Subscribe
Share
Share
Embed
In Mission Abort onderzoekt Pip Pellens hoe abortus in Nederland is geregeld — en waarom er nog altijd een taboe op rust. Ze praat met experts uit de zorg, de politiek en het rechtssysteem, én met vrouwen die hun eigen abortusverhaal delen. Ook vertelt Pip openhartig over haar eigen ervaring: hoe het was om die keuze te maken, en waarom ze er nu eindelijk over durft te praten.
Mission Abort is een persoonlijke podcast over keuzevrijheid, schuldgevoel, en het laten verdwijnen van het taboe.
In deze aflevering hoor je vrouwen die die emoties van dichtbij hebben meegemaakt. 2 kinderen, 1 miskraam, 1 abortus. Dit is Mission Award.
Speaker 2:Nou, ik weet wel dat Jij met me toen met die grote ogen aankeken en dat ik dacht. Ik ben hier echt nog niet klaar voor. Voor vader zijn. En. Maar tegelijkertijd had ik wel zoiets van ja maar.
Speaker 2:Nou sowieso, er gaat echt heel veel door je hoofd op dat moment. Maar ik dacht ook van ja, het is ook niet aan mij deze keuze. Of in ieder geval niet.
Speaker 1:Alleen aan jou misschien?
Speaker 2:Nee, niet alleen aan mij. En ik ben ook heel erg benieuwd eigenlijk hoe jij dat hebt ervaren. Want ik heb heel erg het gevoel. Dat ik het heel erg bij jou heb gelegd. Zonder dat ik, laat me zeggen, een soort van jouw probleem wilde maken.
Speaker 2:Maar dat ik dacht van ja maar het is jouw lijf. Weet je als jij als jij had gezegd ik ga het houden, dan was dat het ook geweest. Snap je maar ik bedoel van mij, ik was er echt niet niet klaar voor. Ik bedoel, ik was het 100 procent mee eens. Ja.
Speaker 2:Dat dat niet het moment was dat wij ouders gingen worden.
Speaker 1:Nee. Ik wilde niet dat iemand erover zou oordelen voordat ik mijn eigen besluit had genomen. Ik wilde mijn eigen keuze hebben gemaakt. Ik spreek Tessa. Zij woont sinds kort met haar vriend in het zuiden van Europa, dus we videobellen met elkaar.
Speaker 1:Ze is direct heel open, dus dat maakt het gesprek heel fijn.
Speaker 3:Hallo, hoor je
Speaker 1:mij? Ja? Ik vraag haar naar haar eerste abortus.
Speaker 3:De eerste was toen ik 19 was. En mijn meest recente was in maart dit jaar.
Speaker 1:Toen je 19 was, hoe voelde dat voor jou om die keuze te moeten maken?
Speaker 3:Moeilijk, heel moeilijk. Ik zat in een vaste relatie. Ik was toen al 5 jaar samen met mijn vriend, toen vriend. Alleen ik zat toen ook in een hele zware depressie en toentertijd is eigenlijk mijn keuze meer door hem gekomen. Nog steeds heb ik van de eerste keer gewoon echt wel spijt gehad.
Speaker 1:Je zou dus echt als je teruggaat in die tijd, als je weer naar je 19 jarige zelf zou gaan, dan zou je nu een andere keuze hebben gemaakt?
Speaker 3:Ja, 100 procent.
Speaker 1:Hoe kan het dan dat iemand anders die keuze voor jou heeft gemaakt?
Speaker 3:Je bent jong. Wat ik al zei, ik zat best wel zwaar in een depressie. Toen ook. Ik had best wel zwaar overgewicht. De relatie op een gegeven moment was gewoon echt een beetje meer een broer-zusrelatie.
Speaker 3:Hij leidde een beetje mijn leven. Hij maakte meer de keuzes voor mij, omdat ik zelf echt zoiets had van ja weet je ik kan de keuzes eigenlijk voor mezelf niet maken. En hij was eigenlijk heel duidelijk gelijk na de test of abortus of ik ben weg. Ik heb echt zolang ik me kan herinneren heb ik altijd een kinderwens gehad En nog steeds. Alleen ik wil er wel zelfbewust voor kiezen of ik dat kind wil ja of nee.
Speaker 3:En toen wilde ik het. Alleen ik wilde ook de relatie toentertijd redden. Terwijl ik eigenlijk ook ergens in mijn achterhoofd wist dat die relatie niet was te redden.
Speaker 1:En je hebt een grote kinderwens, maar nu heb je er dan toch afgelopen jaar of dit jaar voor gekozen om weer abortus te laten doen. Hoe die keuze gegaan? Helemaal vanuit jezelf deze keer?
Speaker 3:Ook wel door met mijn vriend uiteraard. Hij heeft toen ook gezegd van joh weet je, de keuze ligt nog steeds bij jou. Alleen op dat moment woonden wij niet samen. Ik woonde in Nederland en hij woonde hier. Ik had de keuze gemaakt om te stoppen met mijn toen werk.
Speaker 3:Zonder werk, zonder vastigheid had ik zoiets van: ja maar ik wil geen kind in deze omstandigheden opvoeden. Ik wil gesetteld zijn. Toen ik die positieve test in mijn handen had stond hij eigenlijk de weekends erop al voor de deur. Hebben we samen uiteindelijk die keuze gemaakt en zijn we uiteindelijk naar die kliniek gegaan.
Speaker 1:Hoe was jouw ervaring in de abortuskliniek?
Speaker 3:Ik heb 2 verschillende soorten gedaan. Ik heb de eerste keer een zuigirritatie gedaan. Toen vond ik minder traumatisch. Waarom? Je bent er sneller vanaf.
Speaker 3:Je hebt wel die nabloedingen, maar je bent er gewoon echt puur sneller vanaf. En ik heb de tweede keer medicatie gedaan.
Speaker 1:De abortuspil dan?
Speaker 3:Ja, beide keren ook. Gewoon door het personeel daar ook echt superlief. Echt niks op aan te merken. Alleen deze keer, ja, je neemt het eerste gedeelte daar en die stopt eigenlijk de zwangerschap. En het tweede deel dat neem je thuis.
Speaker 3:Maar ik heb 2 weken lang non-stop gebloed.
Speaker 1:Wist je van tevoren dat dat zo heftig zou zijn?
Speaker 3:Ik ben wel gewaarschuwd van joh het kan 24 uur duren maar er zijn ook vrouwen die het 2 weken kunnen hebben. Ik had de pech dat ik 2 weken lang leegbloeden gewoon.
Speaker 1:Ook spreek ik Lotte. Ik ken haar al jaren en nu hebben we opeens hetzelfde verhaal. Zij koos op wat latere leeftijd voor abortus. Ik spreek haar in een restaurantje. Ze heeft net haar kinderen afgezet op school.
Speaker 1:Hey, je bent er al.
Speaker 3:Ja, wat leuk. Hoe gaat het? Geur iets met jou?
Speaker 1:Ja, je ziet er precies hetzelfde uit
Speaker 4:als ik laatste
Speaker 3:keer. Ik
Speaker 2:weet dat ik ook
Speaker 4:want ik ging ook maar heel weinig mensen vertellen omdat er dus zo'n taboe op zit en ook voor mezelf vond ik zo'n schuldgevoel en zo heftig. Dat ik echt mijn lievelingstanter ging het vertellen en die zei: lot dit ga je echt je hele leven meedragen.' En toen dacht ik nou nou nou ik neem nu gewoon even de tijd voor en ik ga even goed maar ja ik ben nu bijna deze zomer 3 jaar verder en er gaat geen week voorbij dat er niet iets is waardoor ik er of iets over lees of over het blijft wel in mijn en ik ben oké hoor.
Speaker 1:Nou en het is voor jou wel echt stuk verser dan ooit.
Speaker 4:Dat snap ik
Speaker 1:wel, want hoe oud was je dan toen? Je
Speaker 4:was toen 43, dus ik zou 44 zijn geweest als het kindje was gekomen. Ja. En dat was eigenlijk de voornaamste reden dat ik dacht: ja, Jezus, ik heb niet voor niks weet je wel. Ik was 33 bij de oudste en 35 bij de jongste en dat vond ik zo mooi toen ik dacht wat fijn. Ik ik kom uit Brabant.
Speaker 4:Daarvoor is het voor Brabants begrippen knijteroud. Maar ik vond het voor ons wel echt netjes. En toen dacht ik Jezus 44 en dan zijn die 2 al zo oud. Wie maken we daar dan blij mee? Zag het ook gewoon niet.
Speaker 4:We wilden het ook gewoon echt niet. Jullie gezin was gewoon al af. Ja, was compleet. Ik las dus laatst ook heel erg, of ik lees nu dus alles wat over abortus gaat, dat er dus een hele grote groep vrouwen is van boven de 40 met een compleet gezin die dit doen. Ja?
Speaker 4:Ja. En dat wordt Ja, daar überhaupt gewoon zo weinig over gesproken.
Speaker 1:Uit onderzoek blijkt dat bijna 4 op de 10 vrouwen abortus doet omdat ze al een volwaardig gezin heeft. Dus Lotte is hier zeker niet de enige in. Want hoe zijn jullie erachter gekomen?
Speaker 4:Nou, ik was over tijd en ik ging uit eten met een vriendin. Ik was 3 dagen over tijd, toen dacht ik nou ik doe even voor de gein even zo'n test weet je, het slaat natuurlijk nergens op. Ik vond het echt bijna gênant dat ik gewoon op mijn leeftijd nog weer zo'n test haalde. Is echt gewoon, dat was echt gewoon jaren geleden. En ik doe die test en ik denk En toen dacht ik nee dat kan niet, kan niet.
Speaker 4:Dus ik meteen door naar die vriendin, wij eten en toen ik daar 100 keer naar de wc om te kijken of ik al ongesteld geworden was. Ik zei zo'n lot, wat is er? Ik zei ja, ik zo. Dat gaat niet helemaal goed geloof ik, want ik moet echt ongesteld worden. Dat is wel belangrijk.
Speaker 4:Nou ja, zij was meteen wat leuk en ik dacht alleen maar nee nee nee nee nee totaal niet leuk. Het kan echt niet. Toen heb ik eigenlijk meteen bedacht ja nou zou ik misschien iets met een huisarts moeten maar ik heb niet zo heel veel met onze huisarts. En ik had hele lieve verloskundigen praktijk bij de 2 oudsten, onze 2 kinderen. En toen heb ik die gemaild van kunnen jullie mij vertellen als ik 43 ben en 44 als ik uitgerekend ben wat de risico's zijn, wat de weet je wel hoe jullie daarin staan, waar moeten we aan denken.
Speaker 1:Maar nog wel met in
Speaker 4:je achterhoofd van misschien komt het gewoon niet? Ja, gewoon meer laten we dit even heel serieus allemaal overwegen. Ik had eigenlijk gewoon vrij snel intuïtief gewoon heel erg sterk dat ik dacht ja dit dit is gewoon niet dit past niet in ons gezin.
Speaker 1:Wie heb je het kwijt
Speaker 3:gekund voor je gevoel?
Speaker 4:Nou ik ben uiteindelijk ben ik naar een coach gegaan die echt over kinderverlies, maar over met miskramen. Ik heb zelf ook 2 miskramen gehad voordat de kinderen er waren. Dus dat is heel lang geleden. Maar zij Nee, ik kwam er zelf niet uit. Dus ik heb echt met haar wat sessies gedaan om het een plekje te geven.
Speaker 4:Want ik zat zo vol met schuldgevoel.
Speaker 1:Het wordt een beetje rumoeriger om ons heen. We zoeken een rustiger plekje op.
Speaker 4:Later met die coach kwam ik er gelukkig achter dat dat intuïtief, dat ook met liefde te maken heeft. Dacht gewoon ik heb het te rationeel gedaan, want ik heb het alleen maar op intuïtie gedaan. Maar daar zit ook natuurlijk, dat is niet alleen maar, dat is juist niet rationeel.
Speaker 1:Juist ook emotie.
Speaker 4:Ja en ik was bang dat ik de liefde was vergeten in mijn beslissing ofzo, maar door haar dacht ik ja nee, ik heb gewoon een sterke intuïtie en daar heb ik naar durven luisteren en dat is ja niet alleen maar puur praktisch ofzo.
Speaker 1:Maar hoe komt dat schuldgevoel toch? Want ik heb toen bij mij zeg maar had ik echt geen schuldgevoel. Het was 100 procent zeker. Ik heb er nog steeds geen spijt van want het paste gewoon niet. Nee.
Speaker 1:Maar toen wij even aan het appen waren over deze afspraak, toen zei je ook van ja, waarom mag het in? Zelfs na al die jaren kan ik er nog steeds de vinger niet opleggen. Echte spijt zoals bij Tessa komt niet zo vaak voor. Abortusarts Monique Opheij maakt een groot verschil tussen spijt en spijtgevoelens.
Speaker 5:Voor de meeste mensen is het ja toch wel iets waar je goed over nadenkt en wat impact heeft op je leven. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de meest ervaren emotie is opluchting achteraf en die gaat vaak gepaard met, kan met verdriet, met rouw. Nou, sommige vrouwen zijn ook heel erg blij dat ze weten dat ze zwanger kunnen worden. Dat is ook misschien een hele rare emotie. Maar dat zijn denk ik de meest schuld, schaamte komt veel Spijt gevoelens.
Speaker 3:Want die
Speaker 5:komen ook wel voor.
Speaker 3:Wat bedoel
Speaker 1:je daarmee spijt gevoelens?
Speaker 3:Ja dat
Speaker 5:moment dat je je toch achteraf gaat afvragen van wat heb ik gedaan? Heb ik het goede gedaan? Maar dat zijn allemaal hele normale reacties. Maar dat is iets anders dan dat je echt daadwerkelijk vindt dat je een verkeerd besluit genomen hebt. Echte spijt zoals vaak gezegd wordt door de tegenpartijen, de anti-abortusorganisatie, die zeggen altijd dat iedereen spijt heeft.
Speaker 5:Dat is niet zo, dat komt niet uit wetenschappelijk onderzoek. Ik hoor wel eens op mijn, bij de nacontrole van dat iemand zegt ja, ik heb veel verdriet of ik heb spijt en dan ga ik, dan gaan we daar wel op in. Van wat bedoel je daarmee? Want hebben wij iets verkeerd gedaan? Hebben wij, hadden wij je nog meer tijd moeten bieden?
Speaker 5:Dus om dat te onderzoeken en dan van heb je echt had je echt een ander besluit willen nemen als je teruggaat naar dat moment of heb je gewoon heel veel verdriet of en dan blijkt toch vaak dat laatste.
Speaker 4:Het stomme was dat ik zoveel schuld voor had en dat na een tijdje die coach heel lief zei van ja maar waar, hoezo zou je dit allemaal in je eentje doen? Jullie waren met zijn tweeën toch? Ja, ja. Ik heb echt mijn hele partner helemaal buiten gelaten. Was gewoon allemaal mijn schuld, mijn Hoe kan ik dit doen?
Speaker 4:Hoe overkomt mij dit?
Speaker 1:Want je zei net inderdaad onze eerste 2 kinderen. Heb je wel het idee dat je je miskramen en abortus kind
Speaker 4:meedraagt? Nou abortus kind wellicht meer nog dan die miskramen. Maar ook niet dat ik als iemand aan me vraagt hoeveel kinderen heb je dat ik dan even in shock ben. Nee, ja, nee. Maar ik ben wel heel bewust, ik denk ja ik ben wel 5 keer zwanger geweest en ik heb 2 kinderen.
Speaker 4:Ja, dat vind ik
Speaker 5:wel gek.
Speaker 1:Het gaat natuurlijk om dat onze eigen vrije keuze krijgt.
Speaker 4:Ja, het is ook merk ik steeds meer heel makkelijk gezegd als het niet aan de hand is. Want hoe vaak ik nu, omdat ik natuurlijk nu ook heel alert erop ben, dat ik ook wel eens een moeder van een vriendinnetje van mijn dochter die dan zei weet ik veel dat iemand dacht dat zij zwanger was en zo nou ja het is niet de bedoeling maar als het zo is dan is het wel komt. Zij weet helemaal niet van ons verhaal maar ik dacht ja het is zo makkelijk om te zeggen als het niet aan de hand is. Weet je wel wacht maar als het aan de hand is en hoe het dan weet je wel hoe het dan voelt.
Speaker 1:Als je al al het nieuws over abortus in andere landen leest en voorbij ziet komen, maak je je dan zorgen over het Nederlandse zorgsysteem?
Speaker 4:Ja best wel, Best wel, maar ik vind het vooral echt verschrikkelijk als ik inderdaad als ik die in Amerika al die verhalen hoor. Ook dat een vrouw in leven werd gehouden omdat ze zwanger was terwijl zij eigenlijk al half klinisch dood was zo maar er mocht geen abortus daar. Terwijl die hele familie zei nee, nou ja, allemaal dat soort nee ik vind het echt echt shocking en het feit dat het gewoon nog steeds in de grondwet staat dat het strafbaar is, is natuurlijk niet echt een goed begin ofzo.
Speaker 1:Nee, we doen alsof het heel makkelijk kan. Ja,
Speaker 4:is ook zo.
Speaker 1:Je kan het makkelijk doen,
Speaker 2:maar het
Speaker 1:zou ieder moment teruggedraaid kunnen worden of
Speaker 4:Het zou echt een goede start zijn om het in ieder geval uit de grondwet te veranderen. Daardoor voelt het dus ook nog steeds een beetje alsof je iets heel crimineels doet.
Speaker 1:Heb ik jou genoeg betrokken bij de keuze om abortus te doen en het hele proces?
Speaker 2:Ja, we waren het er vrij snel over eens. Dus ik dacht echt zo, je wil het niet houden, top. Ik ook niet, door.
Speaker 1:Ja, maar ik ben natuurlijk ik heb zelf ben ik naar de huisarts gegaan, zelf ben ik naar de gynaecoloog gegaan. Ik heb je er helemaal
Speaker 2:Ja, ik weet wel
Speaker 1:bij gelaten.
Speaker 2:Ik weet wel dat ik mee wilde eigenlijk. Ja?
Speaker 5:Ja. Maar dat heb je niet gezegd volgens mij toen hè?
Speaker 2:Weet ik niet, maar ik vond het wel mijn verantwoordelijkheid ook om mee te gaan. Ja. Maar jij wilde het per se zelf doen en ik vond het ook heel stom. Maar eigenlijk had eigenlijk had ik gewoon mee moeten gaan.
Speaker 1:Ja, gek hè. Ik ik heb dat ik snap ook niet waarom ik dat zo heb gedaan eigenlijk. Bizar, want jij was in principe de enige die het wist. Ja. Dus waarom ik jou niet Ik weet niet wat het was.
Speaker 1:Ik denk dat ik het gewoon helemaal zelf wilde fixen, even fixen. Zo voelde het, maar dat
Speaker 2:Nou, ik denk dat je er niet een te groot ding wilt van wilde maken of zo. Dat je bij de huisarts wil aankomen van nou, ik ben zwanger. Dit is mijn vriend. We zijn nog geen half jaar samen.
Speaker 5:Ja, ja, Help ons. Ja.
Speaker 2:Misschien wil die gewoon niet het stereotype koppel zijn van we zijn net weet je terwijl dat is het is het helemaal niet, maar
Speaker 1:Nee. Ja dat. Want je voelt je natuurlijk ook gewoon dat je bij anderen dan denk je van wat wat wat wat achteloos of zo. Wat wat dom dat dat is gebeurd en
Speaker 2:Ja, je hebt het veilig gedaan, mhmm. Zou ik ook zeggen.
Speaker 1:Ja, en nu bij en dan ben je hetzelfde en dan denk je shit. Het is ook een soort van gênant, toch? Ja. Dat je Ja, voel me gewoon echt dom. Ja, hoe kan je dat nou laten gebeuren?
Speaker 1:Je weet toch wanneer je ongesteld bent, wanneer je niet ongesteld bent en hoe dat
Speaker 2:Nee, je bent erbij, kom op. Weet je, je gaat niet zo op Ja.
Speaker 1:Maar je hebt heb je het idee dat we de keuze wel samen hebben gemaakt? Of heb je het idee dat de keuze aan dat ik de keuze heb gemaakt en dat jij er blij mee was gelukkig?
Speaker 2:Het gaat heel officieel klinken, maar ik vond in beginsel dat de keuze bij jou lag. Omdat het om jouw lijf ging. Maar je hebt het bij mij gecheckt en ik was het enorm met je eens. Dus er was wat dat betreft zaten we op 1 lijn en en hadden we weinig te discussiëren. Ja.
Speaker 2:We waren het gewoon met elkaar eens. Wat heel fijn is op zo'n moment. Maar het het ja, je zou er maar net anders instaan en dan Ja,
Speaker 1:er was ook niet echt twijfel of zo. Dat dat het
Speaker 2:Nee.
Speaker 1:Anders zou gaan vanuit mijn hoofd.
Speaker 2:Nee en ook ja. Ja, bij mij ik ik heb het gewoon altijd en en niet afgeschoven, maar gewoon heel erg omdat het om jou ging bij jou neergelegd. Ik moet wel denken aan die aflevering van van Friends trouwens.
Speaker 1:Schuldgevoel komt vaak voor bij vrouwen die abortus doen en zeggen dat je spijt hebt kan als
Speaker 5:een veilige reactie voelen. De maatschappij of om jezelf, hoe moet ik dat zeggen, ja niet te vergoeilijken want dat klinkt zo alsof je iets bewust doet. Volgens mij doe je dat onbewust. Is het gemakkelijker geaccepteerd als je zegt ja maar eigenlijk heb ik misschien wel spijt. Ja, ik denk dat dat in de omgeving of in de buitenwereld normaler wordt gevonden of geaccepteerd is dan dat je zegt nee, ik heb hiervoor gekozen en ik sta hierachter en ik ben Ja, Al die gevoelens van verdriet of opluchting of spijt gevoelens.
Speaker 5:Het gaat erom dat die uiteindelijk niet geproblematiseerd worden maar dat dat genormaliseerd wordt. Dat is logisch. Het is normaal om daar iets bij te voelen.
Speaker 1:Ik het dus 1 keer aan een vriendin verteld daar waar ik heel erg om moest huilen. Maar ik denk dat dat meer was als een soort van gevoel dat ik het eindelijk met iemand over had buiten jou.
Speaker 2:De ontlading dat het geen geheim meer was.
Speaker 1:Ja. Ik kan nu ook als ik nu weer terug ga naar dat moment dan voel ik ook gewoon mijn hele lichaam van van inspanning en daarna helemaal ontspannen als ik het heb verteld.
Speaker 2:Laat maar zeggen dat moment van bij die vriendin. Ja. Heb jij het gevoel gehad dat ik jou genoeg de ruimte heb gegeven?
Speaker 1:Ja. In welke zin in het
Speaker 2:Nou, heb jij heb jij je Nee, heb jij je ooit Laat maar zeggen in die laat maar zeggen de periode dat je nog zwanger was dan voor die abortus. Heb je het gevoel gehad dat ik op de 1 of andere manier druk op jou heb uitgeoefend?
Speaker 1:Nee. Of Totaal niet. Wat ik me kan herinneren is dat jij alleen maar heel lief was en eigenlijk je aanpaste aan wat ik op dat moment nodig had. Wat ik me kan herinneren.
Speaker 3:Nee.
Speaker 2:Daar was ik even naar aan het vissen hoor.
Speaker 1:Ja. Dit slaan we op. 86 procent van de Nederlanders vindt dat de keuze voor abortus mogelijk moet zijn. Abortus is een keuze die vaak gepaard gaat met twijfel of verdriet. Onderzoek laat zien dat de overgrote meerderheid van vrouwen geen blijvende spijt ervaart.
Speaker 1:Wat ze wel voelen zijn spijt gevoelens over de omstandigheden, de relatie, de steun die ontbrak of het taboe dat hij het zwijgen oplegde. De conclusie van deze aflevering: spijt gaat zelden over de keuze zelf. Het gaat over de context waarin die keuze gemaakt wordt en de maatschappij die daaraan bijdraagt.
Speaker 6:Is wettelijk geregeld, met name via de Wet afbreking zwangerschap, of kortweg de Abortuswet wordt die ook wel genoemd. En dat is een bestuursrechtelijke wet, zo noemen we dat.
Speaker 1:Daarnaast praat ik met Ilana Rooderkerk over haar plannen bij D66.
Speaker 6:En het is natuurlijk niet iets wat in het strafrecht hoort. Het is een mensenrecht. Het hoort een grondrecht te zijn.
Speaker 1:Ik zou het geweldig vinden als je je abonneert op dit kanaal. Dan kunnen nog meer mensen naar de podcast luisteren. Dit was Mission Aboord. Tot de volgende. De technische ondersteuning, mixage, muziek en regie zijn gedaan door Pim Wessels.
Speaker 1:Regie, opname, edit en artwork zijn gedaan door mij, Pip Balance.