Subscribe
Share
Share
Embed
Wim Smeets en Ingo Dassen van de Muziekgieterij serveren je in Zero For Three Radio iedere week dé muzikale borrelplank, met Rob Driessen achter de knoppen.
Welkom bij zero fatree radio podcast. We zitten in de donkere maanden. Ik denk ook dat onze lijst een beetje in die sferen zal zijn. Vandaag is niets anders. Onze goede maat Wim die zit in Nepal een moment van opname.
Rob:Mag ik dat zeggen dat hij daar zit Ingo?
Ingo:Ja, volgens mij wel.
Rob:Ingo en ik zijn met zijn tweeën. Dus ik heb vandaag eigenlijk voor het eerst de eer dat ik gewoon zelf eens een keer 5 nummers mag uitkiezen wat ik heel leuk vind.
Ingo:Met Wim's
Rob:Met Wim's
Ingo:Creatieve visie in ons achterhoofd.
Rob:Ja, ja, gaan door hè, ten alle tijden. Dat is waar het over gaat. Ja. En ik hoop
Ingo:Zal ook wel een keer voorkomen dat ik niet kan.
Rob:Zo het, maar Nou in ieder geval we gaan eraan beginnen. En Ingrid, het eerste
Ingo:nummer wat ik heb gekozen is Dress Lug Boyce met het nummer Lice. En Dress Lug Boyce is het soloproject van Jelle Denturk. Die is ook wel bekend als de frontman van Dirk. En waarbij die band vooral draait om energie en gas geven, kiest zij nu voor nuance en introspectie. En ik ik ben mega fan.
Ingo:En die plaat is net uit. Hij heeft ontzettend veel Mia's inmiddels gewonnen. Ja. Ik mag ook zeggen dat die bevestigd is voor Zero Fortree festival.
Rob:Te gek. Ik zag trouwens ook dat hij op weer open staat, hè. En
Ingo:Ja, dus hij de ik hoor heel veel David Bowie erin. Ja. Het is echt een prachtige plaat. Hij heeft dus dit nummer heeft hij akoestische piano uitgebracht vond ik mooi. Maar ik ben ik heb toch het originele gekozen, omdat ik hem qua productie ja meer vind zoals ik hem op die plaat hoor.
Ingo:Zeer zeker een luistertip.
Rob:Zet hem maar Ik zet Lys van Dress Leggboys. Ja, prachtig Ingo. Ja. En het is natuurlijk hele andere koek dan Dirk, hè.
Ingo:Ja, maar ik vind het echt goed. En ik ja, je ziet het nu al met de shows die die internationaal speelt. Dat gaat echt die gaat ontploffen.
Rob:Dat kan niet
Ingo:anders. Ja, snap ik wel. En ja, die strijkers vind ik prachtig.
Rob:Die heeft een mooie klank, zijn stem is heel volwassen.
Ingo:Maar snap je wat ik bedoel met Dave Bowie?
Rob:Ja, dat het dat randje dat dat verhalende filmische theatrale, ja. Dat zit er aan.
Ingo:Zonder dat het zeg maar echt too much
Rob:drama Ja, ja, heel goed gegaan. Oké, de volgende
Ingo:Ik ben ben benieuwd.
Rob:Ik ben al benieuwd. We gaan naar Folgebitch trio met God's a different's word.
Ingo:Ja, die hebben we al een keer gezien hè?
Rob:Die hebben we al een keer gezien, ja, ik ben zwaar onder de indruk van, het zijn 3 dames uit Melborne. Ja. Die al sinds hun tienerjaren driestemmig zingen. En dit debuut album kwam uit in 2025 via het Amerikaanse leven Jack Jack Guer. Zelfde leven als Bone Iwer en Sharren van Etten.
Rob:Ja. Goed het werd heel goed ontvangen. En het nummer wat wat we gaan horen heet God's a different's word. En het gaat over loslaten van patronen die je blijft achtervolgen. Verpakt en zacht de gitaar en natuurlijk die prachtige samenzang.
Rob:Ja, het is een beetje ongrijpbaar, het is bijna spiritueel. Ik denk dat het ook wel past bij de tijd waar we nu inzitten.
Ingo:Is Oké, nou dan ben ik wel benieuwd. Ik hou wel van meerstemmigheid. Ik ben wel voor de vogeltjes. Ja, precies.
Rob:Ik ga hem opzetten. Ja, Voggebitch Trio. Prachtig. Een Ingo, ja?
Ingo:Ja, het doet me heel erg denken aan de Staves. S-DA-V-E-S hebben we vroeger een keer in de oude zaal gedaan. Moet je zeker checken.
Rob:Oké.
Ingo:Ook 3 zusjes. Oké. Je hoort toch dat dat
Rob:Ja, die het soort energie die eromheen hangt die
Ingo:En familie, hè. Dat is dat kun je niet oefenen, Meerstemmigheid.
Rob:Ja, precies.
Ingo:Te gek. Beetje beetje Prachtig.
Rob:En ik
Ingo:vond ook leuk dat die zeg maar het gitaartje en dan iedere keer die snare precies zo niet te veel maar niet te weinig maar het zorgt wel voor dat het blijft lopen.
Rob:Echt zo'n nummer waar de kracht ook een beetje in het weg laten zit, in de pauzes. Ja.
Ingo:Zeg maar, absoluut.
Rob:En volgens mij gaan ze ook hebben ze headline shoots dit voorjaar. Die heb ik niet opgezocht, maar houd het in de gaten. Ja. Mingle, je bent, ja, er komt een band. Ja, die die we natuurlijk wel goed kennen.
Ingo:Dus ja, waar ik fan van ben. Archive. En die ik sinds de laatste keer in Maastricht, ik blijf proberen om ze terug te krijgen, maar het lukt niet. Nee. Valt snok.
Ingo:Godverdomme.
Rob:En wij maar denken dat we dat we een goede relatie hadden. Ja, maar ja, goed ja,
Ingo:dan moeten we maar weer naar Luik. Is ook niet erg. Is ook een hele leuke zaal, de OM. Zeker. Maar ja, ze hebben een we hebben het over en er komt een nieuw album aan.
Ingo:Dat hebben ze opgenomen in de studio van de Levellers. Ja. Weet ik toevallig. Laatste keer in de om hebben we even staan babbelen
Rob:Ja, we hebben laatst nog een keer een nummer gedraaid van hun, toen voelde het ook wel uit.
Ingo:En ik vind deze ja, wederom tof. En ja, voor een collectief dat al meer dan 2 decennia lang genres als trip hop, postrok en elektronica op een vrij vernuftige manier met mekaar verweeft. Blijft ja, het is archive, je herkent het, maar het is toch niet de hele tijd weer hetzelfde. En dat vind ik tof. En de sfeer is bewust een beetje vreemd en de klassieke spanningsboog proberen ze te vermijden.
Ingo:Dat hoor je vaker bij.
Rob:Gewoon een uniek geluid en prachtig arrangement en
Ingo:En ja, het klinkt gewoon altijd als een als een klokje. Het is
Rob:goed.
Ingo:Ja, zeker. Dus ja, archive met wake-up Strange.
Rob:Ja, Igu, dit staat gewoon als een huis. Je houdt er gewoon of niet. Je kan niks gaan aanmerken of die muziek. Nee hè? Daar kan je niks over zeggen.
Rob:Dat is gewoon wat het is. Het is gewoon ijzersterk. In in in de vorm. Dus like it or not. Maar er zit niks tussen en dat kenmerkt een hele goede band voor mij.
Ingo:Ja. Dus voor mij ook. Van Ik vind het gewoon een aangenaam nummer om naar
Rob:te luisteren.
Ingo:Ja, absoluut. En die die kick, die vind ik echt goed. Die klinkt gewoon voor een elektrische, ja. Ja. Vind ik een mooie productie, ik kan een mooie productie gewoon ontzettend waarderen.
Rob:Ja, ja, het is het samenspel. Ik bedoel Ja. Het hoeft geen complexe composities te zijn,
Ingo:om goed te zijn. Nee. Dus
Rob:ja, dat is ook wel een bruggetje naar Beiroet. Die die al zeg maar dat is het project van Zack kan, een Amerikaanse muzikant. Ik heb Beiroet ontdekt, denk een tweede album of een eerste echte album, in de AB speelde ze toen. Hij woonde in Hij woonde in Frankrijk, dat dat Ik dacht New York eigenlijk op dit moment. Maar goed het is hele typische herkenbare muziek.
Rob:Je moet er ook geen 7 albums achter elkaar van luisteren denk ik. Maar er is nu een nieuw album uit. Terwijl? Waarvan ik dit al nummer Tuhanaki at Tol heel mooi vind. Hij tourt ook dit jaar, speelt staat ook op Down Rabbit Hole.
Ingo:Ja, dan houdt het al Ik was meteen aan zoeken wie het ook alweer deed.
Rob:Ja, maar het is het is grensoverschrijdende in die volk zou je kunnen zeggen. Eigenlijk bijna wereldmuziek achtig. Heel heel organisch en Tunaki had tol het nummer, verwijst naar een mythisch eiland dat ooit op oude kaarten stond maar nooit is gevonden. Ja, is een beetje symbool voor bij roots fascinatie voor heimwee en verloren herinneringen. Ja, het is meer muziek van mensen die verlangen naar een horizon en niet naar een bestemming.
Rob:Ja, is helemaal voor onze ingang. Hè? Dus ik ik gooi hem erin.
Ingo:Dat snap ik.
Rob:Tuhanaki atol van Beiroet. Beiroet met Tuhanaki atol. Ja,
Ingo:dat snap ik. Kun je
Rob:gewoon heel mooi op wegdromen als je dat zou willen tenminste. Ja, is prachtig
Ingo:hoe die het het is wel heel typisch bij roet.
Rob:Ja, herkenbaar hè. Ja, goed voor de mensen die van Nooise en New Weven ja, het zit er wat minder in deze keer, maar ik verzeker je, dat komt de volgende keer wel weer terug.
Ingo:Het wordt of dat of Wat is typisch Nepales.
Rob:Ja, iets meer
Ingo:ziet dat zo. Ik
Rob:hoor wel dat het een opgenomen plaat is dat hij het niet zelf uitspeelt. Oké. We gaan naar de Amber unit met Babylon.
Ingo:Ja, dat is een heel klein bandje. Zo klein dat ik in eerste instantie samen met JetGPT want ja, is gewoon makkelijk en efficiënt. Compleet verkeerde omschrijving van de band had. Ik had het nummer, ik denk ja ik moet meer vinden meer vinden. En ik was las en ik kreeg een omschrijving voor mijn neus, ik denk dit klopt niet.
Ingo:Maar ja, er is dus een wat grotere band. Die heet ook de Amber Unit. Oké. En ik denk, hoe ga ik Nou goed, maakt niet uit. Ik Daarvoor moet je altijd als persoon er nog een keer overheen.
Rob:Ja.
Ingo:Niet zomaar alles aannemen wat AI jou zegt.
Rob:Natuurlijk niet. Maar
Ingo:ja, het is een Zwitserse Indi rock band met heel weinig luisteraars op Spotify. Onterecht vind ik. Nummer heet Barbellon. Het staat op Isolation Barbellon uit 2025. Het is compact, melodieus, weer een beetje ingehouden spanningsopbouw.
Ingo:Mhmm. Maar hij blijft wel, hij heeft wel een bepaalde drive. Ja. En ja, het is een sfeer die ieder beroerig dan dan bombastisch aanvoelt. En ik vond het een heel cool nummer en aangezien wij steeds meer Zwitserse acts zijn aan het ontdekken, vind ik dit ook eentje voor op het lijstje.
Rob:Zwitserse en Franse hè?
Ingo:Ja, ja, want Frans hadden we al wel langer, de laatste tijd zijn we met ook Wim, zijn we veel meer Zwitserse dingen draaien. Interesting. Alpen water, alpen melk.
Rob:Hoe heet het drankje ook alweer? Alm Doet nog.
Ingo:Alm Doet nog pop. Dat weet ik niet. Maar ik vind het een heel leuk nummer en ik wil
Rob:dat graag graag. Kunnen we een sponsor zoeken, Almdoet nog? Festivalletje. Ja. Het is ook een beetje bezwerend en en en werelds Het doet mij denken ook aan een andere band die ik later ga draaien.
Ingo:Ja, ja, dat ik snap precies wat je bedoelt. Die heb ik op je lijstjes zien staan.
Rob:Ja, maar daar komen we nog op. Ja. Ja, mooi en voor voor een band die eigenlijk dus niet bekend is. Nee, Om zo'n product af te leveren.
Ingo:Is wel
Rob:is echt heel bijzonder.
Ingo:Weet je, ik ik weet niet wat gebeurd is met mijn algoritme op Want dan krijg je weet je wel, dit zou je ook leuk vinden, ontdek. Het zijn allemaal bandjes waar nog geen 1000 mensen naar luisteren. Ja. En ik dacht van ja, gaat gewoon en echt 90 procent van die dingen denkt van fuck man dat is zo goed. Ja.
Ingo:Maar het krijgt gewoon geen kans. Ja dat is de miserie van de muziek business.
Rob:Aanbod of zo, hè.
Ingo:Dat is van alle tijden volgens mij. Ja. De frustratie die iedereen, ik was ik ben Is wel leuk.
Rob:Maar goed dat het positief is dat het op zich nu, het komt kan toch tot je komen. Ja. De jaren 80 was er gewoon echt zo'n onderscheid van de happy view kwam.
Ingo:Ja, maar ik ben dus nu ja, ik ben Hoe heet het? Podcastfreak. En dan vooral actualiteiten en documentaires en zo. En ik zit dus ook op Podimo. En dat is een, ik ben nu dus een documentaire of ja, een podcast aan het luisteren.
Ingo:En het gaat me nog niet zozeer om, even kijken wat dingen heet. Het verhaallijn is oké. Het gaat over 2 vrienden die hebben een goede herinnering aan een nummer van vroeger. En die zijn nu op zoek wat met die zangeres is gebeurd. Maar waar het ook om gaat zeg maar, dat was een creatief duo.
Ingo:En eentje daarvan had een fantastisch goede zangstem en die is opgepikt door een producer van de wissel-oors bij Sony. En die heeft iets geprobeerd en die vertelde gewoon ja, het is zo'n harde business op een bepaald moment, je stopt gewoon ermee. Want je kunt gewoon niet non-stop die energie erin steken om maar iedere keer zo'n klein stapje te groeien. En toen dacht ik van ja, dat is nu echt, ja ik vind de naam niet, maakt ook niet uit. Ga geen sluitend
Rob:Maar goed, verhaal van velen hè.
Ingo:Ja en toen dacht ik van ja dat is zo herkenbaar. Je moet een beetje gek in je hoofd zijn. En en hè, ik weet het van mezelf. Je blijft groeien als je maar energie erin steekt. Maar weet
Rob:je wel
Ingo:hoeveel van je leven wil je eraan opofferen en
Rob:En in leven blijven ook hè? Want het levert ook niks op.
Ingo:Nee nee, ja op bepaalde
Rob:tijd maar
Ingo:eigenlijk het is nooit een gezonde business geweest zeg maar.
Rob:Er zit geen lineaire opbouw in ever effort en verdienmodel.
Ingo:Nee, je kunt het niet sturen. Dus toch altijd dat stukje geluk en je bent afhankelijk van heel veel factoren en Spotify is echt een mega factor.
Rob:En niet alleen de kwaliteit van je muziek bepaalt dus en dat is een beetje
Ingo:Ja, is pijnlijk. Maar ja, ook dat hè, is van alle tijden. Maar ja, ik vind, ja, nou ik vind, dit is nou zo'n voorbeeld dat ik denk van ja, dat verdient toch meer.
Rob:En het volgende nummer kunnen we hier nog eens over nadenken. Want het is een, ja dat is wel een een combinatie die op zich, die ik heel goed begrijp. Maar ja, is eigenlijk, komt uit het verleden
Ingo:De podcast heet, waar is Anita Moeran. Oké. En dat is geweldig.
Rob:Waar is Anita Moran?
Ingo:Ja, die heeft een h'tje gehad. Het is een volkszangeres en dat is prachtig. Check het.
Rob:De volgende combinatie is eigenlijk is er 1 van Zero7. Eigenlijk een band die al sinds vroeger 2000 bekend staat door hun down tempo, elektronengelaardeerde, beetje volk achtige muziek. Zeg echt voor de late nachten zal ik maar zeggen. En ze werken samen met de Zweedse singer-songwriter José Conzales. En die bestaat bekend om zijn dromerige gitaarstijl en minimalistisch, dus die combi is op zich logisch, maar gezien de werelden waar ze uit, waar ze vandaan komen is het natuurlijk
Ingo:7 was niet zo mijn ding. Nee. José Konzales wel. Dus ja, ben heel benieuwd.
Rob:Ik hoop dat het de goede kant opvalt.
Ingo:En dit is van Dan was het deze keer. Je eerste keer en je laatste keer. Jullie op afstand laten het wel
Rob:weten denk ik. Krijg wel een een bosduif of zo. Maar goed, het nummer, het is een beetje een innerlijke monoloog. Het heeft geen begin en geen einde. Het is eigenlijk het moment van stilstand.
Rob:Het nummer heet Aora. Het is het is nachtelijke muziek zou ik zeggen. Ja, sommige nummers fluisteren en dit is er zo een.
Ingo:Oké.
Rob:Zal ik hem opzetten? Ja.
Ingo:Ja dat was hem. China.
Rob:Chung, heel
Ingo:chic, heel chic. Beetje
Rob:hebben we gehad. Ik moet ook wel denken cinematic ook is zo eerlijk gezegd.
Ingo:Nee dat maar we hebben ook Hoe heten die crowd rockers? Tandor en dreams ook. Dat
Rob:Is een mix. Het zou nog mooier zijn geweest denk ik als er een beetje staren in had gezeten.
Ingo:Ja, dat vind ik jammer.
Rob:Maar goed, een leuke leuk experiment zou ik zeggen.
Ingo:Ja, ja.
Rob:Durmet Henry is jouw volgende.
Ingo:Ierse songwriter die volop combineert met moderne indie dingetjes. Good Thing Going is opgebouwd rondom een eenvoudig gitaar partijtje met een warme licht door levende doorleefde zangstem. En ik vind het mooi, het is weer ingetogen, rustig. Het heeft, ze zijn, hij is getekend bij Island Records, wie kent het niet. Speelt op Eurozonic Noorderslag.
Ingo:Ja, ik denk dat alle seinen weer op groen staan, maar we gaan het zien. Ik vind het echt een
Rob:Hoe zeg je eruit dan?
Ingo:Dat weet ik niet, ja, hopelijk ooit, maar Het is gewoon weer een goede single show.
Rob:Oké. Let's a listen zou ik zeggen.
Ingo:Good team going.
Rob:Ja, mooi en go. Ja. Er wordt toch veel mooie muziek gemaakt hè. Durmet Henry. Good thing going.
Rob:Het is eigenlijk opvallend eigenlijk hoeveel single songwriter en een voke en amerikanen op dit moment wordt uitgebracht.
Ingo:Denk dat er genoeg inspiratie in de wereld is. When the worlds on fire. Precies. Unusic keeps on giving, hè.
Rob:Ja. We gaan naar iets, even een beetje iets meer uptempo, dat mag ook, denk ik, naar Ciska Ciska, ons bekend is. Heeft ook op Best Kept Secret dit jaar hè, gespeeld. Ja. En waar we ook sessies mee hebben gedaan en zij, Ciska Danis uit Gent, is haar soloponject, singer songwriter, nou ja, wat zou ik zeggen, breekbaar en krachtig tegelijk.
Rob:En dit nummer is een beetje het sleurt je niet mee maar het neemt je zachtjes mee. Toegankelijkheid met aarzeling. Het nummer heet Jump Right In. En het begeeft zich denk ik ook weer op het snijvlak van Indy Pop en en Fok hè denk ik. Ken je het nummer al?
Rob:Ja, interactive band. Ja, precies.
Ingo:Vind het wel leuk.
Rob:Werd uitgebracht midden 25 al en het nummer is geïnspireerd op gevoelens van verraad en emotionele ontwaking. Dat pakt in een warm open geluid dat zowel melancholisch als hoopvol kan voelen. Aldus Mayway Records.
Ingo:Die heeft toch wel een oortje ervoor.
Rob:We gaan hem erin gooien. Jump Right In van Cisca Cisca. Jump Ride In van Ciska, Ciska. Ja, gewoon een lekker nummertje toch dit.
Ingo:Heerlijk. Ik vind niet slecht. Nee, helemaal niet. Het
Rob:is gewoon, bij Europa poppy. Ja. Dat is prima. Jouw laatste nummer. We gaan volgens mij gaan we weer naar Frankrijk weer hè.
Ingo:Ja. Naar de muzikanten Melodé Procé. Melodie Prochet. En Prochet. Oké.
Ingo:Bekend om haar dommige psy pop. Psy pop, hoe je het ook uitspreekt. Artiesten naam is Malody's Echo, Echo Chamber en het nummer wat ik wil draaien heet Childhood Dream. En het is een beetje een wazige productie. Tikkeltje nostalgisch, wat mij betreft typisch Frans.
Ingo:Qua klankkleur. En ja, ik weet niet wat ik moet zeggen. Vond het gewoon een ontzettend leuk nummer en ik wil het graag laten horen. Ja. Een ontdekking van mij.
Rob:Childhood dream van Melody's Echo Chamber. Ja, het is meteen dit is echt
Ingo:Oestertjes en wit 2. Ja, zoiets. Ik
Rob:zit in Zuid-Frankrijk, heerlijk. Ja. Ja, prachtig. Ja dat je dat zo meteen kan horen eigenlijk waar, maar goed jij en Wim hebben het verleden ook wel vaker over hier in het programma van dat je kan horen waar een band vandaan komt.
Ingo:Dit zou niet naar Nederland kunnen komen.
Rob:Ja, onmogelijk onmogelijk. Dus maar heel prachtig. Melody's Echochamer met Siled to dream. We zijn naar het laatste nummer aangekomen. Ja, dit is voor mij een band toen ik die voor de eerste keer live hoorde.
Rob:Toen werd ik echt compleet weggeblazen.
Ingo:Ik heb echt nog nooit, ja, ik ken het. Ik ben fan. Maar ik heb het nog nooit live gezien.
Rob:Ik heb ik heb later Woven Hend nog een paar keer gezien. Ook goed, maar niet hetzelfde. Nee? Niet hetzelfde. Bedoel tuurlijk het is dezelfde frontman, D4Gane Edwards.
Ingo:Ja, dezelfde intensiteit denk ik.
Rob:Dezelfde intensiteit, maar de kracht van die band samen, de kracht van die nummers. Het voor de mensen die deze, voor de jonge garde, het gaat over Sixin Hostower, een invloedrijke Amerikaanse band uit de jaren 90 begin 2000, begeleid door Dav Jugene Edwards. Ja, het wordt omschreven als Goddelijk americana. Het is het is country, foke en religieuze thematiek en heel donker en intens inderdaad. En het nummer wat ik ga draaien is ook een van hun bekendste nummers.
Rob:Er zijn andere nummers die ik misschien nog wel mooier vind, maar dit is Black Soul Crower. Kenmerkend, ritmisch marcherend, vol symboliek, geladen met morele en spirituele spanning. Het echt bezwerend. Ja. Het is ook niet gek, die Dave JG Edward is een zoon van een predikant, opgegroeid in in in de woestijn.
Rob:Maar goed, dat hij dat dat het zo'n vertaalslag heeft kunnen vinden in de muziek vind ik echt, ja, bijzonder. En ik ben niet de enige. Maar het leuke is dat de band gaat weer touren, Dus voor mijn, ja, ik raad aan.
Ingo:Het is al uitverkocht, overal.
Rob:Neem het mee, ja. Kunnen we Shit, zeg het nou niet. Ja,
Ingo:ja, ik kan er niks aan doen. Ik begreep dat het allemaal binnen een vloek en een zucht weg was.
Rob:Nou dat is dus ook een vraag. Dus dan dan moet ik eens eens kijken of ik creatief kan zijn. Want ik wil daar eigenlijk naartoe.
Ingo:Ja, volgens mij is Antwerpen heeft een tweede show aangekondigd.
Rob:Oké.
Ingo:Köllen was volgens mij ook nog wat ja, ik weet het niet. Vandaag nog.
Rob:Maar in ieder geval, Sixty en Hawspower, Black Soul Quire. Is meer sluiten we af. Inge, heb jij nog een boodschap voor voor de luisteraar?
Ingo:Nou ja, dit was de laatste hè, van 25.
Rob:De laatste van 25.
Ingo:Se
Rob:you the side. Se you know the side en
Ingo:je zelf
Rob:goed mee. Kwamen nog wel
Ingo:13 januari hebben we de eerste Zaill for Trey van 2026 met de noise rockers nie en I. Nie. Nie? Nice of nie. Daar moet ik dit tijd aan denken.
Ingo:Ik zei nie. Geweldige band. En grote geelstaart. Die ooit hebben gewonnen of niet?
Rob:Ja, nee die Imagine finale speelde in België. En die wij toen de prijs hebben overhandigd om hier een
Ingo:Ja, hebben al een keer gespeeld. Maar nu hebben we ze een beetje want ze staan op Noorderslag. Ja, gaat goed met ze. Ja, paar dikke festivals gespeeld. Zitten bij een leuk boekingskantoor.
Ingo:En ja, ben er toch dan weer via de zijlijn een beetje trots op dat dat bij ons dan zo een kickstart heeft Absoluut. Wij claimen dit gewoon.
Rob:Maar Dat mogen we ook claimen want we hebben daar keuzes in gemaakt. Ja. Dus dat is het. En
Ingo:ja dat is 13 januari, dat is gratis. Je kunt je tickets claimen. Ik geloof dat de volgende is 5 februari, die kun je ook al claimen. Dus het is een gratis aanbod van je ticket claimen, zo weet hoeveel mensen er komen. Ja.
Ingo:Claim ook alleen maar met de aantallen waar je ook van plan bent om te komen want ja, is gewoon niet leuk voor een artiest als die denkt dat er 400 man komen en
Rob:er
Ingo:bestaan 100. Dus vrij gratis is niet vrijblijvend. Goed, mag iedereen zelf heten als je ziek wordt of je hebt iets anders dan kan dat gebeuren.
Rob:Een artiest heeft publiek nodig. Zo is het gewoon.
Ingo:En in april hebben we ook al aangekondigd dat wordt een 0445. En in mei ook nog.
Rob:Geef u
Ingo:nu alvast aan want ze staan
Rob:al op
Ingo:tickets zijn altijd beperkt. En allemaal te gekke bands die wij ook hier draaien.
Rob:Zet het in je agenda. Check de website, zet het in je agenda.
Ingo:13 januari 5 februari 6 mei en die in april ben ik 15 april. Hey Godverdomme 6 mei.
Rob:Ieder vogeltje.
Ingo:Een ei.
Rob:Dit was voor 3Radio. Tot de volgende keer.