Zero For Three Radio

What is Zero For Three Radio?

Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.

Rob:

Welkom bij zero for tree. Vandaag hebben Ingo en Wim hun huis weer samengesteld. En ik zit er weer tussen in, ergens tussen de fust, de melancholie en het experiment. 10 nummers, 10 werelden, maar allemaal met het gevoel dat het gehoord worden. We gaan er in duiken.

Rob:

Dit is geen muziek voor de achtergrond hè mannen denk ik. Ik weet niet meer welke

Ingo:

je begint.

Rob:

We gaan beginnen met jou Henry. Met de Blair Litbombs met het nummer Again en Again.

Ingo:

Van hun tweede album Again. Ze komen uit Melborne en het wordt ook wel zeg maar het ze wordt ook wel de best cap secret van Australië genoemd. Oké. Hey, ik vond het een heel erg leuk nummer en het grappige was, hierna heb ik nog een nummer. Ga ik dadelijk iets over vertellen.

Ingo:

En dat nummer had ik doorgestuurd naar onze collega Marije. Mhmm. En die zei, wat te gek nummer. En zei van ja, dit mag je ook wel eens een keer naar Maastricht halen. En toen kwam zij dus met deze band.

Ingo:

Ik zeg van nou dat vind ik echt dat vind ik heel toevallig. Mhmm. En deze staat op het lijstje om te draaien op bij deze radio.

Rob:

Ja, Zeel of Fortree, ja.

Ingo:

Ja, nou ja, ik wil niet te veel over ouwehoeren eigenlijk. Dus de Bell Lips band met het nummer Acan en Again.

Rob:

Ja, de Bellar Lipbombs met again en again.

Ingo:

Leuk toch?

Wim:

Lekker een beetje surf in zitten. Ja, gewoon

Ingo:

een gewoon leuk. Een beetje positief.

Rob:

En positief.

Ingo:

Met het zonnige weer die we afgelopen tijd hebben gehad.

Rob:

We gaan van van Australië naar het zonnige weer in België. In Antwerpen. Volgens mij na 10 jaar stilte horen we iets van van de hickie under world.

Wim:

Ja, die hebben 10 jaar lang in de winterslaap gezeten.

Ingo:

Oké.

Wim:

En ja, ik vond de Hickie Underworld altijd wel een hele leuke, interessante band. Hebben we ook vaker gehad. Ja. Inmiddels is er, komt er een nieuw album aan en van dat nieuwe album is nu de eerste single gereleased.

Ingo:

We hebben denk je aan de World op de laatste bruis gezet.

Wim:

Laatste bruis. Laatste bruis. Maar ja nu komt er een toen hadden ze dan 8 jaar niks gedaan.

Ingo:

Ja toen toen was eigenlijk een soort van we gaan wel iets doen en nu is er eindelijk nieuw materiaal. Ja. Maar ik zei net tegen Wim ik zeg je was me voor. Ze hadden me allebei op het lijstje.

Rob:

Eigenlijk wel een eigenzinnige band eigenlijk hè. Eigenzinnig om echt mainstream te worden ofzo. Dat is geen mainstream.

Wim:

Nee maar dat is wel een, ja ik vind wel een beetje Een gerespecteerd. Een gerespecteerde band maar ook een wereldband. Dat vind ik niet een typisch geluid van

Ingo:

Ik was toentertijd dit en de band Ginzu.

Wim:

En Ginzu is wel heel groot geworden in Frankrijk.

Ingo:

Dat vond ik ook goed. Die 2

Wim:

De ginseng kwam uit Luik. Dat heb ik niet. Brussel. Of

Rob:

een gevaarlijk

Wim:

deel van. Brussel. Wim, het nummer heet Ginseng.

Rob:

Euromanser, hè. Van van Ja. Kun kun je daar iets over zeggen?

Wim:

Ik weet niet ik weet niet wat uromanser is. Zou ik niet weten. Heb nog niet heb ik nog niet geanalyseerd op. Maar wat wel is dat het

Ingo:

Jesse, jij bent een romanticus. Je romance.

Wim:

Bent romanser. Gewoon een grapje. Oké. Nou

Ingo:

ja. Iemand die romantisch over de euro denkt.

Wim:

Gecontroleerde ontsporing zou ik zeggen. Zullen we hem draaien? Ja, ik vind ook ons gesprek gecontroleerde ontsporing. Schuurt.

Rob:

Lekker vuig. De Hickey underworp met U Romanser.

Wim:

Het voelt als een Bosch Blauw-schuurmachine voor veel professionals.

Rob:

Hannie

Wim:

Met 30 korrel 30.

Ingo:

Hannie en Home, ja. Zeg het maar.

Rob:

Insecure.

Ingo:

Ja, geweldige band. En dat is met de zangeres van die komt uit Marathon.

Rob:

En

Ingo:

eentje zit in Wies en ik weet zeker Wim dat jij dat helemaal de bom vindt. En die band die is eigenlijk meteen bij FKP Scopio getekend. Goed. En jullie hebben al dikke tours gedaan met grote bands. En het is een soort, het is nieuw.

Ingo:

Ze hebben net een singeltje uit, dit nummer. En ik vind het echt gaaf en ik was heel erg verrast dat dit uit Amsterdam kwam en toen dacht ik van ja, we hebben weer ene.

Rob:

Is een beetje band met de zolen in de nineties deze muziek, hè.

Ingo:

Maar goed, ik vind het echt goed. Ja. Ik vind het echt goed. Meer heb ik ook niet hoeven te zeggen.

Rob:

Honeyham Home met Insecure. Ja, een fantastische productie, Grungi ook wel, vind ik zelf uit Amsterdam. Mooi, mooi. Ja, heel mooi.

Wim:

Maar ik vind het ook al een beetje te gelik klinken. Ik vind

Ingo:

het tof.

Rob:

Ja, dat vind ik leuk. Selfcake.

Wim:

Nee dat is grenzeloos. Dat is echt grenzeloos. Ik ik ik hoorde die muziek en nee, dat komt uit Genève uit Zwitserland. Dat kind, dat ken echt niet dankzij mezelf. Zit zoveel West-Afrikaanse invloeden in maar ook kruidrok.

Wim:

Ja, dit is echt ja, stopwereld, muziek en kruidrok in een blender en dan ook nog Franstalig. Dat vind ik dan ook altijd superleuk. Ja dit vond ik, ja dan ging ik op het puntje van mijn stoel zitten omdat het anders is. Ja, in zijn totaliteit ook echt anders is dan alle andere dingen die ik wel hoor. Ik hoop dat er mensen zijn van yin yin, want voor zo'n yin yin vers zou dit helemaal de boom zijn.

Wim:

Daar ben ik van overtuigd. Hop, zet de naald op de pegup.

Rob:

Yalamiku. Maximum selfcare.

Ingo:

Dat is mij iets te nerotisch.

Rob:

Chardo beat-achtige. Meditatie met de drumcomputer.

Ingo:

Het is dat Frans zo mooi klinkt. Ik denk dat ze in het Nederlands waren dat we allebei zoiets hadden van man.

Wim:

We

Ingo:

gaan naar een man

Rob:

die zingt alsof die te lang in de regen heeft gestaan met een sigaret die maar niet uitgaat. Finn Andoes van van de vios. Ja,

Ingo:

maar ik moet zeggen deze plaat Die

Wim:

die rook toch niet? Die rook helemaal niet. Nee, rook echt in beeldspraak.

Ingo:

Deze plaat hij heeft volgens mij heel erg veel naar Nick Cave zitten luisteren. Maar goed maakt niet uit als je weet waar die of dat zijn invloed is. Dit is wel echt, heb je het allemaal geluisterd Wim? Want ik had eigenlijk verwacht dat jij die ook op het lijstje zou hebben.

Wim:

Nee, daar wil ik nog niet naartoe gaan.

Ingo:

Ik vind het wel echt een Wim album.

Wim:

Oké.

Ingo:

Ik ben meer van de vorige platen. Wat waar het wat meer Britt poppy dingen af en toe erin kwamen. Dat is nu helemaal weg. Het is echt

Rob:

een man met

Ingo:

een piano en Landen en

Wim:

relatie met Australië niet zo ja want je zegt

Ingo:

Hij is in Australië toch? Die in Londen woont.

Wim:

Nee zijn vader was de, een van de frontman van Swiebeck en hij is Brit Britt.

Ingo:

Ja maar hij is opgegroeid, ik weet niet, daar is iets.

Rob:

Hoe heet het nummer, Engel? As Vodels.

Ingo:

As Vodels. Vodels. P a is altijd een f. Vodels. Ik denk dat dat een plan is.

Ingo:

Een bloem.

Rob:

As Vodels.

Wim:

Dat is een Defodels.

Ingo:

Defodels. Maar Esdodels is misschien Ik heb geen idee. Asperine Defodels.

Rob:

Maar goed, als ik het goed hoor

Ingo:

is het een beetje ingetogen. Prachtig, prachtig prachtig. Ik had vanmorgen op en dus echt je wordt er stil van. Ik vind het heel mooi.

Wim:

Prachtig. Ja, ik snap wel wat je bedoelt.

Ingo:

Maar die hele plaat of zo. Het is eigenlijk een hele mooie plaat. Ja, je moet het eens opzetten, Wim. Ik denk dat dat wel iets voor jou is

Wim:

voor des avonds

Ingo:

met een whisky'tje en dan

Rob:

Ja, zeker.

Ingo:

Op de baantje.

Wim:

Nou, ik altijd geassocieerd met whisky.

Ingo:

Ja, weet ik

Wim:

niet. Ik drink dan altijd basti's.

Rob:

Je drinkt niet.

Wim:

Je drinkt nooit.

Rob:

Floris en de machine.

Wim:

Zal ik je vertellen dat is totaal geen make-up of tea. Sorry, dat deed

Ingo:

ik dat. Ja, vind dat echt Florend vind ik echt.

Rob:

Ze heeft iets anders gedaan volgens mij. Ja,

Ingo:

dan ben ik toch benieuwd want ik kan daar helemaal niks mee.

Wim:

Wat ik heel erg

Ingo:

Dat ben ik.

Wim:

Nee, wat ik bijzonder vond aan godverdomme, we zien allemaal aantekeningen.

Ingo:

Staat nog iets.

Wim:

Ja. Derde ja. Sorry, een

Rob:

Ja, u app. Floris en de machine, Wim.

Wim:

Ja, dat is dus totaal niet mijn kopje thee over het algemeen en ik ben daar ook nooit helemaal dierisch van geweest. Ik heb haar heel vaak live gezien op de wat grotere festivals en zo. Maar dit album dat ik ik vind dat, ik wist dat allemaal niet maar ik hoorde dat nummer ik denk, dat is wel, wist niet eens dat zij het was, ben ik daar achteraan gegaan en toen ben ik tot ontdekking gekomen dat zij een levensbedreigende zwangerschap heeft gehad. En dat ze enorm heeft geïnspireerd om nieuwe nummers te maken en die nummers zijn dus nu ook een stuk rauwer en gelaagder. En ja, ik ben er toch altijd wel als je iets zelf doorleef en je maakt er dan een nummer van, dan is het toch iets heel anders dan dat het alleen maar in je, in je hoofd of in je fantasie zit.

Wim:

Dus het heeft een vele hogere intensiteit dan dat het Een soort minder

Rob:

theater en meer

Wim:

Ja dus nu, het klinkt rare vergelijking maar ik kreeg bijna in eerste echt uit haar persoonlijke ervaring haalt. Dat voel je en dat hoor je en dat zit nu echt in die muziek en dat is ja dat dat ja dat minder dat gotische en dat dat dat dat theatrale is nu een stuk ingetogen maar de muziek is daardoor een stuk Crua en Rouwer geworden. Dat fascineerde mij enorm. Ja, en daarom heb ik hem op mijn lijstje gezet. Ja, ik vind het, ja.

Rob:

Ja, ik snap ik snap wat je bedoelt Wim. Het is ook heel afwijkend van van wat ze daarvoor deed. Ja, En die hoge energie. Ja, je kan er wel heel mooi op weg weg zweven zal ik maar zeggen. Inge vindt het ook, zie ik.

Ingo:

Ik onthoud me van stemming. Nee, ieder zijn smaak is persoonlijk.

Wim:

Ik ga daar ook jouw nummer weer afpissen. Het

Rob:

is wat minder show, meer mensen.

Ingo:

Nee, heeft niks. Ik bedoel het is een goed nummer, de artiest doet mij gewoon niks.

Rob:

Mag dat? Gaan naar de oriëlle's met het nummer Tree Haves.

Ingo:

Heb je daar nog ooit een sessie mee gedaan? Maar we hebben die wel op een zilverdrie avond gehad.

Rob:

Die naam komt me wel oké. Maar volgens mij een sessie? Volgens mij niet. Ik herinner het me niet. Maar ja, mijn geheugen is ook niet zo goed.

Ingo:

Ja, het is het dromerige in die pop met crowd rock ritmes. Beetje cello, sint lagen en Ja, het is een nieuw singletje en het is een voorbode van een nieuwe album: 'You only you left'. Ik weet niet precies wanneer die uitkomt, maar dit is dus de eerste single die ze gedropt hebben, Three Haves. En ik vond dat toen bij ons een heel leuk concert. En dat was ietsjes anders wat ze nu doen.

Ingo:

Ze zijn nog aan het evalueren. En ik denk dat dit wel eens, ja, wel wat groter kan gaan worden.

Rob:

Ja, de oriasme. Dat

Wim:

vind wel leuk.

Rob:

Denk ook

Wim:

dat ze Sjoenautje zag.

Rob:

Beetje zweverig dan weer strak. Lekker.

Ingo:

En een leuk bandje. Leuk bandje. Female.

Rob:

All female band.

Ingo:

Niet dat dat wat uitmaakt maar in kader van de inclusiviteit vind ik dat gewoon super vet.

Rob:

De Britse nieuwe lichting gaan we naartoe. West side cowboy.

Wim:

Ja. Wacht even. Dit is echt te triest voor woorden. Dit is gewoon wel langs mij heen gaan op op dingen de.

Ingo:

Dat is ons getipt.

Wim:

Dat zou op de.

Ingo:

Dat is ons getipt.

Wim:

Je hebt door mij Ik heb ik heb die niet gezien.

Ingo:

Je hebt we hebben die tip gehad. Zo. Want die heeft op die hebben op left of de dial

Wim:

Ja, het is in ieder geval een bandje band. Het Britse band. West Zuid-Korea, ook weer een mix tussen alternatieve rock, indy rock, showgays, maar ook een beetje country. Britonicane Ja, er er zelf een naam aan gegeven. Ja, vind dat wel echt ik vind het wel echt heel heel leuk om te horen.

Wim:

Het schijnt live ook heel erg energiek te zijn. Dus Unna van Ho. Ik heb Inge ook weer op het puntje van zijn stoel te krijgen.

Ingo:

Ik ken ze. Is leuk.

Wim:

Ik vind het fantastisch. Heel leuk. Ik hier achteraan.

Rob:

West-Zuid-Cowboy. Waar komen ze uit Manchester. Don't T'ro Rocks, heette die. We gaan naar het voorlaatste nummer. Big Lang Söhn met nummer Two Fold, klopt dat?

Rob:

Ja. Wat wat moet je lachen?

Ingo:

Nee, deze hebben wij allemaal gezien. Op in Brighton. Dit was mijn toen ik met een klein kadertje op zoek ging naar een cadeautje van mijn dochter dat ik die Ben tegenkwam. En Wim heeft het gebombardeerd op mijn hoe noem je het ook alweer? Wildcard.

Rob:

Wildcard. Ja, oké.

Ingo:

Maar ik ben er weer ingedoken en ik vind het gewoon echt een leuke band.

Wim:

Ga je hem ook uitspelen, je wildcard? Ga je hem

Ingo:

toch in? Even wachten. Ik wil eerst zorgen dat we de wat grotere dingen hebben en voordat we alle kleintjes vol pompen.

Wim:

Dat vind ik ook leuk.

Ingo:

Ja, dat is ook leuk,

Wim:

maar Kleintjes kunnen groot worden.

Ingo:

Maar grote dingen kunnen ook klein zijn. Het is wel een energielevel van level fashion deze aflevering. Het is een soloproject van Jaimy Brawton. Ik heb ze dus 2 keer gezien. Jullie hebben 1 keer mee gekeken maar op een locatie waar ik gewoon niet fan van ben in Brighton om naar bands te kijken.

Ingo:

Want het altijd veel te hard en veel te piepkrakerig. Maakt verder niet uit.

Wim:

Is dat dat ding op de op de puur?

Ingo:

Nee, die niet, de prins Charles Charles dat waar we op horen. Maar was altijd te hard hè. Ja, ja. K. U.

Ingo:

Tegenlui.

Wim:

Nou, weet ik je weer. Dat is, hebben we met die gemeente zitten, eerst praten beneden die daar ieder jaar kwam.

Ingo:

Het is eigenlijk een hele leuke kroeg. Ik vind alleen de concertfunctie echt En iedere keer dan ben ik gehaaien om te denken van daar wil ik naartoe. Blanket speelde dat vorig jaar ook. Daar heb ik alle platen van en dan staan we daar te denk ik van ja, is gewoon niks. Terwijl ik gewoon weet dat die band wel heel goed is.

Rob:

Neem je oor op hem mee zou ik zeggen.

Wim:

Ja, daar heb je echt oren. Maar goed,

Ingo:

daar hebben jullie hem gezien. Ik heb hem overdag gezien op Jubely Square. En ja, hij is dus het is een solo project, maar live speelt hij met 7 man of zo. Het is echt gen z en ik vind het cool.

Rob:

Big Langsson, Two Fulled, ja ook wel psychedelisch hè.

Ingo:

Ja, vind het gewoon leuk en dan hoor je zo'n klarinetje.

Rob:

Het lijkt zonder potentie, er zit heel

Ingo:

veel in.

Rob:

Ja, We afsluiten met en Ik vermoed

Wim:

Ja, nee, waar we mee gaan afsluiten is wel een wikked band.

Rob:

Ja, mag ik niet Mag

Wim:

ik het allemaal zeggen?

Rob:

They are gutting a body of water.

Ingo:

DAGAB0

Rob:

En dit

Wim:

is Sjoegeys Nooise. Ik moest er zelf 3 keer naar luisteren en de vierde keer vond ik het pas mooi worden. Maar ik het bleef me fascineren. Het bleef mij gewoon fascineren. Het is echt Je weet je, ja, old school nooit die die mij wel in zekere zin aanspreekt en maar ook weer heel anders.

Wim:

Er stonden dingen als digitale dromen intens ruw, maar ook vreemd troostend. Dus Rob, voordat ik jullie ga verlaten en ik ga 4 weken de berg in. Ik ga op retraite. Wens ik jullie allemaal, heel veel plezier, heel veel weg zitten.

Ingo:

Wij gaan zo verder toch Rob.

Rob:

Ja, gaan verder. Dan moet je

Wim:

wel 10 nummers uitzoeken. Nee,

Ingo:

nee. We hebben we hebben een paar collega's. En

Rob:

ik vlieg er ook in en dan komen er wel.

Ingo:

Ieder andere, Menno Smeeds, heeft zich aangemeld. Een techno programma maken. Zeero voor techno.

Rob:

Bedankt voor het luisteren, bedankt voor jullie keuze. En onthoud wat je mooi vindt, zegt meer over jou dan over

Wim:

de grafiek. We hebben geen prijsvraag en we weten ons e-mailadres.

Ingo:

De prijsvraag is gaat Wim naar op retraite? En dan win je een paar berg sokken.

Rob:

Ongewassen. Die neemt mee terug.

Ingo:

De Brussel-knoflook.

Rob:

Dit was 043-radio. Tot de volgende keer.