Subscribe
Share
Share
Embed
Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.
Welkom bij aflevering 8 van zero for tree radio. Live en kicking vanuit de studio in Maastricht. Onze muzikale reis begint met Maskerate van Lots of Hands. Deze band staat bekend om een unieke mix van alternative rock-'n-sfeervolle elementen. Als ik me niet vergis, Ingo heb jij deze ingebracht als opener?
Ingo:Ja, heb die gekozen. En eigenlijk omdat het een nummer is dat kritiek heeft op een regeringsbeleid dat kwetsbare groepen benadeeld. Verborgen achter een façade van haat en eigen belang voor de elite. En het is iets wat mij mateloos irriteert op dit moment zeg maar, als ik het nieuws bekijk. Vanmorgen werden we wakker dat de marechaussee 12 man heeft aangehouden en met weet ik hoeveel man aan de grens staan te bewaken voor de boksen klote.
Ingo:Ik vraag me echt af waar we naartoe gaan. Was
Wim:er dan gebeurd?
Ingo:Onze mevrouw Faber wilt toch grenscontroles. De hele wordt ervoor opgeslokt en nu effectief hebben ze 12 aanhoudingen kunnen verrichten.
Rob:Nou dat is flink
Ingo:hé. Het is gewoon allemaal voor de bühne en de hele tijd nou ja goed ik wil niet Je
Wim:toch geen politiek programma hebben gedaan.
Ingo:Nee, maar ja, het was wel voor mij een reden om dit nummer te draaien. Dat ik dacht van zoals Wimhorst zegt we kunnen ook wat liever voor mekaar zijn.
Rob:Ja, oké we gaan hem draaien. En ik heb ook nog even gebrowced en het schijnt dat deze band veel inspiratie haalt uit bands als Radiohead en The National.
Ingo:Is dat te horen? Het is nog iets volkier. Oké. Maar ik vind het wel
Wim:mooi. Ik zou zeggen, Rob zet de zet de naalden op de plaat.
Rob:Maskerate van los of hands. Nou, ideaal voor wie van gelaagde en meeslepende muziek houdt denk ik dan.
Ingo:Ja, is leuk hé, die effectjes zo die.
Rob:We stoppen nu een psychedelische wereld in met sealing tiles van Sun atoms. Wim dat heb jij uitgekozen. Beetje hypnotiserende dromerige synthesizer, zwevende zang lijnen.
Wim:Ik zit nog met mijn broodje. Als het een beetje raar klinkt.
Rob:Dat is oké. Dan zijn
Ingo:we weer terug naar de groovy met chaster jans.
Rob:Volgens mij gaan we meer richting wel voor het underground
Ingo:denk
Rob:ik.
Ingo:Ik weet het niet. Zie Wim aantekeningen. Ik denk Wim is helemaal into. We hebben vorige week ook al gedraaid.
Wim:Weken terug. Ivis is Was ook.
Ingo:En wat is het dan?
Wim:Ja dat is pruttelende kosmische soul.
Ingo:Aighties pruttelende kosmische Oké oké.
Wim:Nieuwe nieuwe vorm van is dat eigenlijk.
Ingo:Ja, tof.
Wim:Maar het grappige is het is het werd die Piet Holmes van de Danny Walls opgenomen. Ja, die speelt daar ook op mee. Cool. En ja, ik vond het ja, ik vond het van het nieuwe Ik ken
Ingo:het niet.
Rob:Nee, maar het is een project van van die muzikant John John John John John
Wim:Adams Nee, Jun Adams is die heeft ook die de bella low hebben we ook wel eens gedraaid. En de upside down is wel een hele productieve man en een muziek docent en heeft dat samen met die gast van de Danny Walls hebben ze deze plaat opgenomen. En die doet eigenlijk 1 keer dus de tweede album of 1 keer per jaar of 1 keer anderhalf jaar komt er een album van hem uit.
Ingo:Dit is wel een coole muziekdocent.
Wim:Ja dat is een heel, zou ik zelfs ik van mijn liefde nog wel les van willen hebben. Oké. Nee, ik vind het ook gewoon een mooi nummer.
Ingo:Dus uitnodigen voor een masterclass op de pleegbaan bij ons. Zet aan, zet aan.
Rob:Ja, zullen we hem draaien? Ja. En de titel verwijst naar het staren naar plafond tegels Wim. Dus misschien
Ingo:Ja, op de rug slapen.
Wim:Met name bij de Shin Inspacrash heb je soms echt een goede Shin Inspacrash. Heeft ook tegels aan het plafond.
Ingo:Half los.
Rob:Nee het neemt mij helemaal mee. Het is drum driven met sequencers. Is helemaal die vibe van de tachtig's.
Wim:Vond het ook heel Ik vraag me alleen af als je dan steeds zo'n project doet of je dat hoe doe je dat dan live? Of de goede man
Ingo:wat dingetjes mee, maar dat is dat is
Rob:Nee, nee,
Wim:maar of de man dan überhaupt een band heeft en dan Dat is qua beleving het beste,
Rob:maar ja. We zullen zien. Het volgende nummer is Snowpool van Emil Morsedi en Juliana Barwick. En het zijn 2 artiesten met compleet verschillende achtergronden. Want Nasari is een gerenommeerde componist die filmscores maakt.
Rob:En Bouwik staat bekend om haar iiterische bijna hemelse stem. Ik denk dat Ingo weer in zijn kast met toverdrank heeft gezeten thuis. Dus ik ben benieuwd waar we naartoe
Ingo:Ja, deze heb ik voor Wim gekozen.
Wim:Ja, vanwege de serene wintersfeer.
Ingo:Nou, het is wel echt heel kerstig. Maar het is een 32 koppig koor. En het is eigenlijk, er wordt niet echt tekst. Het is een bepaalde melodie. Ik vond het echt best wel betoverend.
Ingo:Het duurt precies lang genoeg. En het pakte mij gewoon. En ik dacht van Wim houdt ook van voice. En het lijkt er allemaal niet op maar ik weet wel dat dat soort dingen wel eens gewaardeerd worden als dat heel mooi geproduceerd is. En dat vond ik bij deze.
Ingo:En ik vond de combinatie super tof. En ook hoe het is ontstaan dus kennelijk die Barack die zong op een bepaald moment een soort van melodietje wat ze in zich opkeeg en Emiel die dag van nou we maken daar gewoon een compositie van. En dat vind ik altijd tofste dingen. Ben heel benieuwd.
Wim:Heel denk
Ingo:ik. Het is heel sereen
Wim:ja. Ja, wat je stelt jij schrijft zelf ook geïnspireerd door sneeuw die des nachts in een zwembad valt.
Ingo:Ja dat is zo dat dat. Snow pool hé, een besneeuwde zwem. Snow pool, prachtig.
Wim:Die bassen klinkt zo fantastisch. Ik denk heel beetje raar, maar ik zal echt een beetje zo in Zullen door door door de gebergtes in Zeeland zo.
Ingo:Past ook ook goed
Rob:bij het feit van het jaar vind ik.
Ingo:Ja, maar ik vind gewoon als je ik heb er nou een paar keer en nu met koptelefoon. En dan hoor je zo die op het laatst hoor je die die belletjes.
Rob:En dan vind
Ingo:ik dan op het randje en dan hoor je zo wat tikken. En ja, ik vind dat knap als iemand dat zo kan inkleuren met allemaal geluidjes Tweede
Wim:kerstdag langs de hoonje ga wandelen. En dat dit dan gewoon met de hond langs de rivier zo door de bovenloop van de hoonje. En dit dan gewoon op repeat
Rob:En dan doe je
Ingo:je cape om en dan ben je onzichtbaar.
Wim:Dat kan ook ja of ik zie of ik zie elfjes op elfjes banken zitten.
Ingo:Daarover gesproken moest wel lachen over Harry Potter. Dat is iets wat hier binnen de muziek die trein toch wel leeft zeg maar.
Wim:Harry Potter
Ingo:Zo iedereen heeft wel een herinnering Harry Potter. Maar ook onze collega Maurice die heeft nog kerstverlichting. En dan kun je met stokje en dan moet die zoiets doen. Dan gaan die lampjes Ja. Een stokje om de lampjes aan te krijgen.
Rob:Geen idee. Van deze magische dromerigheid gaan we naar de minimalistische pracht met Day One van Hamlock Wim. En Hamlock is trouwens een opkomende naam in de ambiance scene. En die maakt muziek die perfect is voor meditatie of reflectie. Dus het sluit eigenlijk naadloos aan.
Ingo:Ik had een hele andere hem lok in mijn hoofd.
Wim:Dit is meer sierlijk in die rock
Rob:Ja, maar ja.
Wim:En en ook wat meer in die volk zit erin. Maar wat wel leuk is allemaal eigen releases en een platen maat. En dus eigenlijk maar 1 persoon die Carolina Sjof, goeie mevrouw. En die kiest altijd andere bands uit om mee samen te werken die totaal niet in haar genres zitten.
Ingo:Dat is leuk.
Wim:Dus daarmee legt zichzelf bij wijze van spreken op de rechtbank. Ze probeert dan aan dus tweede album en het heet voor voor voor geloof aan het eerste album, two two. Derde album zal sixxc zijn zoiets. Maar dat weet ik eigenlijk niet 100 procent. Maar het is het tweede album en ik vind het ik hou wel van die in die volk achtige liedjes af en toe om op te memeren op een zondagochtend.
Ingo:Ik dacht echt dat jij ik zag even de titel. Ik heb niet gelezen alleen maar de titel. Denk dat is die hardcore band van Best Kept Secret. Nee, nee. Het Denemarken die heet het ook Hamlok.
Ingo:Ham, nee Ham. Hamlok. Hamlok. Ik denk we gaan wel echt van extreem zacht naar
Rob:nee, nee.
Wim:Dit pas echt naadloos op jouw ontdekkings, denk ik.
Rob:Zal ik hem opzetten?
Wim:Ja, zetten we hem.
Rob:Absoluut in dezelfde sfeer. Iets hoekiger. Het grappige is dat ze dat ze ook even gebruik maakt van veldopnames van geluiden uit de natuur. Dat hoor je ook. Wat gebeurt er als er 2 krachtige singer songwriters hun krachten bundelen?
Rob:Ingo.
Ingo:Dan wordt het extra krachtig, Rob.
Rob:Hoe heet het dan? Dan krijg je 'Sugar in de tank' van Julian Beker en Toris.
Ingo:Ja, dat klopt. Ik heb een country nummertje gekozen.
Wim:In de tank.
Ingo:Shugar in de tank heeft 2 betekenissen. Dus peut in de tank, als we vooruit gaan. Maar kennelijk verwijst het ook naar latente homoseksualiteit. Officieel hun uitleg de dubbel zin in. Ze zijn allebei queer.
Ingo:En dit is eigenlijk een hele donkere twist op traditionele country muziek. Ik had de tekst en ik moet maar even weggelaten met de echte zo'n ik hou van je alsof ik ik hou van je zo zo zoveel alsof ik een dier aanrijdt op de weg. De hele rare nou ja
Rob:Soort rauwe eerlijkheid of zoiets.
Ingo:Weet niet gewoon de de tekst dat ik denk ik snap wat je bedoelt. Maar ik zou het nooit zo donker formuleren en maar dat vond ik wel tof. En ik vind het ook gewoon leuk om af en toe een beetje country Amerikanen te draaien.
Wim:Dus Nou, dan een beetje
Ingo:pruttelen. Deze is voor deze is voor Ludo. Heerlijk. Soms mag dat.
Rob:We gaan
Ingo:Ik kan ik kan daar gewoon oprecht goed van genieten.
Wim:Ik heb dan altijd Zeker. Kijk dan altijd
Ingo:En ik vind dat altijd bij
Wim:de pony club.
Ingo:Ja, echt. Ik vind dat altijd super geproduceerd die dat is gewoon.
Rob:Wim we gaan we gaan over
Wim:naar een bokser aan een coibbody hoed en een body.
Rob:We gaan over naar iets rouwen met Glamorous.
Ingo:Glamorous.
Rob:Van Poppy John Cofferd, maar Wim daar heb jij een verhaal bij
Wim:hé.
Rob:Ja, concept.
Ingo:Ja,
Wim:het is een concept. Wat gebeurt er in Angel Olson die mevrouw nodig inspirerende artiesten uit. En dan maakt ze een verzamel album mee. En op kant b staan alle nieuwe nummers die zij dan heeft geproduceerd gemaakt met die artiest. Ja.
Wim:En op kant a doet ze van die inspirerende artiest wat zij inspirerend vindt een nummer cover. Ja. Dus in dit geval hebben we dus nu krijg je nu een nummer wat geproduceerd door haar van Poppy Jane Crawlvath. En dat nummer heet Glamorous. Daar gaan we even naar luisteren.
Wim:En dan laat ik even een origineel nummer horen van Poppy Jane Crowfat. Heel klein stukje maar en laten we ook een heel klein stukje weer horen wat Eenzel Olsten er van maken. Ja. Dat is het idee.
Rob:Dit nummer.
Wim:Dus het concept is vind ik wel heel, ik had er nog nooit eerder van gehoord. Maar de plaats toevallig deze verzamelalbum, Volume-one. Juist. Is net uit.
Rob:Ik kan nog wel iets over dit nummer zeggen.
Wim:Alle 13 goed.
Rob:Geïnspireerd door de dualiteit van het leven. Het verlangen naar schoonheid maar ook het erkennen van de donkere kanten ervan. Kom maar binnen. Beetje sushi en een benchees ook.
Ingo:Ja. Ik vond het vet, maar dit is een nieuw nummer of wist dit de bewerking?
Wim:Dit is een nieuw nummer.
Ingo:Dit is een nieuw nummer.
Rob:We hebben
Wim:een nieuw nummer wat zij geproduceerd heeft met
Rob:Poppy John Cofferd. Ja, Poppy John Cofferd.
Wim:Maar om dan en en als dank daarvoor. Cover had zei dan een nummer van popie John Croffhatt en hoor je ook dat ze die popie John Croffhatt totaal uit haar comfort zone haalt. Is heel nieuws namaak. Maar als je nu een origineel liedje hoort van haar. Dat is toch iets anders.
Rob:Dat is het nummer de take over van Poppy Jean Cofferd.
Wim:Origineel. Tijd een stukje naar haar. Dat is diezelfde mevrouw daarnet behang af hebben horen stomen.
Ingo:Ze zal wel kwaad geweest
Wim:zijn dan. En dit is dan wat zij er dan weer van maakt. Dat is
Ingo:heel anders.
Wim:Ik vind het wel leuk. Zie geen enkele reden waarom we ons e-mailadressen moeten roepen.
Rob:Dat wil je graag.
Wim:Dat hele concept is super leuk om naar te luisteren. Het is ook super leuk om dan even even die tweede slag te maken en dan even te zoeken van wat is het origineel en wat hebben ze ervan gemaakt en wat wat is er gebeurd in de studio. Ja, eigenlijk ik vind het concept heel interessant.
Rob:Het is ook het bewijs hoe je de manier waarop je een nummer produceert dat je gewoon een hele andere wereld kan creëren met hetzelfde liedje.
Wim:Ja dat dat vind ik altijd.
Rob:Goed ja mooi Wim.
Wim:Ja ik vond het dus leuk. Dus ik kan iedereen aanraden om die volumes one te beluisteren en dan zowel kant a als kant b. Ik heb me daar
Rob:gisteren Is noten en als jullie de nummers nog willen terug terug checken, die staan onze playlist staan online op spotify.
Wim:Ja en als jullie vragen hebben, ik altijd
Rob:Het e-mailadres, hè.
Wim:0 4 3 radio at muziekje track punt n l een mail sturen. Kan
Rob:Met met Juli van Horse Girl gaan we terug naar de energie van de pure Indy rock. Uit Chicago en beïnvloed door Sonic U, Denisse Junior.
Ingo:Velverd under ground. Velverd under ground. Ik hoor vooral Velverd under ground en ik vond het een is leuk. Het is een trio uit Chicago, all female. En ja, ik vind de tekst leuk.
Ingo:Ik vind het gewoon een leuk liedje. Niet iets wat ik op repeat zou zetten, maar ik dacht wel toen ik het hoorde, ik denk ja.
Rob:Nou even wat anders.
Wim:Ja, dat paarden vandaag. Want er komt daar
Rob:Aan vrouwen.
Wim:Paarden, ja inderdaad. Vrouwen. We
Ingo:hebben hebben we al een man gehad. De eerste, hè.
Rob:Check het verder zet ik even het nummer op. De tekst laat niks aan duidelijkheid te wensen over, Ingo.
Ingo:Ik vind hem ja, ik vond hem wel leuk.
Rob:Is wel leuk Echt fijn. Leuk het tussendoortje. Ja. We gaan door met Broken Bio-Glans van
Wim:Kan je een beetje ander aan de dat mag niet zo zeggen. Leuk tussendoortje. Was gewoon een mooi nummer Rob.
Rob:Ik bedoel ik bedoel het grote geheel van deze uitzending. Waar we gewoon hele mooie
Ingo:Hij is er was wat lucht. Ik vind hem maar net te lang duren, eerlijk. Daarvoor vond ik het dan. Maar weet je wat good girl, wat hebben we nog? Allemaal dat ik vind op zich zo die nieuwe
Wim:Nieuwe generatie. Stroming
Ingo:met die vind ik eigenlijk toch wel heel erg interessant.
Rob:Hey Blue Zero is relatief onbekend, maar wordt geprezen om het vermogen om een vermogen om met minimale instrumentatie grote emoties op te rukken Wim. Hebben we hier een verborgen parel te pakken?
Wim:Ja over smaak van niet te twisten natuurlijk maar ik denk van wel. En dus een hele solide sound, fuzzy, psychedelisch. Echt, volgens mij wel echt iets nieuws, iets goeds dat we te pakken hebben. Dat is een debuut album. Ja.
Wim:Werkelijk met Oklent, hebben we het jou gezegd geloof ik?
Rob:Nee, had ik niet gezegd.
Wim:Ik zou zeggen zet hem maar gewoon op en dan kunnen we na afloop even
Ingo:het DIY of is het niet DIY?
Wim:Het is DIY.
Ingo:Oké, cool.
Rob:Broken bij a clans van Blue Zero.
Wim:Ja, ik vind het mooi.
Ingo:Is cool.
Rob:Is dit chuggy? Dit echt chuggy?
Ingo:Ja, zodat dat je de stem naar achter zo.
Wim:Die die klinkt als een klokje. Ja, maar die sound van die drum is
Ingo:Mooi, hè.
Wim:Echt super mooi. Van maar dan afgelopen doen dan dan klinkt die drum zo beetje wollig, maar heel rond.
Ingo:Ja dat Dat
Rob:deels Dat ligt deels drumstel en ruimte, maar
Ingo:ook aan parallel compressie waardoor je gewoon een smoothe laag erover heen kan zetten. Dat het gewoon shiny wordt, weet je wel.
Wim:Ik vind dat echt heel mooi geluid.
Rob:Voor de avonturiers onder ons is er money en de drugs
Ingo:van party dustn uit Australië. Ja. Dit is vrij uniek dat ik dit ga doen want ik heb dat volgens mij al een keer verteld. Ik heb een hekel aan saxofoon. Dat is een persoonlijke jeugdtram, want ik wilde vroeger als klein kind saxofoon spelen.
Ingo:En op de muziekschool zei ze je longen zijn niet ontwikkeld, ga maar gitaar spelen. Maar ik wilde eigenlijk heel erg graag saxofoon spelen en gezien heb ik
Wim:Ik blij dat je dat net Ik had dat ook
Ingo:niet gezien. Ik was fan van Dulfer. Dat had je leven kunnen veranderen. Zo'n house plaat uit en dat vond ik helemaal op de bon. Ja, anyway maakt ook niet uit.
Ingo:Ik heb een Australisch duo, Party Dulsen. Ik
Wim:kon dat ook niet.
Ingo:Ken ze wel. Wij luisteren niet nou ja, anyway
Wim:treurig gevoel. Sappen de flap.
Ingo:Ik heb wat ik heb wat los gemaakt hoor. Oké. Nee, heb Australisch Duo Party Duzzen. Ik ben ermee bezig om het naar ons festival te krijgen of 5, 6, 7 september. Nee, wil ik het nou draaien.
Ingo:Ik wil gewoon van je horen wat je ervan vindt. Ja, verwacht gouden distortion, snijdende gitaar solo's en een saxofoon met heel veel effecten. En een dus high energy en ik vond het wel een leuke om mijn lijstje van vandaag mee af te sluiten.
Rob:En schijnt ook dat hun live optredens Super goed. Legendarisch chaotisch zijn,
Ingo:hè. Ze hebben een voorprogramma gedaan van de viagra boys. Ja. Hoe weten die die hoe heet dat ander duo.
Rob:Ja, oké. En
Ingo:en die uit Australië dat dat punk band wat we ook gehad hebben. Emiel en de
Rob:van de 7. Die trouwens sky high gaan hé tegenwoordig. Zo. Zo. Wat een explosie.
Wim:Ja. Een hele fijne kerstboot.
Ingo:Ja. Sturen we jullie nu. Oké. Money en drugs.
Rob:Maar na alle energie brengen we de rust terug met Spine van Twain.
Wim:Spine we dan gaan we zeker geen geen rust meer terug. Kan ik je nu wel beloven.
Rob:Oké oké oké. Het is wel het laatste nummer van deze uitzending van dit jaar.
Wim:Van dit jaar ja. Het toeval is je hebt een nummer met Hausses in, hè. Dit album heet New Old Haus.
Ingo:Nee, kan kan een band met de naam Haus, Haus
Wim:Ja, Haus girl. En jouw laatste band kwam uit Australië en mijn laatste band komt ook uit Australië. En een van zijn
Ingo:Mooi showcasefestival in Australië heb ik gelezen.
Wim:Daar gaan we naartoe.
Ingo:Een of andere rots in het midden van Australië.
Wim:Zullen we even nog iets vertellen over hoe zeg jullie? Vertel maar eerst even de Wikipedia wijsheden van de stad en de light. Kan ook 1300000.0 inwoners. Hele echt wel een bijzondere stad. De Spijnen hetzelfde weet je als Dupden die stad wil geen hoogbouw hebben.
Wim:Zeg helemaal niks met die band.
Rob:Bedankt Wim voor de trippia.
Wim:Ja, 1300000.0 inwoners.
Ingo:Ik ik weet ook wat dingen erover maar dat ga ik allemaal niet zeggen.
Wim:We draaien
Rob:nu ook zoeken We gaan nooit rocken.
Ingo:Nee, nee, nee,
Wim:Een een leukje is de album heet New Old Hosses en toen ik het hoorde dacht ik, het is alsof je soort tribute vers doet met jaren 90 bands cover bands die stop je in een blender en dan ga je hem zelf opnieuw even afkruiden. Oké. En een ander koekje van maken. Oké. Er zit dus heel heel veel verschillende invloeden in en het het vlieg alle kanten op in mijn optiek.
Wim:Vind het Exclusieve mix ook. Het is gewoon een hele leuke mix van alle dingen. Zijn allemaal eigen nummers
Rob:Misschien zoals het afgelopen jaar.
Wim:Soms wat het ene jaar wat andere dan ene jaar wat minder dan het andere jaar explosief en vliegen ze alle kant op. Mijn portie wel gehad. Dus wat dat betreft zullen we het
Rob:Dan slaat u mee af.
Wim:Ja, Ingo geslaagde.
Rob:Wens iedereen een fijne jaarwisseling.
Ingo:Nee, ik
Rob:was even
Ingo:een lees ik denk oké dan gaan we nu, Rob bombardeert dit tot het conclusie nummer van dit seizoen en dan lees ik, voegen de strijkers van violisten, Thea Martin af en toe een uniek zwevend element toe. We gaan lekker zweven.
Wim:Er zit dus een explosief element in en Ik
Rob:pak zo meteen mijn cape en niemand ziet mij mee. Allright. Dit was voor 32 radio. Tot de volgende keer.