Subscribe
Share
Share
Embed
In Mission Abort onderzoekt Pip Pellens hoe abortus in Nederland is geregeld — en waarom er nog altijd een taboe op rust. Ze praat met experts uit de zorg, de politiek en het rechtssysteem, én met vrouwen die hun eigen abortusverhaal delen. Ook vertelt Pip openhartig over haar eigen ervaring: hoe het was om die keuze te maken, en waarom ze er nu eindelijk over durft te praten.
Mission Abort is een persoonlijke podcast over keuzevrijheid, schuldgevoel, en het laten verdwijnen van het taboe.
Welkom terug. Ik ben Pip Pellens In de vorige aflevering hoorde je dat abortus vaak omgeven is door stilte en geheimen. Vandaag kijken we naar de praktijk. Hoe werkt abortus in Nederland?
Speaker 1:En wat gebeurt er als je besluit die stap te zetten? Ik
Speaker 2:ben benieuwd wat ik me ook nog herinner eigenlijk überhaupt. Maar daar gaan we nu achterkomen. Snap je wat ik bedoel? Ja. Omdat het 12 jaar geleden is dat je denkt o ja, wat Ik heb zo'n paar beelden, maar wat weet ik er eigenlijk nog van?
Speaker 1:Ik kan me dus niet Het enige beeld uit het ziekenhuis wat ik me nog kan herinneren En dat is heel ja, is dat ik in zo'n luier even naar de wc ging en dat jij daar naast dat bed stond in dat in dat kamertje verder weet ik niks meer.
Speaker 2:Ik kan dat kamertje me nog wel heel goed herinneren, maar die luier niet.
Speaker 1:Ja, had echt zo'n wat je ook aan hebt als je net bevallen bent weet je wel zo'n zo'n Nee,
Speaker 2:kan me er heel goed een beeld bij maken. Zo'n netje met zo'n met zo'n nou ja, stuk verband erin.
Speaker 1:Ik weet nog dat ik heel erg opgelucht was dat het achter de rug was. En iedereen was heel vriendelijk. Wat wat voelde jij toen?
Speaker 2:Ik voelde me schuldig. Waarom? Omdat ik het had aangericht en omdat en omdat ik leuk, weet je
Speaker 2:leuk van buitenkant toekeek. Maar jij zat ermee. Ik had het jou aangedaan, snap je?
Speaker 1:Voelde dat echt zo?
Speaker 2:We waren er toch allebei? Nee, waren er allebei bij. Maar ja, jij zit met de gebakken peren.
Speaker 1:Ja, ik moet het oplossen.
Speaker 2:Het is ja, we noemen het ons probleem, maar het was ja. Ik had kunnen weggaan en kunnen zeggen later
Speaker 3:tabee. Gelukkig niet
Speaker 2:Ja, Nooit meer wat van me laten horen. Ik had weg kunnen zijn. Dus dus ja, we kunnen wel doen alsof het ons probleem was. Maar ik had jou ermee opgezadeld.
Speaker 1:Abortus is niet altijd een solo verhaal. Ook partners voelen de impact. Ik spreek Monique Opheij, abortusarts in Kliniek Epione in Amsterdam. Zij ziet elke dag de praktijk van dichtbij. Ik mag bij haar langskomen in haar woning in Amsterdam.
Speaker 1:Oh, pas op daar ligt kak. Bij de blauwe deur zei ze.
Speaker 2:Ja, hier. Ja,
Speaker 1:nou ja, dat is er, maar hier staat de naam. Blauwe, bij de rode deur misschien. Hallo Monique. Ja, Wat leuk dat ik langs mocht komen. Wat een mooie mooie plek.
Speaker 3:Daar word ik ook opgevangen destijds.
Speaker 1:Het was echt al zo toen je het kon? Het is een oude garage. Wil je Wil je hier aan tafel zitten? Ja, als jij dat prettig vindt. Is wel lekker, dan kan ik mijn papiertjes neerleggen.
Speaker 1:Want hoe ziet jouw gemiddelde dag eruit? Dat hangt ervan af of ik in
Speaker 3:de kliniek werk op de werkvloer vloer sta. Maar we beginnen om verzamelen om kwart over 8. En dan spreken we even kort door wat er allemaal in de agenda staat. Meestal zijn we met 2 dokters in de kliniek en dan heb ik het over waar ik werk. 1 arts staat aan de voorkant zal ik maar zeggen.
Speaker 3:Dus doet gesprekken, intakegesprekken, consult, anticonceptiegesprekken, echo's, vaginale echo's, abdominale echo's, dus echo's door de buik en echo's vaginaal als dat nodig is. En de andere arts doet die dag de behandelingen en plaatst de spiralen in planont wat nodig is en doet de nazorg. En dat doe je samen met verpleegkundige aan beide kanten.
Speaker 1:De gesprekken dat is natuurlijk best wel persoonlijk kan ik me voorstellen. Ja. En de behandelingen dat is dat minder persoonlijk of kan je dat wat zakelijker zo Ja, leuk.
Speaker 3:Ja zeker. Dan ben je echt even praktisch, Heel praktisch bezig. Ook wel om iemand goed er doorheen te begeleiden. Maar ja, dat is fijn omdat ik ook graag met mijn handen werk. Ja.
Speaker 3:En dat ik het belangrijk vind dat wat daar gebeurt dat dat ook goed gebeurt.
Speaker 1:Hoe gaat een abortus in zijn werk? Welke soorten abortus zijn er?
Speaker 3:Je kunt het onderverdelen op een paar vlakken. Dus doe je het medicamenteuze of instrumenteel noem ik dat even chirurgisch. Dat klinkt allemaal heel groot maar dat is eigenlijk tot 9 weken zou het zo kunnen of moeten zijn dat je kan kiezen. Bij de huisarts kan je uiteraard niet kiezen voor instrumenteel.
Speaker 1:Instrumenteel is dus?
Speaker 3:Wij in de kliniek doen. Een zuigbehandeling. Een vacuüm aspiratie noem ik het even. Een zuigbehandeling. In de algemene zin wordt de naam curatage vaak gebruikt.
Speaker 3:Wij willen daar eigenlijk vinden dat eigenlijk dat dat geen curatage is. Het is geen curatage in de klassieke zin van het woord zoals 50 jaar geleden werd gedaan. Daar kleeft ook een negatieve connotatie een beetje aan. Curatage houdt in dat je schraapt of krast. Dat doen wij eigenlijk niet.
Speaker 3:Tot 9 weken kun je ook voor de abortuspil kiezen omdat tot 9 weken in Nederland het medicijn daarvoor geregistreerd is. Dat is niet omdat wij dat vinden, maar dat is het systeem in Nederland. Dus je kan ook onder de 9 weken kiezen voor een zuigbehandeling. En dan heb je de instrumentele behandeling, dus de zuigbehandeling, kun je kiezen voor lokale verdoving of een roesje of algehele anesthesie. De meeste mensen kiezen voor een roesje.
Speaker 1:En dat is wel voldoende voor zo'n behandeling?
Speaker 3:Ja, je zorgt dat iemand comfortabel door die behandeling heen komt en je kunt er nog wat extra pijnstilling bij geven. Dus het heeft voor- nadelen.
Speaker 1:Ja. En je zei net de abortuspil is tot 9 weken Dat betekent dus dat je dat daarna niet meer krijgt? Want je mag dus wel Nee. Wat vind jij daarvan?
Speaker 3:Ja, in sommige gevallen is dat ja, dan is dat jammer. Ja. Het gekke is, in het ziekenhuis kunnen ze dat wel weergeven.
Speaker 1:Waarom niet? Waarom wel en bij jou niet dan?
Speaker 3:Zij kunnen het weer wel verstrekken, een deel daarvan, bij een behandeling van een miskraam. Zij kunnen bij inleiden van een latere ongewenste zwangerschap of een zwangerschap waarbij foetale indicaties, dus afwijking aan de foetus, wat doen zij met medicijnen.
Speaker 1:En je zei 1 deel, want een abortusbeeld bestaat uit 2 Ja. Hoe werkt dat? Je neemt eerst, je komt aan, je hebt het gesprek gehad.
Speaker 3:Ja en als je dan zeker weet dat je dat wilt dan krijg je de Mifipriston, de eerste pil krijg je in de kliniek. En dan is het advies meestal 2 dagen later, dus 48 uur later, breng je 4 tabletten mizoprasterol in je vagina. Dat is een beetje de algemene standaard procedure.
Speaker 4:En dat doe je thuis?
Speaker 3:Dat kan je thuis doen, ja.
Speaker 1:En wat zijn de de wat is de impact van abortus op het vrouwelijk lichaam? Heeft dat impact?
Speaker 3:Dat vind ik een hele lastige vraag, want dat heeft ook ermee te maken denk ik het is elk lichaam is verschillend. Bij welke termijn je een abortus doet. Ja, dus dat is verschillend. Dus of het fysiek heeft het zeker. Je hebt krampen, je hebt bloedverlies bij de abortuspil.
Speaker 3:Bij een instrumentele abortus denk ik dat de lichamelijke klachten binnen de jongere zwangerschap wat minder zullen zijn. Je hebt daarna ook wat bloedverlies. Ook misschien wat krampen. Maar dat is toch anders dan bij de abortuspil.
Speaker 1:Waarbij dat dan?
Speaker 3:Ja, omdat je daar alles zelf moet verliezen. Dus de ervaring die wij hebben, die wij horen of de vragen die wij krijgen of klachten die wij krijgen daarover die zijn toch vaak meer bij de abortuspil. Fysiek denk ik dat het als je kort zwanger bent wat de meeste mensen zijn dat het een soort ontzwangere is heel kort. Maar als je natuurlijk 18 weken of 20 weken zwanger bent, ja dan zal dat een andere impact hebben dan dat je 5 weken zwanger bent.
Speaker 1:Tijdens ons gesprek worden we lastig gevallen door een hommel. Ja, daar. Het is echt een dikke.
Speaker 3:Nee, het is een hommel. Schempellie. Hoe krijgen we die nou?
Speaker 1:Dat is mijn oma denk ik.
Speaker 3:Ik krijg hem hier natuurlijk niet zomaar achteruit. Moet het geluid horen. Ik kan
Speaker 4:wel
Speaker 3:even de luxaflex omhoog trekken.
Speaker 1:Laten we hem even naar buiten jagen. Wanneer de hommel de tuin is ingevlogen kunnen we verder. Want waarom kan zo'n instrumentele abortus niet in het ziekenhuis of waarom doen ze dat daar niet?
Speaker 3:Het kan wel. Ze mogen het ook. Ik denk dat ze het ook wel doen. Ze doen het op dezelfde manier als wij. Maar als je de latere of de afbrekingen bij latere zwangerschap of later in de zwangerschap doet, dan is het toch wel denk ik heel erg goed dat je ervaring daarin hebt.
Speaker 1:Ja, dat je gewoon heel vaak dat doet.
Speaker 3:Ja en dat is denk doen zij niet. Zij zijn daar niet zo niet ervaren in. Dus soms zie je dat ze aan 1 van mij of collega's of mij vragen om dat in het ziekenhuis te komen doen.
Speaker 1:Abortus mag je doen tot 24 weken, maar momenteel wordt er in de klinieken vaak iets meer dan 22 weken aangehouden. Dat komt onder andere omdat klinieken geen ziekenhuizen zijn. En zij om technische redenen en redenen van hebben besloten uit te gaan van die 22 weken.
Speaker 3:Dus sommige vrouwen hebben niet echt de keuze om te kunnen aangeven in het ziekenhuis dat ze instrumenteel willen of bij ons aan te geven. Zou liever ingeleid willen worden en medicamenteuze deze zwangerschap willen laten
Speaker 1:Zou
Speaker 2:je dat
Speaker 1:liever anders zien?
Speaker 3:Ja, dat zou ik liever anders zien. Daar zijn we ook al een hele tijd over gesprek met gynaecologen. Heel veel gynaecologen denken daar ook zo over. Er is een hiaat en we zijn nu heel erg aan het zoeken naar kunnen we een aantal centra in Nederland organiseren waar dat kan. Waar we gemakkelijk kunnen verwijzen of over en weer.
Speaker 3:Zodat iedereen op elk moment een keuze kan hebben. En hoe je dat wil.
Speaker 1:En na de behandeling dan heb je nog een nagesprek. Hoe ziet dat er dan uit?
Speaker 3:Ja, krijgen ze een gesprek. De verpleegkundige die begeleidt dat en dan krijg je informatie mee. En we kijken hoe de pijn, hoe het bloedverlies is. Je krijgt antibiotica mee of die neem je daar en dan krijg je informatie mee waar je op moet letten. Wanneer je aan de bel moet trekken of wanneer niet.
Speaker 3:Wanneer je je eerste menstruatie weer kunt verwachten.
Speaker 1:Christianne de Groot is hoofd gynaecologie en verloskunde in het Amsterdam UMC en voorzitter van de NVOG. We spreken elkaar in haar werkkamer in het ziekenhuis. Zij plaatst abortus in het bredere zorgsysteem. Hallo, mag ik dat vragen? Ik moet naar toren H, vierde verdieping.
Speaker 1:Kijk, dankjewel. Hi, ik ben Pip.
Speaker 3:Hi Christianne.
Speaker 1:Leuk je te ontmoeten.
Speaker 4:Bijna alle gynaecologen zijn lid van de Nederlandse Vereniging van Obsit 3 en Gynaecologie.
Speaker 1:Ja, en Obsit 3 dat is
Speaker 2:voor verschillende Ja,
Speaker 4:ja, dat zijn echt de bevallingen.
Speaker 1:Ja. En daar is dit ook onderdeel van. Zeg jij abortus plegen of abortus doen?
Speaker 4:Ja, plegen klinkt meer misdadig, snap je? Daar zit iets wat wij, waar wij helemaal niet achter staan is, het zit iets in het strafrecht dat je iets fout doet. Het is een keuze om abortus te doen. Ja. Want we zeggen dat die grens van 24 weken eigenlijk de grens van levensvatbaarheid is en die is ook dan gekoppeld aan de abortusgrens.
Speaker 4:Maar in 1984 was dat toen niet de levens levensvatbaarheidsgrens. Die is nu wel zo. Maar ik denk zo'n 20 jaar 30 jaar geleden was die grens 26 27 weken. En het is nog wel een bijzondere grens, want ook nu vandaag de dag bij 24 weken kunnen deze kinderen alleen maar overleven met heel veel ondersteuning en niet vanzelf.
Speaker 1:Ja, want er zit dus, het valt samen met die neonatologische opvang Dat is een beetje wat het is en hoe komt het dan dat dat samenvalt? Hoe komt dat dat dat niet los van elkaar wordt getrokken?
Speaker 4:Ja als je kijkt daarnaar is dat, ik zou het zelf het liefst zien als 2 losse bepalingen. Het zit wel, wij hebben het aan elkaar vast. Wettelijk zit het niet aan elkaar vast. In de wet staat, het is de grens van levensvatbaarheid en dan kom je weer terug op de vraag wat is dan levensvatbaar? En in 24 weken is levensvatbaar met alle technologische ondersteuning.
Speaker 4:Maar het is niet een kind wat zo zelf op zichzelf kan zijn. Dus dat is ingewikkeld. Om hele bijzondere medische omstandigheden kan na de vierentwintigste week ook nog een zwangerschapsafbreking plaatsvinden,
Speaker 3:kan
Speaker 4:de zwangerschap ook gestopt worden.
Speaker 1:Stel
Speaker 4:bijvoorbeeld dat de moeder heel erg heel ernstig ziek is, dan kan je ook nog besluiten om dan nog de zwangerschap onder hele bijzondere omstandigheden af te breken. Of dat een kind een dusdanige ernstige afwijking heeft, bijvoorbeeld een kind dat zonder hersenen geboren wordt, dat heeft geen overlevingskansen. Dat kan ook, stel voor dat het ontdekt wordt na de vierentwintigste week, dat dan ook nog worden afgebroken. Dus er zijn zeldzame momenten dat dat kan, maar in principe ligt die grens bij 24 weken.
Speaker 1:Er zijn dus uitzonderingen. Bij hele bijzondere omstandigheden kun je ook na 24 weken zwangerschap nog abortus doen. Maar de meeste mensen doen het ruim daarvoor.
Speaker 4:Nou vanuit medisch perspectief de meeste zwangerschappen worden als een vrouw besluit zwangerschap te eindigen, is dat meestal in het eerste trimester, dus eerst 80 procent is in de eerste 12 weken, dus echt een heel klein deel is daarnaast daarna. En zeg maar die periode na de twintigste week, je denkt 24 weken is best ver, maar die periode na de twintigste week is medisch gezien best wel nog een korte periode in die zin dat stel voor dat er een afwijking gezien wordt bij de 20 weken echo en er wordt nog aanvullend onderzoek gedaan, dat duurt meestal zo'n 2 3 weken, dan zit je al bijna tegen die 24 weken aan.
Speaker 1:Ja precies. En dan is
Speaker 4:het nog best wel krap om daar een besluit over te nemen. Ja. Dus ik denk dat het goed is dat er een heldere grens is. Ik denk dat het goed is in Nederland dat vrouwen die eigen keuze hebben, vrijheid hebben en dat die grens ligt bij 24 weken.
Speaker 1:En wie heeft uiteindelijk deze, die wet dan bepaald? Is dat iemand uit jouw hoek of weet je dat niet?
Speaker 4:Maar 1984, dat weet ik niet.
Speaker 1:Zowel Veerle Heesters als Christian de Groot kunnen mij niet echt een duidelijk antwoord geven over hoe die wet tot stand is gekomen. Misschien moet ik ook eens met een jurist gaan praten, maar dat doe ik op een later moment.
Speaker 4:Het ligt zeg maar in de wet niet vast die 24 weken, in de wet ligt de levensvatbaarheid vast. Dat maakt het natuurlijk lastig en zoals die nu gekoppeld is, is dat er in sommige landen ook bij kinderen niet gezegd wordt nou bij 24 weken is die grens, maar sommige landen bij 23 weken of zelfs in Scandinavische landen bij 22 weken.
Speaker 1:Hier had Veerle het ook over. Als die levensvatbaarheidsgrens lager komt te liggen, dus bijvoorbeeld bij 22 weken in plaats van 24 weken betekent dat dat ook abortus met die grens verlaagd wordt. Dan heb je niet 24 weken de tijd om abortus te doen maar maar 22 weken.
Speaker 4:En als je die koppeling laat bestaan tussen abortusgrens en de levensvatbaarheidsgrens, dan zou je theoretisch ook kunnen verwachten dat die grens voor abortus naar beneden zou gaan. Gezien de medische problemen die wij zien bij zwangerschap met een afwijkende echo bij 20 weken, is het heel onwenselijk als die zwangerschap, als die abortusgrens bijgesteld zou worden. Dus wij zouden graag zien dat die abortusgrens in ieder geval bij 24 weken blijft.
Speaker 1:Het komt dus eigenlijk allemaal neer op de regelgeving oftewel de politiek. Daar wordt bepaald wat er met ons lichaam gebeurt.
Speaker 4:Ja het is heel politiek. Eigenlijk is dat zowel het begin van het leven als het eind van het leven. Want de hele euthanasie zit ook helemaal in het Dat is toch gek hè? Zo hebben we dat in Nederland bedacht, waarvan ik denk het kan er wat mij betreft ook gewoon uit. Aan beide kanten, kan ook de euthanasie.
Speaker 4:Maar daar moet het politiek klimaat wel voor zijn dat mensen dat willen accepteren.
Speaker 1:Uiteraard pleit Christianne niet voor een totale vrijbrief. Het is juist heel belangrijk dat er regels zijn.
Speaker 4:En natuurlijk moeten wij ook als dokters verantwoording af blijven leggen voor wat wij doen. En dat doen we ook en daar is ook het tuchtrecht voor.
Speaker 1:Ja daar hebben ze ook allemaal weer oplossingen voor natuurlijk. Want hoe zou je het dan het liefst zien, gewoon uit het strafrecht?
Speaker 4:Als een medische handeling en dan als kan volledig in het tuchtrecht.
Speaker 1:Hoe zie jij die kansen voor je?
Speaker 4:Ja dat hangt heel erg af van het politieke klimaat. En als je ziet wat in de wereld nu op dit moment gebeurt, is het eigenlijk heel ongunstig.
Speaker 1:Abortus is een veilige medische ingreep. Toch bestaan er hardnekkige mythes. Dat het gevaarlijk is of dat je er onvruchtbaar van zou worden. Allemaal onjuistheden, die vooral door de anti-choice bewegingen worden benadrukt en gebruikt voor hun campagnes. Ik vraag Christianne naar of zij contact heeft met haar collega's over de grens.
Speaker 4:En zij vindt dat ook moeilijk. Zij staan natuurlijk ook voor de kwaliteit van het leven van de vrouwen. En zij vinden het heel erg ingewikkeld. Maar zo beïnvloedt wel de politiek ook ons vak. Wat wij belangrijk vinden is dat een vrouw zelf de keuze maakt dat die er is en dat er goede kwaliteit van zorg is en dat die veilig is.
Speaker 4:We hebben nu de grens gesteld voor actieve opvang bij 24 weken en de vraag is wie gaat er dan over? Wie gaat er dan over om te zeggen een 23 week kan ook? En wie gaat er dan over de kwaliteit van leven? En dat is ook nog heel ingewikkeld want bij 24 weken overleeft ongeveer de helft van de kinderen en van de kinderen die het overleven is ongeveer de helft zonder handicap. Je wil ook niet dat een kind dat je moet zeggen die hele goede kans heeft en bij 30 weken geboren wordt van we hebben geen plek voor dat kind in Nederland en dat wil je ook niet.
Speaker 4:Dus dat is een hele moeilijke afweging hoe we dat met elkaar moeten doen.
Speaker 1:Per 1 januari 2023 is de bedenktermijn bij abortus afgeschaft. Sindsdien lijken de abortus cijfers gestegen. Sommige mensen beweren dat dat met elkaar te maken heeft. Ik ben benieuwd hoe ze daar in de ziekenhuizen en klinieken naar kijken.
Speaker 4:Wij zien eigenlijk geen verandering. Wij zijn ervan overtuigd dat elke vrouw een goed besluit en weloverwogen kan nemen en dat is soms doet ze dat zelf, soms met hulp van ons, soms naar een goede counseling en dat maken we op maat en ik zie het als een enorme vooruitgang dat die 5 dagen eraf is juist omdat een groot aantal vrouwen weet heel goed waarvoor ze kiest.
Speaker 1:En hoe maken jullie je daar hard voor?
Speaker 4:Ook bij de politiek om in de Tweede Kamer met kamerleden daarover in gesprek te gaan. Wat het belang er is voor de keuze van de vrouw hierin.
Speaker 1:Abortus in Nederland is veilig, toegankelijk en in de meeste gevallen vroeg in de zwangerschap. In 2023 had 77 procent van de vrouwen minder dan 5 dagen bedenktijd nodig. Dat laat zien dat mensen die abortus willen doen hun keuze al heel bewust maken. Ruim voordat ze bij de kliniek aankloppen. De praktijk leert ons dus dat abortus geen uitzonderlijke ingreep is, maar een gewone medische handeling die hoort bij de zorg voor vrouwen.
Speaker 1:Het taboe maakt het bijzonder, niet de werkelijkheid. En weet je nog dat toen ik toen zwanger was, toen had je nog die 5 dagen bedenktijd. Weet je daar nog iets kan je daar nog iets van herinneren? Want ik weet echt nog die 5 dagen dat duurde me een eeuwigheid. En ik weet nog dat ik, ik ging super ongezond eten en ik ging heel veel wijn drinken, want ik dacht misschien krijg ik dan een miskraam.
Speaker 1:Want ik wil echt, ik kan echt niet een kind opvoeden nu. Ik ben zelf nog een kind.
Speaker 2:Nou, ik weet niet specifiek meer iets van die 5 dagen bedenktijd, maar ik weet nog wel dat het allemaal sowieso heel lang duurde.
Speaker 1:Ja, die hele het duurde duurde allemaal zo lang voor me gevoel en ik ik ik weet ook nog na die 5 dagen kwam ik bij de gynaecoloog en hij zei, voel je je zwanger? En ik dacht ja, ik voel me fucking zwanger. Mijn borsten zijn groot. Ik ben alleen maar aan het janken. Voel me me opgeblazen buik.
Speaker 1:En ik zei nee, nee, ik voel me niet zwanger. En ik wist ik ik ben gewoon mezelf aan het voorliegen.
Speaker 2:Nou wat ik er wel wat ik wel dat is natuurlijk heel stom. Maar wat wat ik ook wel had toen we dan wisten dat je zwanger was. Het is toch gewoon stiekem ook prettig om te weten van het werkt dus.
Speaker 1:Ja, precies. Ja, ja, ja, ja.
Speaker 2:Dat is ook leuk.
Speaker 1:Ja. Ja, dat vond ik dat.
Speaker 2:Die blijdschap voel ik niet de bovenkant. Ik moet zeggen, denk
Speaker 1:niet dat ik dat toen heb gevoeld. Maar dat is ik kan me voorstellen dat het voor heel veel mensen wel het geval is. Ik heb ook het idee dat ik het gewoon heel belangrijk vind om deze podcast te maken, omdat we nu 2 dochters hebben.
Speaker 4:En ik
Speaker 1:wil gewoon dat zij veilig opgroeien met eerlijke rechten voor vrouwen. Ja. En dit dit abortusrecht valt daaronder. En ik wil gewoon dat zij die optie ook hebben als
Speaker 2:dat nodig is. Zeker. Het is, ik bedoel dat weet je, ik vond dat altijd al. Wat? Maar nou dat ik denk dat ik best wel een feminist ben.
Speaker 2:En dat was ik al voordat we dochters hadden. Ja. En het wordt niet per se minder nu we dochters hebben. Nee,
Speaker 1:dit soort dit soort basisrechten. Ja. Ik voel gewoon dat dat ik dat heel belangrijk vind om voor hen te verzekeren. In de volgende aflevering kijken we naar de gevoelens die vaak verborgen blijven. Schaamte, stilte en de vraag of je je verhaal ooit wel mag delen.
Speaker 1:Ik praat met Lotte. Zij heeft 2 kinderen en koos op latere leeftijd voor abortus.
Speaker 4:Het is ook merk ik steeds meer heel makkelijk gezegd als het niet aan de hand is.
Speaker 1:Ja. En dan ook echt van die moeders op het schoolplein. Jeetje ben je al 10 jaar moeder? Ik dacht alleen maar je moest dus weten waar ik gister was. En legt Tessa uit wat de verschillen waren tussen haar eerste en tweede abortus.
Speaker 1:Je bent 6 jaar ouder dus je maakt rustige keuzes. Daar ben ik ook heel blij mee. Ik had toen gewoon echt voor mezelf moeten kiezen. Uit mijn gesprekken met hun blijkt maar weer hoeveel effect het heeft als je het er niet over kunt kunnen nog meer mensen ernaar luisteren. Tot de volgende!