Zero For Three Radio

Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.

What is Zero For Three Radio?

Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.

Rob:

Welkom bij zero for tree radio aflevering 4. Begin Precies, maar dat is alweer zo lang geleden, dat weet niemand meer. Maar ik wil eigenlijk meteen beginnen met waar we de vorige keer een soort van geëindigd zijn namelijk met ons nieuwe e-mailadres Wim. Waar mensen verzoekjes kunnen doen. Ja.

Rob:

Suggesties, met name voor onze uitzending maar misschien ook goede bands, tips noem maar op. Het e-mailadres is Contact

Wim:

met de mensen die naar ons luisteren.

Rob:

Ja, precies. Dat is de bedoeling daarvan. En wat is het e-mailadres Wim?

Wim:

Dat is 0 4 3 radio muziekgieterij punt nl.

Rob:

Oké, 43 als in cijfers hè? Ja, ja. Oké. We gaan aftrappen en volgens mij met een band. Ik weet toevallig dat jij een tijdje terug naar hun concert bent geweest,

Wim:

de Ja, in het muziekgebouw in Eindhoven. De Tindersticks is da's een hele goede wijn. Die moet je een beetje chambreeren. Is ook niet voor iedereen weggelegd, is geen hap snap muziek. Maar dat was echt weer gewoon fenomenaal mooi.

Wim:

En het is eigenlijk bij Zero For Trey radio de bedoeling dat we altijd zoeken naar nieuwe bands, maar ik vind dit album is tissue zo ontzettend mooi.

Rob:

Nieuwe album is dat.

Wim:

Ja heel.

Rob:

Dit jaar uitgekomen.

Wim:

Ja en is wat heel leuk is om te vertellen het is een vinyl en op die vinyl zit vilt geplakt.

Rob:

Soft tissue.

Wim:

Ja, hij is dus ook de vinyl hoes is heel norsig. Is echt een kunstwerkje aan zich. En qua geluid.

Rob:

Dat is een warme deken.

Ingo:

Kun je vullen met pluche, kun je nog op slapen.

Wim:

Maar ook qua geluid, er was dus in een concertgebouw of het muziekgebouw in Eindhoven. En er was nauwelijks versterkt. En klonk briljant. Ja, echt heel stond op zijn sokken te zingen en ik vond het mooi.

Rob:

Nou we gaan luisteren. Het nummer heet Always a Stranger.

Wim:

Ja, en ook die tekst. Echt prachtig.

Rob:

Always a stranger van Fendersticks.

Wim:

Misschien is ook wel een concert tip. Bij Maar komt hij terug En dan komen ze met echt assembla. Strijkers komen blazers.

Rob:

Trompetje houden ze dat ook bij zich nu?

Wim:

Nee, was allemaal nu toetsen. Minimalistisch maar ze speelden alle 5, vond ik wel mooi om te zien, in dat concertgebouw op die mooie houten vloer. Alle 5 op hun sokken. So down to earth. En was ook niet te veel poespas met licht en en

Rob:

Gewoon draaide gewoon om de beleving, de muziek.

Wim:

Ja, ja. Was meer dan voldoende. Daarmee vulde hij de ruimte ruimschoots.

Rob:

Mooi, mooi. Ja, ik zat te kijken waar gaan we mee openen, maar die wat nu komt is eigenlijk een hele mooie opener eigenlijk, maar ik vond het is toch pas nog chat paal.

Ingo:

Ik zit een beetje in de Wim vibe van vorige week heb ik het idee. Is wel ik heb gisteren pas mijn nummers uitgekozen en ik had die van Wim al gehoord. Ik denk van Ik had al wel een voorselectie gemaakt. Ik denk oké, nu ben ik het pepertje en

Rob:

het zoutje. Oké.

Ingo:

Maar ik ben Ben je beginnen kraken?

Rob:

Nee, het is goed hoor.

Ingo:

Ik ja, ik ben Chadpile. Ik ik las dansende beren. Doe ik wel vaker, want dat vind ik een heel leuk Mhmm. Platform. En die waren vol lof over een nieuwe plaat van Chadpile.

Ingo:

En ik ben dat gaan luisteren en ik vond me dat toch een potje vet.

Rob:

Oké.

Ingo:

En ik ken de naam die zoomt zo, maar hij doet niet altijd alles checken. Dat heb ik deze keer wel gedaan. En het is kennelijk iets wat we al een tijdje doen. Het is een stevige mix van sludge, noise en post hardcore. En het gaat alle kanten op, maar het blijft wel heel interessant en het heeft laagjes.

Ingo:

Inmiddels is al wel bekend dat ik fan ben van laagjes.

Rob:

Ja ja, wie niet?

Wim:

Hallo, als er mensen zijn die in de problemen geraken door dit nummer, mail gerust naar 0 4 3 radio at muziekgieterij punt nl want we kunnen begrijpen dat mensen hier hulp bij nodig hebben.

Rob:

Ja, het is wel heel mooi. Het is heel vet en heel goed geproduceerd inderdaad omdat het vaak gaat het zo heel dit verveelt niet, het blijft open klinken. Heel heel vettig zo, prachtig.

Ingo:

Ja, het is gewoon als je naar die getallen die is heavy, maar die is niet volledig overstuur.

Rob:

Nee, nee.

Ingo:

Dat ik wel.

Rob:

Heel transparant nog steeds.

Wim:

En ik vond het heel vet klinken. Kleur, de basses was echt

Ingo:

heel mooi.

Rob:

Mooie balans. Uit Oklahoma, hè? Heb het net even gekeken. Oklahoma. Ze bestaan pas sinds 2019.

Wim:

Heel mooi geproduceerd.

Ingo:

Ik ga toch een keer een collega Maurice zeggen.

Rob:

Weet niet of ze

Ingo:

Beurs en Law. Een beetje dat post-overwinning, misschien is dat wel iets waar we niet te veel zeggen.

Wim:

We

Rob:

gaan snel door naar iets heel anders weer. Wim.

Wim:

Totaal anders.

Rob:

Hoe spreek je dat uit?

Wim:

Ja, dat vraag ik mezelf ook af.

Rob:

Nelouffe Yanja?

Wim:

Ja, Nelouffe.

Rob:

Nelouffe Yanja. En het nummer heet Hé.

Wim:

Ja, dat is een cover. Eigenlijk, Dit is een meisje mag ik niet zeggen, een jonge vrouw. Die vond ik echt wel leuk om te lezen.

Ingo:

Ze stond in haar oor.

Wim:

Ja, ze is begonnen met klassiek piano spelen.

Ingo:

We al dit gedraaid Wim. 2 jaar geleden, oor heeft naar ons geluisterd.

Wim:

Zo zo maar er gaat dus een nieuw album uit.

Ingo:

Ik zag het

Wim:

in Het is een heel nieuw album. Dat is echt, ik geloof recent uit. Super mooi. Wat ik zo leuk vind, zij heeft een klassieke piano opleiding gedaan als kind. Vervolgens een hele goeie gitaarleraar gevonden schijnbaar, of een leuke gitaar leraar.

Wim:

Die heeft haar geïnspireerd met Pixys in the cue. Oude 80 begin 90 ellende. En dat heeft haar ook enorm geïnspireerd en daardoor is ze eigenlijk iemand die Indy, jazz, psychedelica alles met een elektronische invloed in mekaar weet te mixen. Het hele album heb ik beluisterd vond ik fantastisch en ik wilde eigenlijk daar een nummer uitkiezen maar aangezien mijn roots in de jaren 80 90 liggen stuitte ik weer op deze cover en toen dacht ik ja die wil ik jullie niet onthouden en dan draai ik de volgende keer een nummer uit.

Ingo:

Oké 25 Het is spelen ze in Melkweg Amsterdam. Ja.

Wim:

Oké. Waarom niet bij ons?

Ingo:

We willen kijken dat is van Amsterdam Berlijn Parijs Parijs. 2 dagen prijs, uitverkocht. Brighton, Bristal, London, Nottingon, Manchester.

Wim:

Heel mooi.

Rob:

Hé, van de Pixies origineel.

Wim:

Dat is dus een oud nummer van haar. En ik vind trouwens ook altijd dat is een fascinatie voor mij als iemand een liedje covert en het zo Onvormd. Onvormd maar de essentie waar je het blijft raken Lindy Gave die heeft nu in zijn set wanted man van Johnny cash. En ja dat blijft ik vind dat zo mooi als iemand dat kan of bijvoorbeeld Angerow. Die had knowing me knowing you van Abba ooit een keertje gecoverd.

Rob:

Echt uniek.

Wim:

Prachtig en in die categorie zit deze koffer.

Rob:

We gaan we gaan hem luisteren. Ja, hele leuke versie, Van hé.

Ingo:

Leuk.

Wim:

Ja, ik vind het altijd knap als iemand dat kan. Je raakt ook

Ingo:

een hind naar een ander nummer. Jullie niet? Dat is een gitaar agent.

Rob:

We gaan door jongens met Waltzburg uit Nijmegen. Met Call Me Out.

Ingo:

Dat klopt, maar toch

Rob:

Zing het nog eens even?

Ingo:

Ja, jij het zangtalent, maar ik weet Ik kom er wel op.

Rob:

Ja dat lijntje zo. Het

Ingo:

Nee, maakt niet uit.

Wim:

Nu luisteraars, dit is de prijsvraag van vandaag.

Ingo:

Wallsberg. Wallsberg hebben wij vroeger volgens mij een keer op een trance sessie of zoiets gehad. Het is een Indypo band uit Nijmegen en ik vind dat eigenlijk een hele leuke band. Ik hoor al Wouhoz in, Baltazar, die usherof suspects. Maar toch vind ik dat zij iets anders doen.

Ingo:

En ze hebben net een nieuw album uit, Black Kat on your Doormat. Dat is in oktober uitgekomen. Dus begin oktober. En ik vond die single 'Come Out' die stond in New Music Friday. En van de hele lijst crap vond ik dit echt een highlight.

Ingo:

Dat zegt ook bijvoorbeeld van de rest.

Rob:

We gooien hem erin. Walsburg met het nummer 'Kon Om Me Out'. Wat vinden we daarvan?

Wim:

Ja, ik hoor dat heel veel balten zag.

Ingo:

Ja, ik vind het van nee, nou Maar wel, ik vind het wel goed.

Rob:

Het is een goede productie, zeker. Ik

Ingo:

vind het ook belangrijk dat we wat van eigen bodem

Rob:

Tuurlijk. Paar hè, toch? Zeker.

Wim:

We moeten ook vooral hoop we goeie muziek blijven.

Rob:

Goede muziek.

Ingo:

Oké, maar dat is toch We

Rob:

gaan naar naar Londen, naar Henk. Henk. Henk. Henk

Wim:

van Angel says.

Rob:

Angel Sees, heet het nummer.

Ingo:

Vertel Wim. Angel Size.

Wim:

Angel Size. Dat is een viertal uit Londen en ze zijn fan van NVV en daar heet het nummer ook Angelside. Nee, is een van de nieuwe nieuwe lichting push punk bands uit Londen op dit ogenblik met vrij redelijk nozzy stijl vind ik het zit erin. Hebben een opvallende demo gemaakt een jaar geleden die heette 3 4 de eens geloof ik. Experimenteel en we hebben nu dat nummer Angel 6 en dat gaat over de machts dynamiek in relaties.

Wim:

Dus daar kunnen we alles bij misschien iets bij voorstellen, weet ik veel. Maar als je het nummer hoort kun je je er dan wel wat bij voorstellen. Ja, ik zeg gewoon muur van geluid van gitaren, de happy mondays en mij bloody valentime in de blender en dan

Rob:

Zullen we hem

Wim:

Ja, is echt heel mooi. Is echt mooi. Is echt een band waarvan zegt van dat is een band daar zou je nu achter moeten hengelen. Omdat dat nu in aan deze kant van de kanaal nog nauwelijks iets doet. Alhoewel ik geloof dat ze in de boeteriek stonden.

Ingo:

Ze zullen vast een keer in Zeeland gespeeld hebben. Daar ligt het dorp hangt.

Rob:

Henk met nummer Angel 6. Ja, je hoort in die muziek inderdaad de tegenstrijdigheden en de contrasten.

Wim:

Heel mooi geproduceerd.

Rob:

Zien. Ja, effecten die vibrato op het eind.

Wim:

Ja, voor zijn ze een trimbalo?

Rob:

Is het een trimbalo? Een trimbalo.

Wim:

Pedal specialist zit naast me, dus die

Ingo:

Ik heb alles weggedaan, jongens.

Wim:

Alle pedalen weggedaan?

Ingo:

Nee, dat

Wim:

meen je niet.

Ingo:

Ja. Ik heb nog maar een beetje horen.

Wim:

Ja. Want waar heb je ze gedaan? Ze verstopt.

Rob:

Een verstop.

Ingo:

Een deel aan mensen.

Rob:

Zet me hier niet in de studio,

Wim:

Engo. Nee, echt waarom dat, Engo?

Ingo:

Ik ben helemaal klaar met dat gesleep.

Wim:

Kold ouder hè. Nee,

Ingo:

ik heb een nieuw apparaat en dan kun je door nieuwe AI techniek en dat is echt vet kun je simulaties van pedalen, overdrive pedalen en amps doen. En ik was altijd sceptisch over. Maar ik heb een AB test gedaan en dat is echt 1 op 1. Dus nu heb ik een soort boordcomputer, daar zit alles in. Dus ik heb alles gesampled.

Ingo:

Maar het gaat niet weg. Ja, ik heb het weg live weggedaan. Het zit in mijn kastje. De pensioenen voor mijn dochter.

Rob:

In de studio.

Wim:

Ja,

Ingo:

sorry. En we gaan

Rob:

door met met Trace Mountains.

Ingo:

Ja. Ja, wat had ik erover opgeschreven?

Rob:

Ik kan het voorlezen voor je alsjeblieft.

Ingo:

Ja, wel een beetje bullshit dit.

Rob:

Het is in ieder geval wel weer emotionele

Ingo:

Ik vond het super ja ja, nou weet ik weer. Want dat is met een drumcomputer in het begin of ja, nee misschien niet, het is een beetje Lo-Fi, maar ik vond het een geweldig nummer. En de stem toen die begon te zingen dacht ik van En op een bepaald moment, ik weet niet. Weer 7 minuten hè?

Rob:

Alles went na 7

Ingo:

minuten nog

Rob:

niet altijd.

Ingo:

Er zit wat ethisch in, wat in die, maar ik vind het

Wim:

Ja, leuk. En de goede man heeft hiermee een persoonlijke crisis overwonnen.

Ingo:

Ja, dat vind ik Weet je, iedere plaat als ik dat ga opzoeken, gaat het over een persoonlijke crisis. En ik geloof dadelijk heb ik een nummer en dat gaat dan over dat ze de Acrylic fences moeten afbreken.

Rob:

Ook 7 minuten denk ik, maar oké. Is dit een drumcomputer of niet, Ingo? Is natuurlijk even de vraag. Want het is wel heel strak.

Ingo:

Die drummer van GreenCro Collective.

Rob:

Ja, die. Die is ook zo strak ja.

Wim:

Hoe was die CD presentatie Rob? Oké.

Ingo:

Maar ze komen toch naar café in Hasselt. Gaan we dan kijken.

Rob:

Ja, de rijke voorstellen spelen ze ook. Volgens mij was 2 keer uitverkocht in Gent.

Ingo:

Goed gewoon moeten we doen.

Rob:

We gaan naar That's Honey heet het. Heet het liedje van

Ingo:

Untitled. Untitled.

Wim:

Ja dat is ik vind dit ik ben ik ben

Ingo:

Maar heet die band Untitled Halo of heet die band That's Honey? Want dit is mij nog niet.

Wim:

Nee, dat is mij ook De band heet Untitled Halo.

Rob:

Oké, oké.

Wim:

Tussen haakjes. En het leuke van deze band vind ik die band is 1 grote mis. Die zit niet op TikTok. Die doet niks aan social media. Is gewoon nauwelijks informatie.

Rob:

Dat is een

Ingo:

waarde geheim.

Wim:

Maar ik vind dat mysterieus en ondoorgrondelijk.

Ingo:

Maar wel op Spotify.

Wim:

Ook vaak gefotografeerd, terughoudend gedeeld op social media en bewust onbegrijpbaar voor zoekmachines.

Rob:

Nou, hoe heb je het dan gevonden eigenlijk?

Wim:

Ja, hadden een dinges in So Young. Een fantastische recensie. Ik ben het gaan luisteren en ik vond het echt zo mooi.

Rob:

Ik

Wim:

vind het gewoon echt in die rock zoals die ooit bedoeld was, maar dan met breakbeats erin, beetje sjoegeys. Zelfs een beetje trip. Oké. We hebben 1 singeltje uit en dat heet That's Honey.

Rob:

Dat is deze dus.

Wim:

En ik vind het verfrissend, verslavend, lekker en leuk dat zo'n band eindelijk een keertje zo plaatsen, hele hoofd van de toren af te blazen. Vanaf half. En de spom blijft hangen en dan toch ontdekken wordt.

Rob:

Ho ho ho ho ho dat is de volgende.

Ingo:

De tweede keer.

Rob:

Ja, ik ben niet zo scherp vandaag.

Wim:

Nee nee,

Rob:

dat gaan we niet knippen. Dat blijft gewoon erin. That's Honey heet het liedje van de band Untitled Helo.

Wim:

Ja. Ik vond het mooie.

Ingo:

Ik heb dat ook mooi. Geswopt of wat?

Rob:

Nee. Ja, ik heb iets geswopt omdat ik wil eindigen met met die lange depressieve track. Wel gek. Dus ja, dat zeggen we straks. We gaan nu naar Acrylic Fenses met het nummer.

Ingo:

Andersom toch?

Rob:

Of nee we gaan naar We gaan naar band 'Becurious' met het nummer 'Acrylic Fenses'. Is dat een telefoon jongens?

Wim:

We hebben een beller. Ja,

Ingo:

deze is op het randje, Denk ik.

Wim:

Ik vond hem

Rob:

maar

Wim:

Hoe bedoel je op het randje?

Ingo:

Nou, ik luisterde hem gisteren. Het is eigenlijk ik ken die band als een post rock band. En maar ze zijn nu inmiddels gaan zingen, ze zijn met een duo. Ze komen uit Dublin. En hele vette rif.

Ingo:

En de zang is gelukkig niet te glad. Maar ik vond het een hele dikke live productie hebben ofzo. Hoe het gearrangeerd is en hoe het weet je wel.

Rob:

Er zat iets in wat jou aansprak. Dat zou je niet inbrengen denk Energie. Ja, oké.

Ingo:

En normaal zag ik niet zo ver in de rock af ofzo, maar ik vond het wel heel heel goed.

Rob:

Oké, dus we gaan naar de rock.

Ingo:

En het klinkt live en dat vond ik vet zeg maar. Dus het is het is een soort van rock nummer, maar het is live genoeg om ja, dan niet zo het is niet Amerikaans.

Rob:

Dat bedoel ik.

Ingo:

Beetje beetje beetje klier ook.

Wim:

Maar het is wel, het is wel, het is dubbele.

Ingo:

Dublin en het is een duo, gitarendrums.

Rob:

Alright. Zo.

Ingo:

Ja, even terug. Bommetje energie.

Rob:

Beetje bombastisch. En nu?

Wim:

Nu naar man, woman en kettingzaag.

Rob:

Oké man, woman chain sawl.

Wim:

Ja en ik vind het echt vreselijk. Ik ik hoorde het en ik dacht. Echt waar? Ja, nou ik vind het is wel heel goed. Allemaal goed in mekaar.

Wim:

Was een totaal not mij cup of tea, maar Ik kan je dat

Ingo:

wel tof zou vinden. Ik vond het echt goed namelijk.

Rob:

Autoclier. Ja, maar ik

Wim:

had het ook echt het het staat hier

Ingo:

ik weet dat je Vind

Wim:

hier zelf geen fluit aan.

Rob:

Ja, zie het.

Ingo:

Ietsje overdreven. Bij bij de vorige vorige trek snap ik dat misschien. Maar hier snap ik, want ik heb hem geluisterd.

Wim:

Maar ik vond hem echt, ja nee het is veel te veel en ja wat is het?

Ingo:

Toch een muzikale trip? Dat

Wim:

is cool.

Ingo:

Het begint op a en het eindigt op variatie f. Ik vind dat chic. Ja, refreintjes zijn er voor de tienermeisjes. Dus ja.

Rob:

Ooit natuurlijk CLIO, kunnen we daar,

Wim:

waar gaat het om? Ze zeggen 0 voor 3 radio, verraad,

Rob:

verhalende teksten over verraad en hobbelpaard.

Wim:

Maar

Ingo:

Powerpop Antum. Ben

Wim:

Ik doe dat nu nooit meer. Ik geef gewoon het nummer weg. Ik hoor echt gewoon

Ingo:

Nee, nee nee, ik heb nee.

Rob:

En weet je wat we doen?

Ingo:

Ik heb gisteren, ik heb nee, sorry. Ik vond het, ik vind het wel een heel tof nummer.

Wim:

Ja en ik ik gunde het Ingo.

Rob:

Ja dat is mooi. We gaan gewoon eerst luisteren.

Wim:

Ik had eerst iets van Chalk uitgezocht.

Ingo:

Vond ik ook goed.

Wim:

Was ja, meneer stond op 0 ja, mag er maar 5. Maar dat ik geef deze aan Ingo.

Rob:

Het eindigde wel beter dan hoe het begon.

Ingo:

Nou, wat is dat nou. Het begon toch ook mooi.

Rob:

Het begon ook mooi. Ik schrok alleen even. Denk we gaan hivool. We gaan de shire binnen toen die viool kwam. Jongen, jonge, jonge.

Ingo:

Wat is dit voor een aflevering? We zouden alleen maar goede muziek draaien. En als jullie het kut vinden, draai je voor Ingo.

Rob:

Nee, lekker. Ja. Maar ik maak een grap. Maar ik weet wel wie CLIO is. CLIO CLIO Sherwood en dat de violiste van de band.

Rob:

Het is een ode aan CLIO, daarom mocht ze met de viool zo prominent aanwezig.

Ingo:

Een beetje met zichzelf spelen.

Rob:

Nou, met de viool dan hè.

Ingo:

Hoelang duurt dit nummer?

Rob:

Het volgende nummer wat er nu gaat komen duurt 7 minuten.

Ingo:

Deze heb ik voor Binmarkt gekozen. Nee, het is wel een heel mooi nummer. Midwive. Dat nummer heet Rock-'n-roll, Never Forgetz. En is een liefdesgedicht voor de kracht van muziek.

Ingo:

Er zit geen drums in. Komen iedere keer laagjes bij op het einde een soort van fuzzy slide gitaar. Dus I like. Maar het is soundscape op soundscape op soundscape en ik vond het zat 1 zin in. Heb ik dat nou opgeschreven of niet?

Ingo:

If rock-'n-roll is a dream please don't wake me.

Rob:

Vond ik Dan gaan we daarmee afsluiten. Jongens hebben jullie nog een een concerttip voor november in de muziekgieterij? Los van, ja?

Ingo:

11 november. Zilver tree.

Wim:

Oké, Zilver tree.

Rob:

Ja, met

Ingo:

maandag. Met brakwater. Brakwater. Uit België. Bonglord uit Randstad.

Ingo:

Ja. En cola uit Engeland. Hele toffe band.

Rob:

Even hier online, die Voor van op, Hebben we die die studiosessie met cola?

Ingo:

Hebben we nog heb je nog nooit gedaan, cola?

Rob:

Maar die hebben wel rond toch? Met cola. Hebben we die sessie geregeld? Nee,

Ingo:

weet ik

Rob:

niet. Doe dat naar hier. Is niet publiek, Oké.

Ingo:

Nou ja, mag wel publiek, mag het weten.

Rob:

Ja, dat moet ik even checken.

Ingo:

Dacht dat jij dat met brak water ging doen.

Rob:

Brak water sowieso.

Ingo:

Want brak water is de winnaar van Imagine. Imagine Brussel. Een heel leuk festival, talenten ding

Rob:

dat we In de Boutanique.

Ingo:

Wij doen altijd de Nederlandse finale. En je wint ook echt iets waar je iets aan hebt.

Rob:

Absoluut. Dus je mag naar naar Brussel een gig doen en nog een uitwisseling naar een ander land.

Ingo:

En je speelt gewoon bij ons.

Rob:

En je speelt bij ons, want wij wij wij geven 1 prijs weg op de internationale finale.

Ingo:

En ik vond het ook echt wel een leuke band. Brakwater. En dat

Wim:

is Maar gaan we nou midlife fabr luisteren of gaan we nou for tree brackwater Nou,

Rob:

het idee is eigenlijk dat we Alle alle 2. We luisteren naar zero for tree radio. 11 november is zero for tree Club. In de club

Ingo:

met brakwater,

Rob:

cola en Bonglord. Bonglord, komt allen. Dit was zero for three radio. Tot de volgende keer.