Subscribe
Share
Share
Embed
De leiderschaps-dialoog met diepgang en inhoud. Iedere week opnieuw een eerlijk gesprek over radicaal effectief leiderschap in turbulente tijden, en over winnen in het leven en ondernemerschap.
Johan van der Put
Ik wil een pitbull hebben. Al zou ik in een rechtszaak komen en die advocaat komt oplopen, dat ik denk: oei, ik heb eigenlijk al verloren hier.
Mounir Souidi
Ik had barstende hoofdpijn, want ik keek naar de televisie en de telefoon ging niet in die zaak. Ik kan niet zeggen: ik ben een nicheadvocaat. En als dan zo'n zaak ontploft, erin steken. Wij zijn eigenlijk iets te weinig ondernemend. Dat is een absoluut manco. Maar ik kan het niet verkopen. Bijna niet als strafpleiter. Als jij zelf weg bent.
Johan van der Put
Kun je het jezelf veroorloven om jezelf te zien als advocaat en niet als ondernemer?
In de Hot Seat-uitzending van deze week zit ik samen met Mounir Souidi, die samen met zijn broer twee advocatenkantoren runt in België. Zij worden gezien als absolute autoriteit en topadvocaten in het strafrecht. En vandaag kom je erachter hoe één kleine shift in inner stance in één keer een hele nieuwe wereld open kan breken en een nieuwe manier van kijken veroorzaakt.
Ik wens jou heel veel plezier bij de uitzending van deze week.
Mounir en zijn broer Omar doen bijna uitsluitend strafrecht. Drugs. Moord. Witwas. De drive begon al vroeg. Niet op de schoolbanken, maar op de banken van de rechtszaal.
Mounir Souidi
Onze vader was vertaler-tolk in het justitiepaleis. Dat betekende in de schoolvakanties dat wij met z'n tweeën meegingen naar de rechtszaal om, wanneer hij moest tolken, daar te gaan kijken naar de strafzaken die allemaal gepleit werden. En ik was toen zestien. Mijn broer was er tien, en eigenlijk toen al.
En het is een beetje vreemd om dat zo uit te drukken, maar toen vonden wij al van: dat kan eigenlijk toch wel een pak beter. Er waren natuurlijk een aantal advocaten die het, naar onze zeer bescheiden mening op dat ogenblik, zonder kennis van zaken, wel mooi brachten en zeer goed brachten. En waar ik aan zag van: dat is een onderscheid. Dat zijn zeer goede advocaten. Maar de meerderheid, vonden wij, die schoven aan, die waren braafjes. Je verstond die mensen eigenlijk ook meestal niet echt, noch in spraak, noch in volume.
Johan van der Put
In 2003 begint Mounir als stagiair bij een ervaren strafpleiter. Al na een jaar neemt hij diens strafzaken over. En hij maakt een keuze waarmee hij als beginnend advocaat geld laat liggen.
Mounir Souidi
Maar ik wist wel op dat ogenblik wat ik absoluut wou doen. Dat was niche in het strafrecht. Ik had vrijwel dagelijks mensen die mij telefoneerden en vroegen: "Kan je een huurzaak voor mij pleiten?" Of: "Kan je een migratiezaak, documenten regelen?" Omdat ze aan mijn naam zagen, soit, en zij waren dan zelf van Marokkaanse afkomst of van een buitenlandse origine, in gedachten: ja, die man zal mij misschien wel kunnen verstaan.
Ja, dat is niet helemaal zo. Ik spreek geen Arabisch, maar ik kan me een beetje inleven. Ik zal het zo zeggen. Maar ik heb die mensen allemaal doorverwezen. Op dat ogenblik, als advocaat, eerste stage, daar verdien je €500 bruto per maand, dus dat geld was wel welkom. Maar wij hebben vastgehouden aan de filosofie. Een beetje rondgekeken naar het buitenland.
Dat waren toen die boetiekkantoren in opgang. Parijs, Londen, waar ik Antwerpen niet mee ga vergelijken, maar waar wel een aantal mensen waren die zeiden: het moet veel kleiner zijn. Ik kan niet over eenzelfde topic zeventien brieven sturen en dan €1.000 declareren voor al die briefwisseling. Hou het klein, absolute niche.
Wij zijn de beste op een beperkt gebied. Maar op die beperkte stip zijn we de nummer één en we gaan daar buitengewoon in presteren.
Johan van der Put
Acht jaar later zit de wachtzaal van zijn mentor voor de helft vol met Mounirs eigen cliënten. Tijd voor een eigen kantoor. Met beperkte middelen koopt hij de helft van een pand vlak bij het justitiepaleis. Alleen staat de enige boiler in de andere helft.
Mounir Souidi
Half februari zit ik daar. Er was nog geen verwarming. Toen was ik aan het nakijken. Februari 2011 was een enorm koude maand en ik zat daar toen. Er zijn jammer genoeg geen foto's van, met handschoenen te typen. Ik had ook geen intercomsysteem, dus mijn broer kwam dan bij. Het kost wel wat geld op dat ogenblik om een telefoniesysteem te hebben dat je kan doorschakelen.
En het was toen...
Johan van der Put
Andere tijden.
Mounir Souidi
Andere tijden. Dus. Ik kreeg daar een telefoontje binnen voor mijn broer. Moest ik zeggen: "Ik ga hem doorschakelen." Op pauze drukken. Snel naar zijn kantoortje lopen. Op tien vierkante meter, dat valt wel mee, dat is geen ganse route. Maar je moet dan wel naar hem lopen om dan bij hem te staan en aan de cliënt te zeggen: "Ja, ik ga u nu doorschakelen."
Hij is vrij, aan de telefoon doorgeven. Dat zijn gewoon zeer leuke momenten. Ja, het was te koud in februari. Er was geen airco. In augustus was het bloedheet. Dan stond ik daar. Daar is wel een foto van, maar die ga ik niet publiceren: in mijn onderbroek te typen op kantoor, terwijl je gewoon aan het zweten bent.
Dat zijn leuke momenten.
Johan van der Put
Het kantoor groeit hard. In 2018 kopen de broers een pand van bijna 500 vierkante meter in hartje Antwerpen. Maar groeien heeft ook een prijs.
Mounir Souidi
En dan hebben we met corona eigenlijk een goede periode gehad. Wijzelf, omdat we met een paar groeipijnen zaten. Het ging hard. Er waren zeer vele zaken.
Elke week, als de agenda qua pleitzaken zegt: er staan er nu zeventien op de teller, dan is de zondagavond, als je de weekplanning maakt, niet altijd zo aangenaam. Dat is goed langs de ene kant, want je weet: oké, er zijn vele zaken. Maar was het nog wel hetgeen dat je wou? Dat past in de filosofie? Misschien ook niet. Omdat met het aantal medewerkers dat stijgt, zag je die winst ook niet toenemen. En was het ook qua arbeidsvreugde af en toe getemperd, omdat er soms iets te veel op de plank lag.
Het werd allemaal wel gedaan, maar als je op kantoor begint te leven, dat is ook niet waar je het voor doet. Er wordt niet meer gesport. Je bent iets te veel in de ratrace en dat levert ook niet op wat je ervan verwacht. En dan is de keuze gemaakt: qua prijszetting gaan we helder blijven. We hebben gewoon een idee over: dat moet de zaak kosten. Geen onderhandeling meer. Ook niet als die zaak een beetje jeukt aan de vingers en je wil hem zeer graag doen. Dan wordt het op voorhand ingecalculeerd dat we dat misschien... Als we zien dat het niet volledig kan betaald worden en we willen de zaak echt doen, dan maken we een duidelijke prijsafspraak.
Dat we ook natuurlijk daar wel in kunnen verdienen en we de zaak gaan kunnen blijven doen op een technisch hoog niveau, maar waarbij we wel qua prijszetting goed zitten. Dus niet de duurste advocaten zijn, maar daar wel mooi in kunnen verdienen. En dan zouden wel mensen afhaken, omdat natuurlijk... als je van de agenda komt van vijftien zaken per week.
En je hebt dus die filosofie die je opnieuw gaat inkapselen, en na een aantal maanden: je agendavergadering. En zie je: het zijn er nu... qua pleitzaken zijn het er zeven, volgende week. Ja, dat is wel een... Dat doet iets met een mens. Is gewoon zo.
Johan van der Put
Vandaag is de ambitie helder: bij elke grote strafzaak in België wil Mounir erbij zijn. Hoe zwaar hij dat neemt, merkte hij toen een van de grootste voetbalzaken van het land losbarstte zonder hem.
Mounir Souidi
Op een gegeven ogenblik was er een zaak in België: Operatie Propere Handen.
Situering in tijd: 2018, uit het hoofd. En dat was dus een zaak, zeer bondig verteld, waarbij op dezelfde dag zeer vele arrestaties plaatsvonden in het voetbalmilieu.
Trainers, coaches in het voetbal, een aantal spelers, makelaars werden daar allemaal gearresteerd. Big news.
Ik zal zeggen: twintig mensen werden gearresteerd. Overal huiszoekingen, bij clubs en weet ik veel meer. De televisie stond toen in Hasselt live te filmen. Om de haverklap op televisie. Was daar opnieuw live. Een beetje naar Amerikaanse termen ging men even ter plaatse om te kijken: wie wordt er nu aangereden?
Qua advocaat, qua verdachten?
En ik, oprecht. Ik had barstende hoofdpijn, want ik keek naar de televisie en de telefoon ging niet in die zaak. Ik zat daar te kijken naar de mensen, de collega's, aan wie ik het gunde. Dus dat is echt het probleem niet, want ik heb er niks aan als ze hen niet bellen. Ze moeten vooral mij bellen.
En ik zat daar te kijken en ik ben toen vertrokken. Ik denk, ik heb mijn afspraken ook afgezegd die avond, omdat ik effectief hoofdpijn had. Naar huis ben gegaan om te denken: ja, dit is eigenlijk niet... Dit is eigenlijk niet wat er mogelijk is. Nu kan ik het plaatsen. Ik ben ook nadien gebeld geweest in die zaak om het af te maken, en toch dat ego heeft laten spreken.
En ik had toen effectief voor mezelf voorgenomen: ja, dit kan niet. Ik kan niet zeggen: ik ben een nicheadvocaat. En als dan zo'n zaak ontploft, erin steken. Laat mij zeggen: de Champions League. Dus ja, je bent ook geen voetballer om in tweede divisie te blijven zeggen: ik kan daar mooie goals scoren. Dan wil je Champions League spelen. En het liefst elke week.
Johan van der Put
Strafrecht kent Mounir tot in de details, maar een kantoor runnen is een ander vak. In zijn rechtenstudie kreeg hij nooit één les over ondernemen, zegt hij zelf. En dat merk je zodra het over zijn eigen cijfers gaat.
Stel, we gaan kijken: hoeveel omzet komt er voort vanuit kantoor Antwerpen en hoeveel vanuit Brussel?
Mounir Souidi
Zeer moeilijk te zeggen. En dat is ook niet om flauw te doen. Omdat wij, wat ik ook altijd zeg, wij zijn eigenlijk iets te weinig ondernemend. Dat is een absoluut manco.
Als iemand mij vraagt of... Je zou mij de vraag stellen: wat is nou eigenlijk jouw financieel streven voor 2027? Dan kan ik dat nu heel stoer lopen doen en zeggen: 30% stijging. Of: ik zou het niet kunnen zeggen. Waarom niet? Omdat ik eigenlijk meestal op het einde van het jaar naar de boekhouder ga.
Ik zie natuurlijk wel de rekeningen. Je voelt wel aan dat het beter gaat elk jaar. Maar het exacte cijfer weet ik meestal op het einde van het jaar. En dan kan ik misschien wel inschatten of dat daar op een 65/35-verhouding is, in het voordeel van Antwerpen bijvoorbeeld. Dat zou ik dan wel kunnen zeggen eventueel, maar ik zou het zo niet uit het hoofd kunnen debiteren.
Johan van der Put
Is er een voorbeeld wat je hebt van een advocaat, een advocatenkantoor, waar een echte ondernemer achter zat?
Mounir Souidi
In, laat mij zeggen, de sector die ik doe, strafpleiter, denk ik het niet. Wel advocaten die goed hun brood verdienen en waar het ook wel bekend is dat zij zeer goed verdienen. Ondernemerschap natuurlijk: wat is de definitie van een zeer goede ondernemer? Daar begint het al bij, qua, denk ik, startpunt om deze discussie te kunnen uitvlooien.
Maar ik kan het niet verkopen. Bijna niet als strafpleiter. Als jij zelf weg bent, dan gaan de mensen, denk ik, minder naar jouw kantoor komen. Want ze komen voor jou en niet voor een medewerker specifiek, meestal. Dus een handelsfonds opbouwen is zeer moeilijk. Dat is een onderdeel van ondernemerschap.
Dan komt het erop neer, in mijn sector, dat je het uurtje-factuurtje verlaat.
Dat je dus niet zegt aan een cliënt: oké, je hebt dit probleem. Volume qua dossier is dit. Dat zal dertig uren vergen, maal mijn uurtarief, is dat qua provisie. Dat is volgens mij wel wat nog moet gebeuren bij ons. Zeker is dat je kan zeggen, iemand komt naar jou, en dat je zegt: oké, je komt voor mij, je hebt gebeld.
Je had ook Pol en Piet kunnen bellen. Je hebt ons gebeld. Dat heeft een bepaalde reden. Wij kunnen meer dan andere collega's en dat heeft een meerwaarde die zich ook zal moeten representeren, financieel. En we kunnen voor jou... Voor dat bedrag kunnen we de zaak gaan pleiten. Waarbij eigenlijk het uurtarief wordt verlaten en een pakket maakt van een aantal componenten die daarin zitten.
En als je dan effectief zegt: nu, op dit ogenblik, we gaan dat doen, pakketprijs, hoger ingeschaald... Dat zou kunnen leiden tot een aantal interessante zaken die dan niet bij jou blijven. Is het een verkeerde keuze om het nu niet te doen? Dat weet ik niet. Maar we vinden daar persoonlijk de tijd nog niet rijp voor. Het gesprek is er geweest, maar de tijd is nog niet rijp. Goed.
Johan van der Put
Klaar voor een paar van mijn inzichten?
Mounir Souidi
Ik zit hier strak. Ik zet me schrap.
Johan van der Put
Vraag nummer één is: kun je het jezelf veroorloven om jezelf te zien als advocaat en niet als ondernemer?
Want in de kern ben je aan het ondernemen. Dus laat ons zeggen: je bent nu een ondernemende advocaat. Wat wordt er mogelijk als je een ondernemer bent die toevallig ook het beroep van advocaat uitoefent?
Nou geef je aan: in de kern kun je een advocatenkantoor niet verkopen. Ik heb een aantal dingen.
De vraag is: is dat waar? Ik denk, als we onderzoek gaan doen, dat het antwoord neigt naar: ja, dat klopt. Ik ben Johan van der Put. Ik heb Johan van der Put Coaching. Kan ik dat doorverkopen? Nee, niet echt. Nu hebben wij toevallig afgelopen week een survey laten doen en daar wordt ook gevraagd naar: wat zijn nou de belangrijkste contactmomenten en wat zijn redenen om je aan te blijven sluiten? Hadden we dit drie jaar geleden gedaan, hadden we een heel andere uitkomst. Dan was het geweest: het contact met de founders, Kristof, Mandy, Johan, is het allerbelangrijkste. En we willen ook dat zij voor de groep komen staan.
En tot mijn... Voor mijn ego was de uitslag van deze survey minder goed. Want in de kern: nummer één zijn de coaches die voor de groep staan. Dat is bij mij zeer beperkt. Ik heb een mentorshiplidmaatschap met de grote ondernemers, die zitten daarin.
Maar de rest wordt allemaal gedaan door mensen die we getraind hebben en opgeleid hebben. Eén voordeel voor ons is nog: het heet Straight-Line Leadership. Dat is niet direct gekoppeld aan mijn naam. Maar uiteindelijk, de tweede groep zijn de consultants, die ze ervaren als... Die zijn heel belangrijk. En een heel aantal mensen zeggen: de founders, ja, dat is, geloof ik, Kristof, Johan en Mandy.
Ik denk: voor mijn ego niet goed, maar voor mij als ondernemer... Dit biedt mogelijkheden, in de zin van: ik heb altijd geroepen, Straight-Line Leadership is geen bedrijf dat ik kan verkopen. Tot en met vorige week. Dat ik dacht: hmm, ik heb geen enkele ambitie om dit bedrijf te verkopen, maar wie weet is er iets te verkopen.
Dus binnen de advocatuur zijn er allerlei standaarden en er is een reden waarom mensen jullie weten te vinden.
Als je een merk weet te bouwen. En ik kan ook... Jullie naam, zoals jullie nu jullie kantoren opbouwen. Dat betekent: als ik daarnaartoe ga, ik weet gewoon dat ik goed geholpen ben. Want iedere advocaat daar die heeft een bepaalde standaard. In het Engels heb je een mooi woord: interchangeable. Verwisselbaar, trouwens. Laat ons zeggen: oké, ik kom iets beter overeen met jou dan met je broer, qua persoonlijkheid. Ik ken je broer verder niet, maar laten we stellen. Maar de kern weet ik: of ik nou je broer neem of jij, we hebben dezelfde standaarden. Ik ben altijd goed geholpen.
Dus de uitspraak "wij kunnen ons kantoor nooit verkopen": als we dan kijken, is dat waar? Nou, het lukt bijna niemand, maar er gaat één iemand zijn die misschien de eerste is daarin. Dat is één ding om op te wijzen. Denk ik überhaupt het belangrijkste om op te wijzen in dit geval.
Dit zou coaching zijn: hé, merk op hoe je jezelf tot werkelijkheid spreekt. "Ik ben een advocaat", en daarbij run je een onderneming. Sta open voor de mogelijkheid, als we dit eens omdraaien de komende jaren: "Ik ben een ondernemer, toevallig in de advocatuur, en ik oefen dat beroep uit." Ik coach ook nog steeds.
Ik draai een deel van onze live dagen. Door een val van mijn vrouw heb ik de leiding overgenomen van onze organisatie. En dus... ik heb altijd geroepen: ik ben geen ondernemer, ik ben nog geen CEO, ik ben geen leider van een organisatie. De reden waarom er weinig mensen kunnen wat ik kan als het aankomt op coaching: dat is het enige waar ik me op gefocust heb. Maar ik kon het me niet meer veroorloven toen ik aan het hoofd stond van de organisatie. Dus ik heb mezelf opnieuw moeten uitvinden. Wellicht. Die mogelijkheid ligt er voor jou. Niet omdat er iemand gevallen is en je moet, maar omdat je vrijwillig kiest.
Aan de ene kant heb je uurtje-factuurtje, wat heel logisch is. Bijna de hele branche werkt zo. Daar kijk ik naar mezelf. Er is ook zoiets als, in coaching of consultancy wordt er vaak over gesproken: niet uurtje-factuurtje, maar wat ik factureer is gebaseerd op de waarde die ik lever. Dan is het simpel. Als iemand bij mij komt en zegt: "Ik wil dit jaar mijn bedrijf laten groeien met €200.000 omzet", en daar zit dan €20.000 winst in: de waarde die je kan toevoegen is zeer gering.
Als ik een ondernemer heb en die zegt: "Luister, ik heb nu geïnvesteerd in een nieuw bedrijf. Wij doen nu, op dit moment..." Ik heb een voorbeeld: "...60 miljoen EBITDA. Ik denk dat wij dit kunnen opschalen tot zo'n 200 miljoen EBITDA in de komende twee, maximaal drie jaar. En waar ik hulp bij kan gebruiken is X, Y en Z." En ik luister en ik zie: dat kan ik absoluut. Heel logisch gezien: stel, ik zou daar zeggen: "Ik ga jullie helpen om in de komende twee jaar te groeien. Van 60 miljoen heb je daarna 200 miljoen, en jij betaalt mij €10.000 per jaar aan coaching." Dan zou ik stellen: dan wil je wegrennen. Want het is duidelijk iemand die óf heel weinig bij kan dragen,
óf die heeft geen idee wat de waarde is. Dus ook in jouw zaken, daar zit een enorme waarde, want er staat een hele hoop op het spel. Heel veel zal op het spel staan. Misschien wel het verschil tussen vrijuit gaan, dus vrijspraak, en: ik zit veertien jaar in de gevangenis. Wat is dat waard, dat verschil?
Wat krijgt een hele goede advocaat in België betaald per uur?
Mounir Souidi
Wij, laten we zeggen, tussen de €225 en de €450. Dus wel het uurloon dat fungeert, of dat gevraagd kan worden. Als je in een zaak goed kan... technische bagage meebrengen en je kan daar effectief in presteren. Is dat ongeveer de reikwijdte die gevraagd wordt? Ja.
Johan van der Put
Ja. En ik denk dat voor sommige mensen die €450 per uur eigenlijk verschijnt als een kleinigheidje. En het is niet zozeer: oké, jij kunt meer betalen, dus jij moet meer betalen. Want daar ben ik helemaal geen voorstander van. Maar er zit wel een bepaalde waarde die jullie voor iemand kunnen leveren, wat een heel stuk meer waard is dan €450 per uur.
Dus het zou zijn: de shift maken van "hé, we vragen... we factureren op basis van uurtarief" versus "we factureren op basis van de waarde die wij zullen moeten leveren". Maar er zit ook een megaverschil in.
Mounir Souidi
Klopt.
Johan van der Put
Dan is er het kantoor in Brussel. Op het justitiepaleis, daar moet je om 9 uur zijn. Maar pleiten doe je soms pas om 2 uur 's middags. Daarom openen de broers een kantoor vlak bij het paleis. Alleen zijn veel Brusselse zaken Franstalig. En in het Frans pleit Mounir niet.
Ik zie twee opties: veel beter Frans leren pleiten, of iets heel anders. En de andere oplossing zou zijn, in jullie geval: er is zo'n ding met ondernemers. Die stappen zelf in de auto, die rijden van A naar B, die spenderen heel veel tijd eraan. En wij hebben ondernemers, die groeien sterk door, en een hele hoop komen ergens tot de conclusie: ik moet een chauffeur inhuren.
Allemaal, stuk voor stuk: "Had ik veel eerder moeten doen. Dit had ik veel eerder moeten doen. Want ik betaal een chauffeur X, mijn uurtarief ligt een heel stuk hoger. Het heeft geld gekost om zelf te rijden." Nu heb ik ook een cliënt en die heeft een groep directeuren die veel moeten reizen. Die heeft zo'n schitterende Mercedes-bus gekocht met alle luxe en foefjes.
En dan stap je daar in en daar staan de hapjes en drankjes, en je kunt tien kilo zwaarder aankomen op locatie. En die zegt: "Ja, de chauffeur plus de auto is vele malen goedkoper, want die kunnen gewoon doorwerken in de auto." En dat is één van die ideeën die bij mij voorbijkwam, dat ik denk: oh, ik kan me goed voorstellen dat in jullie geval een chauffeur geld oplevert.
Als je zo'n luxe bus hebt, kun je gewoon doorwerken. En vervolgens... en het zou kunnen dienen als vervanging voor een kantoor in Brussel. Mag toch blijken: we gaan niet pleiten in het Frans, we blijven gewoon in het Nederlands, in het Vlaams pleiten. Ehm, ja, dan heb je dus een chauffeur en een bus om in te werken.
En dat is ons mobiele kantoor. En iedere minuut wordt gewoon gespendeerd aan business. Dus dan wordt er in één keer alles declarabel. Voordat ik begin met mijn opsomming, nog een heel goed iets is: jullie focus, jullie niche die jullie aangepakt hebben, waar de meeste mensen niet in slagen, al is het alleen maar niet omdat ze de ballen hebben. Want jij hebt nee moeten zeggen tegen een hele hoop zaken, die je cadeau doet aan een collega, die je ook zelf had kunnen doen. Wat niet geholpen had om te komen staan waar je nu staat, maar dat wel had kunnen zorgen dat je de handschoenen uit had kunnen doen en bij wijze van de rekening had kunnen betalen. Wat misschien toentertijd, in het begin, was het: nee, we moeten deze maand toch even opletten. En dat had je niet gehad als je die kleine zaken had aangepakt. Dus dat is schitterend, in aanloop naar het succes wat jullie nu hebben. Ik ben heel benieuwd. Inner stance is letterlijk de fundering waar iemand zijn leven op bouwt.
Dus één ding: als advocaat en als ondernemende advocaat heb je het schitterend gedaan. Want jullie hebben een stuk meer zakelijk succes weten te bouwen dan wellicht 90 of 95% van al die advocaten. Dus daar heb ik heel veel respect voor. Ik ben alleen benieuwd: wat als je de shift zou maken van ondernemende advocaat naar een ondernemer in de advocatuur?
Sommige niet-ingewijden in deze conversatie denken: oké, hij speelt met woorden. Maar het zijn twee verschillende werelden. Want een ondernemer in de advocatuur kan anders kijken. En die kan de vraag stellen: is dat waar?
Kan ik mijn bedrijf niet verkopen later? Ik ben daar niet zo zeker van, dus daar ligt wellicht een mogelijkheid. En vanuit daar, als ondernemer, wellicht dat het makkelijker wordt om te kijken naar de toekomst. En iedereen doet het op zijn eigen manier. Maar hoe duidelijker je een punt B op de horizon kunt zetten, ook hoe gerichter we daar naartoe kunnen werken.
Mounir Souidi
Ja, maar eerst: mijns inziens een heel goede is, is dat "ondernemer zijn in de advocatuur" sowieso een hele goede. Ja, die is duidelijk en die is bondig, omdat we effectief misschien een beetje te romantisch zijn aangelegd. Ik bedoel daarmee: je doet die zaken graag, je gaat die graag pleiten, je bent te weinig met de cijfers bezig. Compleet gelijk, in dat het ondernemerschap zelf meer aanwezig moet zijn en misschien meer in de agenda moet worden ingeschreven.
In plaats van met mijn broer één maal per jaar naar Madrid te gaan om met elkaar te filosoferen over: we willen zaken op die wijze aanpakken. Het moet zo worden geïncorporeerd dat het aspect zakelijk ondernemerschap een echte topic moet zijn op die agenda. Dat is niet het geval. Daar heb je wel gelijk in, ja.
Waarom kost een blikje cola, ik weet niet wat dat kost, maar €1,50 of zelfs €2, zoiets, in plaats van €0,20? Ik bedoel, men kan ook zeggen: dat is te veel, het moet dan maar €0,30 zijn, want dat is gewoon vloeistof in een blikje. Maar mijn vraag toch: het wordt door iedereen gekocht omdat daar iets aan gerelateerd is.
Dus waarom niet bij ons zeggen... Wat je ook aangeeft met een voorbeeld van een Nederlandse collega, voormalig collega: waarom niet? Het is allemaal maar hoe je het bekijkt. Of in jouw branche, effectief: je zou kunnen zeggen tienduizend. Maar als je kan maal drie gaan in tientallen miljoenen, kan ik moeilijk voor €10.000 jouw probleem komen oplossen, of komen... vooruitgang komen maken. Nog niet eens helemaal juist. Ja, klopt. Klopt. Dus als je effectief met een grote zaak komt waar je vijftien jaar gevangenisstraf riskeert, zou het een beetje vreemd zijn dat ik het kan oplossen voor €10.000. Dat zou een beetje vreemd zijn. Stel maar. Juist, ja.
Johan van der Put
Jij zult dus in staat moeten zijn om te kunnen communiceren: ik ben daadwerkelijk de Ronaldo binnen de coachingwereld. Hetzelfde geldt voor jullie.
Ik heb een aantal advocaten die ik ken, waarvan ik denk: ja, die zou ik nou nooit nemen als ik ooit in de problemen zou komen, omdat ik weet: die hebben een vrij oppervlakkig level waarmee ze een zaak aanvliegen. Ik wil een pitbull hebben. Ik wil een advocaat waar ik van zeg: al zou ik in een rechtszaak komen en die advocaat komt oplopen, dat ik denk: oei, ik heb eigenlijk al verloren hier.
Weet je, dat is wat je wil. Een pitbull die zich vastbijt, die de details kent. En omgeving maakt een megaverschil. Dus jij en jouw broer hebben dat allebei. Dat is al uniek. En jullie hebben al een omgeving waarbij je min of meer iedereen dwingt om in diezelfde filosofie en werkwijze mee te gaan.
Dit zou eigenlijk, als het gaat over het... Het zou zo zijn: als jij een advocaat nodig hebt en je hebt niet gesproken met de Souidi's, dan heb je nooit echt gesproken met een advocaat. Dan heb je gesproken met iemand die in dezelfde wereld opereert als wij, maar niet op ons niveau. Wij zijn de standaard in de advocatuur.
Ja, dat... Dat is ook op zichzelf geld waard. Misschien niet als ik een snelheidsboete heb, maar wel als ik echt in de problemen kom.
Mounir Souidi
Als ik aan een cliënt zeg: oké, dat is de prijs nu, per uur of voor jouw dossier. En hij zegt: ja, ik vind het te veel. Wij onderhandelen nooit. Op kantoor zeggen wij gewoon: oké, geen probleem, ja, gaat u maar door. Of we gaan ook niet verantwoorden waarom we dat bedrag vragen. Dus dat is een vaste lijn. Maar af en toe komt wel het voorbeeld ter sprake waarbij we zeggen: is dit een dossier dat Champions League is?
In voetbaltermen: als je een goal wil maken in een belangrijke wedstrijd, kan je iemand nemen uit de tweede divisie die misschien stoemelings, zoals wij dat zeggen, de bal tegen het hoofd krijgt en scoort. Of je kan Ronaldo, die kost een stuk meer, inhuren. En die gaat dan wel... Want ook bij voetballers is dat compleet niet te verantwoorden, maar dat is ook niet navenant: waarom de ene speler 20 miljoen per jaar verdient, bij wijze van spreken, en een andere 2 miljoen. Soms ligt het zeer dicht bij elkaar, maar is toch die marktwaarde helemaal anders.
Dat is gewoon dat kleine, kleine procentuele laagje waar het over gaat. En dat is dus effectief zo. Ja.
Johan van der Put
Absoluut waar.
De werkelijke magie komt voort vanuit: je loopt de studio uit en wat... Voor sommige mensen lijkt het bijna spelen met woorden: ondernemende advocaat of een ondernemer in de advocatuur. Je geeft zelf al aan: zaken staan bij jullie op de agenda. Maar waar bijvoorbeeld het ondernemen staat... staat minder of niet op de agenda. Door die shift te maken, gok ik dat er in één keer een hele wereld opengaat. Dat er bepaalde nieuwe mogelijkheden zijn die je gaat zien, heel anders aan gaat kijken tegen de dagelijkse gang van zaken en business. Daar ben ik heel benieuwd naar. Dus wie weet moeten we hier een vervolg aan geven, als je de studio uitloopt en je gaat daarmee aan de slag. Maar voor nu: heb jij hier iets aan gehad, als jij nu de deur uitloopt?
Mounir Souidi
Dat is natuurlijk zeker. Zeker. Het sluit aan bij hetgeen ik ergens halverwege het aangename gesprek zei. Het zijn soms die kleine dingetjes die eigenlijk misschien zelfs eenvoudig zijn en lijken, maar die dan wel... Zoals nu effectief de bespreking die ik ga hebben op kantoor met, in eerste instantie, mijn broer: is effectief wel dat ondernemerschap meer op de agenda plaatsen.
Het is een volwaardig topic. De cijfers, heb ik denk ik ergens misschien gezegd, dat wij zelfs... We weten wel hoe het ongeveer verloopt elke maand, maar wij hebben daar geen precies beeld van. Is ook ondernemerschap. Wat zijn de kosten? Wat komt er binnen? Wat is de omzet? Het zijn belangrijke zaken. Dus: welke uren worden gepresteerd in welk soort van zaken?
Het is allemaal ondernemerschap. Dus het absolute... Heb je daar iets aan? Meer dan dat zelfs. Het gaat een volwaardig topic zijn, en dat is al waard wat eruit gaat voortvloeien. Ja, helemaal oprecht. Mooi.
Johan van der Put
Helemaal. Dan, bij deze, dank ik jou voor jouw komst naar de studio vanuit Antwerpen. En wellicht pakken we dit tussendoor op en gaan we kijken: zijn er doorbraken gevolgd vanuit hier?
Mounir Souidi
Met veel plezier.
Johan van der Put
Dus dank je wel voor je komst.
Mounir Souidi
Jij bedankt voor het fijne gesprek.
Johan van der Put
Na iedere Hot Seat-uitzending bespreek ik altijd na met de ondernemer. Die is gaan zien dat er een enorm verschil zit tussen een ondernemende advocaat en een shift gaan maken naar een ondernemer in de advocatuur. Voor sommige mensen lijkt dit een soort woordspel, maar voor hem betekent het een hele nieuwe manier van kijken naar zijn onderneming.
En ineens ziet hij het: niet bezig zijn met cijfers, en het reactief opvolgen, en geen duidelijk punt B stellen, en amper bezighouden met marketing, maar vooral gespecialiseerd zijn in advocatuur, is een enorme tekortkoming voor ons kantoor. Dus je begint te merken aan de energie waarmee iemand spreekt dat we een hele nieuwe wereld hebben opengebroken.
En wellicht ook voor jou. En ik wil je vragen: als je iets hebt gehad aan deze uitzending, abonneer je. Zorg dat je de volgende uitzending ziet, waarin we opnieuw in gesprek gaan met een nieuwe ondernemer en kijken wat we daar kunnen doen in zijn of haar wereld. Dank je wel voor het kijken.