Subscribe
Share
Share
Embed
🎧 Dutch Fluency Podcast: Real Dutch. Real Stories. No bullshit.
What started as a simple wish, to make Dutch learning more fun, real, and human, turned into this: a podcast built around recent Dutch news, told in stories you can actually feel something from.
Each episode is made for A2+ learners who are tired of textbook Dutch and want to:
🗞️ Hear real topics
🗣️ Understand real people
💬 Speak real Dutch
🔥 No grammar drills. Just language in motion.
🇳🇱 Slow, clear storytelling. Perfect for NT2, Inburgering, or just holding your own in a real convo.
Come for the vocab, stay for the vibe.
👉 dutchfluency.com/podcast
Learn it. Feel it. Speak it.
#DutchFluency #LearnDutch #DutchPodcast #Inburgering #NT2 #RealDutch #NoDryStuff
Nou, Rick hier, jouw Haagse taalcoach met een warm hart — heerlijk dat je luistert en bedankt voor alle steun 🌷. Dit is hét moment om samen verder te oefenen en lekker te blijven groeien, bedankt luisteraars! 💪
Nou, Lars stond vroeg in de avond bij de veerbootterminal, met een veel te grote weekendtas en een klein notitieboekje in zijn jaszak. Hij kwam uit het Zeeheldenkwartier en had net nog even langs het Plein gelopen, waar de lampen al aan waren. In zijn hoofd oefende hij Engelse zinnen, omdat hij morgen een korte taalcursus zou doen aan de overkant. De lucht rook naar diesel en nat touw, en ergens piepte een metaalding alsof het klaagde.
Lars voelde zich een beetje stoer, maar ook gespannen. Hij hield zijn ticket stevig vast, alsof het anders weg kon waaien. “Oké,” zei hij zacht, “gewoon wachten en niet stressen.” Naast hem zat een man op een bankje met een thermosfles. Die knikte naar Lars, alsof ze samen in hetzelfde verhaal zaten.
Joh, en toen kwam er ineens beweging. Twee politiewagens reden het terrein op en stopten bij een vrachtwagen, niet ver van de slagboom. Er sprong een agent uit en hij deed een teken naar de chauffeur. De chauffeur stapte uit en zijn schouders gingen omhoog, zo van: ik snap er niks van.
“Wat is er?” vroeg Lars aan de man met de thermosfles.
“Ze controleren soms,” zei de man. “Maar dit… dit lijkt serieus.”
Toen hoorde Lars een harde klap: de deur van de vrachtwagen ging open. Een agent scheen met een lamp naar binnen. Lars zag alleen donker en een paar dozen. Maar toen bewoog er iets. Eerst één hoofd. Toen nog één. En nog één. Het ging snel: zes mensen kwamen voorzichtig naar buiten, alsof ze niet wisten of ze mochten ademen.
“Zes verstekelingen,” zei iemand achter Lars. Een vrouw met een gele sjaal fluisterde het, maar het klonk toch als een grote zin.
Een agent sprak rustig: “Kom maar. Rustig aan. Hier.” Hij wees naar een plek uit de wind. De mensen hadden dunne jassen en één persoon had een klein blikje met pepermuntjes in zijn hand, alsof dat het enige veilige was.
Lars slikte. “Dat is toch gevaarlijk?” zei hij.
De man met de thermosfles bromde: “Da’s ook wat. In zo’n wagen… urenlang.”
De chauffeur zei boos: “Ik heb dit niet gedaan! Ik zweer het!” Een agent antwoordde: “We bekijken het stap voor stap.” Lars hoorde een portofoon kraken, en het geluid maakte alles nog echter.
Hé, later die avond mocht Lars toch aan boord. Hij liep langzaam, want zijn benen voelden slap. In de wachtruimte kocht hij een stroopwafel, maar hij proefde bijna niks. Hij dacht aan die zes mensen en aan hoe stil ze eruitzagen.
Op het dek belde hij zijn docent van de cursus. “Ik ben later,” zei Lars, “maar ik kom. En eh… ik heb iets gezien vandaag. Ik wil morgen extra goed mijn woorden gebruiken.”
De docent lachte zacht: “Lekker bezig! DIT IS HET, Lars. Taal is ook helpen.”
Lars keek naar de lichten in de verte en ademde diep in. Hij voelde zich klein, maar ook vastberaden. En heel even dacht hij: misschien is een reis niet alleen voor jezelf 🌷.
Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op dutchfluency.com, en de Tulip Trainer staat klaar om samen interactief te oefenen. Tot morgen—lekker blijven oefenen en geniet van de rit 🚲🌷