Subscribe
Share
Share
Embed
In de podcast 'Eerlijk over alcohol' praat private coach/counselor Koos van Plateringen met bekende én onbekende Nederlanders over de rol die alcohol in hun leven speelt. Waarom zijn zij minder gaan drinken, of zelfs gestopt, en wat heeft deze beslissing voor impact gehad op hun leven en gezondheid. In de #TOPICS behandelt Koos vanuit zijn expertise als private coach een onderwerp wat te maken heeft met alcoholproblematiek.
Koos van Plateringen: “Alcohol was als een vriend die in de loop der jaren steeds meer het slechte in mij naar boven haalde. Mijn leven is de afgelopen jaren enorm veranderd. En eigenlijk alleen maar positief. Altijd fris, altijd helder. Ik voel meer, ik ervaar meer, ik leef meer! “
Ik heb me laten opleiden tot coach/counselor en begeleid mensen die willen stoppen met alcohol. Op www.koosvanplateringen.nl vind je meer informatie over mijn private coaching trajecten. In 2020 richtte ik het online platform www.drankjeminder.nl met online trainingen voor iedereen die een onhandige relatie heeft met alcohol. Check drankjeminder.nl voor meer info of neem contact met met op via koos@drankjeminder.nl Ik help je graag!
De podcast eerlijk over alcohol wordt mede mogelijk gemaakt door de online trainingen van drankje minder punt nl. Ik ben Koos en dit is mijn podcast eerlijk over alcohol. Op 16 september 2017 werd ik voor de allerlaatste keer dronken. Stomdronken. Ik was weer te ver gegaan en ik was er helemaal klaar mee.
Koos:Toen ik stopte met alcohol dacht ik dat het gedaan was met mijn leuke leven, maar ik kreeg iets terug wat ik nooit had verwacht. Mijn leven werd een 3D film. Ik voel meer, ik ervaar meer, ik leef meer en dat is de reden waarom ik deze podcast begonnen ben. Omdat ik iedereen gun wat ik zelf ervaar. Onverdoofd leven in 3D.
Koos:In deze aflevering praat ik met Naga van Vliet. Ze had jarenlang een succesvolle carrière in de zakenwereld, maar dooofde de druk van haar presteren met alcohol. Als kort achter elkaar haar moeder en haar partner overlijden, dringt ze steeds meer en steeds vaker, Alleen en stiekem. Totdat ze een filmpje ziet van zichzelf en besluit, zo wil ik niet zijn. In 2020 wordt ze opgenomen in een kliniek en dat verandert haar hele leven.
Koos:Het is 5 jaar geleden dat je bent gestopt met het drinken van alcohol.
Nanja:Ja, klopt.
Koos:Hoe is je leven veranderd?
Nanja:Op alle fronten. Ja, echt op alle fronten. En ik durf ook echt te stellen op alle fronten is het beter.
Koos:Ik ga iets heel raar zeggen. Want inmiddels weet ik ook door mijn werk dat alcoholisme dat zit overal in alle lagen van bevolking. Het heeft niks met ras afkomst hoe dat ja, nergens mee te maken dat heb je of dat heb je niet. Een alcoholprobleem komt in alle lagen van de bevolking voor maar toen ik jou leerde kennen en het is heel gek hoor was toch een stemmetje in mijn hoofd wat zei is helemaal geen type om een alcoholist te zijn.
Nanja:En jij wel.
Koos:Misschien ook wel helemaal niet En en meteen dacht ik van ja dit is dus toch een soort van hoe je als mens bent geprogrammeerd dat je er iets van vindt of zo. Maar ik dacht ik wil het toch eens tegen je aanhouden want ik dacht misschien hoor je dat vaker of
Nanja:Ja, nou tegenwoordig niet zoveel meer. Maar ik weet wel, want ik ben in het hele traject van loskomen van alcohol ben ik opgenomen geweest in een verslavingskliniek. En daar zeiden heel veel mede patiënten, cliënten, verslaafden zeiden dat tegen mij. Ja. Die zeiden van ik dacht eigenlijk dat jij 1 van de mensen van de staf was.
Nanja:En dat vond ik dan wel weer dat hielp mij om toch te voelen zo van, zie je wel? Ik ben toch anders. Wat toch altijd wel een tot dan toe een aangenaam gevoel was. Misschien is het met mij toch nog net zo erg nog. Ja.
Nanja:Ja, maar tegenwoordig weet ik ook niet of ik ermee bezig ben maar krijg ik niet meer zo vaak te horen.
Koos:Is een hoop veranderd in je leven dat zei je al. Je helpt nu mensen dus ja, het was niet zo gek dat zij vonden dat je iets dat je op mensen van de staf leken of dat je zo iemand zou kunnen zijn. Want het zit in je en je maakt ook je podcast. Ja. Blij alcohol vrij.
Nanja:Ja, klopt.
Koos:En zullen we beginnen bij het begin? Of eigenlijk hoe alcohol in jouw leven is gekomen. Ja. Kun je nog herinneren dat je voor de allereerste keer dronk en misschien ook dat je dacht oeh, dat vind ik leuk.
Nanja:Ja, de allereerste keer dat ik dronk was denk ik was ik denk een jaartje of 16 op stap. Ik ben opgegroeid in Friesland in Drachten. En dan gingen we daar op stap. En als ik het me zou moeten herinneren is dat een bessen jus. En daar heeft heb ik nooit echt iets gehad met alcohol.
Nanja:Mijn moeder had een alcoholverslaving en die werd in die periode eigenlijk zichtbaar en steeds erger. Dus in de tijd dat ik thuis woonde was alcohol lag er altijd wel een zweem van zwaarte op alcohol. De eerste keer dat ik alcohol dronk en dat effect had en dat gevoel had wat jij net zegt, was toen ik ging studeren in Groningen. Letterlijk los van de zwaarte thuis. Met een nieuwe vriendengroep het studentenleven leren kennen en daar echt voor de eerste keer ervaren dit is lekker.
Nanja:En nog niet eens zozeer lekker in de in de letterlijke zin van het woord. Maar vooral lekker in de zin dat het me de scherpe randjes van alle kritische stemmen en alle kritische geluiden die die er door mijn hoofd speelden ging. Ik was tot op het bot toe onzeker. Ja, en met 2 of 3 glazen wijn voelde ik dat natuurlijk.
Koos:Nee.
Nanja:Dus daar heeft alcohol echt wel zijn intrede gedaan in de zin hè dat het een opmaat ging zijn naar naar verslaving.
Koos:Ja, want wat was wat was dan de volgende stap van hey dit is lekker naar steeds meer drinken, steeds vaker drinken?
Nanja:Ja, kijk in mijn studententijd heb ik heel veel heel veel en heel vaak gedronken. Deed ik voor mijn gevoel niet onder voor de gemiddelde student, waarbij ik ook in die jaren wel eens alleen dronk en ik me daar niet lekker bij voel. Ik weet nog heel goed en daar daar vertel ik ook wel vaker over dat er een huisgenootje op die avond voor mijn deur stond, wilde even kletsen en ik had een glas wijn en dat heb ik verstopt. Later in dat hele proces van werken aan mijn verslaving en werken aan alles wat daaronder lag, heb ik daardoor ingezien van op dat moment was ik al niet meer vrij van al. Op het moment dat je in je eentje drinkt is natuurlijk al wel een rode vlag.
Nanja:Maar in je eentje drinken en dan ook nog behoefte voelen om dat om dat te verstoppen. Om dat niet te laten zien aan aan een ander. Maar dat dat was op dat moment voor mijn gevoel absoluut niet iets waar ik me zorgen over maakte, hè. Toen ben ik gaan werken in accountancy. Ik heb bedrijfseconomie gestudeerd dus ik heb altijd een beetje in de financiële hoek gezeten.
Nanja:En daar werd ook veel gedronken. Een sociale vriendenkring waar regelmatig werd gedronken en daar deed ik mee. En ja, geen enorme excessen waren het niet dat als ik dronk ik vaak wel veel dronk en meer dronk dan waar ik me eigenlijk zelf fijn bij voel. Dus dat ik de volgende ochtend al wel heel vaak had Weet niet of dit nou of dit nou is waar ik waar ik blij van word. En gaandeweg werd het wel meer, want dat is natuurlijk wat alcohol doet.
Nanja:We bouwen er een tolerantie voor op. En ik weet heel goed dat er 2 momenten in mijn leven zijn geweest waarop ik en zo noem ik het altijd een nieuw plateau in mijn alcoholgebruik bereikt. En het eerste moment was toen mijn moeder overleed. Ik zei net al mijn moeder was verslaafd aan alcohol. Best heel veel gebeurd.
Nanja:En ik had haar voor haar overlijden een maand of 6, 7 niet meer gezien. Wetende dat ik ooit een keertje terug wilde, het contact wilde herstellen. Maar dat is me niet gelukt, hè. In die zin ze overleed in die periode dat ik er niet was. En dat heeft nou dat heeft ervoor gezorgd dat ik op dat moment eigenlijk dagelijks ging drinken.
Nanja:Veel meer alleen. Een enorm schuldgevoel daarover en dat wilde ik dat wilde ik gewoon absoluut niet voelen. En de tweede gebeurtenis die ervoor heeft gezorgd dat ik meer ging drinken, dus een volgend plateau bereikte was toen mijn partner overleed aan een plotseling hartstilstand. Ja, en toen was ik eigenlijk alles alles wat wat me staande hield werd onder me onder mijn voeten weggevaagd. Ja.
Nanja:Had ik natuurlijk ook veel minder ja, controle. Ik was ik was heel vaak veel meer alleen vanaf dat moment natuurlijk. En dat heeft ervoor gezorgd dat ik Zo noem ik het altijd Ja, toen mijn moeder overleed ging ik dagelijks drinken. En toen Maarten overleed ging ik dagelijks veel drinken.
Koos:Ja, hoelang is dat dan geleden geleden? Want heel veel heel verdrietig. Ja. Je hebt meegemaakt.
Nanja:Ja, ja. Ja, en ik kan
Nanja:er nu vrij nuchter over praten. Dan zet ik altijd wel een beetje een bepaalde een bepaalde houding zet ik aan. Maar mijn moeder overleed in 2004 en Maarten overleed in 2008.
Koos:Nee. Dat is nog ja, kort geleden eigenlijk. Ja. Deze eeuw.
Nanja:Ja, jazeker. Ja.
Koos:Verdriet wegdrinken. Ja. Daaronder zat eigenlijk ook al die onzekerheid die je eerder in je studententijd al noemde. De scherpe randjes ervan af. En wanneer merkte je dan van hé nu gaat de kant op wat niet meer normaal.
Koos:Want je was, ik neem aan gewoon wel aan het werk in die periodes.
Nanja:Ja. Ja, ik heb na het overlijden van Maarten een aantal maanden niet gewerkt. Maar door mijn werkgever die waren heel erg betrokken ook bij het overlijden van Maarten. En die hebben mij heel erg gestimuleerd om om om het de draad weer op te pakken op de juiste, op de juiste manier hé. Dus ik ben toen ook vrij snel wel weer soort van therapeutische basis gaan werken.
Nanja:Dat werkt alleen in een consulting business niet heel erg. Dus dat werd al vrij snel weer normaal werken. Normale huren voor zover dat normaal was. En ik wist toen mijn moeder overleed en ik dagelijks ging drinken ging ik het ook al wel meer stiekem doen. En toen wist ik echt wel dat het niet oké was.
Nanja:En ik bleef eigenlijk mezelf gruwelijke en het soort van rationaliseren. En ik stelde altijd ultimatum. Ultimatum? Nee, ultimatum. Ik stelde altijd een ultimatum.
Nanja:Hè, een volgende datum of als we dan weer verhuisd waren of als als de rust van een bepaald project op mijn op mijn werk dan dan zou het goed komen. Ik ik bleef dat altijd denk en daar bleef ik ook altijd in geloven dat ik het op dat moment dan echt wel zou zou gaan fixen. Ja. Hè, dus ergens was er een soort van toekomstige zelf in mij die meer wist en meer kon dan nou ja, dan dan dezelfde die ik op dat moment was.
Koos:Dus het was al wel het besef van hey, dit wil ik eigenlijk niet. Ja. Ja. Dat is wel mooi wat je omschrijft want het is 1 van de fases waar je doorheen gaat hé. Heel veel mensen als iemand nu zit te luisteren die ook een verslaving heeft gehad of of waarmee beter is dan weet je die fase van hey als ik weer wat rustiger ben of als de verhuizing achter de rug is of in de vakantie of na de vakantie zo heb je eigenlijk gaat je brein aan de haal en eigenlijk gaat het om uitstellen.
Nanja:Zeker. Dat je
Koos:nog maar kan blijven drinken. Zeker. Dat ook
Nanja:voor
Koos:alcohol doen natuurlijk 1 ding en dat is in je leven blijven.
Nanja:Ja. Ja. Ja. En zo voelde het ook echt. En ik ik vertrouwde er dan ook echt op.
Nanja:Dat is natuurlijk ook echt hoe je brein je je voor de gek weet te houden. Ik vertrouwde er ook echt op dat ik het dan echt zou en ik wilde dat dan ook.
Koos:En ging je het ook doen?
Nanja:Nou ja, vaak wel vaak wel even. Dus als ik dan weer het voornemen had ik ga vanaf maandag niet meer drinken of vanaf 1 februari of vanaf 1 juli wanneer de datum ook was die ik dan had verzonnen of vanaf een bepaalde gebeurtenis. Dan was het vaak wel iets wat ik een tijdje probeerde. En dan had ik ook echt wel een hele goed bedoelde intentie om er iets aan te veranderen. Want het zat me wel in toenemende mate dwars.
Koos:Waar had je last van? Wat zat je dwars?
Nanja:Het feit dat ik alcohol steeds belangrijker vond. Dat ik ook andere keuzes ging maken in mijn leven. Ik vond het vaak als ik moest kiezen tussen een avond met een met een paar vriendinnen een hapje eten of in mijn eentje thuis dan kon dat uitvallen richting in mijn eentje thuis want daar kon ik in mijn mijn eigen bubbel, in mijn eigen tempo drinken.
Koos:Ja, je was een alleen drinker.
Nanja:Ik was een ja, ik was een alleen drinker. Zeker, zeker. Ja.
Koos:Ik neem aan dat je ook wel dronk tijdens gelegenheden. Ja. Maar dan was het gewoon normaal. Ja en dat Tenminste normaal, wat is normaal? Maar dan deed je mee met wat de anderen ook deden.
Koos:En dat het viel niet op dat jij
Nanja:Nee, omdat ik vanuit altijd binnen de lijntjes willen kleuren. Heel erg het good Girl syndroom hebbend. Nooit ook maar iets wilde laten zien van het feit dat ik dat niet onder controle had. Was voor mij echt heel belangrijk dat waardering niet buiten de boot vallen. Dus daar deed ik inderdaad wat normaal was.
Nanja:Zeker als ik even kijk naar daar waren het niet echt over. De vriendenkring ging maar bijvoorbeeld zakelijke dingen. Dan zorgde ik er wel voor dat ik dat binnen de bandbreedte hield wetende wetende dat als je dan des avonds thuiskwam dan stond er nog wel een fles witte wijn op me te wachten. En dat ik hoor dat ook van veel mensen terug. Als ik hem met mensen praat daarover is dat een strategie die ik echt heel veel terug hoor.
Koos:Ja. Ja. Een strategie van alleen drinken en normaal doen op de momenten dat dat het gewoon geaccepteerd is dat er alcohol komt.
Nanja:Dus andere volledig niet betrekken in wat er bij je speelt. Maar daarmee hebben anderen dus ook geen idee dat er een probleem speelt. Waardoor je het ook Ja, maar je wordt er ook nooit mee geconfronteerd want niemand spreekt je er ooit op aan. Want niemand heeft het door.
Koos:Nee, heel eenzaam.
Nanja:Heel erg. Ontzettend eenzaam. Ja, dat is het.
Koos:Voel je je kon je dat ook toen al voelen of verdoofde je dat dan ook weer? Ja.
Nanja:Ja, dat laatste. Dat verdoofde ik volledig. Want dat vond ik echt ja dat vond ik eigenlijk te lastig om dat om dat te overzien. Ja. En als ik dan maar weer des avonds om een uur of 7 met dat wijntje op de bank zat dan dan had ik het ook gezellig.
Nanja:Ja. Dat vertelde ik natuurlijk. Dat is totaal niet waar. Maar dan zat ik in mijn eigen bubbel van niet hoeven voelen in mijn eigen wereld. En dan was alles even oké.
Koos:Ja. Ja. Mag ik wat vragen stellen over hoe dat er dan uitzag? Dat dat gebruik? Want ja, kan je Hoe hoe was jouw dag dan?
Nanja:Ja, dat ligt er een klein beetje aan over over welke tijdframe timeframe in het hebben.
Koos:Zullen we dan meteen maar even de ellende doen als je dat wilt? Gewoon gewoon het de momenten die je echt waarvan je dacht van nu moet het anders.
Nanja:Ja, want als ik even kijk. Want we Ik had je verteld over die 2 plateau's. Toen mijn mijn partner overleed een paar jaar later kreeg ik een relatie met Bas. Ik ben nu getrouwd met Bas. En tussen Bas en mij werd het vrij snel een gesprek van een een onderwerp van gesprek.
Nanja:En Bas die erkende vrij snel dat dat mijn alcoholgebruik toch wat meer uit de hand liep dan dan je eigenlijk dan eigenlijk goed voor me zou zijn. En aan hem beloofde ik vrij snel beterschap en vanaf nu ga ik het echt beter doen. Dat wilde ik ook, hè. Want ergens was er een deel in mij dat ook heel graag wilde.
Koos:Had je niet zoiets van jee?
Nanja:Ja, verschrikkelijk. Ik vond het doodeng. Maar er zat ook een andere kant aan. En een stuk verlatingsangst had ik wel heel degelijk in me had door de scheiding van mijn ouders. En vervolgens het overlijden van van Maarten.
Nanja:Ik klampte me daar heel erg aan vast, hè. Dus ik dus nou, nou die good girl natuurlijk weer. Dus ik ging doen wat hij van mij nou ja, en wat ik dacht wat hij van mij verlangde. Dus ik beloofde beterschap. Keer op keer.
Nanja:En dat is echt een periode geweest van een jaar of 10. En als jij het woord eenzaam noemt is is dat een zijn dat jaren die alleen nog maar eenzamer werden. Voor mij, maar uiteindelijk ook voor hem. Want ik heb hem daar natuurlijk ook verschrikkelijk in tekort gedaan. En toen Dit was de opmaat eigenlijk naar de vraag die jij stelde van hoe zag jou hoe zag je drank gebruiken uit in die in in echt de ellende?
Nanja:Nou, 9 van de 10 keer dronk ik niet overdag. Ik heb wel periodes gehad dat ik wel overdag dronk. Helemaal aan het einde van mijn van mijn alcohol carrière. Maar de ellende en dat dat daar vergissen heel veel mensen zich ook vaak in. Ja, maar drank je dan alleen des avonds?
Nanja:Dan dronk ik alleen maar des avonds. Maar ja, hoe hoe erg kan dat dan zijn? Nee. Dan wordt dan zolang je maar niet overdag drinkt of dan wordt er zolang je maar niet des ochtends drinkt dan valt het misschien nog wel mee. Nee, ook alleen maar des avonds drinken zelfs als je pas 7 uur, 8 uur, 9 uur kan je wel degelijk een hele problematische relatie met alcohol ontwikkelen.
Nanja:Maar dronk ik des avonds 1 fles wijn met gemak. Kon ik ook vrij goed tegen. Als we het dan hebben over tolerantie. Zeker als ik het een beetje gedoseerd deed. Dus niet al te snel dan.
Nanja:En na verloop van tijd werd dat meer. Dus ik ben uiteindelijk ook met 2 flessen wijn op een dag en ook wel periodes dat ik ook wel overdag dronk.
Koos:Hoe was dat toen? Want dat deed je dan stiekem ook.
Nanja:Ja, overdag sowieso. Want daar schaamde ik me natuurlijk kapot voor.
Koos:En des avonds al met Bas?
Nanja:Nee, nee, want met Bas had ik natuurlijk de afspraak gemaakt dat ik niet meer zou drinken. Ja. Dus in ons huis werd er eigenlijk niet gedronken. Bas drinkt drinkt zelf ook niet. Nee, dus dat deed ik stiekem.
Nanja:Ja.
Koos:Dus even voor mij want ik ik ik je dronk dan 2 2 flessen wijn. Mhmm. Stiekem.
Nanja:Mhmm. Ja,
Nanja:dus ook niet iedere dag. Want er waren natuurlijk ook dagen dat dat je samen dingen doet waardoor dat waardoor dat geen betrokkenheid was.
Koos:Want dat had je dat verstopte je dan ergens of dan ging je dan Ja.
Nanja:Wie weet hoe waar zeker.
Koos:Nou ja, ik probeer er een beeld van te krijgen. En ook ook omdat het het het geeft ook aan de sluwdigheid van hé van alcoholisme hé. Dat je alles in stand wil houden om het te doen. Dus je wordt heel goed in manipuleren en
Nanja:Ja. Ja, dus wat weet je Bas kwam dan bijvoorbeeld om 7 uur thuis. Dat wist ik dan. En als ik ervoor zorgde dat ik op tijd van kantoor wegging. Ik woonde veel dichterbij in die laatste periode.
Nanja:Nou, tussen half 6 en 7 kon ik op mijn gemak zeg maar een wijn drinken. En dan in de loop van de avond of ging hij bijvoorbeeld sporten weet je. Er waren altijd wel manieren te vinden. Als ik het nu ook weer over over Ik zit naar je te kijken en ik zie ook je verbazing. En als ik er dan ook weer over nadenk.
Nanja:Toen was het heel vanzelfsprekend en iets wat ik moest doen. Ja. Ik kon het niet niet doen. Nee. En het is precies wat jij zegt.
Nanja:Het is zo ontzettend de sluwdigheid van die verslaving. Ik wilde het niet en ik deed het. Ik deed het toch.
Koos:Ja. En daar zeg je iets wat heel ingewikkeld is voor mensen, want iedereen die van zichzelf vindt dat die een problematische relatie heeft met alcohol en of je dan dagelijks drinkt of alleen in het weekend, die zit in deze val. Het weten dat je dit niet wil en dat het toch gebeurt. Ja. Dat je het toch doet.
Koos:Ja. Ik ik ga toch aan jou vragen. Kan je dat uitleggen?
Nanja:Ja, omdat dat ook echt het hart raakt van de manier waarop ik mensen nu help om los te komen uit alcohol. En daar zit zit je eigenlijk met 2 systemen. Je hebt je bewuste brein en daar wijs ik altijd naar mijn prefrontale cortex. Ik doe eigenlijk altijd deze kant. Ik weet niet of die aan welke kant zit.
Nanja:Maar mijn prefrontale cortex waarmee ik mijn handige besluiten neem, waarmee ik kan plannen, waarmee ik consequenties kan overzien. Daarmee weet ik dat ik het niet wil, dat het verschrikkelijk is voor mijn relatie, voor mijn gezondheid, voor alles. Maar vanuit mijn onderbewuste en die teken ik altijd vanuit een soort van mijn gut feeling of zo, maar vanuit het onderbewuste zitten er hele diepe ingesleten verlangens en patronen die zorgen dat ik het wel wil. Dus ik wil het niet vanuit mijn bewuste verstand, maar in dat onderbewuste zitten vanuit mijn jeugd, vanuit wat ik gezien heb, wat ik geleerd heb, wat ik ervaren heb, het gat wat ik ermee heb leren vullen en het onderbewuste bepaalt wat we doen. We denken dat dat het bewust is, maar dat is niet waar.
Nanja:Het onderbewuste rants de show.
Koos:Ja en daar dat wordt ook gekaaf door die alcohol of door andere drugs of wat je dan ook maar gebruikt om te verdoven. Want dat is natuurlijk ook meteen de verslavende werking en het krachtige van alcohol. Want eigenlijk wat jij al zei van in je studententijd dat was natuurlijk het moment dat jouw systeem heeft bedacht: hey, maar dit is fijn. Nou, toen wist je toch niet wat je allemaal nog ging meenemen want of meemaken, want je hebt echt wel wat meegemaakt ook in je leven.
Nanja:Ja, nee en inderdaad wat jij zegt in die studententijd is die eerste groef gelegd zeg maar als we het even over de al oude langspeelplaten hebben is die eerste groef gedraaid en die is nou ja, in de loop van tussen mijn achttiende en ik ben gestopt op mijn achtenveertigste dus Dus in de loop van 30 jaar is die onwijs diep gegaan en een hele dikke staalkabel in mijn hoofd geworden vanuit het moment dat jij je niet lekker voelt. Je verdrietig bent, dat je alleen bent, dat je bang bent. Nou, wat dan ook. Is deze vriendin er voor jou. Ja.
Nanja:En die helpt je en ze is er altijd voor je.
Koos:Ja, die helpt je nu niet meer. Nee. Wat was het moment tenminste die help je nu niet meer. Die heb je gewoon niet meer nodig. Die heeft je geholpen en die heb je gedag gezegd.
Koos:Wat was het moment dat je echt hulp ging zoeken?
Nanja:Ja, dat was het moment dat op een zondagochtend in november 2019, de avond ervoor had ik ongelooflijk veel gedronken. En die ochtend daarna was ik door het huis aan het scharrelen. Ik was eigenlijk niks aan doen. Ik was vooral Bas aan het ontlopen. En opeens stond hij achter me en vroeg hij me om naast hem te komen zitten.
Nanja:Hij wilde dat ik een filmpje keek. Hij had dus de avond ervoor een filmpje van mij gemaakt. En ik wilde ik schoot in de weerstand. Want ik wist natuurlijk dat het nooit goed kon zijn wat wat ik zou het zou zien. En op dat filmpje want hij liet me natuurlijk niet ontsnappen en op dat filmpje zag ik iets wat zo confronterend was.
Nanja:Ik zag mezelf natuurlijk in kenelijke staat. Maar op het moment dat ik mezelf in mijn ogen kijk op dat filmpje zag ik mijn
Koos:moeder.
Nanja:En in die situatie was ik zo vaak geweest in mijn tienerjaren dat ik haar waaronder invloed thuis had aangetroffen. En dat ik weet nog heel goed hoe machteloos mij dat maakte toen. En toen ik die blik in mijn eigen ogen zag, toen dat wat ik mezelf altijd had beloofd. Ik drink misschien wel te veel. Maar zover als met mijn moeder ga ik het nooit laten komen.
Nanja:En dat was opeens was dat bewaarheid. Dus dat is de laatste schop geweest die ik nodig had. Of het laatste zetje, laatste duwtje wat ik nodig had om te zeggen ja, ik weet er serieus niet hoe. En ik vind het ik vind het verschrikkelijk eng. Maar dit zal dus betekenen dat ik met mijn billen bloot moet.
Nanja:Ik moet hiermee naar buiten. Want de oplossing die ik al 12 13 jaar aan mezelf en ook aan Bas beloofde van ga ik het echt anders doen. Die werkte gewoon niet. Dus ik moest ik moest iets anders doen. En volgens mij heb ik meteen die maandag daarna ben ik gaan googelen en de eerste de beste Google search gebeld.
Nanja:En nou ja, de rest is ja, vanaf dat moment ben ik ben ik het anders gaan
Koos:doen. Ja, zo ben je opgenomen geweest in de kliniek. Hoelang?
Nanja:30 dagen. 2 dagen detox en 28 dagen volle bak gezelligheid.
Koos:Ja. En de detox betekent dat je dan eigenlijk langzaam gaat afkicken van de alcohol onder begeleiding met medicatie en dan ga je daarna de opname in. Ja. Wat heb je daar geleerd?
Nanja:Om niet meer te drinken. Ja, dat klinkt heel veel. Ja, je moet lachen.
Koos:Nou ja, nee, nee. Hoe
Nanja:ik het zelf altijd zeg is Wat mij geholpen heeft in die kliniek is dat ik even 30 dagen uit die ratrace van mijn eigen leven werd getrokken. Ja. Van dat alle gewoontes, mijn werk Ik had even helemaal niets anders meer dan mezelf. En dat dat hek heeft me geholpen om inderdaad niet meer te drinken. Dus ik dat hebben me geholpen met stoppen.
Nanja:Geststop blijven was een hele andere was een nog een heel ander en veel groter onderzoek en dat heb ik eigenlijk echt het jaar daarna gedaan.
Koos:Ja en dat is dus eigenlijk hé wat je vertelde, laat maar zeggen de diepe groeven, Je gedachtes over jezelf. Je beperkende gedachtes over jezelf. Je trauma's, je verdriet. Ja. Je onzekerheid.
Nanja:Ja en die allemaal stuk voor stuk en geen eentje overslaan. Ze allemaal in hun ogen kijken en met wortel en al eruit roeien. Want anders blijft er altijd een reden toch te willen verdoven.
Koos:En dan pijn rijd krijgen, hoe dan ook.
Nanja:Ja. Ja. Toch wat kunnen
Nanja:we zeggen?
Koos:Ons leven is een leven wat elke dag leuk is en soms is het heel helemaal niet leuk. Dan, maar dan toch en wat heb je dan geleerd? Want je hebt eerst leren geen alcohol te drinken. Toen heb je alles wat er aan te keken viel, heb je aangekeken. Is er een een grote mede deler van hé dat heb ik geleerd en dat zorgt dat ik nu ben wie ik ben.
Nanja:Ja, ik dacht jeetje, wat een moeilijke vraag.
Nanja:Terwijl je
Nanja:hem aan het uitleggen was en vervolgens schoot er iets door mijn hoofd. En toen dacht ik en dat is wel de essentie van wat het is. En die klinkt misschien een beetje zweverig maar ik ga hem toch zeggen dat ik echt helemaal oké ben
Koos:zoals ik ben. Wauw. Daar krijg ik kippenvel van. Ja en
Nanja:hij schoot me door mijn hoofd. Want toen dacht ik daar moet ik helemaal moeilijke dingen gaan vertellen over therapieën en coaching wat ik allemaal gedaan heb. Maar in the end, ik heb mezelf nooit gewaardeerd. Ik heb mezelf nooit leuk gevonden, mooi gevoel, interessant gevonden. De moeite waard gevonden.
Nanja:En door dat in essentie gewoon te voelen van joh, weet je er is misschien van alles mis met me maar dat is helemaal oké. Ik ben oké zoals ik ben. Dat maakt dat ik niks meer nodig heb van buiten mezelf om te kunnen blijven staan.
Koos:Wat mooi.
Nanja:Ja, ondanks wat er gebeurt. Want natuurlijk wat jij ook zegt er gebeuren natuurlijk altijd vervelende dingen. Ja. En zelfs als dat op dit moment wel eens gebeurt. Vorig jaar hebben we zelf geen kinderen.
Nanja:We hebben wel 2 katten wat een beetje onze maar dan worden dat je kindjes. En 1 van de 2 hebben we vorig jaar moeten laten inslapen. En dat was zo onwijs pijnlijk. En ik was zo bewust van het feit dat ik dankbaar ben dat ik het nuchter in zonder enige twijfel over dat alcohol ook maar iets zou opleveren. Maar dat ik dit gewoon samen dat we dat samen kunnen doorstaan zonder dat ik daarvan weg hoef maar echt gewoon bij dat gevoel kan blijven.
Koos:Dat je je heel vervelend en miserabel mag voelen.
Nanja:Ja en
Nanja:dat je mag huilen en dat je dat het gewoon echt 3 dagen lang dat je echt denkt ja ik heb nergens zin in ik wil niks.
Koos:Hoe is het met jou je gaf er een woord aan de look in good girl. Je zei iets anders.
Nanja:Good Girlsyndroom.
Koos:Het Good Girlsyndroom. Ook heel herkenbaar ook mensen die ik help allemaal en zo wilde ik zelf ook gewoon het maar aardig zijn Eigenlijk over grenzen heen gaan terwijl je dat niet eens doorhad maar gewoon een beetje perfecte leven leiden, perfecte vrouw man zijn en zo en maar succesvol willen worden en maar kijken en naar ja, succes halen eigenlijk. Hoe zit daarmee?
Nanja:Kijk, het blijft altijd iets wat bij me hoort. Dus om nou te zeggen van nee, daar heb ik geen last meer van. Het heeft alleen geen vat meer op me omdat ik vanuit bewustzijn herken als het gebeurt. Als ik over mijn grenzen heen ga of als ik weer inderdaad aan het pleasen ben of als ik inderdaad te veel op zoek ben naar externe waardering. Dan zie ik het gebeuren.
Nanja:En als ik het niet zie gebeuren, dan word ik wel gespiegeld door door Bas, mijn partner. En dan kan ik er ook om lachen dat ik denk ach, at it again.
Koos:Ja. Ja, wat leuk Janjan, wat is zo herkenbaar? En en dat wat jij zegt, die bewustwording dat voelen wie je bent en waar je staat en hoe je reageert dat kan alleen maar als je nuchter bent.
Nanja:100 procent.
Koos:Dat is ja dat is ook het ja ik hoef jou niet uit te leggen, maar dat is het krachtige van gewoon alcoholvrij leven en dat dat dat is een proces van jaar hé. Dat is misschien niet na het eerste of de eerste 2 jaar, maar dat je dan echt gaat voelen wie je bent.
Nanja:Ja. Ja, dat is
Koos:het 3 dimensionale wat ik dan altijd noem. Ja. Dat is zo mooi dat jij dat nu ook zegt. Dat je gewoon voelt wanneer je in authentiek bent of wanneer je in een rol stapt. Maar dat je er ook soms voor kan kiezen hé.
Nanja:Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Nanja:Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.
Nanja:Ja. Ja. Ja. Ja.
Nanja:Ja. Ja. Ja. En en en er ook gewoon af en toe dan om kan lachen. Ja.
Nanja:En en omdat ik ook begrijp waar het vandaan komt. Ja. En het is ook helemaal niet ergens dan Nee,
Koos:maar dat is ook het mooie. Alles wat je hebt geleerd het heeft je ook ergens gebracht, hè. Ja. Alles wat je hebt meegemaakt. Ja.
Koos:Hè ook in die corporate wereld en wat je doet. En dat dat dat waarschijnlijk gebruik je dat nu ook nog in jouw in jouw praktijk en alles hé. Ja. De overview en noem maar op.
Nanja:Ja. Ja weet je wel. Dat probeer
Koos:ik ook ook wel goed wel mensen mee te nemen in in mijn die ik begeleid van jouw gedrag het heeft je ook ergens gebracht. Ja. Dus dat hoef je niet hup af te keuren of weg te gooien.
Nanja:Nee en dat is de mensen hebben zo snel de neiging aan het doen van het was slecht. Was niet goed. Dus ik moet het vergeten en ik moet het begraven. Kijk het gaat voor mij nog wel iets te ver want ik heb in in verslavings kringen heb ik ook wel eens mensen horen zeggen dat ze dankbaar zijn voor hun verslaving. Die gaat mij nog iets te ver.
Nanja:Ik had mezelf en mensen om me heen heel graag een hele hoop ellende gepaard. Maar gegeven het feit dat het niet anders is ben ik wel dankbaar voor de persoon die het me nu heeft gemaakt en de stappen die ik uiteindelijk heb durven zetten. Ja. Ondanks dat ik het dus in februari 2020 ontzettend spant. Ja.
Nanja:Hè en alles waar ik bang voor was want dat is wat jij in het begin ook vroeg van hoe ziet jouw leven er nou uit? Ik was heel erg bang voor van alles dat ik het niet aan zou kunnen. Dat mijn leven saai zou zijn. Dat ik niet zo niet geen idee zou hebben wat ik met mijn gevoelens zou moeten. Niets van die angsten die zijn bewaarheid geholpen.
Nanja:Dat vind ik ook zo'n mooie constatering. Want ze voelen als onoverkomelijk. Maar duoman dat je dat eerste stapje wet en dat eerste stapje zit en dat weet jij ook met jouw knieën. Dat eerste stapje zit in het stellen van
Koos:die hulpvraag.
Nanja:Niet op je eigen eilandje denken niemand mag het weten en ik moet het zelf oplossen. Die hulpvraag stelt en stap voor stap de dingen gaat doen die nodig zijn, dan is het allemaal veel minder eng. Ja. En blijkt alcohol echt een ongelofelijke leugenaar. Want hij belooft, hij belooft gouden bergen, maar hij maakt natuurlijk helemaal niets waar van wat hij belooft.
Nanja:Ja.
Koos:Heb je nog wel zin in een drankje?
Nanja:Nee, never.
Koos:Nee? Nee. Nooit meer gedronken sinds dat moment?
Nanja:Nee. Nee, dus zeggen cliënten wel eens tegen mij ja, maar jij bent nooit meer terug. Dan moet ik echt heel hard lachen
Nanja:want ik ben zeg ik ja,
Nanja:ik ben kampioen terug hoor alleen is er altijd een laatste moment dat je dat je een keer de stap zet waarnaar je waarnaar je niet meer terug. Dus na dus mijn clean datum is 22 februari 2020 Heel veel tweeën en daarna heb ik inderdaad nooit meer gedronken. Wat ik altijd zeg al geef je me 1000000 nog niet misschien dat ik ga drinken. Want het levert me niets op en het kost me alles wat ik wat ik terug heb gekregen.
Koos:Mis je je oude leven? Nou ja, ik heb het niet over je alcohol leven. Nee. Maar je oude werk. Je was daar ook goed in.
Koos:Je was succesvol.
Nanja:Ja, ja, ik was hartstikke goed. En het het dat ik dat over mezelf
Koos:Natuurlijk want je hebt het good Girl syndroom. Dus dat ben je ook hartstikke goed.
Nanja:Ja, want je zorgt dat
Koos:Dat hoort er helemaal bij.
Nanja:En dat je dan over jezelf zegt dat je goed bent. Dat is overigens wel weer nieuw gedrag hè. Want dat is hoort daar weer niet bij. Want hoe? Wat zullen anderen dan niet van je denken?
Nanja:Nee,
Nanja:maar het keuze voor bedrijfseconomie, de keuze voor dat corporate wereldje, dat is een aanjager geweest van mijn alcoholgebruik. Want dat maakte namelijk dat ik deed iets waar ik wel goed in was, maar waar mijn hart niet lag. En als ik ik heb in de tussentijd was een keer afscheid genomen van een corporate job omdat ik ergens voelde dat dat dat een toen dacht ik als ik dat maar fix, dan komt het met alcohol ook wel goed. Het was dus langer geleden. Maar toch weer laten verleiden om uiteindelijk weer in zo'n corporate job te stappen.
Nanja:Dus vrij snel nadat ik uit de kliniek kwam en daarna gaan kijken met een coach toen wist ik van 1 van de belangrijke stappen die ik moet gaan zetten is uit dat wereldje. En toen wist ik natuurlijk nog niet wat ik wel ging doen maar op de apenrots blijven meedoen en op mijn borst kloppen en zie je wel, want ik kan het ook en dat was absoluut een no go om naar terug te zetten.
Koos:De kern van je probleem.
Nanja:Ja, Ja, ja, zeker.
Koos:Dus heb je het over een hele andere boeg gegooid. Ja. En help je nu mensen die willen stoppen met drinken van alcohol. Nou, ik zei het al je maakt de podcast ook. Ja.
Koos:Ja. Op een schaal van 0 tot 10? Ben je gelukkig? Ja. Of ervaar je geluk?
Nanja:Ja, ongelooflijk. Ja, ja, ik wou zeggen een 11 maar dat is een beetje beetje flauw. Want er is natuurlijk ook genoeg ja, waar waar we het net al over hadden. Er zijn ook genoeg dingen die niet die niet fijn zijn. Maar en dan is de cirkel rond hem met wat jij in het begin zei.
Nanja:Er is niets in mijn leven wat er niet op vooruit is gegaan. Dus ik ik ja, ik ervaar echt geluk.
Koos:Wauw, fantastisch. Ja. Dank je wel, Naja.
Nanja:Dank je wel.
Koos:Leuk dat je luistert en graag tot de volgende. Vind je dit een fijne podcast? Like hem dan in jouw favoriete podcast app en dan krijg je automatisch bericht als er weer een nieuwe aflevering online komt. Heb je mijn boek onverdoofd leven in 3D al gelezen? Het is mijn persoonlijke verhaal en ik deel mijn visie en kennis die ik afgelopen jaren als private coach en council heb opgedaan.
Koos:Er staan ook verhalen in van gasten uit deze podcast. Het boek is er voor iedereen die alcohol vrij wil worden of wil blijven. Voor nu dank je wel en tot snel bij een nieuwe, eerlijk over alcohol.