit waarom.

Kees Faasse:

Die tekst die vind ik zo sterk en alleen de titel al, want we hebben te maken met een duivelse elite zou je kunnen zeggen, dus wat dat betreft is dat ook van toepassing. Het gaat onder andere over dat mensen klagen over dingen die ze zelf zouden kunnen oplossen. Omdat ik dat in het dagelijks leven zie, niet per se dat mensen echt aan het klagen zijn, maar ja, wat is klagen? Maar mensen hebben in zijn algemeenheid het idee dat ze geen macht hebben. Je kunt er niks aan doen.

Jack:

Je kunt er heel

Kees Faasse:

veel aan doen. Maar je moet dingen wel op elkaar afstemmen, je moet er wel open voor staan. En dat zie ik eigenlijk heel weinig. Als je blijft zeggen dat je dat niks aan kan doen, ben je zelf gaan programmeren, maar je kunt ook kijken van wat zou je wel aan kunnen doen, waar kun je een begin mee maken en dat is echt in de samenwerking.

Jack:

Ja, Kees Vase, ik vond het een vriendelijke man, bedachtzaam, filosofisch.

Loïs:

Alles wat hij op papier heeft gezet, daar is hij natuurlijk ook niet, daar is hij wel eventjes een tijdje mee bezig geweest. Het begon bij hem ook niet bij 2020, dat gaat echt al jaren terug.

Jack:

Ja, precies. Hij is niet in corona wakker geworden, zoals hij het zelf noemt, maar 10 jaar geleden is hij gaan bedenken van hé er kloppen dingen niet, is hij gaan studeren. Hij is overigens niet de enige want hij komt echt wel uit een

Loïs:

Een hele activistische familie.

Jack:

Een wakkere familie.

Kees Faasse:

Ja, je kunt de wereld indelen in mensen die het zien en die het niet zien. Ik reken mezelf tot mensen die het wel zien of wel een bepaalde bewustwording hebben hoe de wereld in elkaar zit. Is dat in 2020 begonnen? Nee dat was al ver daarvoor. Ik denk dat ik in de jaren 90 al ben altijd wel geïnteresseerd geweest in politieke maatschappelijke dingen.

Kees Faasse:

Een jaar of 10 geleden kreeg ik wel een notie van het hele geldsysteem klopt niet. 2013 was dat ongeveer en 2017 toen kreeg ik mee van, hé er is wat geks aan de hand met de vaccinaties. En daarna zijn er meerdere dingen geweest waarvan we denken van nou, daar moeten we ook nog eens nader bestuderen. Kijk, ik ben een fase en bij ons in de familie, ja dat zijn toch heel veel zelfstandige denkers die ja, die nemen niet meer zoiets aan en dat heeft in het verleden ook wel eens tot 40 discussies tussen mensen van de familiefase geleid enzo. Maar ik denk dat het wel goed is, dat je gewoon zelfstandig kan blijven nadenken.

Kees Faasse:

Want dat is wat ik heel vaak zie, dat mensen dat niet doen. En dat is jammer. En ik heb eigenlijk altijd zolang ik me daar voor heb geïnteresseerd, heb ik altijd wel het idee van, er kloppen dingen niet. Waarom doen ze, waarom gaat dat zo? Dat slaat nergens op.

Kees Faasse:

Ik ben gezegend dat eigenlijk heel veel mensen om mij heen, ook mijn familie, ja die zijn allemaal wel bewust laat ik dat woord gebruiken. Ja, Mijn hele gezin, mijn beide ouders, zelfs mijn schoonmoeder en mijn zus en mijn broertje zijn allemaal eigenlijk wel behoorlijk bewust.

Loïs:

Er zit wel weer wat herkenbaarheid in dit verhaal van Kees, want hij gelooft net zoals veel soevereine in een ja machtselite met een verdeelheersbalans en ja, de bevolking die is eigenlijk, dat stelt niet zoveel voor.

Jack:

Nee, wij zijn als mensen zijn wij slaven, weliswaar luxe slaven. We hoorden eigenlijk een slaap gesust met luxe en gemak en nou ja, dat is een keuze. Dat hoeft niet per se heel erg te zijn, maar ja eigenlijk ben je in de val gelopen en moet je oppassen dat het niet gewoon steeds erger wordt en daar waarschuwt hij voor.

Kees Faasse:

Ja we hebben te maken met een zeg maar een bevolking en je hebt politiek oftewel overheid en je hebt het grootkapitaal oftewel de grote ondernemers en dat is niet in balans. En vooral de overheid of de elite, nou ja, de elite die feitelijk een afleiding ervan heb is de overheid en de grote onderneming en ja die werken heel veel samen, maar vooral in elkaars belang maar niet in het belang van de bevolking. En de bevolking wordt eigenlijk gewoon tamelijk uitgespeeld, verdeel en heerss, terwijl de bevolking eigenlijk de meeste macht zou hebben, Zou moeten hebben en dat hebben ze eigenlijk ook. Alleen we zijn geprogrammeerd en denken dat we geen macht hebben. Dat is eigenlijk, ik improviseer het maar het klopt, zo zie ik eigenlijk de maatschappij.

Kees Faasse:

Ja, ten koste van de burgers. Maar de burgers moeten ook wel gemobiliseerd worden, dus ze moeten het ook niet erg maken. Het zijn eigenlijk Ja, het is eigenlijk gewoon sprake van slavernij, moderne slavernij. Heel veel mensen willen daar niet aan. Maar ja, We zijn eigenlijk luxe slaven voor de mensen die welvaart ervaren, maar ze zitten nog steeds in de matrix.

Kees Faasse:

Vrijheid is relatief en subjectief en mensen hebben het niet eens door. En je kunt ook afvragen of dat erg is. Nou, misschien heel veel mensen die gedeil er prima bij vinden het allemaal prima. Er zit een bewustzijn achter en de elite, wie is dat dan? Nou, dat is niet 1 iemand, dat is ook niet 1 groep, dat is een hele constellatie van machtsconcentraties die op een bepaalde manier zich tot elkaar verhouden en daar zijn hoge jurisedcties zijn daar heel erg handig in, want ze moeten wel spelregels hebben om hoe ze met elkaar om moeten gaan.

Kees Faasse:

En die hoge juris dicties, ja, die zijn niet bekend bij de gewone bevolking. Die staan er ook niet voor open, die vind dat helemaal niks, het zijn allemaal complottheorieën. Als je op internet gaat kijken kun je alles vinden wat je wil weten en hoe je wil weten. En wil je dat weten, dan krijg je daar bevestiging. Wil je wat anders weten, dan ga je dat zoeken, dan krijg je daar bevestiging en daarom geloven heel veel mensen het niet.

Jack:

Ja, en Kees is dan wel weer een bijzonder iemand. Hij constateert dat niet alleen maar hij wil het ook voor anderen.

Loïs:

Hij heeft echt een eigen visie van hoe dat verbeterd kan worden en hoe je dan eigenlijk een soort van nieuwe samenleving creëert.

Jack:

Ja Kees is een man met een missie.

Kees Faasse:

Mijn missie is een bijdrage leveren aan vorming van een nieuwe samenleving. Ik zie mezelf niet als activist, dat doet mijn vader wel, die is activist, dat is helemaal prima. Ik doe het anders. Ik zie mezelf als inspirator, ambassadeur en co-creator van een nieuwe samenleving en daar wil ik een bijdrage aan leveren met alles wat in mijn mogelijkheden ligt en dat is denk ik best veel.

Loïs:

De manier voor Kees om zijn woord eigenlijk te verkondigen is via pamfletten?

Jack:

Ja, dat zijn die kleurrijke papieren die je mee om de pannen.

Loïs:

Die hebben wij informatie erop.

Jack:

Die heb ik hier liggen, daar heb ik laatst van meegenomen. Ik moet zeggen dat ik het heel interessant vond. In het begin denk je wat een brei aan informatie.

Loïs:

Ja ik begreep het in eerste instantie niet, moet ik eerlijk zeggen toen ik voor

Jack:

het eerst

Loïs:

naar keek.

Jack:

Kees gaat het ons allemaal zo uitleggen op hoofdlijnen natuurlijk, als je echt de diepte in wilde moet je het zelf gaan lezen. Maar hij is begonnen eigenlijk niet met pamfletten maar met websites. In coronatijd had hij best wel bekende website coronanuchtheid. In die tijd begon hij eigenlijk met publiceren.

Kees Faasse:

Dan neem ik even mee terug naar 2019 en ik weet niet waarom 2019, maar in 2019 had ik mijn eerste website en dat heette twintig-community punt com. Maar dat was dus een jaar voordat corona speelde en toen was voor mij al heel duidelijk van er gaan rare dingen gebeuren. Wat ik toen zag van wat is 500 jaar geleden gebeurde, de bevolking geloofde op een gegeven moment de kerk was zeg maar de wetenschap wat er nu is. En de wetenschap dat, ja, de wetenschap is zeg maar nu heilig. Je mag niet aan de wetenschap twijfelen.

Kees Faasse:

500 jaar alleen mag niet aan de kerk twijfelen. En daar was een notie van mij en daar zijn mijn gedachten op doorgegaan en daar heb ik een hele website van gemaakt. Toen kwam corona en toen was in 1 keer alles wat ik opgeschreven achterhaald was niet per se onjuist, alleen wat we toen allemaal meemaakten was in 1 keer veel verder. Dus toen je denkt van, nou, lama. En toen was het 2020 en toen waren in 1 keer allerlei lockdowns.

Kees Faasse:

En toen heb ik een tweede website opgericht en dat is coronanuchtheid punt nl, met een streepje tussen corona en nuchterheid. Heel veel mensen kennen dat wel. En die site staat nog steeds online, maar die wordt niet meer bijgehouden. Ik heb sindsdien heb ik een Telegram kanaal, corononuchtheid, maar dat ben ik heel veel gemakzuchtig. Ik plaats daar gewoon artikelen waarvan ik denk van nou dat is wetenschappelijk en ik heb nog steeds zo'n beetje 1500 mensen die het volgen.

Kees Faasse:

En daarna ben ik heel veel blogs gaan schrijven en soms wel 2 in de week en dat is best wel heel veel content en ik heb dat gezien, ik heb pas nog even gekeken hoeveel dat is, eigenlijk best wel heel veel, ik weet niet waar ik het toentertijd vandaan haal, maar het kwam allemaal eigenlijk als vanzelf. Ik heb geen illusie dat dit een bestseller wordt, hoe ik helemaal niet, maar als mensen daar positief vinden en mensen raken daardoor geïnspireerd en denken van dit is mooi, daar kunnen we wel mee, dan is mijn doel al geslagen.

Jack:

Ik heb dus uit Pannerden dus allerlei pamfletten meegenomen en een bijbehorende brochure met uitleg heb ik doorgenomen. En een heel ja, een soort grote poster. Een periodiek systeem der elementen voor een nieuwe samenleving. En daarin beschrijft hij eigenlijk de fases die je als mens door moet lopen of doorgaat lopen als je ontwaakt, als je wakker wordt. En die eerste fase, daar zitten we eigenlijk allemaal in, in ieder geval zelfs de soevereine zijn daarin begonnen en dat is de fase van comfort.

Kees Faasse:

Ja, ik heb op mijn poster met de naam periodiek systeem de elementen voor een nieuwe samenleving heb ik als vertrekpunt staan dat je in de weerstand kan gaan zitten of in het comfort en ik zie dat de meeste mensen voor de comfort modus kiezen omdat dat het makkelijkste is en daar heb je het minste verliezen en dan is het ook het veiligst en ook de weg van de minste weerstand, maar dat is denk ik niet de juiste weg. En van comfort word je eigenlijk alleen maar zwakker en van weerstand word je sterker. Maar weerstand is niet de makkelijkste keuze, Dat is denk ik wel een betere keuze en waar het uiteindelijk om gaat is dat je bij jezelf blijft, dat je, laten we maar zo zeggen interne autoriteit, dat je authentiek bent. En als jij voor comfort kiest dan kies je dus eigenlijk voor de gemakkelijke weg dat iemand anders wel zegt wat jij moet doen of gewoon netjes aan de regels houden en dat is ook comfort. En in mijn optiek is dat niet de beste weg met de gegeven omstandigheden dat er een elite en een overheid is die het niet met het beste met ons voor heeft.

Kees Faasse:

We worden van de wieg tot het graf worden we, wordt er eigenlijk gezegd wat je moet doen. Het begint met je ouders daarna, op school met de leraar die vertelt wat er moet gebeuren en daarna ga je werken en dan heb je een baas, de meeste mensen hebben een baas die vertelt wat je moet doen en dan is er nog wel een overheid die vertelt wat je moet doen. En dat is, alles is relatief natuurlijk, maar uiteindelijk heb je zelf niet de keuze die je misschien zou willen maken. Door het systeem word je gewoon er in meegenomen. En wat ik straks zei, we zijn voor zover we slaven zijn, zijn we luxe slaven.

Kees Faasse:

Want in Nederland hebben we het over het algemeen, de meeste mensen hebben we het over het algemeen goed en dat is comfortabel. En zolang dat zo is vertrouwen we op de overheid, het is eigenlijk een soort collectieve Stockholc syndroom. De voorbije jaren ontzeg je misschien nog niet zo heel veel, maar er komt straks CBDC aan en er komt straks digitale idee aan en ja als je die lijn doortrekt dan heb je straks gewoon steeds minder bewegingsvrijheid, letterlijk en figuurlijk, fysiek ook en ook minder keuzevrijheid. Ik denk dat de meeste mensen dat niet willen, alleen mensen worden weer op een bepaalde manier geconditioneerd dat ze het accepteren en zeker als de overheid daar dingen tegenover stelt die gevaren of risico's inhouden dan accepteren mensen het makkelijker. Angst, als er een virus is of Rusland is een vijand en de overheid zal zorgen dat we daar wat tegen doen, dan accepteer je makkelijker om vrijheden in te leveren.

Kees Faasse:

Eigenlijk is het zo, we zijn geconditioneerd dat de overheid geeft ons bepaalde vrijheden. De overheid geeft ons vrijheid, ja, maar tot zover de overheid dat toelaat en dat wordt alleen maar steeds minder. Belangrijk is ook de anonimiteit, de overheid heeft niet met al jouw data iets te doen. Maar goed, ze menen van wel. Dat is al denk ik heel belangrijk, ook geld.

Kees Faasse:

Ik denk dat contant geld ook heel erg belangrijk is, dat is anonieme geld. We geven veel te veel dataprijs en dat wordt tegen ons gebruikt. En heel veel mensen denken van wat maakt dat nou nou, ik heb je allemaal niks te verbergen. Nee, daar gaat het niet om. Ze hebben niks mee te maken en ze gaan het tegen jouw gebruik.

Loïs:

Ik snap het ook wel natuurlijk dat mensen in die comfort zone willen zitten, want het is natuurlijk ook wel lastig als je continu de weerstand in moet gaan, naar jezelf, naar je binnenste moet keren en kijken waar je tegenaan loopt, in jezelf ontwikkelen. Het is natuurlijk ook wel lekker als je gewoon even comfortabel zit.

Jack:

Ja, dat je niet al die ellende hoeft te weten, je niet precies hoeft te weten hoe die wereld in elkaar steekt, want daar word je ook wel een beetje somber van.

Loïs:

Nou zeker, dat hebben we natuurlijk in voorgaande podcast ook al gemerkt.

Jack:

Ja, en dat veel mensen toch die comfort blijven zoeken, dat constateert Kees ook.

Kees Faasse:

Ik denk dat heel veel mensen als het erop aankomt geen vrijheid willen. Want vrijheid is onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. En verantwoordelijkheid is iets wat voor heel veel mensen te veel is. Dat kan niet. Als het erop aankomt dan hebben ze liever dat iemand anders dat voor zich regelt.

Jack:

Ja, en als je er dan toch voor kiest om die comfortzone uit te gaan, als je dat durft, als je het lef hebt, dan kom je in die tweede fase.

Loïs:

Ja, en die fase dat is eigenlijk de weerstand en dat is de fase dat je de confrontatie aangaat met jezelf en met de maatschappij?

Kees Faasse:

Nou, daar gaat de wereld voor je open als je daar openstaat, om die keuze te maken. En dat is niet de makkelijkste weg, alleen hoewel, ik ik vind het eigenlijk niet eens een keuze. Als je het weet, als je het ziet dan vind ik het een logische keuze. En hoe ziet dat eruit? Ja, ik denk als ik voor mezelf spreek, maar ik zie dat ook bij heel veel mensen die ik ontmoet in verschillende groepen waar ik in zit en zat, je maakt gewoon individueel een enorme ontwikkeling door vind ik zelf.

Kees Faasse:

En er zijn heel veel dingen die ik nu doe, waarvan ik eerder zoiets had van, dat zou ik nooit doen, dat zou ik niet rouwen, of dat kan ik niet. Dat schrijven, dat is echt iets van die tijd hoor. Dat is echt pas, denk ik, van 6, 7 jaar geleden dat ik daar ben begonnen. Ik was vroeg in orde schrijver. Ik heb zelf niet het idee dat ik aan het strijden ben.

Kees Faasse:

Ik ben niet aan het strijden. En ik, zoals ik in het leven sta is, ik kan ook bepaalde dingen accepteren, als gegeven aannemen. En dan kun je van bepaalde ontwikkelingen die je ziet gebeuren kun je zeggen van nou dat is jammer of dat is niet jammer. Maar ik zit ook zo in elkaar dat als er zeg maar iets gebeurt wat gewoon heel vervelend is of jammer is dan zoek ik altijd naar iets positiefs wat je eruit kan halen om daardoor sterker te worden. Maar dat is denk ik misschien ook aard van het beestje.

Kees Faasse:

Kijk, ik denk dat dat bij heel veel mensen op verschillende manieren kan ontwikkelen. Maar ja, kijk, bij mij is het zo gegaan, ik ben er eigenlijk gewoon heel veel mee bezig. Ik ben sowieso een denker, ik ben een denker die doet en een doener die denkt, zal ik maar zeggen. En weerstand, ja, ik zit wel in de weerstand maar ik voel mezelf niet een strijder. En weerstand betekent eigenlijk gewoon dingen waarvan je vindt dat dat niet kan, daar wil je gewoon niet aan meedoen.

Kees Faasse:

En het heeft ook alles te maken met normen en waarden. En dan kom je bij natural law. Die doden niet dwingen, niet stelen. En dat is eigenlijk de basis en in de basis meer is het niet. Al het andere is een afgeleide daarvan en dat moet je vooral voor ogen houden dat dat je basis is en dat niemand iets kan opleggen van jij moet dit of jij moet dat.

Kees Faasse:

We zijn allemaal vrij en met gelijke rechten geboren, maar dat houdt al in dat als dus anderen die van eerdere generaties die hebben de wetgeving bedacht en die leggen jou dan bepaalde verplichtingen op. Maar dat impliceert dat we dus kennelijk toch niet allemaal gelijk zijn, snap je? En dat is mijn tweede pamflet van jouw fundamentele rechten. Ik denk dat iedereen daar notie van moet hebben, van wat zijn nou precies je rechten? Maar ik denk dat heel veel mensen daar nog heel ver vanaf staan.

Loïs:

Ja, Kees is niet echt een soevereijn zoals wij ze eigenlijk kennen, zoals we ze hebben gesproken. Hij betaalt wel gewoon belasting en hij zoekt soevereiniteit eigenlijk meer bij zichzelf, intrinsiek.

Jack:

Ja hij voelt zich wel onderdeel van die beweging, maar zou zichzelf niet zo snel soevereine of autonoom noemen. Maar schuurt er wel tegenaan.

Kees Faasse:

Nou in principe, ieder mens is soevere. En soevere betekent dat je heerst over jezelf. Alleen van nature is iedereen dat. Alleen sommige mensen hebben die autoriteit uit handen en dan ben je ook niet meer soevere. Er is een verschil tussen autonome soevere.

Kees Faasse:

Dat wil zeggen soeverein dan even de juridisch bekeken, dan sta je buiten het systeem en als je je beschouwt als autonoom dan kun je zowel in het systeem als buiten het systeem staan, al dagenlang de situatie. En hoe ik mezelf beschouw, ja ik beschouw hem ook wel als soevere, maar ik betaal ook gewoon belasting. En niet omdat ik vind dat ik belasting moet betalen, maar tuurlijk ik wil wel bijdragen aan een collectief. Maar niet zoveel en niet waar ze het voor gebruiken. Dus dat is het gevolg van machtsonbalans en ik betaal ook alleen maar belasting omdat je anders problemen krijgt.

Kees Faasse:

Dus het is ook onder dwang en onder protest, maar ik betaal het wel. Dus ja, anders zoals Twan Manus het zo mooi zegt, dan op een gegeven moment als je gewoon geen belasting betaalt, op een gegeven moment komen er mensen naar je toe die zich agent noemen met pistolen en dan zetten ze in een betonnen hok. Ja, nou dat wil ik niet. Dus maar dat ik ermee eens ben om belasting te betalen, ik wil best wel bijdragen aan de community, aan de gemeenschap. Graag zelfs, want dat is nut van iedereen.

Kees Faasse:

Maar niet in deze mate en niet onder deze omstandigheden. Het is in feite ook diefstal. NetualLaw zegt dat ook. Volgens NetualLaw is iedere vorm van belasting heffen, is diefstal.

Jack:

Ja, zo zie je maar weer hoe breed en divers die hele beweging is. Dat het toch allemaal verschillende mensen zijn. Wat ze delen, de vorige keer ook al geconstateerd, is dat ze die

Loïs:

machtselite.

Jack:

Precies, dat ze geloven dat wat ons verteld wordt, dat het niet klopt, dat er een machtselite is die eigenlijk aan de touwtjes trekt, dat is

Loïs:

een ander narratief,

Jack:

ja maar verder hebben ze toch allemaal hun eigen invalshoeken weer en hun eigen maniertjes. Wat ook wel een term is, en die gebruikte de case ook en die hebben we vaker gehoord, is de natural law. En het gaat er eigenlijk om

Loïs:

Dat zijn eigenlijk de regels die je terug kunt vinden in de natuur.

Jack:

Dus

Loïs:

ja, niet stelen, niet doden, niet liegen, heeft hij het volgens mij over. Hij had er volgens mij nog een paar die hij opnoemde.

Jack:

Ja, het is een soort collectieve moraal. Je ziet het ook wel in de 10 geboden uit de bijbel, maar het is een collectieve moraal, een ongeschreven wet waarin mensen zich heus wel willen houden, dat vertrouwen is er en die eigenlijk boven de wetten staat die door mensen is bedacht want die wetten, ja, die onderdrukken ons als mensen en eigenlijk is de common law, de Natural law, dat is de echte wet.

Kees Faasse:

Ik ga eigenlijk met heel veel situaties ga ik eigenlijk uit van de natuur, hoe is het in de natuur? En ik denk dat dat een hele goede basis is en op het moment dat je wordt geboren dan is dat eigenlijk een natuurlijke situatie en nou ja goed, dat is ook erkend dat we allemaal vrij en gelijk worden geboren. Ja, en dan geldt eigenlijk natural law, niet doden, niet dwingen, niet stelen. En dat geldt voor zoals ze dat zeggen sentium beings en dat zijn wezens die zich bewust zijn van hun bewustzijn. Dus dat geldt eigenlijk feitelijk voor mensen.

Kees Faasse:

En al het andere is door mensen verzonden. Het hele rechtstelsel is door mensen verzonden. Dus eigenlijk gelden, wat ik net al zei, als iedereen gelijk zou zijn, als iedereen gelijk is, dan kan je wel een groepje mensen hebben die zich overheid noemt, maar dat is eigenlijk niet meer dan de vereniging. Hoezo kunnen die dan dwang opleggen aan anderen. Dan ben je dus kennelijk toch niet gelijk.

Kees Faasse:

Ja, er komt nog een volgende pamflet, 2 zelfs. Ik heb er eentje in gedachten, gehoorzaamheid is geen deugd. Dan wil ik er ook nog eentje maken over democratie, titel weet ik nog niet, maar ja mensen hebben de illusie dat we in een democratie leven en ja, dat is wat ik zeg is een illusie. Je mag wat kiezen, maar je mag alleen kiezen op de mensen die zij hebben voorgedragen. En dan gaan zij keuzes maken die ze vooraf helemaal niet hebben besproken.

Kees Faasse:

Dus is er dan, hoe democratie is het?

Loïs:

Ja, het valt me eigenlijk wel op dat iedere keer als we een afspraak moeten hebben dat we dan echt ontzettend lang moeten rijden. Echt 2, tweeënhalf uur. We komen zelf natuurlijk uit de Randstad, dus we moeten iedere keer naar het platteland.

Jack:

Ja, behalve dan voor de deskundigen, de politici, de hoogleraren die zitten allemaal in de stad. Maar ik denk dat je gelijk hebt. Dit is echt wel een regiobeweging, een plattelandsbeweging.

Loïs:

Ja, daar lijkt het in ieder geval wel heel erg op.

Jack:

Dit gaat ook over kleinschaligheid versus grootschaligheid. De wereld is steeds groter geworden. Vroeger had je gemeente met een gemeentehuis, die gemeente zijn allemaal groter geworden. Brussel is steeds belangrijker geworden. Nou, in de grootschalige wereld heb je regeltjes nodig en procedures nodig om beleid te kunnen maken.

Jack:

Mensen hebben geen gezicht meer, zijn een nummer, een burgerservicenummer en dit gaat over kleinschaligheid waarin je dit soort nummers niet nodig hebt, dit soort wetten niet nodig hebt. Zo'n Natural law is zo'n natuurwet, is eigenlijk iets van een dorp, want ik kom zelf ook uit een dorp en daar gelden vaak ongeschreven regels. Je kent elkaar, dus je weet precies wat je aan elkaar hebt. Ja, ik vind het heel veel overeenkomsten hebben met de wereld van de kleinschaligheid.

Loïs:

Ja, tuurlijk. Maar als je natuurlijk regelgeving gaat maken vanuit Brussel, dan kun je niet kijken naar die natural law en naar het individu. Dan moet je mensen groeperen, want anders is het niet te doen.

Jack:

Precies, dus dit is een tegenreactie omdat die wereld te groot is geworden tegen de globalisering.

Loïs:

En je ziet natuurlijk ook dat die boeren eigenlijk de dupe zijn van die regelgeving vanuit Brussel. Nu komen ze in opstand.

Jack:

Ja en en en daarom wordt zo'n beweging ook wel groter, omdat dat beleid wordt daardoor, omdat die wereld groter wordt, wordt het beleid steeds ingewikkeld wordt. En mensen snappen het niet meer. Nee. Heel veel mensen snappen het toch.

Loïs:

Er valt veel afstand.

Jack:

Ja, en daarom begrijp ik nog steeds die essentie van deze beweging. Nogmaals, ik ben het lang niet overal mee eens en heel veel complottheorieën dat geloof ik ook niet. Maar waar dit vandaan komt, dat begrijp ik echt dondersgoed.

Kees Faasse:

De afstand is nu gewoon veel te groot. We hebben het over globalisten, de elite en iedereen wat daar volgt, dat zijn in feite globisten, die hebben het liefst gewoon 1 wereldregering. Nou, als er sprake is van 1 wereldregering, dan heb je als kleine individu helemaal niets meer te vertellen. En als je leeft in kleine gemeenschappen, die redden het met zichzelf wel en dan hebben mensen gewoon veel meer invloed op hun eigen leven. Ik denk dat dat heel belangrijk is.

Kees Faasse:

Maar ik ben het helemaal met jullie eens dat in een dorp dat je dichterbij een Natural law situatie zit dan in een grote stad en dat is ook de reden dat ze iedereen in de stad willen hebben. De 3C City en daarom willen ze ook de boeren weg hebben, daarom willen ze alles samenklonteren in 1 grote stad. En dat is niet voor niks.

Loïs:

Alles waar Kees nu mee bezig is, ja, hij werkt eigenlijk toen naar die nieuwe samenleving die hij heeft bedacht.

Jack:

Ja, hij wil mensen inspireren met de dingen die hij heeft bedacht en heeft uitgevonden. En in die nieuwe samenleving die hij voor zich ziet, ja, daar heeft de overheid een totaal andere rol, een meer faciliterende, dienstbare rol.

Kees Faasse:

Zoals ik daar al heb staan denk ik dat het goed is als de overheid zich gaat om turnen tot een samenlevingsdienst die ondersteunt. Kijk in de oude situatie heb je een overheid, ik weet niet precies waarom het overheid heet, misschien omdat ze er over heersen, Maar ik zeg ook weleens van, ze heet de overheid omdat ze over zijn, we hebben ze niet meer nodig. Maar hoe de maatschappij eruit zou moeten zien is, ja, landen, ja, ik denk dat het anders kan, maar dat zal wel niet zo gauw gebeuren, maar landen die functioneren gewoon niet. Je kunt veel beter kleinere community's hebben waar mensen gewoon direct contact ook kunnen hebben met de leiding, met de leidinggevende die ze zelf kiezen en die ze zelf ook weg kunnen sturen. Ik denk dat we daar meer naartoe moeten en een overheid in de zin van een samenlevingsdienst die de samenleving ondersteunt, ik denk dat dat een veel betere oplossing is.

Kees Faasse:

Kleinschaliger en dat zoals dat vroeger ook was. Ik denk wel dat het zo is dat ja, materiële welvaart zal misschien afnemen, maar is dat waar het om gaat? Het gaat toch eigenlijk veel meer om geluk en welzijn en liefde en een nieuwe samenleving kan ook uitgaan of een economie eigenlijk kan ook uitgaan van overvloed. Overvloed in de zin van energie, voedsel en liefde, want dat is te genoeg, dat is te genoeg. Maar de economie gaat uit van schaarste en dat hoeft niet zo te zijn, maar dat komt natuurlijk machthebbers goed uit en dan kunnen ze ons slaaf houden.

Jack:

En in die nieuwe samenleving is het volgens Kees heel belangrijk dat je uitgaat van de waarheid. Niet de perceptie, dus niet hoe je de waarheid ziet, maar echt de feitelijke waarheid.

Kees Faasse:

Eerst 1 worden met jezelf en eens worden met jezelf. Dus we moeten eerst helemaal aan onszelf werken en we moeten alles ter discussie stellen. En de volgende stap is liefde en waarheid en liefde en waarheid hebben eigenlijk alles met elkaar te maken. Maar eerst zit je in authenticiteit en als je 1 en eens bent met jezelf, pas dan kun je leven in de situatie van liefde, je moet eerst van jezelf houden voordat je van iemands kan houden en de relatie tussen liefde en waarheid is dat als er dus een kwestie is en er moet onderzocht worden, dan maakt het, op voorhand moet het niet uitmaken wat de uitkomst is, ook al is die in jouw nadeel, want je wil een ander ook niet tekortdoen. En zo moet je dat eigenlijk zien.

Kees Faasse:

En ik denk op weg naar een nieuwe samenleving moeten we ook uitgaan van waarheid en dat is die derde stap. En ik heb in mijn bijsluiter ook heel veel pagina's gewijd aan waarheid, hoe je dat kan herkennen, wat voor waarheidtheorieën er zijn. En ik denk in discussie, ook al sta je nog zo ver van iemand anders af, en dat is zo bij heel veel gemeentes, bij politici of bij maakt niet uit welke mensen, het zijn eigenlijk allemaal, de meeste mensen, het zijn gewoon goede mensen, alleen ze zitten in een verkeerd systeem en ze zijn op het verkeerde been gezet, collectief. En wat een mooi vertrekpunt zou kunnen zijn in discussies is zullen we afspreken dat we uitgaan van waarheid? Dat is eigenlijk stap 1.

Kees Faasse:

We moeten heel goed onderscheid maken tussen waarheid en perceptie van de waarheid.

Loïs:

Ondanks Kees zijn sombere wereldbeeld voorspelt hij eigenlijk wel een hoopvol einde.

Kees Faasse:

Ik denk dat het allemaal goed gaat komen. Ik denk dat zo'n nieuwe samenleving er een keer gaat komen, alleen ik kan niet inschatten wanneer. Maar dat is een geleidelijke weg die allang is ingeslagen. Maar de mensen die dat willen en wensen en daar naartoe werken die zijn nog sterk in de minderheid, Maar dat wordt met de dag zien mensen meer en meer dat er iets niet goed is en dat het anders kan. Alleen de daad bij het woord voegen dat is nog even een beetje een probleem.

Kees Faasse:

Maar op een gegeven moment dan slaat het om en dan is er zeg maar een meerderheid of een bijna meerderheid die het allemaal wel ziet en snapt en dan slaat het om. Kijk zolang mensen nog voordeel hebben met het blijven continueren van hun manier van leven, dan blijven ze daarmee doorgaan. Maar op een gegeven moment dan, als ze teveel nadeel blijven ondervinden en ze zien ook andere mogelijkheden, dat is het moment dat het kan kantelen. Maar ik kan niet zeggen wanneer, dat is niet te voorspellen. Er zijn zoveel factoren die daarop van invloed zijn.

Jack:

Om die hoopvolle toekomst te bereiken?

Loïs:

Moet je eerst naar jezelf kijken volgens Kees, toch? In plaats van dat je gelijk met een vinger naar een ander wijst. Dat is een beetje zijn algemene boodschap.

Jack:

Ja, het is een spirituele ontdekkingstocht, het is bewustwording.

Loïs:

Je

Kees Faasse:

moet altijd jezelf als uitgangspunt nemen, je moet altijd eerst terug naar jezelf en dat is denk ik waar het aan schort bij de mensen die zich wakker of bewust noemen. Dan kom je op dat het feit van samenwerken is heel moeilijk en ja we komen ook vrij veel ego's tegen nog hier en daar en ego is niks mis mee, maar je ego moet in balans zijn. En dan moet je altijd beginnen bij jezelf, authenticiteit. En ik heb vorig jaar presentaties gegeven en dat was heel grappig, ik dacht dat het begon bij liefde. Liefde is ook iets waar je vooruit moet gaan, maar er gaat nog iets aan vooraf en dat is authenticiteit.

Kees Faasse:

En ik heb dat op mijn poster in het goud staan, want al die kleuren die er staan die hebben ook allemaal betekenis, zit ook heel veel symboliek in en authentiek heb ik, mijn printer heeft geen goud in zijn cartridge, maar dat moet doorgaan voor goud. Goud is puur en zuiver en waardevol en dat vind ik heel goed bij authenticiteit mag passen.

Jack:

Ik

Loïs:

vond het een ontzettend aardige man Kees.

Jack:

Ja zeker.

Loïs:

Echt met een missie?

Jack:

Ja, het is bijna een soort hippie, denk ik soms, weet je, deze mensen geloven toch, ze hebben best wel spiritueel eigenlijk, geloven in een nieuwe wereld en van die complottheorieën en dat soort dingen, maar het is wel uiteindelijk wel een hele mooie boodschap. Het gaat over bewustwording.

Loïs:

Over liefde, over ja eerst dingen bij jezelf zoeken voordat je met de vinger naar een ander wijst.

Jack:

Ja, hij wil mensen inspireren, houdt ook verbindingsborrels waarin hij dit soort verhalen vertelt en probeert die mensen ook een hele belangrijke boodschap mee te geven.

Kees Faasse:

En daar heb ik als een keer met een van de verbindingsborrels die we gehouden hebben, heb ik wel eens mensen gevraagd van doe even je ogen dicht en denk aan de 3 meest waardevolle dingen die je maar kan bedenken. Nou, dan doen mensen ogen dicht en doe mijn hoofd maar weer open. En dan vraag ik van en had dat iets met geld te maken? Nee, zonder uitzondering, dat had niks met geld te maken. Maar we gaan wel iedere dag naar ons werk om geld te verdienen en kennelijk is dat toch heel belangrijk en daar moet je eigenlijk van weg.

Jack:

Dat is mooi toch? Gewoon dat we streven naar een wereld waar dat soort dingen niet meer tellen, dat we gewoon uitgaan weer van andere waardes, liefde, vriendschap, familie.

Loïs:

Ja, sorry, ik vind dat ook heel mooi en ik vind ook zeker dat geld absoluut niet het belangrijkste is in het leven. Als ik mijn ogen sluit en aan 3 belangrijke dingen denk, dan is dat ook niet geld. Maar ja, om nou te zeggen van, toch gaan we iedere morgen naar ons werk om geld te verdienen, ja, het is wel een beetje hoe de maatschappij is gebouwd. Als ik niet meer naar mijn werk ga en geen geld meer verdien, ja wat moet ik dan? Dan kan ik iedere dag de blikjes uit de prullenbak halen om ze in te leveren prestatiegeld bij de

Jack:

Dat is ook zo, alleen Kees heeft het toch niet over de huidige maatschappij, er is toch juist waar hij vanaf wil, hij heeft toch juist naar een nieuwe maatschappij waar nieuwe waardes gelden, waarin je niet meer, waar niet alles meer om groei draait, omdat alles groter moet worden, dat alles hoger moet worden, dat alles sneller moet gaan, omdat je vanuit andere dingen uitgaat en dat vind ik wel een hele mooie boodschap.

Loïs:

Alsof van dat kapitalistische afgaan, ik denk dat het heel goed is ook voor de planeet, want die putten we natuurlijk volledig uit, maar gewoon iets als een ruilmiddel

Jack:

is dat wel handig. Ja, ik heb toch het gevoel dat jij die pamfletten nog niet helemaal goed gelezen hebt. Ik ga je ze meegeven naar huis. Ik heb ook onderweg naar huis gemerkt dat je nog lang niet wakker bent.

Loïs:

Ja, gelukkig wel Jackie.

Jack:

Ik ga je deze pamfletten meegeven, die ga je bestuderen en dan zal je zien dat het echt niet zo ver van ons vandaan ligt in de nieuwe wereld. Ik geloof er wel in. Vond jij dit ook een mooi verhaal en ben je ook nieuwsgierig naar alle verhalen die komen? Abonneer je dan op onze podcast, Blijf luisteren via Spotify, Dior, Apple en waar dan ook.

Loïs:

En vergeet ook zeker niet om ons te volgen op de social media. Op Instagram en TikTok heten wij Body, laag zeep je klite, laag zeep je media. En ja, dan zien we je eigenlijk bij de volgende aflevering. Waar gaan we het dan over hebben, Jacky?

Jack:

Nou is ook iemand die aan een betere wereld bouwt. Dat is Marcel van Zilhout. Ooit een berucht en beroemd onderzoeksjournalist.

Loïs:

En nu boer.

Jack:

En boer en wat voor eng. Op een hele bijzondere manier bouwt hij aan een betere gezonde voedselvoorziening in Nederland. Ja, ik vind het echt een held.

Loïs:

Ja, ik vond het een hele mooie aflevering.