In de podcast 'Eerlijk over alcohol' praat private coach/counselor Koos van Plateringen met bekende én onbekende Nederlanders over de rol die alcohol in hun leven speelt. Waarom zijn zij minder gaan drinken, of zelfs gestopt, en wat heeft deze beslissing voor impact gehad op hun leven en gezondheid. In de #TOPICS behandelt Koos vanuit zijn expertise als private coach een onderwerp wat te maken heeft met alcoholproblematiek.
Koos van Plateringen: “Alcohol was als een vriend die in de loop der jaren steeds meer het slechte in mij naar boven haalde. Mijn leven is de afgelopen jaren enorm veranderd. En eigenlijk alleen maar positief. Altijd fris, altijd helder. Ik voel meer, ik ervaar meer, ik leef meer! “
Ik heb me laten opleiden tot coach/counselor en begeleid mensen die willen stoppen met alcohol. Op www.koosvanplateringen.nl vind je meer informatie over mijn private coaching trajecten. In 2020 richtte ik het online platform www.drankjeminder.nl met online trainingen voor iedereen die een onhandige relatie heeft met alcohol. Check drankjeminder.nl voor meer info of neem contact met met op via koos@drankjeminder.nl Ik help je graag!
Ben jij helemaal klaar met de katers en het gedoe? Meld je dan aan voor het online programma de alcoholvrije reset op drankje minder punt n l. 30 dagen 30 video's boordevol tips over stoppen met alcohol. Voor iedereen die een maand wil resetten of voor altijd het glas wil laten staan. Ik ben Koos en je luistert naar mijn podcast eerlijk over alcohol.
Speaker 1:Als private coach en counselor begeleid ik ambitieuze professionals naar een onverdoofd alcoholvrij leven. Op 16 september 2017 werd ik voor de allerlaatste keer dronken. Stomdronken. Alcohol bracht steeds vaker het slechtste in mij naar boven en dus besloot ik te stoppen. En dat veranderde mijn hele leven.
Speaker 1:Het veranderde in een 3D film. Ik ervaar meer, ik voel meer, ik geniet meer. En daarom ben ik deze podcast begonnen omdat ik iedereen gun wat ik zelf ervaar. Onverdoofd leven in 3D. In deze aflevering praat ik met Thijm alcohol en drugs maakte van hem een vervelend ventje.
Speaker 1:En terwijl vrienden en zijn collega's uit de horeca dachten dat het wel meeviel, wist hij wel beter. Alcohol maakte in rap tempo alles kapot en daarom besloot hij te stoppen. En dat nuchtere leven is voor hem ook best nog even wennen. Thijm, hoelang heb je nou niks gedronken en en niks gebruikt?
Speaker 2:7 maanden op het moment. Ietsjes meer zelfs een week langer nog.
Speaker 1:En hoe voelt dat?
Speaker 2:Ja dat is dat is geweldig, voelt super. Niet makkelijk en daar bedoel ik niet direct mee dat ik heel veel drang heb om weer te drinken. Maar het leven is gewoon heel erg anders geworden. Dat is het voornaamste.
Speaker 1:Wat wat is er anders geworden?
Speaker 2:Dat je nu om moet gaan met de dagelijkse dingen, emoties, dingen die op je pad komen zonder te verdoven. Dus dan moet je een andere een andere manier op vinden, eerlijker zijn. Dus over alles praten en daar was ik nooit zo heel goed in. Het was voor mij altijd gas geven, doorgaan. En nu nu zijn er toch momenten vaker dan ik dan ik eigenlijk dacht.
Speaker 2:Dat je gewoon eventjes het erover moet hebben met thuissituatie, met vrienden, collega's. En verdoven is dan gewoon niet meer niet meer de optie.
Speaker 1:Dus jouw oplossing is eigenlijk jezelf uiten en in gesprek gaan als je merkt van hey, ik ervaar een emotie of ik word boos of verdrietig.
Speaker 2:Jazeker, ja. Want dat was voor mij dus nooit, dat was voor mij nooit aan de orde eigenlijk. Moeilijke gesprekken hield ik niet van. Ik ben ook niet echt als een prater opgevoed. Bij ons als ik ook kijk naar mijn thuissituatie, het gaat eigenlijk altijd goed.
Speaker 2:Ook al gaat het helemaal niet goed, dan gaat het altijd goed. En dat daar heb ik een beetje overgenomen. Dus we lossen het, we lossen het vaak zelf op. En ja, voor mij was dat is dat jarenlang natuurlijk verkeerd gegaan door te verdoven met middelen. Drank, drugs en dergelijke.
Speaker 2:Ja. Ja.
Speaker 1:Dan ga ik nu toch aan je vragen, hoe gaat het nu met jou?
Speaker 2:Het gaat u goed denk ik. Ja, gaat goed. Ik wil het leven nog geen 9 geven. Het klinkt heel deprimerend, maar dat valt wel mee. Maar het is gewoon wel een hele zoektocht naar nieuw leven.
Speaker 2:Ik ben 36 en ik heb 20 jaar anders nou ja, misschien wel 20 jaar anders geleefd. En en nu moet ik mezelf helemaal opnieuw herontdekken. Omdat ik gewoon dondersgoed weet dat de manier waarop ik het deed in heel veel gevallen wel goed was. Ik heb altijd gewerkt. Ik heb ben altijd druk geweest.
Speaker 2:Ik heb altijd een grote sociale groep gehad. Alleen ja, achter de schermen heb ik wel voor mezelf een fiasco opgebouwd. Ja. En een een grote schade achtergelaten. En gewoon er een puinhoop van gemaakt.
Speaker 1:Ja, nou daar wil ik straks alles over weten. Zullen we beginnen in je jeugd? Want ergens is alcohol drugs in jouw leven gekomen. Ja. Tenminste ik neem aan dat dat begon met alcohol, maar
Speaker 2:dat weet ik eigenlijk helemaal niet. Ja, ja dat is best wel lastig, omdat bij mij Ik probeer dat ook weleens uit te zoeken hoe dat dan hoe dat dan gegaan is. Ik ik weet wel dat ik eigenlijk al sinds dat ik heel klein ben. Sinds dat ik 10, 11 jaar ben bepaalde zaken niet in de hand had. Als ik om een voorbeeld te noemen, 1 van mijn eerste herinneringen.
Speaker 2:Als ik terugdenk en en terugpraat met met met medeverslaafden dan dan gaat het ja, gaat het terug omdat ik 10 jaar was. En dan gingen we naar de kermis toe. En al mijn vriendjes hadden dan 5 gulden mee en dat verdeelden ze dan over de dag. Dus ze gingen naar de botsauto's. Die hadden een een gulden of een euro, dat weet ik niet eens meer over voor voor andere speelactiviteiten.
Speaker 2:En ik was alleen maar gefocust op op op van die grijpmuntjes bijvoorbeeld. Die schuifmuntjes, weet je wel.
Speaker 1:Die kwartjesmachines. Ja, is als
Speaker 2:het zo schuift dan kon je dan Ja, ik ken ze. Dat had ik toen dus al helemaal niet in de hand. Dat vond ik geweldig en maar goed. Dat soort dingen had ik al niet de hand. Ik weet nog toen ik 14, 15 was toen ik voor het eerst ging drinken.
Speaker 2:Ik ik dronk nooit lekker een biertje of een of een wijntje, omdat ik het lekker vond. Ik ging toen al meteen ja, tot de max laat ik maar zeggen. En dat is nooit echt iemand opgevallen in toentertijd, mijzelf ook niet. Omdat het ja, rond rond rond me heen eigenlijk altijd gebeurde, hè. Op die leeftijd ben je gauw al dronken.
Speaker 2:En ik had het toen ook niet echt nodig, maar ik merkte wel dat ik het niet in de hand had. 1 of 2 biertjes was toen al niet, dan was het 0 voor mij.
Speaker 1:En net als ik dronk je gewoon tot je niet meer kon.
Speaker 2:Ja, ik dronk tot je niet meer kon. En dat is dus niet dat ik elke week dronk toen, toen ik 14 15 was. Maar als het gebeurde ging ik tot de max en dan weet ik ook niks meer van die avond. Nou ja en dat is eigenlijk ook wel weer een tijdje redelijk redelijk goed gegaan. En ik werd toen ik een jaar of 22, 23 werd geconfronteerd met met een een relatiebreuk.
Speaker 2:Wat gewoon een een een klinkt heel dramatisch nu, maar ik had een vriendinnetje en dat ging uit. Nou en dat was voor mij een reden om om mezelf zo te gaan verdoven. Dat ik dus totaal geen prater was. Ik ging echt niet naar vrienden toe of naar mijn ouders of naar vriendinnen toe van goh, ik vind het toch wel moeilijk of ik heb het er moeilijk mee. Nee, het was de dag daarna moest ik gewoon weer werken.
Speaker 2:We hadden toen sigarenwinkels, mijn vader en ik en mijn moeder. Dus ja, ik moest 6 dagen per week gewoon gewoon gas geven en des ochtends om 8 uur de deur opendoen. En dat heb ik ook altijd gedaan, maar ja des avonds zijn dan de moeilijke momenten. En toen kwam ik er eigenlijk achter dat dat alcohol ja een hele makkelijke sociaal geaccepteerde manier is om jezelf te verdoven als je problemen hebt. En niemand die mij aansprak als ik een flesje wijn opdronk in een restaurant.
Speaker 2:Of als ik bij ons in de straat waar de winkel zat waar ik werkte. Er zaten allemaal horecagelegenheden. Als ik daar gewoon lekker des avonds een paar biertjes dronk en iedereen deed dat daar. Of als ik een flesje wijn dronk en thuis dan nog even verder ging om mezelf in slaap te drinken, dat niemand had dat door. En rond die leeftijd kwam ik ook in contact met met cocaïne en toen was het eind eigenlijk helemaal los.
Speaker 2:Toen toen was was het een gebedsonde eind, als ik het zo mag zeggen. Want die combinatie is natuurlijk helemaal funest. Helemaal als je het niet in de hand hebt.
Speaker 1:Ja, want voor de mensen die dat dan niet weten. Als je alcohol drinkt en je hebt veel gedronken dan neem je een snuif cocaïne. En En dan is het eigenlijk het gevoel van dronkenschap is eigenlijk helemaal weg. En dan kun je als het ware weer opnieuw beginnen. Zo ervaarde ik dat eigenlijk.
Speaker 2:Ja, exact. En het dan weer helemaal helder en Jazeker en en wat ik me goed kon herinneren was, als je natuurlijk drinkt om te verdoven dan dan dan ga je dan dan maak je jezelf redelijk klein natuurlijk. En door cocaïne te nemen gaat je zelfvertrouwen natuurlijk als een gaat door het plafond heen. Ja. Dus je voelt jezelf helemaal op mannetje weer.
Speaker 2:Je bent er weer, je bent niet verdrietig. Ja. Je bent niet de zielige jongen.
Speaker 1:Bent De woorden komen weer als een waterval uit je mond. Alles klopt.
Speaker 2:Alles klopt ja. Dat denk je zelf vooral althans. Nee, ja, dus dat was een redelijke Ik had ook al heel snel door dat dat een hele gevaarlijke combi was. En ik was dus nog steeds niet in de gelegenheid om daarover te praten. Ik wist niet, ik had toen echt geen groep vrienden om me heen waar ik naartoe kon om te zeggen van of tenminste ik kon dat wel, ongetwijfeld.
Speaker 2:Maar dat deed het wel, daar was mijn ego veel te groot voor.
Speaker 1:Want je had wel al toen door van hé dit is niet helemaal gezond wat ik aan doen ben.
Speaker 2:Zeker en ik wist ook al dat het dat ik heel gevoelig was voor verslageningen. Dus ik wist dat als ik zoiets lekker en leuk vond en het was toegankelijk en en en makkelijk verkrijgbaar. Dat het een enorm probleem voor mij kon worden. Toen heb ik er eigenlijk heel snel voor gekozen om om naar het buitenland te gaan. Toen ben ik naar Amerika vertrokken om op een op een cruiseschip te gaan werken.
Speaker 2:Ik dacht nou veilige omgeving onder Amerikaanse vlag. Dus daar is drugs ook echt uit den boze. En denk nou dan leer ik het wel af. Als ik een paar jaar op zo'n schip zit, dan dan gaat dat niet gebeuren. Maar het was uiteindelijk natuurlijk vluchtgedrag.
Speaker 2:Ik ben uit als ik nu terugkijk. Ik heb een geweldige tijd gehad, maar ik ben echt vertrokken om mezelf in bescherming te nemen. Nou daar eigenlijk aan boord kwam ik erachter dat het 1 groot zuipfestijn was. Dus er wordt nergens zoveel gedronken als op dat soort schepen, ook onder het personeel niet. Dat kost allemaal niks.
Speaker 2:Voor een dollar had je een een drankje en ja dat ging eigenlijk de hele avond of nacht door als je dat wou. Als je de volgende ochtend maar weer op je plek was. Nou ja, ik was toen 4, 25. Dus dat dat dat konden we nog wel redelijk bolwerken en iedereen om me heen deed het. Dus toen werd de drank eigenlijk wel wel een probleem.
Speaker 2:En en ook omdat het zo normaal is. Ik zit in de horecawereld en daar wordt altijd gedronken. Daar daar daar daar gebeurt niet anders eigenlijk. Ik kan me weinig collega's herinneren herinneren in die 15 jaar dat ik nu in de horeca zit. Die na afloop zeiden doe maar een 0 punt nulletje.
Speaker 2:Nee, echt niet. Het was eerst een paar biertjes en daarna zien we wel weer verder.
Speaker 1:Ja, wil je doe, wil je vertellen wat voor werk jij doet?
Speaker 2:Ja, zeker. Ik ik ben chef-kok. En ik heb ook heel lang als sommelier gewerkt in verschillende landen. We hebben in Oostenrijk gewerkt, in Zwitserland gewerkt en een tijd in Amerika dus. Dus ik was ook altijd met met met drank in mijn handen letterlijk.
Speaker 2:Ik serveerde de wijnen aan tafel in restaurants bij mensen. Dus het viel ook helemaal niet op. En als ik een glaasje wijn dronk of een of of met een glas wijn in mijn handen liep, dan keek niemand daarvan op. Dat was helemaal niet vreemd. Niemand hield bij hoeveel ik dronk.
Speaker 2:Want het was gewoon part of mij job. Het was was gewoon mijn werk. En ik heb ook dat is misschien heel raar om te zeggen, maar de laatste jaren zelden meer wijn gedronken, omdat ik het echt lekker vond. Ik vond vond sommige wijnen wel lekkerder dan andere, maar het ging nog
Speaker 1:om hele dure wijnen. En die door mensen wordt bestempeld ook als goede wijnen die je dan uitdeelt, toch? Ja, zeker maar En die dronk je niet voor de smaak meer, maar waarvoor wel dan?
Speaker 2:Nou, omdat het gewoon makkelijk was om lekker mezelf te verdoven. Ja. Het is echt mijn in mijn geval was het echt verdoven. Ik voelde me op een gegeven moment echt pas weer lekker als ik als ik alcohol op had.
Speaker 1:Ben je erachter gekomen wat je wilde verdoven? Wat er verdoofd moest?
Speaker 2:Nou, je bouwt natuurlijk een hoop ellende op in je leven. En dat gaat heel langzaam. Je verliest vrienden. Je verliest relaties. Je verliest geld.
Speaker 2:Je verliest ambitie. En ik weet heel goed wat ik zelf kan. En ik weet ook waar ik had kunnen zijn als ik deze ziekteverslaving niet had. En dat is iets wat mij altijd nog wel redelijk Ja dat zit redelijk diep, omdat ik ik geloof echt dat dat verslaving een ziekte is. Ik weet dat zeker.
Speaker 2:Als ik er zo mee had kunnen stoppen, dan had ik dat gedaan. Maar dat dat is me gewoon heel lang niet gelukt. Totdat ik vorig jaar aan de bel trok en mezelf op heb laten nemen. Omdat het echte spuigaten uitliep en echt alleen maar ellende aan het achterlaten was op alle gebieden. Dus wat was je vraag nog
Speaker 1:niet? Nou, wat je of je erachter bent gekomen wat je aan het verdoven En en ik begrijp dat er dingen plaatsvinden in in in ieders leven die emoties veroorzaken, verlies, relaties die die kapot gaan. Maar ik hoor ook dat jij uiteindelijk al de ellende die je veroorzaakte door het gebruik ook aan het weg drinken was.
Speaker 2:Jazeker, jazeker. Want ik ik wist natuurlijk donders goed wat ik aan het doen was. En ik wist ook de afgelopen jaren dat ik best wel soms leuke goede dingen deed. Maar dat het dat ik ook nog een hoop dingen had op te lossen.
Speaker 1:Wil je een aantal voorbeelden geven daarvan? Dingen die waren gebeurd door je alcoholisme?
Speaker 2:Nou, heb heel veel vrienden verloren. Dus ik heb heel veel sociale contacten, mensen waar ik mee mee mee op ben gegroeid. Ja, nou misschien wel een goed voorbeeld is 1 van de momenten waarop ik me goed realiseerde dat dat ik niet goed bezig was, was op mijn verjaardag. Ik ik was jarig 28 juni en ik was werd gebeld. Ik zat toen in Oostenrijk.
Speaker 2:Ik werd gebeld door mijn broer om het te feliciteren en mijn ouders. Dus ik werd door geen 1 Ik ben op die dag door geen vriend of vriendin of familielid gebeld om het te feliciteren. Kijk mijn broer en mijn ouders die zullen mij nooit laten vallen. Die die daar heb ik heel nauw contact mee. Dat zijn mijn beste vrienden.
Speaker 2:Nou dat is misschien ook best wel sneu. Als je als 36 jarige jongen, je broer en je ouders als je beste vrienden hebt. Maar het is wel echt een feit en de rest en dat is echt helemaal aan mezelf te danken.
Speaker 1:Want wat deed je dan? Ja, ik ben niet op zoek naar Nee, ik begrijp een heftig verhaal.
Speaker 2:Was gewoon geen leuke vriend. Ik was geen leuke vriend. Ik was niet de jongen die je graag uitnodigde op je feestje. Ik was ook niet die gezellige gozer waar je mee waar je mee uit eten ging. Want ik had mezelf gewoon niet in de hand.
Speaker 2:Ik had een heel vervelend ego, ik was arrogant. Ik dacht dat ik het allemaal geweldig deed, dat ik serieus de beste van de wereld was. Ik kocht dat dan weer af door rekeningen te betalen en dacht ik van zo dan pak ik deze wel en dan hè wat natuurlijk nergens voor nodig is. Maar de dus ja uiteindelijk ik heb het ook wel eens gevraagd door de laatste maanden vooral aan aan wat oud vrienden van mij van rond die tijd. Van van een paar jaar geleden laat ik maar zeggen van goh waarom hebben we eigenlijk niet zoveel contact meer.
Speaker 2:En 1 of 2 die gaven mij echt heel concreet het antwoord van nou ja, heel eerlijk. Zo gezellig is het was het niet meer met je. Want het kon nooit normaal. Het was altijd de grenzen opzoeken. Er was altijd te veel drinken.
Speaker 2:Vaak dus ook drugs gebruiken in mijn geval. Dus ja dat soort de leuke mensen, de de goede mensen om me heen die ik graag zou willen hebben. Die die hebben me wel een beetje gedag gezegd op een nette manier. Dus het is nooit echt met ruzie of zo gegaan. Of of nooit direct, maar ik werd gewoon niet meer gebeld en niet meer uitgenodigd.
Speaker 2:En dat is echt aan mezelf te danken. Dat realiseer ik me ook heel goed. En dat is ook wel best wel een pijnpuntje natuurlijk. Omdat ik weet ik kan een hele leuke vriend zijn. Ik kan een hele gezellige vriend zijn.
Speaker 2:Ik kan een een betrouwbare vriend zijn. Je kunt hele leuke dingen met me doen. Ik ben gezellig, ik ben sociaal. Alleen dat is de de tuin die ik nu weer aan het worden ben. En ik realiseer me heel goed dat het jarenlang niet zo gebeurd is.
Speaker 2:En dan blijf je dus uiteindelijk over met ja, je ouders en je broer. En een enkele ja, ja, ik vind het begrip vriend dus ook moeilijk nu. Want wanneer ben je een vriend? In mijn geval, ik heb er zat gehad. Alleen ja, heel vaak het ook weer zo'n nachtkaars uitgegaan.
Speaker 2:En dat is wel mezelf te danken.
Speaker 1:Ja, je werkte in sterren restaurants. Ja. Over de hele wereld heb je dat gedaan. Dus je bent ook wel echt goed in je werk. Ja.
Speaker 1:Wat doe je nu? Is is dat werk voor jou nog te doen omdat het ook zo hè, je vertelt al heel erg ja, de drank is overal en ik weet ook uit mijn horeca werken. Je zegt het zelf ook, de nazit, het is natuurlijk even bij drinken. Napraten over hoe de avond was. En het is ook topsport, het werk wat je hebt gedaan in een sterren restaurant.
Speaker 2:Ja, nee, absoluut. Het 1 van de eerste gesprekken die ik die ik had met mijn behandelend psychologen en kousense Lus was natuurlijk het werk wat ik doe. En de omgeving waar ik in zit. Maar ik wil ik ik wil en ik kan niet veel anders. Dit is wel echt een passie voor mij.
Speaker 2:Het hoort het horecavak en dan hoeft dat niet direct in hele mooie in een mooie missionair restaurants te zijn of in in het op de top hospitality plekken van de wereld. Maar een een leuk restaurant waar waar een beetje ambitie inzit. En waar ik mijn ei kwijt kan en waar ik de lijnen uit kan zetten is ook al heel leuk. Dus ja, die horeca omgeving werd me als eerste afgeraden natuurlijk. Ja.
Speaker 2:Echt van ga daar uit en er zijn zat leuke banen. Ga eens bedenken, maar ja, ga eens bedenken wat je wel leuk vindt. Los van de horeca, maar ja dat heb ik natuurlijk 100 keer gedaan. Want ik wist natuurlijk de afgelopen 15 jaar dat als ik een ander beroep zou uitoefenen. Waar ik niet de hele dag in de omgeving was van late avonden, veel drank, mensen die onder invloed zijn, drugsgebruik.
Speaker 2:Want hoe beter het restaurant wordt en hoe hoe mooier de locatie. En hoe duurder de de gasten, hoe hoe hoe hoe vermogender de gasten zijn in je restaurant, hoe meer drugs er gebruikt worden. Wij hadden in ik weet nog in Oostenrijk hadden we een borsteltje liggen bij het toilet. Een soort hoevenkrabber van paarden om de om de cocaïne tussen de voegen weg te weg te krabben. Echt waar?
Speaker 2:Ja zeker ja en dat werd heel normaal gedaan. Dat was heel normaal. Dus je merkt het ook hè in de restaurant wereld. Je merkt ook als mensen onder invloed zijn als zij 6 gangen eten en vanaf gang 2 gaat er niks meer, komt alles terug de keuken in. Dan weet je van van gebruik cocaïne heb je geen eetlust meer.
Speaker 2:Geen eetlust van weg. Dus dus dat dat heb je hem direct door. En dat in combinatie met hoeveel flessen wijn er op zo'n tafel doorgaan. Dan hè, dus ik wist dat als ik een normaal leven wou met minder afleiding van drank en drugs, dan moest ik die horecawereld uit. Ik heb echt over van alles nagedacht.
Speaker 2:Ik heb gesolliciteerd als ambulancechauffeur een jaar of 6 geleden. Ben ik natuurlijk afgewezen, want ik heb helemaal geen achtergrond op dat gebied. Maar dat was een noodkreet. Ik wist dat ik moest die wereld uit. Ik moest die wereld uit, maar ik wil uiteindelijk nu ben ik dus 7 maanden verder en nuchter en en ik zit nog steeds in die wereld.
Speaker 2:En het gaat me eigenlijk goed af.
Speaker 1:Ja, want mijn vraag is eigenlijk en ik snap dat de behandelaar dat zegt. Want daar die hè, die wereld zit natuurlijk ook vol triggers.
Speaker 2:Ja.
Speaker 1:Maar wat vind jij? Kan het ook? Kun je het blijven doen? En werk werkt het voor jou zonder dat je daar helemaal zin krijgt om te drinken en Nee, zeker.
Speaker 2:Ik weet ik weet dat ik nooit meer terug wil en ook niet terug kan, want het wordt me dood. Daar ben ik ook heel reëel in. Naar naar de oude tuin. Dus ik ik moet deze dit dit pad wat ik nu volg. Nuchtigheid, bezoeken van meetings, mensen om me heen hebben die nuchter zijn.
Speaker 2:En en mij daar ook in stimuleren dat is voor mij het nieuwe leven. En daar kan je prima in de keuken werken. Dan kan je prima kok zijn. Dan kan je prima in de in de horeca werken. Ja,
Speaker 1:er
Speaker 2:is drank om me heen. Ik ik tap biertjes. Ik schenk wijn uit bij mensen aan tafel. En dat gaat me heel goed af, want ik heb dus niet de drang naar alcohol. Het was voor mij echt het verdoven.
Speaker 2:En als ik dus zorg dat ik alles oplos wat ik wou verdoven, dan heb ik de alcohol niet meer nodig. Ik praat nu over dingen. Ik heb op mijn werk elke week een 10 minuten gesprekje met met een collega die mijn week doorneemt, hoe het met me gaat. Ik ben thuis met mijn ouders heel open. Ik praat elke dag denk ik wel ja, zij zegt 4 keer in de week even met mijn moeder hoe het gaat.
Speaker 2:Mijn vader is is iets stugger daarin, maar goed daar kan ik het ook altijd mee bespreken. En mijn broer heb ik een een heel goed contact mee. Hij hij doet mijn financiële dingetjes, dus hij hij ik heb niet meer de beschikking over al mijn geld. Ik krijg gewoon week geld en dat wil ik ook. Daarmee wil ik
Speaker 1:het doen. Waarom is dat?
Speaker 2:Nou, ook om mezelf in de hang in de hand te houden. En ook om het vertrouwen terug te winnen naar hun toe. Ik heb natuurlijk een hoop verbrast in mijn leven. En dat kwam voor hun ook een paar jaar geleden allemaal. Of een of een jaar, anderhalf jaar geleden allemaal beetje rauw op hun dak.
Speaker 2:En zij hebben me ook heel erg geholpen in dat hele in het hele proces van herstel en opname in Zuid-Afrika. En en we hebben nu dus ja, in in combinatie met mijn mijn counselor in Zuid-Afrika besloten daar om om gewoon daar heel overzichtelijk structureel mee mee om te gaan. Dus ik krijg elke week geld, als ik wat meer nodig heb dan krijg ik meer hoor, daar niet van. Maar dan moet ik het wel verantwoorden. Dus ik kan niet zo eventjes 300 euro opnemen en dan want hè dat zou ik wel kunnen doen.
Speaker 2:Maar dan hangt mijn broer binnen 10 minuten aan
Speaker 1:de lijn Oké, zou jij op zaterdag, einde middag vraag, mag ik even 500 euro? Dan gaat er een alarmbel af.
Speaker 2:Ja. Ja ja. En bonnetjes overleggen zou ik dan moeten doen. Het zegt, hè, dus als ik van de week even kleding gekocht en dat gaat dan prima. Maar dan dan stuur ik hem wel de bonnetjes door.
Speaker 2:En dat is niet omdat hij het per se wilt controleren, maar het is ook om het vertrouwen terug te winnen naar hun toe.
Speaker 1:Ja en het is ja, het is ik snap het ook wel. Want het is voor jou ook een structuur en het is nu in deze fase van jouw herstel. Want het is al 8 maanden bijna. Ja. Maar is ook nog maar heel kort.
Speaker 1:Ja. Helpt het je er wel doorheen?
Speaker 2:Ja, ja ook dat. En ik en ik moet dus ook weer gaan realiseren wat normaal met geld omgaan is. En dat wil je helemaal gaan leren. Want alles wat er binnenkwam dat als het als ik eind van de maand nog een pakje sigaretten kon kopen de dag voor mijn salaris, dan had ik het goed gedaan voor mijn gevoel. Terwijl als je dan zag wat ik verdiende, daar waren dan daar staat helemaal nergens op.
Speaker 2:Maar dat was oprecht mijn denkwijze.
Speaker 1:Ja, want even nog chef-kok op dat level wat jij deed, verdient gewoon best wel goed. Ja. Je werkt ook hoeveel
Speaker 2:Ja, je werkt ook 80, 90 uur in de week, hè.
Speaker 1:Is bijna niet vol te houden.
Speaker 2:Jawel hoor,
Speaker 1:gaat prima. Maar nuchter niet.
Speaker 2:Nuchter niet, nee. En daarom zie je dus in die wereld ook dat er zoveel problematiek is met drank en drugs.
Speaker 1:Ja, is dat zo?
Speaker 2:Ja, tuurlijk kijk naar die chef kok in België die vorig jaar zijn de afwashulp zijn benen eraf gereden heeft op een parkeerplek. Ook allemaal drank en drugs, ja. En ik kan er nog velen opnoemen. Ik kan ja, zelfs in de kliniek zat een bekende chef-kok. Waar ik waar ik zat in Zuid Afrika.
Speaker 2:En je ziet het heel veel. Ik doe echt heel veel, veel veel veel meer als in andere beroepscategorieën. En dat heeft dus te maken met ja, ik vind langer werken vind ik niet eerlijk. Mijn broer werkt ook 80 uur in de week. En die heeft die dit gaat prima.
Speaker 2:Dus dus ik wil niet helemaal op lang werken, maar wel de combinatie van van altijd drank om je heen. Ook het drank wat dus heel erg genormaliseerd is. Elke keuken komt des avonds als de keuken schoon is om dienblad bier heen. Elke keuken. Ja.
Speaker 2:Waar ik gewerkt heb. En ik heb erin een hoop gewerkt.
Speaker 1:Gewoon als traditie. Dat is een soort
Speaker 2:Ja, is gewoon traditie. Je beloont jezelf met met een paar biertjes naar het werk. Maar ongemerkt als je dus alleen die zeg 2 3 biertjes, wie je dan in de keuken des avonds drinkt 5 dagen in de week. Dat zijn er al 15, hè. Dan heb ik het dan dat zijn alleen die die drankjes die je voor de dorst neemt na na het schoonmaken van de keuken.
Speaker 2:En dat was heel normaal en niemand Ja, een enkeling nam een vaak geloof gerelateerd nam een colaatje. Maar de rest die dronken alcohol. Ja. En daar gaat het natuurlijk al fout. Als je dan ook nog een keer in aanraking komt met met drugs en je kan dat niet weerstaan.
Speaker 2:En je bent moe en je wilt nog door, want je wilt het feestje in de stad ook nog even prima maken.
Speaker 1:Het werken in zo'n keuken. Je staat ook onder hoge druk. Mensen betalen veel. Ja. Je hebt een reputatie hoog te houden.
Speaker 1:Het is stressvol werk of zeg ik dat.
Speaker 2:Nee, nee, zeker ja. Nee dat klopt. Het is Maar ja, maar goed het gaat ook heel vaak wel goed, hè. Dus ik wil niet zeggen dat elke dat elke kok of elke restaurant of elke sommelier een probleem heeft. Maar als je dus de problematiek hebt die die ik heb.
Speaker 2:Dus als je verslaafd bent en niet om kan gaan met die middelen, dan gaat het in de horeca en in in de mooie restaurants extra hard. Ja, dan gaat het in rap tempo. Dan gaat het in rap tempo.
Speaker 1:En toen besloot je om naar Zuid Afrika te gaan. Ja. Vertelde je al, was er een bepaald moment een zogenaamde. Dat je dacht van nu, wil je vertellen wat dat wat dat was?
Speaker 2:Ja, nou ja, ik ik was de hele het hele plezier in het leven wel wel verloren, als ik heel eerlijk ben. Ik had niks en niks zo niemand meer over. Ik werkte 80, 90 uur in de week. Ja, ik had 0 sociale events staan. Ik was een jaar niet op verjaardagen geweest.
Speaker 2:Gewoon niet uitgenodigd. En ja, dan word je een soort van depressief. Dan dan voel je jezelf, dan ga je jezelf zo vervelend voelen. En dan denk je wat doe ik het allemaal nog voor en arme ik, arme ik, ik. Terwijl je het eigenlijk zelf natuurlijk creëert, dat zie ik nu.
Speaker 1:Ja dat wist je toen niet natuurlijk.
Speaker 2:Maar toen wist ik dat niet. En toen dacht ik van toen dacht ik ga niet weer vluchten. Ik ga niet weer naar naar een ander land toe. Want dat heeft me de vorige keer ook niet gered. Want ik kon weer in een keuken of ik kon weer in een restaurant.
Speaker 2:En ik kon weer met alcohol. En ik kon weer met drugs. En ik ik ontmoet weer wat leuke mensen. Na een maand zei ze me ook weer zat door mijn gedrag. Dus toen dacht ik van ik moet ik moet nu echt mijn leven om gaan gooien.
Speaker 2:Ik moet nu aan de bel gaan trekken. Want anders sta ik misschien niet voor mezelf in. En ik wil niet zeggen dat ik hele duistere gedachten had of zo. Maar ik had er gewoon geen zin meer in.
Speaker 1:Ik denk Ja dat had natuurlijk ook een keer fout kunnen gaan, hè. Met te veel drank en dan drugs op.
Speaker 2:Nee, zeker. De los daarvan los daarvan. Ja, zeker. Nee, het had zeker ook een keer goed fout kunnen gaan. Want ik kreeg ook gewoon een auto en dat soort dingen, ja.
Speaker 1:Martijn wat mooi dat je zelf dat inzicht hebt gekregen om dus hulp te zoeken.
Speaker 2:Ja, ja, ja, ja, mooi ook het was ook echt noodzakelijk hoor. Ik had echt wel rockpotten. Ik had er echt helemaal geen zin meer in. Ik ging naar mijn werken op automatische piloot. Ik was echt geen gezellige gast meer.
Speaker 2:Toen dacht ik van maar ik ben wel een ergens diep van binnen weet je dat je gewoon ze weet je dat je een hele leuke vent kan zijn. Ik was een hele leuke oom voor me voor me voor mijn nichtjes.
Speaker 1:Zo zo ken ik je ook, heel sociaal. Ja. Mensen vinden het leuk om met jou te kletsen. Je bent je bent ook heel gastvrij. Je wilt mensen helpen.
Speaker 1:Zeker, ja. Kan heel lekker koken weet ik.
Speaker 2:Ja, ja, nou ja, dus ik weet dat dat stukje zit in mij. Alleen het was zover naar de achtergrond verdrongen dat ik zelf niet meer wist. En en mijn omgeving is ook aan me gaan wennen zo. Dus die vonden me misschien ook gewoon een arrogant mannetje of zo, denk ik. Maar ik wist zelf dat ik dat ik altijd gewoon ook een leuke gozer kon zijn.
Speaker 2:Dus ik dacht ik moet nu aan de bel trekken. Ambulant mezelf op laten nemen. Ik heb heel veel uren psycholoog meegemaakt. Ik heb ik heb honderden uren aan psychologen versleten. Maar ik dacht dit dit gaat me niet redden.
Speaker 2:En niet weer een ambulante opname of niet weer kletsen met iemand dat
Speaker 1:moest even uit Ik moest eventjes uit het dagelijkse sleur. Je moest eventjes eruit.
Speaker 2:Maar ook om uit de kast te komen, soort van. Uit de kast te komen over mijn problemen. Ook naar mijn vrienden, mijn werkgever, mijn broer. Ik kon wel weer zeggen of iemand bellen of mijn ouders bellen en mijn broer bellen van hey, ik ga een ambulante opname doen. Of ik ga een gesprek hier en daar, want want het is mijn gebruik loopt uit de hand of zo.
Speaker 2:Maar dat dat was niet duidelijk genoeg. Ik moest echt op een manier aangeven dat het echt echt ernstig was.
Speaker 1:En hoe is daarop gereageerd? Door jouw werkgever bijvoorbeeld, collega's en
Speaker 2:je familie. Nou, mijn werkgever die is super meegaand geweest en die die heeft ja, direct gezegd als we iets voor je kunnen doen dan dan is het prima. Ga je traject in, je bent hier van harte welkom als je terug bent. Dus dus daar kan dat is helemaal super. Mijn ouders
Speaker 1:Echt wel mooi dat je dit vertelt. Want ik weet dat heel veel mensen daar heel erg tegenop zien. Om dat durven te vertellen tegen werkgevers. Er ligt zoveel schaamte op en dan Ja. Dat jouw werkgever in een omgeving waar eigenlijk alcohol gewoon bij hoort zegt van joh, laat me weten wat ik voor je kan doen.
Speaker 1:We zijn er voor je. Dat is wel echt bijzonder en ik vind het belangrijk om dit te benadrukken. Want dit gebeurt vaker. Ja. Dat het eigenlijk gewoon wordt geaccepteerd dat ze zeggen jongen, we gaan je helpen.
Speaker 2:Ja, nee, tuurlijk is er een heel groot een heel grote gedeelte schaamte. En is het enorm moeilijk om om dit soort dingen te vertellen aan je aan je werkgever. En aan je ouders en je broer en vrienden. Het is het is super moeilijk. Alleen het is wel de beste dag geweest uit mijn leven.
Speaker 2:Ik heb het op 1 dag gedaan. Ik heb op 1 dag ben ik naar me 2, 3 beste vrienden gereden heb ik het verteld. Mijn ouders, mijn broer en mijn werkgever letterlijk in een rondje. Ik had gewoon een planning gemaakt, ik ga daarheen, dan ga ik het vertellen. Nou, na die eerste dat was er waren vrienden van mij.
Speaker 2:En hen heb ik het verteld en nou, die reageerde ook heel relaxed, heel meegaand. En en eigenlijk zoiets van nou eindelijk, hij gaat er wat aan laten doen. Dus het tweede gesprek was mijn mijn ouders. Dat ging al een stuk makkelijker, want ook die zeiden ja, fijn en super. En we helpen je overal mee.
Speaker 2:We steunen je over goed dat je dat je deze stap neemt. En toen ging ik eigenlijk heel makkelijk naar zelfverzekerd naar mijn werkgever toe, die een uur later. Was om 1 uur des middags geloof ik. Had ik een afspraak gemaakt met mijn werkgever. En dat heeft 5 minuten geduurd.
Speaker 2:En we hebben daarna een bak koffie gedronken en hij gaf een omhelzing. En hij zei, super dat je hier gaat werken. Kijk uiteindelijk wil een werkgever ook een gezonde werkvloer hebben met met gelukkige gezonde mensen. Hij weet, ik heb ook de afspraak gemaakt. Ik ga me namen opname nog volledig inzetten voor voor voor dit bedrijf.
Speaker 2:Ik ga er volg voorgast tegenaan en ik kom 2 keer zo goed terug. En in die fase zit ik dus nu. Dus er komt nu ook veel meer uit mijn handen. Het gaat een stuk Ja. En ik heb hem er nooit meer over gehoord.
Speaker 2:Nee. Nooit meer over gehoord. Ik heb gewoon mijn salaris doorbetaald gekregen. Ik voel nu dus nu heel erg die die prestatiedrang dat ik wil laten zien dat ik het, hè dat ik het goed kan. En dat ik nou ja, me gewoon extra hard inzet voor het bedrijf.
Speaker 2:Dus nee, dus dat is dat is super waardevol. En daar ben ik ook heel dankbaar voor. Maar ja, maar waar je begon het is wel het zijn wel hele moeilijke gesprekken. Vooral als je dus zit met een ego en een schaamtegevoel die enorm hoog zit. Ja, maar het is de beste keus geweest die ik Ja.
Speaker 2:Had kunnen maken. Ja, zeker ja. Anders had ik nu of er niet meer geweest. Of ik had nu zo aan de goot gezeten dat ja Ja. Ik weet het niet, waar ik had geweest.
Speaker 1:Maar wat is nu, wat zijn nu de grote uitdagingen in jouw leven zonder alcohol en verdoving?
Speaker 2:Nou dat is om een gezonde sociale kring op te op te vangen. Of nee, hoe noem je dat? Een sociale kring op te bouwen. Of ik weer leuke vrienden tegenkom die ja, die mij leerde kennen zoals ik ben. Nou ja dat ik een keer tegen een leuke vrouw aanloop wie Ja dat zijn dus ook wel lastige dingen.
Speaker 2:Want bij mij staat dus het daten altijd in in hand in hand met drank, laat maar zeggen.
Speaker 1:Ja, voor veel mensen natuurlijk, ja.
Speaker 2:Ja, dus ik ik ik schaam me er helemaal niet voor. Ik bedoel, ik zit hier in de podcast. Ik ik praat er open over, ik voel me goed. En het is voor mij een hele gewoon een hele belangrijke stap in mijn leven geweest. En ik heb ook weer alweer zin in in de toekomst.
Speaker 2:Alleen ja, als ik dan daaraan denk van hoe hoe moet ik dat in godsnaam doen. Ik houd ervan om naar een leuke tent te gaan. Om om een naar nou lekker te gaan eten. En het eerste wat ik eigenlijk deed was een leuke fles wijn bestellen. Wat past goed bij het moment van deze dag?
Speaker 2:Ja. Hoe laat zitten we er. Ja. Gaan we vis eten, gaan we vlees eten, beginnen we zo. En en daar begon het dan mee.
Speaker 2:En dat deed ik echt niet, omdat ik dan de Sophie On Bla zo lekker vond laten we zeggen bij vis. Dat was gewoon, want ik dacht die kan ik lekker snel door drinken. Dan kan ik lekker, dan ben ik lekker los in mijn babbel, hè. En nu ja, misschien kijk ik ook wel weer tegen een berg op wie er helemaal niet is hoor. Maar ja, hoe wordt er gekeken als ik zo direct zeg van ja, ik drink niet.
Speaker 2:Want ik heb een alcoholprobleem. Of hoe hoe ga je dat zeggen, hè. Dus ik ben natuurlijk heel vers in in ik ben 8 maanden nuchter, dus hoe ga ik dat zeggen. Maar goed is ook alweer een uitdaging, maar op dit moment zijn dat nog wel zijn dat nog wel Ja. Heuvels waar ik Hoedels waar ik tegenaan
Speaker 1:loop. Ja en Tuin, je weet het. Dat gaat allemaal stap voor stap.
Speaker 2:Ja.
Speaker 1:Want 8 maanden is een hele tijd, maar het is ook nog heel kort als je kijkt waar je vandaan komt. Ja. Dus je bent al hele mooie stappen aan het maken. Maar vertrouw er maar op dat het allemaal komt, maar niet op jouw tempo.
Speaker 2:Nou ja, mijn tempo ik wil inderdaad te snel. En dat dat ken ik, dat weet ik van mezelf. Ik heb 0 rust in mijn kont, dus daar moet ik ook heel erg aan wennen, hè. Als ik nu thuiskom op een uur of 8, half 9 dan ja, er zijn mensen die lezen een boek of die kijken rustig een filmpje. Ja, die die rust
Speaker 1:heb ik Maar wat doe jij dan?
Speaker 2:Nou ja dat daar daar forceer ik mezelf dan toe, om dat een beetje te doen. Maar in principe is het ja, een beetje zappen, beetje tv kijken. Want ja dat is het nieuwe ik.
Speaker 1:Ja, geen drank meer.
Speaker 2:Nee, zeker niet, nee.
Speaker 1:Nooit meer.
Speaker 2:Nee, nee, zeker niet.
Speaker 1:Geen enkele reden voor jou om nog een keer een fles over te trekken.
Speaker 2:Nee, zeker niet, nee. Nee, ik denk dat je vierde ook heel goed zonder drank kunt doen. Dus dat hebben wij onszelf echt aangeleerd dat daar dan drank bij moet.
Speaker 1:Bij wat?
Speaker 2:Bij vieren van
Speaker 1:dingen ja, bij feest ja.
Speaker 2:Bij feest of bij bij je belonen of zo. Ja, ja. Want in mijn geval is het is het verdoven. En elke elke slok die ik nu zal nemen is een stapje terug in de oude tuin die ik niet meer wil zijn.
Speaker 1:Nee.
Speaker 2:Hè, dus dus ja, ik weet ook dat eentje dat is ook weer het grootste cliché natuurlijk. Maar ik weet dat eentje is voor mij geen. Dus ik ik ja, ik proost dan wel met een alcoholvrije bubbel. Als we een keer echt wat te vieren hebben en hè, dan doe ik dat wel. Maar ik weet dat als ik er eentje neem dat de kans heel groot is dat ik er heel snel 2 3 neem en dat het eind zoek is.
Speaker 2:Nee. Dat ik weer helemaal terug bij
Speaker 1:En dat willen we, want ik ken jou zonder alcohol. Ja. En je bent leuk genoeg. Nou, dank je wel.
Speaker 2:Dat is lief.
Speaker 1:En dank je wel voor jouw verhaal. Graag gedaan. Dank je wel voor het luisteren en graag tot een volgende. Vond je dit nou een leuke podcast? Like hem dan op jouw favoriete podcast platform, dan krijg je automatisch een melding als er weer een nieuwe aflevering online komt.
Speaker 1:Heb je mijn boek Onverdoofd leven in wat stoppen met alcohol jou kan brengen al gelezen? Het is mijn persoonlijke verhaal en ik geef mijn visie als private coach en counselor op alcoholisme en verslaving en het staat boordevol tips. En er staan verhalen in van gasten uit deze podcast. Nogmaals dank voor het luisteren en graag tot een volgende Eerlijk over Alcohol.